Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၂၈၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒါက ဘာလဲ”</p> <p>“ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပန်းပါ"</p> <p>လုံယီက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“တကယ်လို့ ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပန်း မရှိရင်လည်း မျှော့ကော်ဒါမှမဟုတ် နဂါးပူစီနံဆိုရင်လည်း ရပါတယ်"</p> <p>ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပန်းသည် ဟွမ်ကျီ အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။ မျှော့ကော်ကိုမူ အရေပြားသန့်စင်ခြင်းအတတ်အတွက် အသုံးပြုပြီး နဂါးပူစီနံကိုမူ ထူးကဲယင်ကျင့်စဉ် အတွက် အသုံးပြုသည်။</p> <p>ဤသုံးမျိုးထဲမှ မည်သည့်အရာမဆို လုံယီ၏ ခွန်အားကို များစွာတိုးတက်စေနိုင်သဖြင့် သူ့အတွက် အရှုံးမရှိပေ။</p> <p>“မင်း ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ ဒါတွေကို ရှာဖွေပေးဖို့ ငါ အသေအချာ ကူညီပါ့မယ်”</p> <p>ယို့ချင်းယီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် လုံယီ၏ ကျေးဇူးကို အမြန်ဆုံးဆပ်ပြီး ပတ်သက်မှုအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ချင်ပုံပင်။</p> <p>ဒီမိန်းမကတော့ တကယ့်ကို ခေါင်းမာတာပဲ။</p> <p>လုံယီက စိတ်ထဲမှ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။</p> <p>အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူကိုယ်တိုင် အကြာကြီးရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် သူမအပေါ်တွင်လည်း မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားခဲ့ပေ။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ သုံးရက်အကြာတွင် ယို့ချင်းယီသည် ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပန်းကို တကယ်ရှာတွေ့ခဲ့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပန်းသည် သုံးပေခန့်ရှည်သော ပင်စည်ရှိပြီး ထိပ်ဖျားတွင် ပန်းခိုင်တစ်ခုရှိကာ အောက်ဘက်တွင် သေးငယ်သော ပန်းပွင့်လေးပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ စုပြုံပေါက်နေသည်။ ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်စီတွင် ပွင့်ချပ်ငါးခုပါရှိပြီး အပြာရင့်ရောင်သန်းသော ခရမ်းရောင်ရှိကာ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>ဒီမိန်းကလေးက တကယ့်ကို အားကိုးရတာပဲ။</p> <p>လုံယီမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် အားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ စွမ်းအင်သာ လိုအပ်တော့သဖြင့် သူ အပြင်းအထန် ကြိုးစားရတော့မည်ပင်။</p> <p>သူသည် စွမ်းအင်မှတ် ၄၀၀၀ ကျော် စုဆောင်းမိထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ရက်လျှင် ၃၀၀ မှတ်နှုန်းဖြင့်ဆိုပါက ဆယ်ရက်ကျော်အတွင်း စွမ်းအင်မှတ် ၁၀၀၀၀ ပြည့်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ လုံယီသည် အလွန်တက်ကြွနေပြီး နေ့စဉ် အကြီးအကဲများ၏ သင်ခန်းစာများကို နားထောင်ပြီးသည်နှင့် ပိုးကောင်သတ်ရန် စိုက်ခင်းများဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။</p> <p>လုံယီအတွက်မူ ဝူကျိုဇုန် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းရှိ ထူးဆန်းသော အင်းဆက်များသည် အင်းဆက်များမဟုတ်ဘဲ တောက်ပနေသော စွမ်းအင်မှတ်များသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပန်းကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏စွမ်းအင်မှာ ခြောက်ရက်အတွင်း ခြောက်ထောင်ကျော် ဆယ်ရက်အတွင်း ကိုးထောင်ကျော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆယ့်သုံးရက်မြောက်နေ့၌ တစ်သောင်းကျော်အထိ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဟွမ်ကျီ အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ ဘေးတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အပေါင်းလက္ခဏာလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>လုံယီသည် ထပ်မံတွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။</p> <p>[ဟွမ်ကျီ အသက်ရှူကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ၀/၁၀၀၀၀ + ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပန်း ၁ ပွင့်) → ဟွမ်ကျီ အသက်ရှူကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း)]</p> <p>ရင်းနှီးမှုမရှိသော မှတ်ဉာဏ်အသစ်များ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>ယခင်မှတ်ဉာဏ်များကို အခြေခံ၍ တစ်ပါးသော လူမျိုးနွယ်စုများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံရင်း လုကျွမ်း မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ အင်အားကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရာ သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များက သူ့ကို ကုသရန် ကြက်သွေးရောင် စုန်းမထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုစုန်းမမှာလည်း အစွမ်းထက်သော စမ်းသပ်ချက်ပစ္စည်းတစ်ခု လိုအပ်နေချိန်နှင့် အတော်ပင် တိုက်ဆိုင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူမသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ကျောက်ခေါင်းတစ်ခုထဲတွင် ထည့်ထားပြီး နေ့စဉ် မတူညီသော အရည်များကို ထည့်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်မှာ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိဘဲ အသက်မျှင်မျှင်လေးဖြင့်သာ ဆက်နေခဲ့ရသည်။</p> <p>တစ်နေ့တွင်မူ စုန်းမသည် ခရမ်းရောင် ဝေလငါး၏ နှလုံးသွေးမှ ထုတ်ယူထားသော အရည်တစ်ခွက်ကို ထည့်ပေးလိုက်ရာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ အဆုတ်တွင် ထူးကဲသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ အဆုတ်မှာ နီရဲသောအရောင်မှ ခရမ်းဖျော့ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသက်ဝင်လာသည့်အလား သဘာဝအတိုင်း တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လှုပ်လာကာ ၎င်းတို့၏ အသက်ရှူနိုင်စွမ်းမှာ သားရဲကြီးများနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လာတော့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ ခေါင်းဆောင်၏ သွေးစွမ်းအင်လည်ပတ်မှုနှုန်းမှာ ဆယ်ဆခန့် တိုးလာပြီး စွမ်းအားများမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ ပိုမိုသန်မာလာလေလေ သူ၏ အဆုတ်မှာ ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးလာလေလေဖြစ်ပြီး ၎င်းက သွေးစွမ်းအင်ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ မြှင့်တင်ပေးရာ ကောင်းမွန်သော သံသရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p>အနှစ်နှစ်ဆယ်အကြာ အသက်အရွယ်ရလာချိန်တွင်ပင် ခေါင်းဆောင်၏ ဆံပင်များမှာ လုံးဝနက်မှောင်နေဆဲပင်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆယ်ပေခန့်အထိ မြင့်မားလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လျှံထွက်နေသော သွေးစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေကာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>သူ၏ ပြောင်းလဲသွားသော အဆုတ်မှာ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆုတ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော လေပြွန်များစွာ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။</p> <p>ဓာတ်ငွေ့ဖလှယ်နိုင်သည့် ဧရိယာ တိုးပွားလာမှုမှာ လူသားတို့၏ အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး ပင်လယ်နက်ထဲရှိ ဧရာမ ခရမ်းရောင် ဝေလငါး ကြီးများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်တော့သည်...</p> <p>လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင်မူ စွမ်းအင်အမြောက်အမြားမှာ လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။</p> <p>သူ၏ အဆုတ်နှင့်တကွ ဆက်စပ်နေသော တစ်ရှူးများ အာရုံကြောများ သွေးကြောများနှင့် ဆဲလ်များအားလုံးကို ပြင်းထန်စွာ အသွင်ပြောင်းလဲစေတော့သည်။</p> <p>လုံယီ၏ အဆုတ်သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် စတင်ပြောင်းလဲလာသော်လည်း အဆပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။ ခရမ်းဖျော့ရောင်မှသည် နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သိပ်သည်းဆမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ အဆုတ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော လေပြွန်လေးများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အသက်ရှူနှုန်းနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို များစွာ မြင့်တက်စေသည်။</p> <p>အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ကိုယ်တိုင်တကူးတက လုပ်ဆောင်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ အဆုတ်သည် အသိဉာဏ်ရရှိသွားသည့်အလား အလိုအလျောက် အသက်သွင်း အသက်ထုတ် လုပ်ဆောင်နိုင်လာသည်။</p> <p>“ရှူသွင်း... ရှူထုတ်...”</p> <p>လုံယီသည် အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အားစိုက်၍ လုပ်ဆောင်ကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တောင်ကျရေလျှံသကဲ့သို့ ဝုန်းဝုန်း မြည်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ အားကောင်းလှသော သွေးစွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းသွားပြီး ကြွက်သားများကို နီရဲတောက်ပလာစေကာ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်မှ အဖြူရောင်ရေငွေ့များ အလိပ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p>အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သွေးစွမ်းအင်လည်ပတ်သံမှာ သိသိသာသာ ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သို့သော် အစွမ်းမှာမူ ယခင်ကထက် မနိမ့်ကျသွားဘဲ တောင်ကျရေခဲပြင်မှသည် နက်ရှိုင်းသော သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ငြိမ်သက်သော်လည်း ခန့်မှန်းရခက်ပြီး စွမ်းအားအပြည့် ရှိနေတော့သည်။</p> <p>လုံယီသည် သတ္တမအဆင့်ချီစွမ်အား ကိုယ်ခံပညာရှင်နယ်ပယ်၏ ညာဘက်အပေါ်ထောင့်ရှိ လက္ခဏာကို နှိပ်လိုက်ရာ အကြောင်းကြားချက်အသစ်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p>[အသက်ရှူကျင့်စဉ် ပြီးပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်သည်။ ကိုယ်တိုင်တက်ကြွစွာ လေ့ကျင့်ပါက တစ်ရက်လျှင် ကျွမ်းကျင်မှုမှတ် ၂၀ တိုးမည်ဖြစ်ပြီး မလေ့ကျင့်ပါကလည်း ၁၀ မှတ် အလိုအလျောက် တိုးမည်ဖြစ်သည်]</p> <p>[လက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်အဆင့်  သတ္တမအဆင့်ချီစွမ်းအားကိုယ်ခံပညာရှင် (၃၉၂/၆၀၀)]</p> <p>တစ်ရက်လျှင် ကျွမ်းကျင်မှုမှတ် ၂၀ နှုန်းဖြင့် တွက်ချက်ကြည့်ပါက နောက်ထပ် ဆယ်ရက်အတွင်း နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လုံယီ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။</p> <p>တခြားသူတွေက ကိုယ်ခံပညာရှင်အဆင့်မှာတင် အစွမ်းတွေ အများကြီး တိုးလာကြတာ။ ငါ့ရဲ့ အခြေအနေက သူတို့နဲ့ မတူဘဲ ဘယ်လောက်အထိတောင် ထူးခြားပြီး အစွမ်းထက်နေမှာလဲ။</p> <p>...</p> <p>“မိုးခေါ်အတတ်က ရိုးရှင်းပုံရပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အသုံးချပုံကတော့ တကယ့်ကို စေ့စပ်သေချာဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါက အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုတွေကို ပိုပြီး ထက်မြက်လာအောင် လေ့ကျင့်ပေးဖို့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အရာပဲ။</p> <p>ဒါကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင် တခြားသော အတတ်ပညာတွေကို လေ့ကျင့်တဲ့အခါမှာလည်း အလိုလို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး အလွယ်တကူ ဆုပ်ကိုင်နိုင်လာလိမ့်မယ်။ ဒီနည်းလမ်းမှာ အဆင့်သုံးဆင့်ရှိတယ်။ ပထမက တိမ်တိုက်လက်ဝါး၊ ဒုတိယက မိုးဂါထာ၊ တတိယက လေခေါ်အတတ်တို့ပဲ...”</p> <p>ဧည့်ကြိုတောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ထင်းရှူးပင်ရိပ်အောက်တွင် ဝတ်စုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တပည့်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို မိုးခေါ်အတတ်အကြောင်း သင်ကြားပို့ချနေသည်။</p> <p>ထိုဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသားမှာ အမည်ရင်း ဟယ်ဖြစ်ပြီး အသက်ငါးဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိကာ အသားညိုပြီး မျက်နှာတွင် အမာရွတ်တစ်ခု ရှိသည်။ သူသည် တင်းမာခက်ထန်သော အလောင်းထိန်းချုပ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးထက် ဂိုဏ်းစတားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူနေသည်။</p> <p>လုံယီနှင့် အခြားတပည့်သစ်များသည် အကြီးအကဲဟယ်၏ သင်ကြားမှုများကို အာရုံစိုက်နားထောင်နေကြပြီး အချို့ကမူ အရေးကြီးသောအချက်များကို စုတ်တံဖြင့် မှတ်စုထုတ်နေကြသည်။ ယခုကဲ့သို့ အကြီးအကဲများ၏ သင်ကြားမှုကို မကြာခဏ နားထောင်ခွင့်ရနေခြင်းမှာ တပည့်သစ်များအတွက် ပထမသုံးလတာကာလအတွင်း ရရှိသည့် အကြီးမားဆုံးသော အထူးအခွင့်အရေးပင်။</p> <p>ဝေကျန်း၏ ပြောပြချက်အရ ဤသုံးလတာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးကာလ ကုန်ဆုံးသွားပါက အကြီးအကဲများ၏ သင်ကြားမှုကို နားထောင်ရန်အတွက် အခြေခံတပည့်အများစု မတတ်</p> <p>နိုင်သော အကျိုးပြုမှတ်များ ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>“အတိုချုပ်ပြောရရင် များများလေ့ကျင့်ကြ... ငါ မိုးခေါ်အတတ်ကို သင်ပေးခဲ့တာ ဆယ်</p> <p>ရက်တောင် ရှိပြီ ဘယ်သူတွေ တတ်မြောက်သွားပြီလဲ”</p> <p>အကြီးအကဲဟယ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏အသံမှာ မကျယ်လှသော်လည်း ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးရှိသူများ ဘေးနားတွင် လာပြောနေသကဲ့သို့ ကြားရသည်မှာ သူ၏ စွမ်းရည်ထက်မြက်မှုကို ဖော်ပြနေသဖြင့် လူတိုင်းက ရိုသေကြသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိပေ။ လူအများစုမှာ အကြီးအကဲနှင့် မျက်လုံးချင်းမဆုံမိစေရန် ခေါင်းငုံ့ထားကြပြီး အခေါ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။</p> <p>“တောက်... လူတွေက လိပ်တွေလိုပဲ။ ကဲ... ယို့ချင်းယီ မင်းရော ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်နေပြီလဲ”</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကဲဟယ်သည် ဝိညာဉ်အမြစ် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် ယို့ချင်းယီကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ယို့ချင်းယီသည် လှပသော်လည်း အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ရှိနေဆဲပင်။ အကြီးအကဲက ခေါ်လိုက်သည့်တိုင် သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ အသာအယာ ဦးညွှတ်</p> <p>လိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်မ တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ပါ့မယ်"</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ထိုနေရာမှာပင် မှော်အတတ်ကို စတင်အသက်သွင်းတော့သည်။ သူမ၏ အေးစက်ဖြူဖွေးသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လက်အစုံသည် မြင်နိုင်ရန်ခက်ခဲသော ရှုပ်ထွေးသည့် လက်ဟန်များကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် မိုးဂါထာကို တိုးတက်စွာ ရွတ်ဆိုနေသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် လန်းဆန်းသော လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသဖြင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုလေပြေတိုက်ပြီးနောက် မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်မလာဘဲ ဂါထာမှာ အောင်မြင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယို့ချင်းယီသည် သူမ၏ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်တွန့်</p> <p>လိုက်ပြီး လက်ဟန်များကို ရုတ်သိမ်းကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်မ သေချာ မတတ်မြောက်သေးပါဘူး"</p> <p>“မိုးဂါထာကို ရွတ်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တစ်ခါတည်း အကုန်မထုတ်လိုက်နဲ့။ ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ အဆက်မပြတ် ထုတ်ရမယ်”</p> <p>အကြီးအကဲဟယ်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်ပြီးနောက် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဆယ်ရက်အတွင်း ဒီအဆင့်ထိ ရောက်တာကတော့ မင်းရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုက အတော်လေး ကောင်းမွန်တာပဲ"</p> <p>ထို့နောက် သူသည် ယို့ချင်းယီပြီးလျှင် ဝိညာဉ်အမြစ် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် ဝမ်ဝင်ပိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဝမ်မိသားစုက ကောင်လေး... ဝမ်အဘိုးကြီးက မင်းကို ဘယ်လိုများ သင်ပေးထားလဲဆိုတာ ငါ့ကို စမ်းပြစမ်း"</p> <p>ဝမ်ဝင်ပိုင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပျက်သွားပြီး ဝန်လေးနေပုံရသော်လည်း အကြီးအကဲ၏ တောင်းဆိုမှုကို မငြင်းရဲပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save