Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၄၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် လေးစားမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရက်သတ္တပတ်များစွာ အကြာတွင် တရားခံများနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စတစ်ခုကို နောက်ဆုံး၌ ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု လင်းမူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ထိုမျှသာမက ကြည့်ရသလောက် ထိုလူများက တရားခံများ၏ အဖွဲ့အစည်းမှ ဖြစ်ပုံရပေသည်။</p> <p>“ဒါဆို အများကြီး ပိုလွယ်သွားမှာပဲ... အခု ငါ လုပ်ရမှာက သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသတ်သေခင် ဖမ်းဆီးဖို့ပဲ..." လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>ယခင်က ဖမ်းဆီးရမိသူများက သတင်းအချက်အလက်များ ပေါက်ကြားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့ကြမှန်း လင်းမူ သိထားပေသည်။ ထို့ကြောင့် ယခု သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ သို့မဟုတ် တစ်ခုခု မလုပ်ဆောင်နိုင်မီ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားပြီး သူတို့ကို အစွမ်းမဲ့သွားအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>လင်းမူ ထိုင်နေသော ခုံတန်းမှ မတ်တတ်ရပ်ပြီး စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန် စစ်ဆေးလိုက်ကာ သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်မည့် လမ်းကြောင်း အားလုံးကို သေချာ ဆန်းစစ်လိုက်သည်။</p> <p>'သူတို့ အရင်က စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံကို ကြုံဖူးရင် သတိထားမိသွားနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရမယ်...' လင်းမူ လမ်းကြားဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားရင်း ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။</p> <p>သူ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ပြီး လမ်းကြားနှင့် ဆက်နေသော အိမ်တစ်လုံး၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ လျှပ်ခုန်ကူး စွမ်းရည်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခု သူက ထိုလူသုံးဦး၏ အပေါ်တည့်တည့်တွင် ရောက်နေပြီး အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ချီစုဆောင်းခြင်း အစောပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိကြောင်း တွေ့ရှိရပြီးနောက် သူ ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်လိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ထိုနေရာမှနေ၍ လူတစ်ယောက်အပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး အောက်သို့ ရောက်သည်နှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သတိလစ်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ တတိယလူမှာမူ ယခုအချိန်အထိ သူနှင့် စကားပြောနေသော အဖော်များ ချက်ချင်း လဲကျသွားသဖြင့် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွား၏။</p> <p>သို့သော် သူ၏ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုမှာ ခဏတာသာ ကြာမြင့်ပြီး သူ့အခြေအနေ၏ ဆိုးရွားမှုကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ လင်းမူဘက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ လက်စွပ်ထဲမှ တစ်ခုခုကို ဆွဲထုတ်ရင်း ချက်ချင်း စတင် ထွက်ပြေးတော့သည်။</p> <p>လင်းမူ အစကတည်းက သူ့ကို စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် ပစ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေသလဲ ဆိုတာကို သိနေပေသည်။</p> <p>"ဟဟ... မရပါဘူး..." လင်းမူ ပြောဆိုပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။</p> <p>ဝှစ်</p> <p>ဖျန်း</p> <p>"အား..." တတိယလူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လမ်းကြား ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ သွေးများ ပန်းကျသွားတော့သည်။</p> <p>သူ့အော်သံမှာ အလွန် ကျယ်လောင်သဖြင့် အံ့သြသွားသော လူများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွား၏။ အချို့က တိုက်ရိုက် ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လင်းမူက ခေါင်းမှ သွေးထွက်နေသော လူနှစ်ယောက်အပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး တတိယလူမှာမူ ညာလက် ပြတ်ထွက်နေကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး ပြတ်တောက်လျက် အနည်းငယ် ဝေးသော နေရာတွင် လဲကျနေပေသည်။</p> <p>လင်းမူ အဆိပ်ပါသော ထိုလူ၏ လက်ကို ဖြတ်တောက်ရန် ဓားတိုကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက် ထွက်မပြေးနိုင်စေရန် ခြေထောက်များကိုပါ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော လူများ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။</p> <p>"အစောင့်တွေ... လူသတ်မှု..."</p> <p>"ဒီမှာ လူသတ်သမား ရှိတယ်... ပြေးကြ..."</p> <p>လင်းမူ လူများ၏ အော်ဟစ်သံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခြေလက်ပြတ်နေသော လူထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ ထိုလူမှာ ယခု နာကျင်စွာ ငိုကြွေးနေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နှပ်ရည်များနှင့် မျက်ရည်များ ပေကျံနေသည်။ သူ့အပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခု လွှမ်းမိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ရင်ဘတ်ဖြင့် လဲလျောင်းနေရာမှ ခက်ခက်ခဲခဲ မော့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>"ဘာ... ဘာလို့လဲ..." ထိုလူ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ အဖြေတချို့ မရခင် မင်း ထွက်ပြေးတာ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာမျိုး အဖြစ်ခံလို့ မရဘူးလေ..." လင်းမူ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဖြေလိုက်၏။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် လူများ၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားပြီး အစောင့်များ လမ်းကြားသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့၏ အရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်ထားသဖြင့် ထောင့်တိုင်းတွင် အစောင့်အချို့ ချထားလေသည်။ အစောင့်များ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ထားပြီး လမ်းကြားသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ် လှုပ်ရှားရန် အသင့်ပြင်ထားကြ၏။</p> <p>"ရပ်စမ်း... မင်းကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီ..." အစောင့်တစ်ဦးက လင်းမူကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းမူ အစောင့်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာထားများ ပျက်ယွင်းသွားကြ၏။</p> <p>"စီ... စီနီယာ... စီနီယာ လင်းမူ..." အစောင့်များ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လင်းမူ သူတို့ကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒီလူသုံးယောက်ကို ဖမ်းထားလိုက်... သူတို့က 'သူတို့' အဖွဲ့ထဲကပဲ..."</p> <p>ဂလု</p> <p>အစောင့်များ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားရင်း တံတွေးမြိုချလိုက်ကြ၏။ အစောင့်နှစ်ဦးမှာ ဟွေ တပ်မဟာ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် လင်းမူ ဘာပြောနေမှန်း အတိအကျ သိကြသည်။ သူတို့က အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော အစောင့်အဖွဲ့ထဲတွင် အတည်ငြိမ်ဆုံး သူများလည်း ဖြစ်ကြပေသည်။</p> <p>အခြား အစောင့်များ လက်နက် မချသေးဘဲ လင်းမူကို ချိန်ရွယ်ထားဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။ လင်းမူနှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ကြောက်မက်ဖွယ် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု သူတို့စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ... လက်နက်တွေ ချလိုက်စမ်း..." တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ယောက်က လင်းမူထံ ချဉ်းကပ်သွား၏။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ပါ့မယ် စီနီယာ... စိတ်မပူပါနဲ့..." ဒုတိယ အစောင့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... သူတို့ကို ဘယ်ခေါ်သွားရမလဲ ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိပါတယ်... တစ်ခုခု သိရရင် နောက်မှ ကျုပ်ကို အသိပေးပါ... ကျုပ် သစ်တောထဲ ခဏ သွားလိုက်ဦးမယ်..." လင်းမူ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"အမိန့်အတိုင်းပါ..." ထိုလူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>လင်းမူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်စဉ် ရပ်တန့်သွားပြီး ထိုလူဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်၏။</p> <p>"သူတို့က အရှေ့ပိုင်းမြို့မှာ သူတို့လူတွေ ပိုများလာပြီး ယဇ်ပူဇော်ရမယ့် အလုပ်တွေ အဲဒီကို ပြောင်းသွားတယ်လို့ ပြောနေကြတယ်... ဒါကို ဟွေပေါင်ကို သွားပြောလိုက်..." လင်းမူ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် လမ်းကြားထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>လင်းမူ သူတို့အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ လူများ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး လမ်းဖယ်ပေးကြ၏။ လင်းမူ မြို့ထဲတွင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာသော်လည်း လူတိုင်း မသိကြသေးသလို သိသူများကလည်း နာမည်သာ သိပြီး ရုပ်ရည်ကို မသိကြချေ။</p> <p>သို့သော် လူတစ်ယောက်ကို ခြေလက်ဖြတ်တောက်ပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ထိုလူများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ သားရဲများ လူကို သတ်ဖြတ်သည်ကို သူတို့ အသားကျနေသော်လည်း လူအချင်းချင်း သတ်ဖြတ်သည်ကိုမူ အနည်းဆုံးတော့ ထိုမျှ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မမြင်ဖူးကြချေ။ ဓားပြများ လူသတ်သည်ကို ကြားဖူးသော်လည်း ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရသည်မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။</p> <p>လင်းမူ သူတို့၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး အတွင်းစိတ်တွင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိ၏။</p> <p>"ဒါက လောကကြီးရဲ့ အမှန်တရားပဲ... ကြောက်ရွံ့မှုက လေးစားမှုထက် အများကြီး ပိုစွမ်းအားကြီးတတ်တယ်... ပြီးတော့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အတွက် ရွေးချယ်စရာ ရှိရင် လေးစားခံရတာထက် ကြောက်ရွံ့ခံရတာက ပိုကောင်းတယ်..." ရွှီခုန်း ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၂၄၈ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save