Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၇၅</h2> <h2 style="text-align: center;">အပြန်အလှန် လက်ဆောင်ပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ကြီး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ထန်ယွင်က အလောင်း ၅ လောင်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူက ညာခြေထောက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကန်လိုက်ရာ ထိုအလောင်း ၅ လောင်းမှာ အမြောက်ဆန်များအလား တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ သွေးများနှင့်အတူ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>ထန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးမိုးများကြောင့် စိုရွှဲနေ၏။ သူက သတိမဝင်နိုင်သေးသော တပည့်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီကို ဓားဖြင့် ညွှန်ပြကာ ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး... </p> <p>“ငါ့ကို သတ်ချင်နေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်”</p> <p>“ဒါကြောင့် ငါ ထန်ယွင်က မင်းတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးမယ် ငါ့ကို သတ်ချင်ရင် အားလုံး အတူတူ လာခဲ့ကြ”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို သတ်ဖို့ ဒီတစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကိုတော့ မင်းတို့ အရယူနိုင်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ကို စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ နေရာက ၁၀၀ ပဲ ရှိတာလေ... အခုတော့ ၉၅ နေရာပဲ ကျန်တော့တယ်”</p> <p>တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p>“သတ်”</p> <p>“သတ်စမ်း”</p> <p>ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စု၊ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စု၊ သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုနှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး တပည့်များကြားမှ အရိပ်ပေါင်း ၁၀ ခုကျော် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားကာ ထန်ယွင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>ယခုအခါ လူပေါင်း ၁၈ ဦးခန့်မှာ အရှက်မရှိဘဲ ထန်ယွင်ကို အတူတူ ဝိုင်းသတ်ရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ တပည့်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီကြားတွင် ဝေဖန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ဒီ ထန်ယွင်က တကယ်ကို မောက်မာလွန်းတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p>“ဟဲဟဲ... ဒါက မောက်မာတာ မဟုတ်ဘူး... သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေတာ... သူ့အဆင့်ကို သူ မသိတာပဲ”</p> <p>“ဟုတ်ပ... သူက သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ... လူတွေကို အတူတူ လာခိုင်းရအောင် သူက ဘာမို့လို့လဲ... အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ အောက်ခြေသိမ်းတပည့်လေး တစ်ယောက်ပဲဟာကို”</p> <p>“အားလုံးပဲ ကြည့်နေလိုက်စမ်းပါ... အသက် ၃ ခါလောက် ရှူတဲ့အချိန်အတွင်းမှာတင် ထန်ယွင် အဝိုင်းခံရပြီး သေသွားတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်...”</p> <p>တပည့်များ ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ </p> <p>“ကြောက်စရာကြီးပဲ အားလုံး ကြည့်ကြဦး”</p> <p>လူတိုင်း ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားကြသည်။ ချန်လုံစင်မြင့် အလယ်တွင် ရှိနေသော ထန်ယွင်မှာ မြားတစ်စင်းအလား လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး တပည့်အများစု၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>“ဖူး... ဖူး...”</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထန်ယွင်ကို ဝိုင်းသတ်ရန် ပြင်နေသော တပည့် ၁၈ ဦး၏ လည်ပင်းများပေါ်တွင် ဓားအလင်းတန်းများ လျှပ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး သွေးမြူများကြားမှ တပည့် ၁၈ ဦးလုံး ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။</p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p>အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသော အသံများနှင့်အတူ လည်ပင်း ပိုင်းဖြတ်ခံထားရသော အလောင်း ၁၈လောင်းမှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေကြ၏။</p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p>ထန်ယွင်က ညာလက်တွင် ဓားကို ကိုင်ထားကာ သွေးမိုးများကြားတွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလောင်း ၁၈ လောင်းမှာ လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားပြီး ချန်လုံစင်မြင့်အောက်သို့ လွင့်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>တပည့်အချို့နှင့် အတွင်းစည်းမှ အကြီးအကဲများ၊ ဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင်များနှင့် ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်တို့သာ ထန်ယွင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ခေတ္တခဏအတွင်းမှာပင် ထန်ယွင်က လေထဲတွင် ၁၈ ကြိမ် လှုပ်ရှားကာ ရန်သူ ၁၈ ဦးလုံးကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ တပည့်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီမှာ သွေးများ စိုရွှဲနေသော ထန်ယွင်ကို ကြည့်ကာ ကျောချမ်းနေကြတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူ ၁၈ ဦးကို သတ်လိုက်သော်လည်း ထန်ယွင်က မျက်တောင်တစ်ချက်မျှပင် မခတ်ပေ။</p> <p>ထို့နောက် စင်အောက်ရှိ တပည့်များကို ကြည့်ကာ ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“ငါ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ၇၇ နေရာ ကျန်သေးတယ်... ငါ့ကို သတ်ချင်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို လာခဲ့နိုင်တယ်”</p> <p>ထန်ယွင်က ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦးပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသော တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အကြီးအကဲ၊ သားရဲဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်၊ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ သန့်စင်သောဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်နှင့် ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်တို့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ချိုယုံမင်... ဟုတ်တယ်... ခင်ဗျားသားကို ကျုပ် သတ်ခဲ့တာ၊ သူက သေသင့်လို့ သေတာပဲ”</p> <p>“ဝူဟုန်... ခင်ဗျားကို အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်မယ်... ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းတွေသာ တားမထားဘူးဆိုရင် နံရံနဲ့တိုက်ပြီး သေသွားတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ဝက်လိုသားကို အဲ့ဒီတုန်းက ကျုပ် ကိုယ်တိုင် အရှင်လတ်လတ် အသားဆွဲဖြတ်ပြီး သတ်ပစ်လိုက်မှာ”</p> <p>“ပြီးတော့ မူရုန်ဟုံ... ဟဲဟဲ... ခင်ဗျားမြေး မူရုန်ကွန်းကို ပြင်ပစည်းမှာ ကျုပ် သတ်ခဲ့တာလည်း သူက သေသင့်လို့ သေတာပဲ”</p> <p>“ခင်ဗျားရောပဲ လင်းဟူချန်ဟယ်... ခင်ဗျားရဲ့ မြစ်ဖြစ်သူ လင်းဟူချန်ကုန်းဟာ ပြင်ပစည်းမှာတုန်းက မောက်မာခဲ့သလို ကျုပ်ကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ... သူလည်း သေသင့်လို့ သေတာပဲ”</p> <p>“ခင်ဗျား ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်ကျတော့...” </p> <p>ထန်ယွင်က စကားကို ခေတ္တရပ်ကာ သူ သတ်လိုက်သော ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စုမှ တပည့် ၅ ဦးကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး... </p> <p>“ခင်ဗျား ဘာလို့ ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်တွေကို ကျုပ်ကို သတ်ဖို့ ခိုင်းရတာလဲဆိုတာ ကျုပ် စဉ်းစားလို့ မရဘူး”</p> <p>“အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပဲ ရှိမယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ် ဂိုဏ်းကို စဝင်ကာစတုန်းက ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး ရွှယ်ဇီယန်နား မကပ်ဖို့ ပြောခဲ့တာကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး... </p> <p>“မင်း လျှောက်ပြောမနေနဲ့... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စု တပည့်တွေက မင်းကို စိန်ခေါ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သတ်ချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”</p> <p>“မှန်တယ်” </p> <p>ချိုယုံမင်ကလည်း ထပ်ဆင့်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“မင်းက သက်သေမရှိဘဲ လျှောက်ပြီး မတရားစွပ်စွဲနေတာပဲ”</p> <p>“ဟဲဟဲ... ရယ်စရာပဲ... တပည့်က ခင်ဗျားတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မတရားစွပ်စွဲရဲမှာလဲ... ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... အတွင်းစည်းရဲ့ ထိပ်သီးတွေပဲလေ” </p> <p>ထန်ယွင်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ လေယူလေသိမ်းမှာ ပို၍ အေးစက်လာသည်။</p> <p>“ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ ၅ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ပါ... ခင်ဗျားတို့ကတော့ စီနီယာကြီးတွေပေါ့... အခု အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ ၂၃ ယောက်ဟာ ခင်ဗျားတို့က ဒီပြိုင်ပွဲကတစ်ဆင့် ကျုပ်ကို သတ်ဖို့ မခိုင်းခဲ့ဘူးလို့ တကယ်ပဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောရဲသလား”</p> <p>“တကယ်လို့ မခိုင်းခဲ့ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ကောင်းကင်ဘုံကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုရဲလား... ကျိန်ဆိုရဲလား သတိထားကြဦးနော်... ကောင်းကင်ဘုံက အပြစ်ပေးလို့ ဒီနေရာမှာတင် သေသွားဦးမယ်”</p> <p>ယခုအခါ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော တပည့်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ပုတ်ခတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။ ထန်ယွင်က ဤမျှအထိ ရဲတင်းလိမ့်မည်ဟုလည်းကောင်း၊ နောက်ခံတောင့်တင်းလှသော တပည့်များကို ဤမျှအထိ သတ်ပစ်ရဲလိမ့်မည်ဟုလည်းကောင်း သူတို့ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထန်ယွင်သည် ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လှသော ရန်သူများကြားတွင် မည်သို့ အသက်ရှင်နေနိုင်သလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူတို့ လုံးဝ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသော်လည်း ဘာမှတော့ မပြောပေ။</p> <p>ဂိုဏ်းကို စတင်တည်ထောင်စဉ်ကတည်းက တောင်စဉ် ၉ ခု ပြိုင်ပွဲနှင့် ပတ်သက်ပြီး စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင် ယှဉ်ပြိုင်ရင်း ဒဏ်ရာရ သေဆုံးခြင်းအတွက် အရေးယူခြင်း မရှိစေရ ဆိုသည့် စည်းမျဉ်းပင်။</p> <p>ဤစည်းမျဉ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘိုးဘေးကြီးသည် ချန်လုံစင်မြင့်ကို တပည့်များကြားက အာဃာတများနှင့် အငြင်းပွားမှုများကို ဖြေရှင်းသည့် နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ တပည့်များကြား၌ မဖြေရှင်းနိုင်သော အာဃာတများ ရှိခဲ့လျှင် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် တောင်စဉ် ၉ ခု ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပတိုင်း သွေးထွက်သံယိုမှုများနှင့် သေဆုံးမှုများ ရှိစမြဲဖြစ်ပြီး၊ ယခင် ဂိုဏ်းချုပ် အဆက်ဆက်ကလည်း ၎င်းကို ဝင်ရောက် တားမြစ်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ ဘိုးဘေးကြီး သတ်မှတ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းဖြစ်သလို၊ ထန်ထိုင်ကျုံးတယ် အပါအဝင် ယခင် ဂိုဏ်းချုပ်များကလည်း ဤစည်းမျဉ်းကို လက်ခံထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သွေးနှင့် ရင်းနှီးသော စမ်းသပ်မှုများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူများသာ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်တွင် ပို၍ ဝေးဝေး ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>အာဃာတ ရှိလျှင် ကလဲ့စားချေမည်၊ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင် အသက်နဲ့ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်မည်၊ ဒါက ဘာမှ ပြောနေစရာ မလိုသည့် ကိစ္စပင်။</p> <p>ထန်ယွင်က အတွင်းစည်း တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အကြီးအကဲ၊ သားရဲဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်၊ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ သန့်စင်သောဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်နှင့် ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်တို့မှာ မျက်နှာပြာနှမ်းနေပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်သည်ကို တွေ့သောအခါ အင်မတန် မောက်မာသော လေသံဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဘာမှ ပြန်မပြောတာဟာ ဝန်ခံလိုက်တာပဲပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ကျုပ် ဒီလောက်အထိ အများကြီး ပြောခဲ့တာကတော့ အပြန်အလှန် လက်ဆောင်ပေးဖို့အတွက်ပါပဲ”</p> <p>“အခုကစပြီး ပြိုင်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးတဲ့အထိ ကျုပ်နဲ့တွေ့တဲ့ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတပည့်တွေ၊ ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စုက တပည့်တွေ၊ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုက တပည့်တွေနဲ့ သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုက တပည့်တွေအားလုံးကို ကျုပ် သတ်ပစ်မယ်”</p> <p>ဤစကားမှာ လူအုပ်ထဲသို့ ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ထန်ယွင် ပြောခဲ့သော အုပ်စုများမှ တပည့်များမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကြတော့သည်။</p> <p>“ထန်ယွင်... မင်းက ဘာမို့လို့ ဒီလောက်အထိ မောက်မာနေရတာလဲ”</p> <p>“မင်း ဒီပြိုင်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးတဲ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>“မှန်တယ် နောက်မှ ငါတို့ရဲ့ စီနီယာတွေက မင်းကို ဘယ်လို သတ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”</p> <p>ဆူညံလှသော ဆဲဆိုသံများကြားတွင် တာနျူက သူ့အသံကို မြှင့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုထန်... အစ်ကို့ကို သတ်ချင်တဲ့သူတွေကို အစ်ကိုက ပြန်ပြီး သတ်ပစ်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုထန်က အစွမ်းထက်ဆုံးပဲ”</p> <p>တာနျူ၏ စကားအဆုံးတွင် ဆေးဝါးအုပ်စုဝင် တပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသဖြင့် အသံများမှာ ဖန်လုံတောင်၏ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်ပင်လယ်များထိအောင် ဆုတ်ဖြဲသွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုထန်က အစွမ်းထက်ဆုံးပဲ၊ ရန်သူတွေကို အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်ပါ”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုထန်က အစွမ်းထက်ဆုံးပဲ... ဆေးဝါးအုပ်စုကို ပြန်လည် အသက်သွင်းပေးပါ”</p> <p>အခန်း ၃၇၅ ပြီး</p> <p> </p>


Save