Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၂၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝူကျိုဇုန်က ဘယ်နားမှာလဲ အဲ့ဒီမှာ ဘယ်လိုစိုက်ခင်းမျိုးတွေ ရှိတာလဲ”</p> <p>လုံယီသည် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းခန်းမထဲမှ ထွက်လာစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကျပန်းလှမ်းမေးလိုက်သည်။</p> <p>စောစောက ဝေကျန်း ရှင်းပြခဲ့စဉ်က ဇုန် က၊ ခ၊ ဂ အကြောင်းကိုသာ ပြောပြခဲ့ပြီး ကျန်သည့်ဇုန်များအကြောင်း လုံးဝမဟခဲ့ပေ။</p> <p>ထူးဆန်းသည်မှာ လုံယီ လှမ်းမေးလိုက်သောသူသည် ဝူကျိုဇုန် ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနှင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး စကားများ ထစ်အကုန်ကာ လုံယီနှင့် ပတ်သက်မိမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လုံယီသည် ဝေကျန်းကို သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။</p> <p>ဝေကျန်းသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားပြီး လုံယီကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ညီငယ်... မင်း တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြစ်မှားမိထားတာ ရှိလား”</p> <p>ထို့နောက် သူက လုံယီကို အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ရှင်းပြတော့သည်။</p> <p>ဇုန် က သည် အဆင့်မြင့်မြေ ဇုန် ခ သည် အလယ်အလတ်မြေ ဇုန် ဂ သည် အဆင့်နိမ့်မြေနှင့် ဇုန် ဃ သည် အညံ့ဆုံးမြေများ ဖြစ်ကြသည်။ အညံ့ဆုံးအဆင့်ရှိသော ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများသည် ထွက်နှုန်း အလွန်နည်းပါးသဖြင့် ဂိုဏ်းအနေဖြင့် တပည့်သစ်များကို ထိုမြေမျိုး ပုံမှန်အားဖြင့် ခွဲဝေမပေးပေ။</p> <p>သို့သော် ဝူကျိုဇုန်ရှိ မြေများမှာ ထိုအညံ့ဆုံးအဆင့်ထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားလှပြီး ဂိုဏ်း၏ အချို့သော နေရာများတွင်သာ ရှိတတ်သည်။ ဝူကျိုဇုန်သည် ထိုအထဲတွင် အဆိုးဆုံးဖြစ်ပြီး အပြင်စည်းတပည့်များအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုအဖြစ် ကျော်ကြားလှသည်။ ၎င်းသည် အန္တရာယ်အချို့ ရှိနေပုံရပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် ကြီးမားသော စွန့်စားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒီလောက် အန္တရာယ်ရှိတာကို ဘာလို့ ဘယ်သူမှ ရှင်းမပစ်ကြတာလဲ”</p> <p>လုံယီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့ဒီနေရာက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာက ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်နေပုံပဲ။ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားတဲ့သူတွေက အဲ့ဒီကိစ္စထဲ မပါဝင်ချင်ကြသလို ကျင့်ကြံမှု နိမ့်တဲ့သူတွေကျတော့လည်း မရှင်းနိုင်ကြဘူးလေ”</p> <p>ဝေကျန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ညီငယ်လုံ... မင်းအနေနဲ့ တရားမျှတမှု ရဖို့အတွက် အကြီးအကဲတစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာ အယူခံဝင်ကြည့်သင့်တယ်။ မဟုတ်လို့ ဒီနေ့သာ ကျော်သွားရင်တော့ ဒါက အတည်ဖြစ်သွားပြီ။ နောက်ပိုင်းကျရင် ပြောင်းလဲဖို့ ပိုခက်လိမ့်မယ်။ သုံးလတာ တပည့်သစ်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း စိုက်ပျိုးမှု အခြေအနေကို သုံးလပတ် အကဲဖြတ်မှုတွေထဲမှာ ထည့်သွင်းတွက်ချက်တော့မှာ"</p> <p>ဤသို့ပြောပြီးနောက် ဝေကျန်းသည် လုံယီ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူသည် တစ်ခုခုကို ထပ်ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>ဝေကျန်းသည် လုံယီကို ကူညီချင်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို စိုးရိမ်နေမှန်း လုံယီ နားလည်လိုက်သည်။ အကျိုးအပြစ်ကို ချင့်ချိန်ပြီးနောက် သူသည် အဆင်ခြင်မဲ့စွာ မလှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤမျှအထိ သတိပေးစကား ပြောကြားခဲ့သည်မှာပင် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>တွေးကြည့်စရာပင် မလိုပေ။ သူ အလောင်းထိန်းချုပ်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ မကြာသေးဘဲ သူ ပြစ်မှားမိထားသူဟူ၍ ဝမ်ဝင်ပိုင် တစ်ယောက်သာ ရှိသည်။</p> <p>အလောင်းထိန်းချုပ်ဂိုဏ်းတွင် အကြီးအကဲအဆင့် ဆွေမျိုးများ ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို နောက်ကွယ်မှ နှောင့်ယှက်ရန်မှာ ဝမ်ဝင်ပိုင်အတွက် အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ ထို့ကြောင့် လုံယီသည် တိုင်တန်း၍ အယူခံဝင်ရန်ပင် စိတ်မကူးတော့ပေ။</p> <p>သူ့အား ခွဲဝေပေးထားသော စိုက်ခင်းများ၏ အခြေအနေမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို အရင်သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးမှသာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခု ချမှတ်ရန် သူ စီစဉ်လိုက်သည်။</p> <p>အလောင်းထိန်းချုပ်ဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းအားလုံးသည် တပည့်တောင်ထိပ်၏ အရှေ့တောင်ဘက် ၁၀ မိုင်အကွာရှိ လွင်ပြင်တစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။ လုံယီသည် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းဒေသသို့ တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြင်ကွင်းအမျိုးမျိုးကို တွေ့မြင်ရသဖြင့် ဗဟုသုတများစွာ တိုးပွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဝန်းရံလျက် လျှို့ဝှက်ဂါထာများကို ရွတ်ဆိုနေကြသော ကျင့်ကြံသူများရှိပြီး သူတို့သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နူးညံ့သော မိုးစက်များကို ရွာသွန်းစေနိုင်ကြသည်။ အဆောင်တံဆိပ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မြေပြင်မှ ဝုန်းဝုန်း မြည်သံများနှင့်အတူ မြေလွှာများ အလိုအလျောက် ပြောင်းပြန်လှန်တက်လာကြသည်။ အချို့ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဝိညာဉ်အလောင်းများကို အဝေးမှ ထိန်းချုပ်ကာ ပျိုးပင်စိုက်ခြင်းနှင့် မြေဩဇာကျွေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်စေပြီး သူတို့ကမူ ဘေးမှ လက်ပိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများရှိ ဝိညာဉ်ဆန်ပင်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် လူတစ်ရပ်ခန့် မြင့်မားကြပြီး ဆန်နှံများမှာ အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းလှသည်။ ဆန်စေ့တစ်စေ့ကို ဆွတ်ယူကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး အပေါ်ပိုင်းကျယ်ကာ အောက်ပိုင်းကျဉ်းမြောင်းလျက် အောက်ခြေတွင် ချွန်ထက်သော အဖျားလေးခု ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့် စိမ်းပြာသွားဆန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လုံယီ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာလေလေ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများ၏ အရည်အသွေးမှာ ပိုမိုညံ့ဖျင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဇုန် ဂ တွင် ဝိညာဉ်ဆန်ပင်များမှာ ကျဲပါးလှပြီး စိုက်ခင်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေသော ကျင့်ကြံသူများကိုပင် မတွေ့ရတော့ပေ။ ဇုန် ဃ သို့ ရောက်သောအခါ လူသူအရိပ်အယောင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေရိုင်းများမှာ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ခြောက်သွေ့နေတော့သည်။</p> <p>တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် ဝူကျိုဇုန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာရှိ စိုက်ခင်းများတွင် လူတစ်ရပ်ကျော် မြင့်မားသော ပေါင်းပင်များမှာ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသည်ကို လုံယီ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်ဆန်ပင်များမှာ ထိုပေါင်းပင်များကြားတွင် အလွန်ရှားပါးလှပြီး အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေမှသာ ဆန်ပင်တစ်ပင်ကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။</p> <p>ဒီနေရာက မြေဆီလွှာက ဇုန် ဃ ထက် အများကြီး ပိုကောင်းပုံပဲ။</p> <p>လုံယီက အံ့သြစွာ တွေးမိသည်။</p> <p>ဒါဆို ဘာလို့ ဘယ်သူမှ လာမစိုက်ကြတာလဲ။</p> <p>ရုတ်တရက် သစ်ရွက်များပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွားနေသော အရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသဖြင့် အကြည့်က ပြောင်းသွားသည်။ ၎င်းမှာ လက်မထက် အနည်းငယ် ပိုထူပြီး တစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော ပိုးကောင်တစ်ကောင်ဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကိုးပိုင်း ပိုင်းခြားထားသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် နှမ်းစေ့အရွယ် နီရဲသော မျက်လုံးနှစ်လုံး ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဝါကျင်ကျင် အမွှေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ တကယ့်ကို ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>ဟူး…</p> <p>လုံယီသည် ဗီဇအရ ပုဆိန်ဖြင့် လှမ်းပေါက်လိုက်ရာ ထိုကောင်မှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ပုဆိန်သည် ဝှူးခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ လေထဲမှ ဝဲပျံလာပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ တိကျစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ထိုခဏမှာပင် စွမ်းဆောင်ရည်ပြမျက်နှာပြင်ထံမှ အကြောင်းကြားစာတစ်ခု တက်လာသည်။</p> <p>စွမ်းအင် +၁ စုပ်ယူမလား။</p> <p>ထိုအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လုံယီ၏ မျက်ဝန်းများက အရောင်တောက်ပသွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ စွမ်းအင်များ ဘယ်လိုစုဆောင်းရမလဲဆိုသည်ကို သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အခွင့်အရေးမှာ သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ဧကတစ်ထောင်ကျော် ကျယ်ဝန်းလှသော ဝူကျိုဇုန်၏ စိုက်ခင်းများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာတွင် ဤပိုးကောင်များ မည်မျှအထိ များပြားစွာ ပုန်းအောင်းနေမည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤအခြေအနေမှာ သူ အိပ်စက်လိုနေစဉ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါင်းအုံး လာရောက်ပေးအပ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>လုံယီသည် ပေါင်းပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော စိုက်ခင်းများကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ အမြစ်နားရှိ သစ်ရွက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝါးစားနေသည့် အကောင်လေး ကိုးကောင်ခန့်ကို ထပ်မံတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>ဝှူး... ဝှူး... ဝှူး</p> <p>နက်မှောင်ပြောင်လက်နေသော နက္ခတ်ကြယ်ကြွေ သံပုဆိန်သည် လေထဲသို့ ပျံထွက်သွားပြီး ထိုပိုးကောင်များကို တရစပ် ခုတ်ပိုင်းတော့သည်။ ပုဆိန်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး လုံယီ၏လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန်ပင် အချိန်မရနိုင်လောက်အောင် လှုပ်ရှားနေသည်။</p> <p>မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပိုးကောင် တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ လုံယီ၏ ပုဆိန်အောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး စွမ်းအင်မှတ် ၁၀ ကျော်ကို သူ့အား ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ...</p> <p>စွမ်းအင်ပေးစွမ်းနိုင်သော ဤပိုးကောင်များသည် သာမန်အင်းဆက်များကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ အသိဉာဏ်ရှိပုံပင်။ ၎င်းတို့သည် စိုက်ခင်း၏ တစ်နေရာတွင် အလျင်အမြန် စုရုံးလိုက်ကြပြီးနောက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။</p> <p>ပိုးကောင်မည်မျှအထိ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောယှက်နေကြသည်မသိပေ။ ဝါကျင်ကျင်အရောင်ရှိပြီး တွန့်လိမ်နေသော အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လုံယီကို ဖုံးလွှမ်းပစ်ရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားလာကြသည်။</p> <p>ရှပ်..</p> <p>ပုဆိန်သည် လေကိုခွဲကာ ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားကြပြီး လုံယီကို ဝါးမြိုပစ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည့်အလား သူရှိရာသို့ ဇွဲနပဲဖြင့် တွားသွားလာကြသည်။</p> <p>“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ”</p> <p>လုံယီသည် ထိုအင်းဆက်များ၏ အရှိန်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်မြင်းတစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နိုင်ခြေရှိရာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ အသစ်ဝင်လာသူများအတွက်မူ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p>“တောင်ဖြိုခွင်းခြင်း”</p> <p>“နဂါးဖောက်ထွင်းခြင်း”</p> <p>လုံယီသည် ပုဆိန်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ပုဆိန်သွားတွင် အဖြူရောင်မြူခိုးများ စုရုံးလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးစစ်ဆင်လိုက်ရာ သုံးပေအကွာရှိ ဝါကျင်ကျင် ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဘုန်း</p> <p>ပေါင်ခုနစ်သောင်းကျော်ရှိသော အားအင်များသည် ပိုးကောင်အုပ်ကြီးထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားသည်။</p> <p>ပေါက် ပေါက် ပေါက် ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ပိုးကောင်များမှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ဝါကျင်ကျင် အရည်များ နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုံယီသည် တိုက်ခိုက်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သဖြင့်သာ ထိုအရည်များ စင်မလာခြင်းပင်။ မဟုတ်ပါက သူ အသစ်စက်စက် ရရှိထားသော တာအိုဝတ်စုံမှာ ပေရေသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် ပိုးကောင်အုပ်ကြီးမှာ လုံးဝနီးပါး ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး လုံယီအတွက် စွမ်းအင်မှတ် ၃၀၀ ကျော်ကို ရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှု ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ပိုးကောင်များမှာ လုံယီ၏ စွမ်းအားကို ရိပ်မိသွားပုံပင်။ ၎င်းတို့သည် ပေါင်းပင်မြစ်များမှ ဆင်းကာ မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ပုန်းအောင်းသွားကြပြီး လုံယီနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်လိုက်ကြသည်။ စိုက်ခင်းထဲရှိ အခြားအရောင်ရှိသော အင်းဆက်များမှာလည်း ထိုပိုးကောင်များ၏ အဖြစ်ကို မြင်ပြီးနောက် အပြင်သို့ မထွက်ရဲဘဲ ငြိမ်သက်နေကြတော့သည်။</p> <p>လုံယီသည် ဤစွမ်းအင်ပေးစွမ်းနိုင်သော ပိုးကောင်များကို အလွယ်တကူ လက်လွတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူသည် သူ၏ ကျောက်ဖြစ်ခြင်းပါရမီကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့ဖျော့အရောင်များ လွှမ်းခြုံသွားပြီး လူတစ်ရပ်ကျော် မြင့်သော ပေါင်းပင်တောထဲသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ဝှူး... ဝှူး... ဝှူး</p> <p>ရွှေရောင်အရိပ်များမှာ လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပျံတက်လာကြသည်။</p> <p>ဂြပ်... ဂြပ်... ဂြပ်</p> <p>၎င်းတို့၏ သန်မာလှသော သွားငယ်လေးများကို ဖြဲကာ လုံယီ၏ အရေပြားနှင့် အသားကို စတင်ကိုက်ခဲကြတော့သည်။ သို့သော် သူ၏ ကျောက်ဖြစ်နေသော အရေပြားရှေ့တွင် ၎င်းတို့မှာ အသုံးမဝင်ဘဲ မီးပွားလေးများသာ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>လုံယီသည် သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်များကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ရွှေရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေအိုရောင် တောက်နေပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် ၂၀ သို့မဟုတ် ၃၀ ခန့် ရှိသည်။ လက်သည်းခွံခန့်သာ အရွယ်အစားရှိပြီး မျက်လုံးများ မပါရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်မှာ ၁၈၀ ဒီဂရီကျော်အထိ ဟနိုင်ကာ သေသေချာချာ မကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်သော စူးရှသည့် သွားတန်းများ ပါရှိသည်။</p> <p>လုံယီသည် ရွှေရောင်ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို လက်ဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။ ခံနိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်သော ဖိအားကြောင့် ကျိကျိ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုပိုးကောင်မှာ ကြေမွသွားခြင်းမရှိဘဲ ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>လုံယီသည် ပေါင်တစ်သောင်းကျော်ရှိသော အားဖြင့် ဖိထားခြင်းဖြစ်ပါလျက် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကိုပင် မခြေမွနိုင်သေးပေ။</p> <p>လုံယီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘာဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံသူတွေအားလုံးက ဒီပိုးကောင်တွေကို မကိုင်တွယ်ချင်ကြတာလဲဆိုတာကို နောက်ဆုံးတွင် သူ နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p>သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ သေချာကာကွယ်ထားခြင်း မရှိပါက ဤရွှေရောင်ပိုးကောင်များ၏ အပေါက်ဖောက်ခြင်းကို ခံရပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ကြေမွပျက်စီးသွားနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤအရာမှာ လုံယီအတွက်တော့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ချပ်ဝတ်ဖောက်ထွင်းခြင်း”</p> <p>မမြင်နိုင်သော စူးရှသည့် စွမ်းအင်တစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားထွက်သွားသည်။ ထိုရွှေရောင်ပိုးကောင်များသည် သူတို့၏ ကံကြမ္မာဆိုးနှင့် တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ကိုက်ခဲနေခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save