Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၀</h2> <h2 style="text-align: center;">စိန်ခေါ်ပွဲ စတင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦးပေါ်၌ သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုနှင့် ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စုမှ အကြီးအကဲအချို့မှာ ထန်ယွင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ပြုံးပျော်နေခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုအပြုံးများမှာ ဝမ်းနည်းရိပ်များအဖြစ် အစားထိုးဝင်ရောက်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထန်ယွင် သတ်ဖြတ်လိုက်သော ၃၉ ဦးထဲတွင် သူတို့၏ ဂုဏ်ယူရသော တပည့်ရင်းများ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အာဃာတများက သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် နေရာယူထားပြီဖြစ်ရာ ထန်ယွင်ကို အရှင်လတ်လတ် အသားဆွဲဖြတ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေကြတော့သည်။</p> <p>'ဒီကောင်လေး ဂိုဏ်းထဲရောက်တာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာကို ဇနီးလောင်း ၂ ယောက်တောင် ရှိနေပြီပေါ့... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ' </p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးနေမိသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏ အဖိုးတန်သမီးလေးကို ထန်ယွင်၏ မယားငယ်အဖြစ်တော့ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။</p> <p>ဒါ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။</p> <p>ထန်ယွင်တွင် နောက်ပိုင်း၌ ဇနီး မည်မျှပင် ရှိနေပါစေ... သူ့သမီးမှာမူ အမြဲတမ်း တရားဝင်ဇနီးကြီးသာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးတောမိသောအခါမှသာ ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရသည်။ သူက ဆေးဝါးအုပ်စုဝင် တပည့်များကြားတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ထန်ယွင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိပြန်သည်။ </p> <p>'ဒီကောင်လေးက ခုနက ဟန်ဆောင်နေတာပဲ... အခုလည်း သူ ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေဦးမယ်ဆိုတာ ဒီဂိုဏ်းချုပ်က ကြည့်စရာမလိုဘဲ သိနေတယ်' </p> <p>ထို့နောက် သူက သူမ၏ နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ရှန်စုပင်းကို ကြည့်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ </p> <p>“စုပင်း... စကြစို့” </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်” </p> <p>ရှန်စုပင်းက အမိန့်ကို နာခံပြီးနောက် စင်မြင့်ပေါ်က မုမုန့်ဂျီကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ </p> <p>“မုန့်ဂျီ... မင်း စင်မြင့်ကို ဆက်စောင့်ဖို့ သေချာရဲ့လား... မင်း ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ထန်ယွင်ရဲ့ ရန်သူတွေက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”</p> <p>ရှန်စုပင်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မုမုန့်ဂျီ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက်ဖြစ်ရာ လူတိုင်း သိနားလည်ထားကြသည့်အတိုင်းပင် သူမက ထုတ်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မုမုန့်ဂျီ၏ အမူအရာမှာ ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်နေပြီး ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p>“ဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင်... တပည့် သေချာပါတယ်” </p> <p>ထိုစကားထဲတွင် မုမုန့်ဂျီ၏ ခိုင်မာလှသော ဆုံးဖြတ်ချက်များစွာ ပါဝင်နေပေသည်။ ဘယ်သူက ငါ့အမျိုးသားကို သတ်ချင်တာလဲ၊ အဲ့ဒီလူကို ငါက ပြန်သတ်မယ်။</p> <p>ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မုမုန့်ဂျီတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကိန်းအောင်းနေပြီဖြစ်ရာ ထန်ယွင် အတွက်ဆိုလျှင် မည်မျှအထိ သတ်ဖြတ်ရပါစေ သူမ တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ဒါဟာ သူမ - မုမုန့်ဂျီ ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>“မုန့်ဂျီ... မှတ်ထားပါ... စင်မြင့်စောင့်တာထက် မင်းရဲ့ အသက်က ပိုအရေးကြီးတယ်... တကယ်လို့ မတိုက်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အချိန်မီ စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ဆင်းပြေးပါ” </p> <p>ရှန်စုပင်းက ထပ်ဖန်တလဲလဲ မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p>“တပည့် နာခံပါ့မယ်” </p> <p>မုမုန့်ဂျီက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။ </p> <p>“ဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင် ခေတ္တစောင့်ပေးပါ... ပြိုင်ပွဲမစခင် တပည့် တစ်ခုခု အရင်လုပ်ပါရစေ” </p> <p>“ကောင်းပြီလေ... အချိန်အများကြီးတော့ မယူနဲ့နော်” </p> <p>ရှန်စုပင်းက သဘောတူလိုက်၏။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့” </p> <p>မုမုန့်ဂျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချန်ခွန်းလက်စွပ်အတွင်းမှ အမည်းရောင်နှင့် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း ၂ ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ဓား ၂ လက်မှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်များ၏ ရှေ့တွင် စိုက်ဝင်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အနက်ရောင်နှင့် မီးခိုးရောင်ရှိသော ဓားပျံ ၂ လက် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>“ဝူဟုန်... ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်က ကျွန်မ ကျင့်စဉ်ကနေ ထွက်လာတုန်းက ရှင်ပေးခဲ့တဲ့ အဆင့်မြင့် သေခြင်းတရားအစွမ်းနဲ့ သားရဲအစွမ်းရှိတဲ့ ဓားပျံတွေပဲ... အခုတော့ ဒါတွေကို ရှင့်ဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပြီ”</p> <p>မုမုန့်ဂျီက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မျက်နှာပျက်နေသော သားရဲဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် စင်အောက်က ၆၀,၀၀၀ ကျော်သော ဆေးဝါးအုပ်စုဝင် တပည့်များကို ကြည့်ကာ လက်သီးဆုပ်လျက် တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်၏။ </p> <p>“ဘယ်စီနီယာ ဒါမှမဟုတ် ဂျူနီယာဆီမှာ သေခြင်းတရားအစွမ်းနဲ့ သားရဲအစွမ်းရှိတဲ့ ဓားပျံ ရှိပါသလဲ... ရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်မကို ခဏလောက် ငှားပေးလို့ ရမလား”</p> <p>မည်သူမျှ ချက်ချင်း ပြန်မဖြေကြပေ။ ခေတ္တအကြာတွင် ချောမောသော အမျိုးသမီး တပည့်တစ်ဦးက အားနာသောအမူအရာဖြင့်... </p> <p>“စီနီယာအစ်မမု... ကျွန်မဆီမှာ သေခြင်းတရားအစွမ်းရှိတဲ့ ဓားပျံတော့ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အလတ်စား ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့်ပဲ ရှိတာပါ”</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက ပြောရသည်မှာ တကယ်ပင် အားနာနေရှာသည်။ စင်မြင့်စောင့်မည့်သူများ အသုံးပြုကြသည့် လက်နက်များမှာ အနိမ့်စား ရတနာအဆင့် လက်နက်များ မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်ရန်သူက ရတနာအဆင့် လက်နက်ကို သုံးပြီး သူမက ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့်ကို သုံးမည်ဆိုပါက ခဏအတွင်းမှာပင် သူမ၏ လက်နက်မှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>“အလတ်စား ဝိညာဉ်လက်နက် ဟုတ်လား...” </p> <p>မုမုန့်ဂျီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်စဉ်မှာပင် ထန်ယွင်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် တာနျူနှင့် အခြားသူများကို လှည့်ကြည့်ကာ... </p> <p>“မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ... အရင်က စီနီယာတစ်ယောက် မင်းတို့ကို ပေးခဲ့တဲ့ ဓားပျံတွေ အများကြီး ရှိတယ် မဟုတ်လား... အဲ့ဒီထဲမှာ မုန့်ဂျီ လိုအပ်တာတွေ မပါဘူးလား”</p> <p>“ဖြန်း” </p> <p>တာနျူက သူ့နဖူးကို ရိုက်လိုက်ပြီး... </p> <p>“လခွမ်း... ကျွန်တော် အခုမှ သတိရတယ်၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်”</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ဆီမှာလည်း ရှိတယ် မမ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရှိတာတွေက အနိမ့်စား ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ များတယ်... မမ သုံးမလား”</p> <p>လင်းရှန်း ဆေးဥယျာဉ်မှ တပည့် ၁၀ ဦးကျော်မှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p>မုမုန့်ဂျီက ခုနက အမျိုးသမီးတပည့်ကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p>“မင်းရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... မင်းရဲ့ ဓားပျံ ပျက်စီးသွားမှာ စိုးလို့ပါ... ငါ သူတို့ဆီကပဲ ယူလိုက်ပါ့မယ်” </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်မ” </p> <p>ထိုတပည့်မလေးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p>ချက်ချင်းပင် တာနျူနှင့် အခြားသော ဆေးဝါးဥယျာဉ်တပည့် ၁၂ ဦးမှာ နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မုမုန့်ဂျီ၏ ရှေ့တွင် ဓားပျံ ၁၂ လက်ကို ထားပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုဓားပျံ ၁၂ လက် အနက် ၁၁ လက်မှာ အနိမ့်စား ဝိညာဉ်လက်နက်များ ဖြစ်ကြပြီး ၇ လက်မှာ သေခြင်းတရားအစွမ်းရှိကာ ၄ လက်မှာ သားရဲအစွမ်း ရှိကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော တစ်လက်မှာမူ တာနျူ ပေးခဲ့သည့် အလတ်စား ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့်ရှိသော သေခြင်းတရားအစွမ်း ဓားပျံ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ လောက်မှာပါ” </p> <p>မုမုန့်ဂျီက စဉ်းစားကာ ဓားပျံ ၁၁ လက်ကို သူမ၏ ချန်ခွန်းလက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အနိမ့်စား ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့်ရှိသော သေခြင်းတရားအစွမ်း ဓားပျံ တစ်လက်ကိုသာ လက်ထဲ ကိုင်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p>ဤအပြုအမူမှာ လူတိုင်းအတွက် နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း ထန်ယွင် တစ်ဦးတည်းသာ မုမုန့်ဂျီ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ တိုက်ခိုက်မည်ကို သိနေပေသည်။</p> <p>ယခုအခါ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်အားလုံးမှာ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဝူဟုန်၏ ရှေ့တွင် အစွမ်းထုတ်ပြကာ သစ္စာဖောက် မုမုန့်ဂျီကို သတ်ပစ်ချင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့အပြင် ခုနက ထန်ယွင် သတ်လိုက်သော တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတပည့်များ၊ ဝိညာဉ်ငါးပါးအုပ်စုနှင့် သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်များ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် သူငယ်ချင်းများမှာလည်း ဤအုပ်စုများထဲတွင် ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပါလော။ ထိုသူတို့သည်လည်း သူတို့၏ ဒေါသများကို မုမုန့်ဂျီအပေါ်၌ ပုံချရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>ရှန်စုပင်းက စတင်ရန် ကြေညာလိုက်သည်နှင့် သူတို့အားလုံးမှာ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြတော့မည် ဖြစ်၏။</p> <p>“ဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင်... တပည့်အနေနဲ့ အဝိုင်းခံပြီး တိုက်ခိုက်တာကို လက်မခံပါဘူး... တစ်ယောက်ချင်းစီ စိန်ခေါ်တာကိုပဲ လက်ခံပါ့မယ်” </p> <p>မုမုန့်ဂျီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မုမုန့်ဂျီကို သတ်ချင်နေသူတိုင်းမှာ သူမကို ပထမဆုံး စိန်ခေါ်သူ ဖြစ်ရန် အလုအယက် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>ရှန်စုပင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ဘယ်သူက နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်ကို အရင်ဆုံး တက်နိုင်သလဲ... အဲ့ဒီလူဟာ စိန်ခေါ်သူ ဖြစ်မယ်... တကယ်လို့ တခြားသူတွေပါ တက်လာမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင်က မင်းတို့ကို ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုမုန့်ဂျီကို သတ်ချင်နေသော တပည့်များမှာ ရှန်စုပင်း ခုနက လူပေါင်း ၃၀ကျော်အား သတ်ခဲ့သည်ကို သတိရမိသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မည်သူမျှ မိမိတို့၏ အသက်နှင့် ရင်းပြီး မကစားဝံ့ကြတော့ပေ။</p> <p>“အားလုံးပဲ... အလကား သေတာမျိုး မဖြစ်စေဖို့အတွက် မုမုန့်ဂျီကို သတ်ချင်တဲ့သူတွေ အနေနဲ့ အလှည့်ကျ တန်းစီပြီး စိန်ခေါ်ဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်”</p> <p>“သူမကို သတ်ချင်တဲ့သူတွေ ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်မှာ လာပြီး တန်းစီကြစမ်း”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ အမျိုးသားတပည့်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်အောက်တွင် ပထမဆုံးအဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p>ထန်ယွင်၏ ဒေါသထွက်နေသော အကြည့်အောက်၌ပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ထိုတပည့်၏ အနောက်တွင် လူပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ တန်းစီလိုက်ကြတော့သည်။ စိန်ခေါ်နိုင်သည့် နေရာမှာ ၁၀၀ သာ ရှိသော်လည်း ထိုလူထောင်ပေါင်းများစွာထဲမှ မည်သူမျှ ထွက်မသွားကြပေ။</p> <p>သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ မုမုန့်ဂျီကို သတ်နိုင်မည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ထားကြသလို အနောက်က လူများမှာလည်း ရှေ့ကလူတွေ လက်လျှော့သွားမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ယခုအခါ လောကကြီးတစ်ခုလုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုလူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အနောက်တွင်လည်း သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ နာမည်ကြီး တပည့်များမှာ ဆက်လက် တန်းစီနေကြဆဲပင်။</p> <p>၎င်းနောက်တွင် လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီမှာ ထိုလူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အနောက်သို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားလာပြီး စနစ်တကျ တန်းစီလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုဝင် တပည့်အားလုံးမှာ မုမုန့်ဂျီကို စိန်ခေါ်ရန် နေရာ မလောက်မှန်း သိသော်လည်း ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သူတို့အားလုံး မုမုန့်ဂျီကို သတ်ချင်နေသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လူတိုင်း သိအောင် ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦးပေါ်ရှိ သားရဲဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်ရိပ် နှင့်အတူ သက်သာရာရသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ပြတ်သားသော တိုက်ပွဲကြီးမှာ စတင်တော့မည် ဖြစ်ရာ ရှန်စုပင်း၏ အမိန့်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့လေသည်။</p> <p>အခန်း ၃၈၀ ပြီး</p>


Save