Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၄၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟေ့... မင်းရဲ့ ဟင်းလျာအသစ်က ဟော့ပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား" ဝူဟိုင်းက မီနူးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဆွံ့အစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒါကြောင့်လည်း အရင်ဆုံး သေချာဖတ်ကြည့်စေချင်တာပေါ့" ကျိုကျာက အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမသည် ယွမ်ကျိုးထံမှ ဤကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်ပုံများကို အတုယူတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘော့စ်ယွမ်" ဝူဟိုင်းက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ယွမ်ကျိုးကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း... ငါကြားတယ်" ယွမ်ကျိုးက အလွန်တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ တကယ်တော့ သူသည် ရုပ်ရှင်ထဲကအတိုင်း နားရွက်ကို အသာနှိုက်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြန်ထူးချင်သော်လည်း အခြေအနေအရ ထိန်းထားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>" 'ပူပူစပ်စပ်ဟော့ပေါ့' ဆိုပြီးတော့... ဒီအောက်မှာ 'ပါဝင်ပစ္စည်းများ မပါဝင်ပါ၊ ဟင်းရည်အနှစ်သာ ရရှိနိုင်ပါသည်' လို့ ဘာလို့ ရေးထားတာလဲ။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဝူဟိုင်းက မကျေမနပ်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ ရေးထားတဲ့အတိုင်းပဲလေ" ယွမ်ကျိုးက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟော့ပေါ့မှာ ပါဝင်ပစ္စည်း (အသား၊ ငါး၊ အသီးအရွက်) မပါဘူးဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လို့လား။ သူဌေးယွမ်... မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား" ဝူဟိုင်း အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူသည် အစပ်ကြိုက်သူဖြစ်ပြီး ဟော့ပေါ့အစပ်ကို အလွန်ကြိုက်သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟော့ပေါ့တွင် ထည့်စားစရာမရှိဘဲ ဟင်းရည်သက်သက်သာဆိုလျှင် သူ ဘာစားကိုရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"ဟော့ပေါ့ဆိုတာနဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ပါရမယ်လို့ ဘယ်သူက အမိန့်ထုတ်ထားလို့လဲ" ယွမ်ကျိုးက စနစ်ထံမှ သင်ယူထားသည့် စကားလုံးများဖြင့် ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်ရာ ဝူဟိုင်းမှာ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျိုကျာ... တခြားအော်ဒါတွေ သွားယူလိုက်တော့" ယွမ်ကျိုးက ဝူဟိုင်းကို စကားအနိုင်ရလိုက်သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားပြီးနောက် ဝန်ထမ်းမလေးကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ် ဘာမှ မပါတာ သေချာလား" ဝူဟိုင်းက 'မပါ' ဆိုသည့် စာသားကို အလေးပေးကာ ထပ်မေးပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခုလောလောဆယ်တော့ ဟုတ်တယ်" ယွမ်ကျိုး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း 'ပူပူစပ်စပ်ဟော့ပေါ့' အနှစ် တစ်ပွဲပေး" ဝူဟိုင်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးငယ်လေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း အံကြိတ်ကာ မှာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စည်းကမ်းအရ မင်းမှာချင်တာ မှာလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဟင်းရည်သက်သက် ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်း အကုန်ကုန်အောင် သောက်ဖို့ မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြည်းရုံတင် မြည်းစမ်းပြီး အလဟဿ ပစ်ထားမယ်ဆိုရင်တော့ ခွင့်မလွှတ်ဘူးနော်" ယွမ်ကျိုးက အလေးအနက် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သိပြီ... သိပြီ။ စကားအများကြီး မပြောနဲ့။ ငါ့အတွက်သာ ပြင်ပေးတော့"</p> <p> </p> <p>"အင်း... စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တဲ့သူကို နာမည်ပျက်စာရင်းသွင်းမယ်ဆိုတာလည်း မမေ့နဲ့ဦး" ယွမ်ကျိုးက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ခြင်းကြောင့် ဝူဟိုင်းလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ ဤဟင်းလျာသစ်မှာ ဈေးနှုန်းက မနည်းလှပေ။</p> <p> </p> <p>'ပူပူစပ်စပ်‌ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်' - တစ်ပွဲလျှင် ၃,၆၈၈ ယွမ်</p> <p> </p> <p>မှတ်ချက် - ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်သာ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အခြားပါဝင်ပစ္စည်းများ လုံးဝမပါဝင်ပါ။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းကြောင့် ယွမ်ကျိုးက ဖောက်သည်များ အလဟဿ မဖြစ်စေရန် အထူးသတိပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ မူလက ၎င်းကို အစားအစာအဖြစ် မသတ်မှတ်ထားသော်လည်း မှာယူပြီးနောက် ဂရုတစိုက် မစားသုံးပါက ဖြုန်းတီးရာကျသည်ဟု သူက ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဟင်းရည်သက်သက်ကြီးပဲ ရောင်းတယ်ဆိုတာ။ သူဌေးယွမ်... ကျွန်တော့်ကို ပါဆယ်ထုတ်ခွင့်ပေးပါလား" ဝူဟိုင်းက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ယွမ်ကျိုးကို မေးလိုက်သည်။ အိမ်ကိုသာ သယ်သွားခွင့်ရရင် သူနှစ်သက်သော အသား၊ အသီးအရွက်နှင့် တွဲစား၍ရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ဆိုင်က ဘယ်ဟင်းလျာကိုမှ ဆိုင်ပြင်ပကို ယူဆောင်သွားခွင့် မပြုပါဘူး" ယွမ်ကျိုးက ယဉ်ကျေးပျူငှာသော်လည်း ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်းလေ... ကောင်းပြီ‌လေ။ သွား... သွား၊ ဟင်းရည်ပဲ သွားပြင်ပေးတော့" ဝူဟိုင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး မီးဖိုချောင်ထဲဝင်သွားသည်နှင့် ဆိုင်ထဲရှိ ဖောက်သည်များကြားတွင် ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးမှုများ စတင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူဌေးယွမ်က ဘာလုပ်ချင်‌နေတာလဲမသိဘူးနော်။ ဘာလို့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေမပါဘဲ ဟင်းရည်ကြီးပဲ ရောင်းရတာလဲ" ဖောက်သည်တစ်ဦးက ဘေးကလူကို စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အေးလေ... ဒီဟော့ပေါ့က တကယ်ဈေးကြီးတာ။ အသားတစ်ဖတ်တောင် မပါဘဲနဲ့" အမဲသားမှာထားသည့် အခြားဖောက်သည်တစ်ဦးကလည်း လှောင်ပြောင်သည့်လေသံဖြင့် ဝင်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူဌေးယွမ် လက်ရာဆိုတော့လည်း ဟင်းရည်ကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မြည်းကြည့်ချင်တာတော့ အမှန်ပဲ။ သူ့လက်ရာက ဘယ်တော့မှ မကောင်းဘူးဆိုတာမရှိဘူးလေ" ပထမဖောက်သည်က ယွမ်ကျိုး၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကာ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ဝူဟိုင်းကို သွားကပ်ရင်ကောင်းမလား။ သူက ဟင်းရည်မှာထားတာဆိုတော့ ငါတို့လည်း နည်းနည်းပါးပါး မြည်းခွင့်ရမလားလို့" တစ်ယောက်က ပရိယာယ်ကြွယ်စွာ အကြံပြုသည်။</p> <p> </p> <p>"မလုပ်နဲ့... လုံးဝမလုပ်နဲ့။ သူက ငါတို့ပန်းကန်ထဲကဟာကို လာမနှိုက်ရင်ပဲ တော်လှပြီ။ ဝူဟိုင်းက သူ့အစားအသောက်ဆို ဘယ်လောက် ကာကွယ်တတ်လဲ မင်းသိသားနဲ့"  ပုံမှန်ဖောက်သည်တစ်ဦးက တားမြစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အသားတွေ၊ အသီးအရွက်တွေ မပေးရတာလဲဆိုတာကိုတော့ သိချင်မိတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဝူဟိုင်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးလေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ယွမ်ကျိုးကို မှိုင်းညို့ညို့ကြည့်ကာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဟွန်း... ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိရမှာလဲ။ သူ့ရဲ့ OCD က ထဖောက်နေတာနေမှာပေါ့။ သူသဘောကျလောက်တဲ့အထိ အဆင့်မီတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ရှာမတွေ့သေးလို့ နေမှာ‌ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဆိုင်ထဲမှ ဖောက်သည်အားလုံး တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။ ယွမ်ကျိုး၏ စေ့စပ်လွန်းသော စရိုက်မှာ ဖောက်သည်များကြားတွင် အလွန်ပင် နာမည်ကြီးလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဟင်းရည်ချည်းပဲကို ဘယ်လိုစားမှာလဲ" ဖောက်သည်တစ်ဦးက စပ်စုပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါကတော့ သောက်မှာပဲ" ဝူဟိုင်းက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုး... ဟိုး... တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ အစာအိမ်ပဲ။ သိပ်မစပ်ဖို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ဝူဟိုင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသလို အော်လိုက်သည်။ "နေဦး... ငါ အကြံကောင်းတစ်ခု ရပြီဟေ့"</p> <p> </p> <p>"ဟေး... ဟေး... ဒီဟော့ပေါ့ဟင်းရည်ကို ဘယ်လိုတွယ်ရမလဲဆိုတာ ငါ အကြံရပြီ" ဝူဟိုင်းက ကိုယ့်အကြံကိုယ် သဘောကျကာ ကျေနပ်အားရနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုနည်းနဲ့ ငါ့ကို ဟော့ပေါ့မစားအောင် တားဆီးလို့ရမယ် ထင်နေလား... ဝေးသေးတယ်" ဝူဟိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အရောင်များ တောက်ပလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာအကြံလဲ" ဘေးနားက ဖောက်သည်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသော်လည်း ဝူဟိုင်းကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုလို ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး ‌ပြန်ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မကြာခင် သိရမှာပေါ့။ ကျိုကျာ... ငါ့ကို ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန်ပါ ထပ်ချပေးပါဦး" </p> <p> </p> <p>"အော်... ဟင်းရည်နဲ့ ထမင်းနဲ့ နယ်စားမလို့လား" ဖောက်သည်က ရုတ်တရက် ရိပ်မိသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အတိအကျပဲလေ ဒါမျိုးက အရမ်းအရသာရှိမှာ သေချာတယ်" ဝူဟိုင်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးလေးများကို ကျေနပ်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူဌေးယွမ်၏ လက်ရာမှန်လျှင် ဘာကိုမှ စိုးရိမ်စရာမလိုကြောင်း ဆိုင်ထဲကလူတိုင်း လက်ခံထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပင် ကျိုကျာက ဟော့ပေါ့အိုးတစ်လုံးနှင့် ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန်ကို ဗန်းဖြင့် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာဝူ... ရှင်မှာထားတာတွေ ရပါပြီရှင်"</p> <p> </p> <p>ဝူဟိုင်းသည် ရှေ့သို့ရောက်လာသော ဟော့ပေါ့အိုးကို ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ အိုး၏အရွယ်အစားမှာ ပုံမှန်ဟော့ပေါ့ဆိုင်ငယ်လေးများတွင် သုံးလေ့ရှိသော အရွယ်အစားဖြစ်သော်လည်း အောက်ခြေက အနည်းငယ် ပိုထူသည်။ အတွင်း၌ မီးသွေးဖြင့် အပူပေးထားပုံရပြီး တောက်ပသောအနီရောင် ဟင်းရည်များမှာ တဗွက်ဗွက်ဆူပွက်နေကာ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော အနီရောင်လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ကြည့်ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးခြားသည်မှာ ဤအိုးသည် သံမဏိအိုးမဟုတ်ဘဲ အပူကို အကောင်းဆုံးထိန်းထားနိုင်သည့် ခရမ်းရင့်ရောင် မြေအိုး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အနက်ရောင်နီးပါး ရှိသော မြေအိုးအရောင်နှင့် တောက်ပသော အနီရောင်ဟင်းရည်တို့မှာ သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပြီး အမြင်အာရုံကို ဆွဲဆောင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းရည်ဆူပွက်မှုနှင့်အတူ အငွေ့ပျံလာသော ရနံ့မှာလည်း တစ်ဆိုင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟူး... တကယ့်ကို ပူစပ်‌နေတဲ့ အနံ့ပဲ" ဝူဟိုင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ဤပြင်းရှရှအရသာကို သူ အလွန်သဘောကျသည်။ ဤအစပ်အရသာမှာ မာနကြီးသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်... မင်းသူ့ကို ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ သူမကတော့ သူမ၏ ပြတ်သားသော ခံစားချက်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူဟိုင်းက ဟင်းရည်ကို စားရန်ပြင်ရင်း လှမ်းအော်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>"သူဌေးယွမ်... ကျွန်တော့်ကို ရေစစ် တစ်ခုလောက် ပေးပါဦး။ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ဖတ်တွေကို ဖယ်ချင်လို့"</p> <p> </p> <p>"ဇွန်းပါပြီးသားပဲ... ရေစစ်မလိုဘူး။ သောက်ကြည့်လိုက် မင်းနားလည်သွားလိမ့်မယ်" ယွမ်ကျိုးက မီးဖိုချောင်ထဲမှ ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း... ထူးခြားတာတစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပဲ" ဝူဟိုင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ရနံ့ကောင်းသော ဟင်းလျာတစ်ခုရှေ့တွင် ရှိနေရခြင်းကပင် သူ့အ</p> <p>တွက် အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်‌နေတော့သည်။</p> <p>ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်</p> <p>အပိုင်း (၄၅၃) </p> <p>ပြီးပါပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save