Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၄၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျောက်ဖြိုလက်သီး စမ်းသပ်ခြင်း (အပိုင်း ၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်ဖြိုလက်သီးကြောင့် ထိုကဲ့သို့ အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လင်းမူ သေချာပေါက် မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ ယခင်က ကျောက်ဖြိုလက်သီးနှင့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီကို တွဲဖက်အသုံးပြုစဉ်က အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားခဲ့ပြီး ယခုမူ လုံးဝ အခြားတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>"သူ့အနောက်က သစ်ပင်ကို ကြည့်လိုက်ဦး..." ရွှီခုန်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ အံ့သြနေရာမှ ရုန်းထွက်လာပြီး ယခင်သစ်ပင်မှ သုံးမီတာ အကွာတွင် ရှိသော နောက်ထပ် သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် နောက်ထပ် အပေါက်ငယ်လေး တစ်ခု ဖောက်ထွင်းခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သို့သော် ထိုတစ်ကြိမ်တွင် အပြည့်အဝ ဖောက်ထွက်မသွားဘဲ လမ်းတစ်ဝက်ခန့်တွင် ရပ်တန့်သွားခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော် ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးချေ။ ထိုအပ် ရပ်တန့်သွားသော နေရာတွင် အပေါက်က ကြီးမားသွားပြီး အပ်က အဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ လင်းမူ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရာ သစ်ပင်ပင်စည် အတွင်းပိုင်းတွင် အက်ကွဲကြောင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပင်စည်ပေါ်သို့ အင်အား အနည်းငယ်မျှ သက်ရောက်လိုက်ပါက ကွဲထွက်သွားနိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။</p> <p>မည်မျှ ပျက်စီးသွားသနည်း ဆိုသည်ကို သိရှိလိုသဖြင့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီနှင့် အသက်စွမ်းအင် မပါဘဲ သစ်ပင်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ထိုမျှနှင့်ပင် သစ်ပင် လျင်မြန်စွာ ကွဲအက်သွားရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ဂျွတ်</p> <p>ဘုန်း</p> <p>ထိုသစ်ပင်က ယခင် သစ်ပင်နှင့် အထူ တူညီပြီး အချင်း မီတာဝက်ခန့် ရှိလေသည်။ အတွင်းပိုင်းရှိ အက်ကွဲကြောင်းများကြောင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပိုင်းအစ သုံးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ထောင့်ဖြတ် လဲကျသွား၏။</p> <p>အလယ်မှ ကျိုးပဲ့သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး သစ်ရွက်များ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားပေသည်။</p> <p>"ဒါက... အံ့သြစရာပဲ..." လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>"အမှန်ပဲ... ဒါက တခြား ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ခုခံခြင်း ကျင့်စဥ်နဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်တယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်... အခု မင်းမှာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုကနေ အဝေးပစ် တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် အမြန် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိသွားပြီ..." ရွှီခုန်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အင်း... အခု စိတ်ဝိညာဥ်ချီနဲ့ အသက်စွမ်းအင် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို စမ်းသပ်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်..." လင်းမူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် မင်း အနားယူပြီး အားဖြည့်တာကောင်းမယ်... အထွတ်အထိပ် အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ ပိုကောင်းတယ်..." ရွှီခုန်း အကြံပေးလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ စီနီယာ..." လင်းမူ ပြန်ဖြေပြီး စိတ်ဝိညာဥ်ချီ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p>လင်းမူ ဝိညာဥ် ပန်းသီး အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူပြီး စတင် စားသောက်လိုက်၏။ ယင်းတို့ကို အသုံးမပြုသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်၍ ထိုအခွင့်အရေးက အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။ သူ နှစ်လုံး စားပြီးသည်နှင့် သူ့စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အားလုံး အပြည့်အဝ ပြန်လည် ပြည့်ဝသွား၏။</p> <p>ယခု အသက်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန်သာ ကျန်ရှိတော့၏။</p> <p>'အင်း... နောက်တစ်ခါ ထပ်ချက်ရမလား... ဒါမှမဟုတ် အရင်က ကျန်နေတဲ့ အသားတွေပဲ စားလိုက်ရမလား... ထားလိုက်ပါတော့... လောလောဆယ် ကျန်နေတာပဲ စားလိုက်မယ်...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်ပြီး အသားအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>အလျင်အမြန် စားသောက်ပြီးနောက် အသက်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် ထိုင်ချလိုက်၏။ လင်းမူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သဘာဝအတိုင်း အသက်စွမ်းအင် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းခွင့် ပြုနိုင်သော်လည်း အသက်စွမ်းအင် ၃၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကုန်ဆုံးသွားသောကြောင့် သားရဲအသား စားခြင်းက ပိုမို လျင်မြန်သော နည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မိနစ် ၂၀ အကြာတွင် လင်းမူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ခွန်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး သူ့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်မည့် သို့မဟုတ် ကျောက်ဖြိုလက်သီး အသုံးပြုပြီးနောက် ယာယီ မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်နေစဉ် ထိခိုက်စေနိုင်မည့် အရာများ မရှိစေအောင် သေချာ ဆန်းစစ်လိုက်၏။</p> <p>'ဒီတစ်ခါတော့ အရင်ကထက် ပိုကောင်းအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အဲဒီလောက် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာမရပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်ပြီး အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>သူ့အသက်ရှူသံက သိုင်းကွက်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အသက်စွမ်းအင်များ စတင် လှုပ်ရှားလာ၏။ ၎င်းတို့က သူ့လက်မောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုတစ်ကြိမ်တွင် စိတ်ဝိညာဥ်ချီများလည်း ပါဝင်လာကြပေသည်။ ထိုနှစ်ခုတို့က အချင်းချင်း အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှု ရှိပြီး အတော်လေး နူးညံ့ပုံ ရသော်လည်း လက်မောင်းထဲ ရောက်သည်အထိသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လင်းမူ ဘေးကင်းစေရန် အသက်စွမ်းအင် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနှင့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီကို တွဲဖက်အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း အားကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုလည်း မြင်တွေ့လိုသေး၏။ အသက်စွမ်းအင်က လှုပ်ရှားမှုတွင် ပြင်းထန်ပြီး စိတ်ဝိညာဥ်ချီကမူ ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။</p> <p>ထိုနှစ်ခုစလုံး စတင် လည်ပတ်လာပြီး အချင်းချင်း တိုက်မိသွားကြ၏။ တိုက်မိမှုများ ပိုမို မြန်ဆန်လာပြီး ပြင်းထန်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကွဲပြားခြားနားသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အဖြူရောင် ရှိသည့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီနှင့် အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ ရှိသည့် အသက်စွမ်းအင်တို့နှင့် မတူဘဲ ထိုအသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်က အရောင်နှစ်မျိုး ပါရှိလေသည်။</p> <p>စွမ်းအင်ကိုယ်တိုင်က အဖြူရောင် ဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ အစွန်းများမှာ ပန်းရောင် ဖြစ်နေ၏။</p> <p>စွမ်းအင် ဆက်လက် လည်ပတ်နေသော်လည်း အရည်အသွင်သို့ မပြောင်းလဲသွားချေ။ နောက်ထပ် ဖိသိပ်မှု ဖြစ်ပေါ်ရန် အင်အား မလုံလောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မြူခိုးပုံစံဖြင့်သာ ဆက်လက် တည်ရှိနေ၏။ သို့တိုင်အောင် ထိုမြူခိုးတန်းမှ ခံစားရသော စွမ်းအားမှာ လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>အသက်စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ ပေါင်းစပ်မှုမှာ ပမာဏပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုထက် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>ထိုစွမ်းအင်က စိတ်ဝိညာဥ်ချီ သို့မဟုတ် အသက်စွမ်းအင်ထက် အတော် ပိုမို မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေကြောင်း လင်းမူ ခံစားမိ၏။ ထိုမျှသာမက သူ့အတွက် အတော်လေး သဘာဝမကျသလို ခံစားရသည်။ ထိုစွမ်းအင်ကို အလျင်အမြန် မထုတ်လွှတ်ပါက သူ့အလိုလို ပေါက်ကွဲသွားမည်ဟု ခံစားနေရ၏။</p> <p>စွမ်းအင်များ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး လိမ်ကောက်နေသော ဖဲကြိုးပြားငယ်လေး တစ်ခု ပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို လင်းမူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသည်မှာ သူ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သိုင်းကွက်ကို အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ကျောက်ဖြိုလက်သီး..."</p> <p>ဟုန်း</p> <p>စွမ်းအင်ဖဲကြိုးက သူ့လက်သီးနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ပဲ့တင်ထပ်သံ တစ်ခု လင်းမူ၏ အာရုံများကို ရိုက်ခတ်သွား၏။ စွမ်းအင်က သူ့လက်သီးမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း သူ့လက်ချောင်းများနှင့် လက်ဆစ်များရှိ အရေပြား ဆုတ်ပြဲသွားကာ သွေးများ စီးထွက်လာသည်။</p> <p>စွမ်းအင်ဖဲကြိုးက အစပိုင်းတွင် နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေပုံ ရသော်လည်း ယင်းက အလွန် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မျက်စိလှည့်စားမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ယင်းက ပုံရိပ်ယောင်များ ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး သူ့လက်သီးမှ ဖဲကြိုးရှည်ကြီး တစ်ခု ဆန့်ထွက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>စွမ်းအင်ဖဲကြိုးက နောက်ဆုံးတွင် ပထမဆုံး အတားအဆီး ဖြစ်သော သစ်ပင်တစ်ပင်နှင့် ထိတွေ့သွား၏။ ထိုသစ်ပင်က လင်းမူ ယခင်က ပစ်မှတ်ထားခဲ့သော သစ်ပင်များထက် ပိုမို ထူထဲပြီး အချင်း တစ်မီတာခန့် ရှိလေသည်။ စွမ်းအင်ဖဲကြိုးက သစ်ပင်ကို အလွယ်လေး ဖြတ်သန်းသွားပြီး သစ်ပင်ကြီး အစစအမွှာမွှာ ကွဲအက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၂၄၂ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save