Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၇၆</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးချောင်းစီးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတပည့်များကြားမှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက သူ့နောက်တွင်ရှိသော ထိပ်တန်းတပည့် ၂၀ ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“အားလုံး အတူတူတက်ပြီး သူ့ကို သတ်ကြစို့”</p> <p>ထိုသူက စကားအဆုံးတွင် သွေးရောင်လွှမ်းသော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ နံပါတ် ၁ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ပြေးဝင်သွားပြီး မီတာ ၅၀ ခန့် ရှည်လျားသော သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းဖြင့် ထန်ယွင်ကို အားကုန် ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p>ဝိညာဉ်သန္ဓေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတပည့် ၁၉ ဦးသည်လည်း အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရိပ်များအလား စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ထန်ယွင်ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>ခေတ္တမျှအတွင်း ချန်လုံစင်မြင့်တစ်ခုလုံးမှာ ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ထန်ယွင်ကို ဝါးမြိုသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>“ငါ့ကို သတ်ချင်တဲ့သူမှန်သမျှ ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေရမယ် အားလုံး သေကြစမ်း”</p> <p>ထန်ယွင်၏ ပါးစပ်မှ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ဟုန်မန်နတ်ဘုရားခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ ဓားချက်များကြားတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ညာလက်ထဲမှ ဓားသည် ဘေးတိုက်နှင့် အပေါ်သို့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ ဓားချက်တိုင်းတွင် သွေးများ စင်ထွက်သွားပြီး အသက်တစ်ချောင်းစီကို ရရှိသွားတော့သည်။</p> <p>“ဖူး... ဖူး... ဖူး...”</p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထန်ယွင်၏ လက်ဝဲလက်သီးချက်များကြောင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတပည့်တစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်မှာ ပေါက်ထွက်သွားပြီး သွေးများမှာ လေထဲတွင် သေခြင်းတရား၏ ပန်းပွင့်များအလား ပွင့်အံသွားတော့သည်။</p> <p>အသက် ၃ ခါမျှ ရှူလိုက်သည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ထန်ယွင်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားနေသည့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတပည့် ၂၀ အနက် ၁၉ ဦးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်မှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။</p> <p>“အခုမှ ထွက်သွားချင်တာလား... ဖြစ်နိုင်မယ် ထင်လို့လား မင်းရဲ့ အသက်ကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့တော့”</p> <p>ထန်ယွင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်နေပြီး ထိုတပည့်မှာ စင်မြင့်အစွန်းသို့ ရောက်ကာ အောက်သို့ ခုန်ချရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထန်ယွင်၏ အရိပ်မှာ ထိုသူ၏ အနောက်၌ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက်  ညာခြေထောက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ကာ ထိုတပည့်၏ ရင်ဘတ်ကို ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ချိတ်ယူလိုက်တော့သည်။</p> <p>“မလုပ်ပါနဲ့”</p> <p>“ဖြန်း”</p> <p>ထန်ယွင်က သူ့ညာခြေထောက်ကို ဝိုက်လျက် စင်မြင့်အစွန်းရှိ ထိုတပည့်ကို နင်းခြေလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ရင်ဘတ်ကျိုးကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။</p> <p>“သွားစမ်း”</p> <p>ထန်ယွင်က ထိုအလောင်းကို စင်မြင့်အောက်သို့ ခပ်တည်တည်ပင် ကန်ချလိုက်၏။</p> <p>ယခုအခါ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်ရှိ သွေးအိုင်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစည်းသွားပြီး ထန်ယွင်၏ ဘေးမှနေ၍ စင်မြင့်အောက်သို့ တဖျန်းဖျန်း စီးကျနေသဖြင့် သွေးချောင်းစီးနေလေတော့သည်။</p> <p>သူက ရန်သူ၏ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး လောကထဲသို့ ဆင်းသက်လာသော သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေသည်။ စင်မြင့်အစွန်းတွင် ရပ်လိုက်ရာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော အသံမှာ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ </p> <p>“ငါ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ၅၇ ယောက် ကျန်သေးတယ်”</p> <p>“မင်းတို့ သတ်မှာကို ငါ စောင့်နေတယ်... မဝင်ရဲဘူးဆိုရင်တော့ မင်းတို့အားလုံး သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်တွေပဲ”</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ထန်ယွင်၏ ချန်ခွန်းလက်စွပ်မှာ အဆက်မပြတ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေကြီး၊ လေ၊ မိုးကြိုး၊ အချိန်၊ ဟင်းလင်းပြင်၊ သေခြင်းတရား နှင့် အလင်းရောင် အစွမ်းရှိသော ဓားပျံ ၁၁ လက် ထွက်ပေါ်လာကာ စင်မြင့်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေကြတော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်ကန်အတွင်းရှိ ဟုန်မန်ဝိညာဉ် ၉ ခု၏ မျက်လုံးများထဲမှ ဟုန်မန်အလင်းတန်း ၁၈ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။ ထိုအလင်းတန်းမှာ ထန်ယွင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၁၁ စု ကွဲထွက်သွားကာ ဓားပျံ ၁၁ လက်အတွင်းသို့ လျှပ်စီးအလား တစ်လက်စီ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ဓားပျံ ၁၁ လက်မှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေကြပြီး ပေပေါင်း ရာနှင့်ချီ ရှည်လျားသော ဟုန်မန်အလင်းကာကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ “ဟုန်မန် နတ်ဘုရားသတ် ဓားအစီအရင်” ပင်တည်း။</p> <p>“ငါ့အသက်က ဒီထဲမှာ ရှိတယ်... မင်းတို့ သတ်မှာကို ငါ စောင့်နေတယ် တွန့်ဆုတ်မနေကြနဲ့... မင်းတို့ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ရင် ဟိုအဘိုးကြီးတွေကို ဘယ်လို မျက်နှာပြမှာလဲ”</p> <p>စိန်ခေါ်စကား ပြောပြီးနောက် ထန်ယွင်က ဓားအစီအရင်ထဲသို့ နောက်ဆုတ်ကာ ဝင်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ထန်ယွင်၏ စိတ်အာရုံကြောင့် ဟုန်မန်အစီအရင်၏ ရှေ့တွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားတော့သည်။</p> <p>ထန်ယွင်၏ အေးစက်သော အသံမှာ ထိုလမ်းကြောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“အသက် ၁၀ ခါ ရှူတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ မည်သူမျှ ဝင်မလာဘူးဆိုရင်တော့ ငါ မင်းတို့နဲ့ အဖော်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး”</p> <p>ထို့နောက် အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p>တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတပည့်များမှာ သူတို့ထဲက ထိပ်တန်း ၂၀ လုံး အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး ထန်ယွင်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ သတ္တိ မရှိတော့ပေ။</p> <p>သို့သော် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စု၊ သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုနှင့် ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စုဝင် တပည့်ပေါင်း ၂၀၀,၀၀၀ ကျော်ကြားမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“မင်းအမေကို... ငါတော့ လုံးဝ မယုံဘူး... ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ၉ အောက်ခြေသိမ်းတပည့်လေး တစ်ယောက်က ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်နိုင်မှာမို့လို့လဲ... သူက အရှိန်နည်းနည်း မြန်တာပဲ ရှိတာပါ... အခုတော့ လူတွေကို လှည့်စားဖို့ ဓားအစီအရင်ဆိုပြီး ဟန်ဆောင်နေပြန်ပြီ”</p> <p>“ဟုတ်တယ်... သူ စီစဉ်ထားတဲ့ ဒီဓားအစီအရင်ကလည်း ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... အားလုံးပဲ အတူတူ ဝင်ကြစို့”</p> <p>“...”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုတွင် အဆင့် ၄ ရှိသော တပည့်ဖြစ်သူ ဒင်ဖူ က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“အားလုံး ငြိမ်စမ်း”</p> <p>အားလုံး ငြိမ်သွားသောအခါ ဒင်ဖူက ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စုနှင့် သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်များကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ </p> <p>“သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်တွေ”</p> <p>ထို့နောက် သူသည် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ထိပ်တန်း ၃၀ အတွင်းရှိ တပည့်များကို လှည့်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“ဘယ်သူက ငါနဲ့အတူ ထန်ယွင်ကို သတ်မလဲ... လိုက်ခဲ့ကြစမ်း”</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ဒင်ဖူက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ဟုန်မန် နတ်ဘုရားသတ် ဓားအစီအရင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>“သွားကြစို့”</p> <p>“ကောင်းပြီ”</p> <p>“အားလုံး အတူတူသွားမယ်”</p> <p>ချက်ချင်းပင် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ အခြားသော အစွမ်းထက်သူ ၁၇ ဦးမှာလည်း အရိပ်များအလား တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဟုန်မန် နတ်ဘုရားသတ် ဓားအစီအရင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ယခုအချိန်အထိ ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စုနှင့် သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုမှ အစွမ်းထက်သူများမှာမူ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူတို့က ထန်ယွင်၏ အစွမ်းကို သေချာ မသိကြသဖြင့် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်များက အရင်ဆုံး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ ထန်ယွင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ သူတို့၏ အမြင်တွင် ထန်ယွင်က မသေလျှင်ပင် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ၁၈ ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အလဲအကွဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားကြသည်။ ထိုအချိန်ကျမှ သူတို့က ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက “ပုစဉ်းကို ငှက်က ဖမ်းသကဲ့သို့” အလွယ်တကူ အနိုင်ရမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>လူတိုင်းက ထန်ယွင်နှင့် ထို ၁၈ ဦးမှာ အလဲအကွဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြရခြင်းမှာ ထို ၁၈ဦးလုံးသည် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စု၏ ထိပ်တန်း ၃၀ အတွင်းမှ အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆေးဝါးအုပ်စုဝင် တပည့်များမှာလည်း ထန်ယွင် အဝိုင်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေကြတော့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဟုန်မန် နတ်ဘုရားသတ် ဓားအစီအရင်၏ လမ်းကြောင်းမှာ ရုတ်တရက် ပိတ်သွားသည်။ လူတိုင်းက ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်ရှိ အစီအရင်၏ အလင်းကာကို စိုက်ကြည့်ကာ ဓားအစီအရင်အတွင်းမှ အဖြစ်အပျက်များကို မြင်တွေ့ချင်နေသော်လည်း၊ ဓားအကာအကွယ်က သူတို့၏ မြင်ကွင်းကို ပိတ်ထားလိုက်လေပြီ။</p> <p>ဟုန်မန် နတ်ဘုရားသတ် ဓားအစီအရင် အတွင်း၌မူ...</p> <p>ရက်စက်သော ပုံစံရှိသည့် တပည့် ၁၈ ဦးမှာ ဓားပျံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချန်လုံစင်မြင့်၏ အလယ်တွင် ထန်ယွင်ကို ဝိုင်းရံထားကြတော့သည်။</p> <p>“ထန်ယွင်... မင်းလို မိုက်မဲတဲ့ကောင် အခုတော့ မင်းကို ငါတို့က ၈ပိုင်း ပိုင်းပစ်မယ်”</p> <p>“မှန်တယ် မင်းလို အောက်ခြေသိမ်းတပည့်လေးက တကယ့်ကို သတ္တိရှိလှချည်လား... ငါတို့ အုပ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ သားကိုတောင် ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့”</p> <p>“ထန်ယွင်... ကောင်စုတ်... ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ အလောင်းကို ငါတို့ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်မယ်”</p> <p>“ကဲပါ... သေတော့မယ့်သူကို ဘာလို့ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေမှာလဲ” </p> <p>ဒင်ဖူက ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“အားလုံး ငါနဲ့အတူ သူ့ကို သတ်ကြစို့”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာစတုတ္ထအစ်ကို” </p> <p>ထို ၁၇ ဦးမှာ ထန်ယွင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ထပ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကြောင့် သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။</p> <p>“ဒါ... ဒါက...”</p> <p>“လေထဲမှာ ပျံဝဲနေတာလား... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>“လူတစ်ယောက်ကို လေထဲမှာ ပျံဝဲခိုင်းနိုင်တဲ့ အစီအရင်မျိုး ရှိတယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး”</p> <p>ထို ၁၈ ဦး၏ မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များအောက်တွင် သွေးများ စိုရွှဲနေသော ထန်ယွင်သည် လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပေ ၁၀၀၀ ခန့်အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>“ဒီအစီအရင်က တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေပြီ... မင်းတို့တွေ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ကြနဲ့... ငါနဲ့အတူ အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းကြစို့” </p> <p>ဒင်ဖူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟားဟားဟား” </p> <p>ထန်ယွင်က အောက်က လူအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းဖို့ လိုအပ်တာကတော့ မှန်တယ်... ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းပါဘူး... ငါကပဲ မင်းတို့အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပေးမှာပါ”</p> <p>အခန်း ၃၇၆ ပြီး</p> <p> </p>


Save