Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 6</h2> <h2 style="text-align: center;">မြားတစ်စင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂျူဟွာဟာ စစ်မြေပြင် အနှံ့အပြားကို စိတ်ကြိုက် ကူးသန်းသွားလာနေတာကြောင့် ဘယ်သူမှလည်း ဘာမှဝင်မပြောနိုင်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်ကတော့ ဂျူဟွာ စိတ်ထဲက ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ဖင်းဂေါ့ တစ်ဦး သေဆုံးတိုင်းမှာ သူဟာ အလင်းစက်လေးတွေကို စုပ်ယူရရှိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ဒီအလင်းစက်လေးတွေက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ကို အများကြီး တိုးတက်စေနိုင်တယ်။ ဒါကို နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမြုတေလို့ပဲ ခေါ်လိုက်တော့မယ်”</p> <p>ဂျူဟွာ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပဲ ဂျူဟွာဟာ စစ်မြေပြင်ထဲ လှည့်လည်နေတာကို ရပ်လိုက်ပါတယ်။ သူဟာ မိုးကောင်းကင်တမျှ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကျင့်စဉ်ကို ထပ်မံအသုံးချပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းနဲ့ ဖင်းဂေါ့တွေဆီကို အတင်းတိုးဝင် တိုက်ခိုက်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေကလန်ရဲ့ အင်အားတစ်သောင်းရှိတဲ့ တပ်မဟာရဲ့ အစွမ်းဟာ မူလတာအိုအဆင့် ဖင်းဂေါ့ ၅၀ ထက် အများကြီး သာလွန်နေတာပါ။ အစကတည်းက ဒီတိုက်ပွဲဟာ ဖင်းဂေါ့တွေအတွက် အလဲလဲအကွဲကွဲ ရှုံးနိမ့်မှုကြီး ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဖင်းဂေါ့ ၅၀ နီးပါး အသတ်ခံလိုက်ရပြီး အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့၊ ထွက်ပြေးနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ရှိတဲ့ ဖင်းဂေါ့ ၇ ဦး ၈ ဦးလောက်ပဲ အသည်းအသန် ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အချို့က လိုက်ဖမ်းချင်ကြပေမယ့် ဂျူဟွာက တားလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>“တာအိုရောင်းရင်း ဂျူဟွာက ရှေ့မှာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှာကို စိုးရိမ်နေတာလား။ ငါတို့ သတိထားသွားရင် ရတာပဲလေ။ ဒီ မူလတာအိုသူတော်စင်ဖင်းဂေါ့ ၅ ဦး၊ ၆ ဦးကို ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိုက်ရတာ တကယ် နှမြောဖို့ ကောင်းတယ်”</p> <p>လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် တစ်ယောက်က ဂျူဟွာကို ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သူ့စကားကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သူဟာ အကြီးအကဲ အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ တံဆိပ်တော်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး မူလကီစွမ်းအင် တွေကို ဖြည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်။</p> <p>ဝုန်း...</p> <p>တံဆိပ်တော်ဆီကနေ အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဂျူဟွာရဲ့ အသံကို တပ်သားအားလုံးရဲ့ နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ် ကြားလိုက်ရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>“တပ်သားအားလုံး ငါ့အမိန့်ကို နာခံလော့။ စစ်သင်္ဘောပေါ်ကို အမြန်တက်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>တံဆိပ်တော်ရဲ့ အော်ရာအရှိန်အဝါနဲ့ ဂျူဟွာရဲ့ အမိန့်ကြောင့် အားလုံးဟာ အသံတိတ်သွားခဲ့ပါပြီ။ ကောင်းကင်မှာ မျောလွင့်နေတဲ့ ရေနန်းဆောင် စစ်သင်္ဘော ပေါ်ကို အမြန်ဆုံး ပျံတက်သွားကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာကတော့ နောက်ဆုံးမှ သင်္ဘောပေါ် တက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် ကင်းထောက်ကျွမ်းကျင်တဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် အချို့ကို ခုနက ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ဖင်းဂေါ့တွေကို ခြေရာခံခိုင်းပြီး ကျန်တဲ့ အင်မော်တယ်တွေကိုတော့ စစ်သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်ပြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ ဒီမူလတာအိုသူတော်စင်ဖင်းဂေါ့တွေကို ဒီအတိုင်း လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးမယ့်လူ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် နှမြောစရာကြီးပါ။ အကျိုးဆောင်အမှတ်တွေ မရပဲ နေမယ် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဒါတင်မကသေးပါဘူး။ သူတို့ ဒီ ဆောင်းတောင်တန်း မဟာရွှံ့နွံအိုင်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဖင်းဂေါ့တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ပါ။ မူလတာအိုအဆင့် ဖင်းဂေါ့အချို့ကို အကြောင်းမဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်တယ်ဆိုတာကလည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိနေပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဂျူဟွာဟာ အဆင်အခြင်မဲ့တော့ မလိုက်ပါဘူး။ ရှေ့မှာ ဖင်းဂေါ့တွေရဲ့ ထောင်ချောက် ရှိ၊ မရှိ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တာကြောင့်ပါ။ အဲဒီအတွက် သူက လူအားလုံးကို စစ်သင်္ဘောပေါ် တက်ခိုင်းပြီးမှ စစ်သင်္ဘောကြီးနဲ့ပဲ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ။</p> <p> </p> <p>ရေနန်းဆောင် စစ်သင်္ဘောဟာ မိုးမိုးကောင်းကင်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခုပါ။ တကယ်လို့ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်တာ ခံရရင်တောင် ခဏလောက် ရင်ဆိုင်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး အဲဒီအချိန်တိုလေးဟာ အခြေအနေတွေ အများကြီးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ဘိုးဘေးကြီး ထျန်ယန်ဟာ တပ်မဟာရဲ့ အနီးအနားမှာ အမြဲရှိနေတာပါ။ တကယ်လို့ အရေးပေါ် အခြေအနေ ကြုံလာရင် ဘိုးဘေးကြီး ထျန်ယန်က ဒီအတိုင်း ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် တပ်ထဲက ကင်းထောက်ကျွမ်းကျင်တဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေဟာလည်း အသုံးမကျတဲ့သူတွေ မဟုတ်သလို ဂျူဟွာကိုယ်တိုင်ကလည်း အဆင်အခြင်မဲ့တဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆင်ကန်းတောတိုး ပြေးဝင်မိအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စပါ။</p> <p> </p> <p>ရေနန်းဆောင် စစ်သင်္ဘောကြီးဟာ ခန့်ညားထည်ဝါစွာနဲ့ ရှေ့ကို တိုးသွားပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ သင်္ဘောဦးမှာ ရပ်နေတဲ့ ဂျူဟွာနဲ့ အင်မော်တယ်တွေဟာ အဝေးက ဝေဝါးနေတဲ့ ပုံရိပ်အချို့ကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“မြားပစ်ကျွမ်းကျင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲ။ သူတို့ကို ပစ်ချစမ်း”</p> <p> ဂျူဟွာက အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ပစ်ပါရစေ”</p> <p>အင်္ကျီအစိမ်းဝတ် လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် တစ်ယောက်ဟာ ရှေ့ကို ထွက်လာပါတယ်။ သူ့လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ မိုးပြာရောင် လေးကိုင်းအရှည်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။ နောက်ထပ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အရောင်တူ မြားတစ်စင်းဟာ နောက်လက်တစ်ဖက်မှာ ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီမိုးပြာရောင် လေးနဲ့မြားဟာ ထိပ်တန်း မိုးကောင်းကင်အဆင့် မှော်ရတနာတွေ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ ဒီလို လေးနဲ့မြား မှော်ရတနာတွေကို ခွန်အားနဲ့မကဘဲ မူလကီစွမ်းအင် နဲ့လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီအင်မော်တယ်ရဲ့ အနောက်က ပြောထားတဲ့ နည်းလမ်းပါပဲ။</p> <p> </p> <p>အင်္ကျီအစိမ်းဝတ် အင်မော်တယ်ရဲ့ ကီစွမ်းအင် ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ လေးကိုင်းဟာ ချက်ချင်းပဲ အဆုံးအထိ ဆွဲဆန့်သွားခဲ့ပါပြီ။ ကမ္ဘာမြေရဲ့ ကီစွမ်းအင်တွေ အမြောက်အမြားဟာ မြားပေါ်မှာ စုစည်းသွားပါတယ်။</p> <p>ဝုန်း…</p> <p> </p> <p>မြားဟာ လေးကြိုးပေါ်ကနေ ပျံထွက်သွားပြီး မြူထူထူတွေကို ခွင်းကာ နောက်ဆုံးက လိုက်လာတဲ့ ဖင်းဂေါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိတိကျကျ ထိမှန်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>မြားပေါ်က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစွမ်းဟာ ဖင်းဂေါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေပါတယ်။ ရုတ်တရက် ရလိုက်တဲ့ ဒဏ်ရာကြောင့် ဖင်းဂေါ့ဟာ အရှိန်တန့်သွားသလို သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းလည်း ကျဆင်းသွားပါပြီ။</p> <p> </p> <p>အဲဒီအချိန်မှာပဲ နောက်ကပ်လျက် လိုက်လာတဲ့ ရေနန်းဆောင် စစ်သင်္ဘောကြီး ရောက်ရှိလာပါတယ်။</p> <p>ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း…</p> <p> </p> <p>စစ်သင်္ဘောပေါ်ကနေ တိုက်ခိုက်မှုပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို အဲဒီ မူလတာအိုသူတော်စင်ဖင်းဂေါ့ဟာ အမှုန့်ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ ဂျူဟွာ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမြုတေ လေးတစ်ခုကို သူ ထပ်မံ စုပ်ယူလိုက်ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်... ဆက်လုပ်ကြချေ”</p> <p>ဂျူဟွာက မျက်နှာမပျက်ဘဲ အင်္ကျီအစိမ်းဝတ် အင်မော်တယ်ကို ချီးကျူးလိုက်သလို အမိန့်လည်း ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>အဲဒီအင်မော်တယ်ကလည်း ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူဟာ ပြန်ခေါ်လိုက်တဲ့ မြားကို ထုတ်ပြီး လေးကြိုးမှာ တပ်ကာ ထပ်မံ ပစ်လိုက်ပြန်ပါတယ်။</p> <p>ဝုန်း…</p> <p> </p> <p>ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မြားတစ်စင်း ထပ်မံ ထွက်ပေါ်သွားပြီး နောက်ထပ် ဖင်းဂေါ့တစ်ဦးရဲ့ အရှိန်ဟာလည်း ကျဆင်းသွားပါတယ်။ စစ်သင်္ဘောကြီးက အမှီလိုက်ပြီး သူ့ကိုလည်း ပြာဖြစ်အောင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အင်္ကျီအစိမ်းဝတ် အင်မော်တယ်ရဲ့ မြားနှစ်စင် ပစ်ခတ်မှုကြောင့် ရှေ့က ဖင်းဂေါ့တွေ ကြောက်လန့်သွားပုံရပါတယ်။ သူတို့ဟာ တစ်စုံတစ်ရာသော နည်းလမ်းကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ အရှိန်ကို အလန့်တကြား မြှင့်တင်လိုက်တာကြောင့် အမှီလိုက်မိခါနီးဖြစ်နေတဲ့ စစ်သင်္ဘောကြီးဟာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အဝေးမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>မြူထူတွေရဲ့ သက်ရောက်မှုကြောင့် အင်မော်တယ်တွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာ ခုနက ဝေဝါးတဲ့ ဖင်းဂေါ့ပုံရိပ်တွေဟာ အခုတော့ အနက်ရောင် အစက်အပြောက်လေးတွေအဖြစ်ပဲ မြင်ရပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>“ဆက်ပစ်စမ်းကွာ”</p> <p> ဂျူဟွာက အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“...ဟုတ်ကဲ့”</p> <p>အင်္ကျီအစိမ်းဝတ် အင်မော်တယ်က တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်တဲ့ မြားတစ်စင် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်သွားပြန်ပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ရှေ့က ကျန်နေတဲ့ ဖင်းဂေါ့တွေထဲက တစ်ဦးမှ အရှိန်လျော့မကျသွားပါဘူး။ ဒါဟာ တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ပြင်နေတဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေအနေနဲ့ တုန့်ဆိုင်းတုန့်ဆိုင်း ခံစားလိုက်ကြရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်တွေရဲ့ အကြည့်တွေကြောင့် အင်္ကျီအစိမ်းဝတ် အင်မော်တယ်ဟာ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> “တာအိုရောင်းရင်းတို့... တကယ်လို့ အပြင်မှာသာဆိုရင် ဒီအကွာအဝေးတင်မကဘူး၊ ဆယ်ဆလောက် ပိုဝေးရင်တောင် ကျွန်တော် အေးဆေး ထိအောင် ပစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ဆောင်းတောင်တန်း မဟာရွှံ့နွံအိုင်ထဲမှာကျတော့...”</p> <p> </p> <p>“ရပတယ်... ဒါ မင်းအပြစ် မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>ဂျူဟွာက ရုတ်တရက် စကားဖြတ်ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူက ဆက်ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> “မင်းရဲ့ လေးနဲ့မြားကို ငါ့ကို ခဏပေးချေ”</p> <p> </p> <p>“တာအိုရောင်းရင်း ဂျူဟွာက မြားပစ်တာကိုလည်း ကျွမ်းကျင်တာလား”</p> <p> အင်မော်တယ်က မေးလိုက်ပေမယ့်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေပါဘူး။ လက်ထဲက လေးကို ဂျူဟွာဆီ ထည့်ပေးလိုက်သလို မြားတစ်စင်ကိုလည်း ထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ငါလည်း မြားပစ်ပညာကို နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိပါတယ်”</p> <p>ဂျူဟွာက ပြောလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားကို သုံးကာ လက်ထဲက လေးနဲ့မြားကို ချက်ချင်းပဲ ကီစွမ်းအင်နဲ့ သန့်စင် လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ပင်လယ်နဂါးလေးကြီး။ နာမည်ကောင်းပဲ” ဂျူဟွာက ချီးကျူးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူဟာ လေးကြိုးကို ဝုန်းကနဲ ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး လေးညှို့မှာ မြားကို တင်လိုက်တဲ့အခါ ကမ္ဘာမြေရဲ့ ကီစွမ်းအင်တွေဟာ တဟုန်ထိုး စုစည်းလာပါတော့တယ်။</p> <p>ဝုန်း…</p> <p> </p> <p>မြားဟာ စကြ၀ဠာ တည်ရှိမှုကို ထိုးခွင်းသွားပါတယ်။ လျှပ်တပြက်အတွင်းမှာပဲ ရှေ့က အနက်ရောင် အစက်လေးတစ်ခုဟာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း အရွယ်အစား ကြီးမားလာပါတယ်။ ဖင်းဂေါ့ကြီးရဲ့ ဝေဝါးတဲ့ ပုံရိပ်ဟာ အင်မော်တယ်တွေရဲ့ အမြင်အာရုံထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာပါပြီ။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်... တာအိုရောင်းရင်း ဂျူဟွာဟာ တကယ်ပဲ မြားနတ်ဘုရားတစ်ဦးပေပဲ”</p> <p>အင်္ကျီအစိမ်းဝတ် အင်မော်တယ်က လက်ခုပ်တီးပြီး ချီးကျူးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“မြားတွေ ရှိသေးလား”</p> <p>ဂျူဟွာက မေးပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ရှိပါသေးတယ်”</p> <p>အင်မော်တယ်က နောက်ထပ် မြားတစ်စင် ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p>နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲဒီဖင်းဂေါ့ရဲ့ အရှိန်ဟာ အတော်လေး ကျဆင်းသွားပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရေနန်းဆောင် စစ်သင်္ဘောကြီးဟာ ဖင်းဂေါ့ဆီကို အမှီလိုက်နိုင်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ကျရောက်သွားပြီး အဲဒီဖင်းဂေါ့ဟာလည်း မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်ရင်းနဲ့ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။</p> <p>…</p> <p>စာရေးသူ၏ စကားလက်ဆောင် - အရင်ကတော့ အားပေးဖို့ မတောင်းဆိုဖူးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု ဒီစာအုပ်ကို အမြန်ဆုံး ဆက်ရေးနိုင်အောင်ကြယ်လေးတွေ ပေးကြပါဦးလို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save