Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၇၂</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်ချက်တည်းနှင့် အပြတ်ရှင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှန့်ရှန့်ထျန်း၊ ခယ်ရှင်းယီ နှင့် ခန်းရှီယွန်း တို့မှာ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြသည်။</p> <p>ထိုတည်ငြိမ်မှုမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အတွင်းစိတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>“အခု သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုရဲ့ စိန်ခေါ်ပွဲကို တရားဝင် စတင်ကြောင်း ကြေညာပါတယ်”</p> <p>သန့်စင်သောဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်၏ စကားအဆုံးတွင် ရှန့်ရှန့်ထျန်း အပါအဝင် ၃ ဦးလုံးက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်ကြပြီး စင်အောက်ရှိ တပည့်များကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ကြသည်။ </p> <p>“လမ်းညွှန်ပေးကြပါဦး”</p> <p>ရုတ်တရက် တပည့်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ဆူညံသွားသော်လည်း မည်သူမျှ ချက်ချင်းတက်၍ စိန်ခေါ်ခြင်း မပြုဝံ့ကြပေ။</p> <p>တပည့်အများစု၏ စိတ်ထဲတွင် ရှန့်ရှန့်ထျန်း၊ ခယ်ရှင်းယီနှင့် ခန်းရှီယွန်း ၃ ယောက်ထဲ၌ ရှန့်ရှန့်ထျန်းကိုမူ လုံးဝ သွားရောက် မစိန်ခေါ်သင့်ကြောင်း သိထားကြသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်ကတည်းက သူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ၉ အစွမ်းဖြင့် ချန်လုံစာရင်း၏ နံပါတ် ၉ နေရာကို ရယူနိုင်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ခယ်ရှင်းယီနှင့် ခန်းရှီယွန်း တို့ကိုမူ သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စု မှလွဲ၍ ကျန်အုပ်စု ၈ ခုမှ တပည့်များက အလွန်စိမ်းနေကြသဖြင့် သူတို့ ၂ ယောက်ကိုသာ စိန်ခေါ်ရန် ရွေးချယ်ကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ထိုစဉ် လူအုပ်ထဲမှ အရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စု ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုသူသည် မီတာ ၁၀၀ အကွာတွင် ရှိနေသော ခယ်ရှင်းယီကို ကြည့်ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုက ယွမ်ဖေး ပါ... လမ်းညွှန်ပေးပါဦး”</p> <p>ချက်ချင်းပင် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီကြားတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုယွမ်က ငါတို့အုပ်စုရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ၃၀ ထဲမှာ ပါတယ် သူ သေချာပေါက် ပထမပွဲကို နိုင်မှာပဲ”</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဒီ ခယ်ရှင်းယီနဲ့ ခန်းရှီယွန်း ဆိုတဲ့သူတွေက ကြည့်ရတာ လူမသိသူမသိတွေပဲ၊ စီနီယာအစ်ကိုယွမ်က အသက် ၃ ခါလောက် ရှူတဲ့အချိန်အတွင်းမှာတင် သူမကို အနိုင်ယူနိုင်မှာပါ”</p> <p>“အင်း... အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်တယ်...”</p> <p>နံပါတ် ၁ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသော ရှန့်ရှန့်ထျန်းက သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်များ၏ ဝေဖန်သံကို ကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ </p> <p>“တစ်ကွက်တည်းနဲ့ ပြတ်မှာပါ”</p> <p>နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင် ခယ်ရှင်းယီက မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး ယွမ်ဖေးကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးကို အသာဟလျက် ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p>“စပါ” </p> <p>သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုတွင် အဆင့် ၃၀ ရှိသော မိမိကို တစ်ဖက်လူက ဤမျှအထိ လျစ်လျူရှုရဲသည်ပေါ့။</p> <p>“ဟွန်း” </p> <p>ယွမ်ဖေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကန်အတွင်းရှိ သားရဲဝိညာဉ် ၁၀ ခုလုံးမှာ တုန်ယင်သွားကာ ခဏအတွင်းမှာပင် ယွမ်ဖေး၏ စွမ်းအားမှာ ၁၀ ဆ မြင့်တက်လာတော့သည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ယွမ်ဖေး၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ့ကိုယ်လုံးမှာ လျှပ်စီးအလား လှုပ်ရှားသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခယ်ရှင်းယီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုနှင့်အတူ ခယ်ရှင်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ကို ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p>ခယ်ရှင်းယီမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဓားချက် ထိမှန်သွားပုံရသည်။</p> <p>“ဟွန်း... တစ်ချက်တည်းတောင် မခံနိုင်ဘူး...” </p> <p>ယွမ်ဖေး၏ လှောင်ရယ်သံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ့မြင်ကွင်းထဲတွင် ခယ်ရှင်းယီကို ပိုင်းချလိုက်သော်လည်း သွေးတစ်စက်မျှ စင်ထွက်မလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဓားအလင်းတန်းသည် ခယ်ရှင်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သွားသော်လည်း ခယ်ရှင်းယီမှာ ယွမ်ဖေးကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>“ဖူး”</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခယ်ရှင်းယီက ယွမ်ဖေး၏ အနောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ယွမ်ဖေး၏ ကျောပြင်ကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>'မြန်လိုက်တဲ့ အရှိန်' စင်အောက်တွင် ရှိနေသော ထန်ယွင်၏ မျက်စိများ ကျဉ်းသွားသည်။ </p> <p>ခယ်ရှင်းယီသည် ယွမ်ဖေး၏ ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ်က သူမ၏ အရှိန်မှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် မူလနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရိပ်မှာ မပျောက်သေးဘဲ ရှိနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။</p> <p>“ဟူး...”</p> <p>တပည့်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်ကာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေသော ယွမ်ဖေးကို ကြည့်ပြီး အသက်ရှူပင် မှားကုန်ကြသည်။</p> <p>လူသိပ်မသိသော ခယ်ရှင်းယီမှာ ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်ပြီး ယွမ်ဖေးကို တစ်ကွက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီမှာ မှင်သက်နေကြတော့သည်။ ယွမ်ဖေး၏ အစွမ်းမှာ သူတို့ထဲတွင် အဆင့် ၃၀ ရှိသူ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ ယွမ်ဖေးမှာ ထိုသို့ ခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့ မည်သို့မှ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။</p> <p>“ညီလေး” </p> <p>ကျောက်ယွင်ဖေးက သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်များထဲမှ အပြေးထွက်လာပြီး ယွမ်ဖေး၏ ဘေးသို့ ရောက်သွားသည်။ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ယွမ်ဖေး၏ ကိုယ်ထဲကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p>ယွမ်ဖေး၏ အတွင်းအင်္ဂါများမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီး အသက်အန္တရာယ် ရှိနေသည်ကို သူ သိလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။</p> <p>“ညီလေး... စိတ်မပူနဲ့... အစ်ကိုကြီး မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်” </p> <p>ကျောက်ယွင်ဖေးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>သူ တိုက်ကွက်မထုတ်ရသေးမီမှာပင် ခယ်ရှင်းယီ၏ အရှိန်မှာ ယရင်ထက် ၃ ဆ ပိုမြန်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် ဖြူစင်သော လက်ဖဝါးလေးတစ်ခုမှာ သူ့မြင်ကွင်းထဲတွင် ကြီးမားလာပြီး ရင်ဘတ်ကို အားကုန် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဖြန်း”</p> <p>အရိုးကျိုးသံ နှင့်အတူ ကျောက်ယွင်ဖေး၏ နံရိုး ၃ ချောင်းမှာ ကျိုးသွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်ကာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ဖုန်မှုန့်များကြားမှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဥက္ကာခဲတစ်ခုအလား တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းမှာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရ၏။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်ယွင်ဖေးမှာ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်အားလုံးထဲတွင် အဆင့် ၂၀ ရှိသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ကျောက်ယွင်ဖေးပါ ဤမျှအထိ အလဲအကွဲ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်များ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦးပေါ်မှ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စု တတိယအကြီးအကဲမှာ အောက်သို့ ဆင်းလာပြီး ကျောက်ယွင်ဖေး နှင့် ယွမ်ဖေး တို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ သူတို့ ၂ ယောက်လုံးကို ဆေးလုံး ၂ လုံးစီ တိုက်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် တပည့် ၂ ဦးအား ကျောက်ယွင်ဖေး တို့ကို သေချာစောင့်ရှောက်ရန် မှာကြားလိုက်၏။</p> <p>ကျောက်ယွင်ဖေးမှာ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုတွင် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း တောင်စဉ် ၉ ခုလုံးမှ တပည့်များ ကြားဖူးကြသည်။ ခယ်ရှင်းယီက သူတို့ ၂ ယောက်လုံးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူမသည် သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စု၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်များထဲမှ အဆင့် ၆ ရှိသူ လီဝေက ခယ်ရှင်းယီကို စိန်ခေါ်ရန် နံပါတ် ၂ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူတစ်ဦးက လက်ကာပြကာ တားလိုက်သည်။ </p> <p>“မင်း သူမရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ထိုသို့ ပြောလိုက်သူမှာ သားရဲဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်၏ တပည့်ရင်း ၃ ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ လင်းတုန်း ပင်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုလင်း... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သူမကို မစိန်ခေါ်တော့ဘူး” </p> <p>လီဝေက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် နံပါတ် ၃ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်ရှိ ခန်းရှီယွန်းကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုလင်း... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အဲ့ဒီ ခန်း ဆိုတဲ့တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ကြတာပေါ့”</p> <p>ဤသူမှာ အားနည်းပုံရသော ခန်းရှီယွန်းအပေါ် ဒေါသပုံချရန် ကြိုးစားနေခြင်းမှာ သိသာလှပေသည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>လီဝေက မြေပြင်ကို နင်းကာ နံပါတ် ၃ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်သောအခါ ဓားပျံတစ်လက် သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်းများ နှင့်အတူ ခန်းရှီယွန်းကို လွှမ်းခြုံကာ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဟက်... ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား” </p> <p>ခန်းရှီယွန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နေရာတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လှပြီး အရိပ်တစ်ခုအလား ဓားအလင်းတန်းများကြားမှ ရှောင်ထွက်ကာ လေထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>“ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်...”</p> <p>သူသည် လေထဲမှနေ၍ လီဝေအား ညာလက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လီဝေ၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>သေချာကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ လီဝေထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသော အနက်ရောင် လျှို့ဝှက်ဓားမြှောင်ငယ် ၃ လက် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရလိမ့်မည်။</p> <p>“ဒေါင် ဒေါင်”</p> <p>လီဝေက အမြန်ပင် ဓားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ဓားမြှောင် ၂ လက်ကို ပယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>“ကလေးကလား အတတ်တွေ...” </p> <p>လီဝေ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော လျှို့ဝှက်ဓားမြှောင်ငယ်မှာ လျှပ်စီးအလား ဓားချက်များကြားမှ ဝိုက်ကာ လီဝေ၏ ဘယ်ဘက်နားထင်သို့ ထိုးဝင်သွားပြီး ညာဘက်နားထင်မှ ပြန်ထွက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။</p> <p>လီဝေ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် အေးခဲသွားတော့သည်။ လီဝေ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာစဉ်တွင် ခန်းရှီယွန်းက သူ့ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခုက လီဝေကို စင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဘုန်း”</p> <p>လီဝေမှာ ဝက်တစ်ကောင်အလား တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး နားနှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ စီးကျလာကာ မျက်လုံးပင် မမှိတ်နိုင်ဘဲ အသက်ပျောက်သွားတော့လေသည်။</p> <p>ရက်စက်လိုက်တာ၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသက်ပျောက်သွားတာပဲ။</p> <p>အခန်း ၃၇၂ ပြီး</p> <p> </p>


Save