Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၂၈၉</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်လေး... မင်း သေတွင်းကို ကိုယ်တိုင်တူးနေတာပဲ”</p> <p>စူးဖေ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အုံ့မှိုင်းသွားတော့သည်။</p> <p>သူက လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ဆံပင်၊ မျက်ခုံးနှင့် မုတ်ဆိတ်များမရှိသော လူတစ်ဦးသည် သူ၏နောက်ကွယ်မှ ပြေးထွက်လာသည်။ ထိုသူမှာ ခြေဗလာဖြင့် ဖြစ်ပြီး အင်္ကျီရင်ဘတ်မှာ ဟလျက် ရှိကာ အရေပြားမှာလည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြူဖျော့နေသည်။</p> <p>သူ၏ ကတုံးခေါင်းနှင့် လည်ပင်းတို့တွင် ထူထပ်ရှုပ်ထွေးလှသော အနက်ရောင် လိုင်းများဖြင့် တက်တူးများ ရေးထိုးထားရာ ၎င်းသည် စူးဖေ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှားပင်။</p> <p>ရှူး…</p> <p>စူးဖေ၏ ဝိညာဉ်အလောင်းသည် လုံယီထံသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ လေထုကို ခွဲထွက်သွားသော စူးရှသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ဒီကောင်လေးတော့ သွားပြီ... စူးဖေရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်ကတည်းက ဝိညာဉ်အလောင်းအဆင့်ကို ချိုးဖောက်ထားတာ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြုစုပြီးတဲ့နောက်မှာ အခုဆို သံအလောင်းအဆင့်ရောက်ဖို့တောင် သိပ်မလိုတော့ဘူး”</p> <p>“မင်းပြောတာမှန်တယ်။ သူ့ရင်ဘတ်က ဇီးပန်းပွင့်အမှတ်အသားကို ကြည့်လိုက်ဦး... တတိယမြောက် ပွင့်ချပ်ကတောင် ပုံပေါ်နေပြီပဲ...”</p> <p>ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအများမှာ တစီစီနှင့် ဝေဖန်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ အမြင်မှာမူ တစ်ထပ်တည်းကျနေသည်  လုံယီသည် စူးဖေ၏ ဝိညာဉ်အလောင်းကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု အားလုံးက ယုံကြည်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော ယို့ချင်းယီမှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဝင်ရောက်ကူညီချင်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။</p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p>ဘုန်း…</p> <p>လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ စူးဖေ၏ ဝိညာဉ်အလောင်းသည်လည်း သူ၏ လက်ပါးစေများကဲ့သို့ပင် ကံကြမ္မာဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်အလောင်းနှစ်ခုသည် လုံယီထံသို့ ပြေးဝင်လာပြန်သော်လည်း လုံယီသည် တစ်ခုစီကို လက်သီးတစ်ချက်စီဖြင့် အလွယ်တကူပင် နှိမ်နင်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဟား... မယုံနိုင်စရာပဲ”</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က အာမေဍိတ်သံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>စူးဖေ၏ မျက်နှာမှာလည်း ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း သူသည် လုံးဝ ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိဘဲ လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လူသားကမ္ဘာမှာတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ အစွမ်းအစလေးနဲ့ ခဏတဖြုတ် ဗိုလ်ကျလို့ ရနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ညီငယ်လုံ... မင်း မေ့မသွားနဲ့ဦး။ ဒါက မသေမျိုးဂိုဏ်းကွ”</p> <p>သူသည် သူ၏ နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်သော အာဖေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ  “အာဖေး... သူ့ကို ပညာလေးနည်းနည်း ပြလိုက်စမ်း။ ကိုယ်ခံပညာဆိုတာ ကလေးကစားစရာထက် ဘာမှမပိုဘူးဆိုတာ သူ သိသွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်”</p> <p>"ကောင်းပါပြီ အစ်ကိုစူး"</p> <p>စူးဖေ ခေါ်လိုက်သောသူမှာ မျောက်မျက်နှာနှင့်တူသော ရယ်စရာကောင်းသည့် ရုပ်ရည်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ဝါးကို ကျယ်လောင်စွာ တီးလိုက်သည်။</p> <p>ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်</p> <p>ယခင် ဝိညာဉ်အလောင်းများနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အလောင်းတစ်ခုသည် သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ ဤအလောင်းမှာ သာမန်အလောင်းများထက် သိသိသာသာ ပိုမိုကြီးမားပြီး စစ်တလင်းမှ အစွမ်းထက်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။</p> <p>၎င်း၏ အရေပြားမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြူဖျော့နေခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ သတ္တုရောင်တောက်နေသော မီးခိုးရောင်ရင့်ရင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပေါ်ရှိ အနက်ရောင်လိုင်းများမှာ ပိုမိုထူထဲပြီး ငြိမ်</p> <p>သက်မနေဘဲ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ပက်။ မျက်လုံးများမှာမူ မည်သည့်ခံစားချက်မျှမပါဘဲ သွေးနီရောင်သန်းနေသော အနက်ရောင်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>“ဒါက သံအလောင်းပဲ အာဖေးက အလောင်းပြုပြင်တဲ့နေရာမှာ ဒီလောက် ပါရမီရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းကို သံအလောင်းအဆင့်အထိတောင် မြှင့်တင်နိုင်နေပြီပဲ”</p> <p>“လူသားလောကမှာတော့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားက အများဆုံး ပေါင် ၁၀,၀၀၀ ပဲ ရှိတာ အဲ့ဒါထက် ကျော်ရင်တောင် သိပ်မကွာလှဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပြုပြင်ထားတဲ့ သံအလောင်းကတော့ ရှားပါးပစ္စည်းတွေ အများကြီးနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ခွန်အားက ပေါင် ၂၀,၀၀၀ အထိ အေးဆေးရှိသလို ပေါင် ၃၀,၀၀၀ ကျော်တာမျိုးတောင် ရှိတတ်တယ်”</p> <p>“သံအလောင်းက ဓားမတိုး လှံမတိုးဘူး။ ခွန်အားကလည်း အကန့်အသတ်မရှိဘူး။ လုံယီက ဂိုဏ်းထဲရောက်တာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာ။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာက ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေဦးတော့ သံအလောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>သံအလောင်းက စတင်လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ လုံယီသည် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ကြတော့ပေ။ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အဆင့်မြင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာဖူးကြသည်။ သို့သော် တောက်ပပြီး အစွမ်းထက်လှသော မသေမျိုးမှော်အတတ်များရှေ့တွင် သူတို့အားလုံးမှာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ကြပြီး မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မပြနိုင်ခဲ့ကြပေ။</p> <p>ကိုယ်ခံပညာမှာ အကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း မသေမျိုးမှော်အတတ်များမှာ အကန့်အသတ်မဲ့သည်။ မသေမျိုးလမ်းစဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကိုယ်ခံပညာမှာ ခဏတာမျှသာဖြစ်ပြီး ရေရှည်တွင် ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ဤသံအလောင်းတစ်ခုတည်း၏ ခွန်အားသည်ပင် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး တစ်သက်လုံး အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံမှ ရရှိနိုင်မည့် ခွန်အားထက် ကျော်လွန်နေသည်။</p> <p>ရှူး</p> <p>သံအလောင်းသည် လုံယီထံသို့ သာမန်လက်သီးချက်တစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိုးလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့် လက်သီးရှေ့တွင် မြင်သာသော အဖြူရောင် လေစီးကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>လုံယီသည် အလွယ်တကူပင် ရှုံးနိမ့်သွားတော့မည်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်နေကြစဉ်မှာပင်...</p> <p>ဖြောင်း</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ လူတိုင်းသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။</p> <p>မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ဟု ထင်မှတ်ထားသော သံအလောင်းကြီးမှာ ၎င်း၏ မီးခိုးရောင်ရင့်ရင့် လက်သီးဆုပ်ကြီးကို လုံယီက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် အသာအယာ ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့ဆက်တိုးခွင့် မပေးတော့ပေ။</p> <p>ထို့နောက် လုံယီသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် သံအလောင်း၏ ပုခုံးကို လျင်မြန်စွာ လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး တင်ပါးကို နိမ့်ချကာ ခါးကို အနည်းငယ် လိမ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော လိမ်အားကြောင့် သံအလောင်းကြီးမှာ မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားပြီး ဝိုင်းစက်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လွင့်ပျံသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>ရိုးရှင်းလှသော ပုခုံးကျော်လွှဲတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သံအလောင်းကြီးမှာ အကြီးအကျယ် အထိနာသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သံအလောင်းမှာ ထိုမျှဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားမည်မဟုတ်ဘဲ လက်မောင်းများဖြင့် အားပြုကာ ပြန်ထရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>ဘုန်း…</p> <p>၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ရွှံ့မြေများထဲသို့ လုံယီ၏ ခြေထောက်ဖြင့် ရက်စက်စွာ ထပ်မံ အနင်းခံလိုက်ရပြန်သည်။ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး အနည်းဆုံး တစ်ပေခန့် နက်သော ကျင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>လုံယီ၏ ခြေလှမ်းအောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ရှိပြီး သစ်ရွက်များမှာလည်း လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားကြသည်။ သံအလောင်း၏ လက်ခြေများမှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ယမ်းခါနေသော်လည်း လုံယီက ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းထားသောကြောင့် အားထုတ်သမျှ အလဟဿဖြစ်ကာ ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။</p> <p>“သူ့ကို လွှတ်လိုက်စမ်း”</p> <p>သံအလောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားသော လူမှာ သူ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းကို လုံယီက နှိပ်စက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ပူပန်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသည်။</p> <p>ဖြောင်း..</p> <p>သူသည် ပါးရိုက်ခံလိုက်ရကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ဝေဝါးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်ကြီးကိုသာ ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။ လုံယီ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ထပ် ပါးရိုက်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် ပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိသော စူးဖေ ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“အခုရော ဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p>စူးဖေကို အပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်ရင်း လုံယီသည် သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် စူးဖေ၏ ရင်ဘတ်ကို နင်းထားလိုက်သည်။ စူးဖေမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင်ကြီးတစ်လုံးက ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။</p> <p>စူးဖေမှာ ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်လာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ညာဘက်လက်ဖဝါးတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လုံယီသည် သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် ဖိအားကို အနည်းငယ် ပိုပေးလိုက်သည်။</p> <p>စူးဖေ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှ နံရိုးများမှာ တစ်ခုလုံး ကြေမွတော့မည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“အခုရော ဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p>လုံယီက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရသော စူးဖေမှာ အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း အလွန်ပင် ကြည့်မကောင်းတော့ပေ။ သူသည် မှော်အတတ်တစ်ခုကို အသုံးပြုချင်သော်လည်း မည်သူ၏ အရှိန်က ပိုမြန်မလဲဆိုသည်ကိုမူ မလောင်းကြေးမထပ်ရဲပေ။ အကယ်၍ သူသာ အရှုံးပေါ်သွားပါက သူ၏နံရိုးများမှာ ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>တပည့်အချင်းချင်း ဒုက္ခပေးမှုကြောင့် လုံယီသည် ဂိုဏ်း၏ ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း သု၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခြင်းမှာမူ သူ၏ နောင်အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပျံ့နှံ့နေသော စကားတစ်ခွန်းရှိသည်မှာ  ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မပြည့်စုံခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခြင်းမျိုး ရှိခဲ့ပါက နောင်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်</p> <p>ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခဲယဉ်းလှသည်ဟူ၍ပင်။</p> <p>လုံယီ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စူးဖေမှာ လောင်းကြေးမထပ်ရဲတော့ပေ။</p> <p>“ငါ... ငါ အရှုံးပေးပါတယ်”</p> <p>သူက အံကြိတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ”</p> <p>လုံယီသည် စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ စူးဖေ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ခြေထောက်ကို ဖယ်လိုက်ကာ တောင်ထိပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ စူးဖေကို သူ၏နောက်လိုက်များက ဝိုင်းဝန်းတွဲကူကာ ထူပေးလိုက်ကြသည်။</p> <p>“တောက်... အရိုင်းအစိုင်းကောင်”</p> <p>စူးဖေက ဒေါသတကြီးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်နှင့် သလိပ်များကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“စိတ်မဆိုးပါနဲ့ အစ်ကိုစူး။  အစ်ကိုစူး ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါကျရင် အဲ့ဒီလို အရိုင်းအစိုင်းကောင်မျိုးက အနားတောင် အလွယ်တကူ ကပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး”</p> <p>“သူ့ကို အခုလောလောဆယ် ကြွားဝါခွင့် ပေးလိုက်ပါဦး။ သူက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်</p> <p>အမြစ်ရှိတဲ့သူပဲလေ။ နောင်ကျရင် အစ်ကိုစူးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>“အစ်ကိုစူးက သက်တမ်းရှည်ကြာမှုကို ရရှိပြီး လောကကြီးကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ အဲ့ဒီလူကတော့ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်ပြီး အိပ်ရာထဲ လဲနေလောက်ပြီ။ ဒီလိုလူမျိုးကို ဘာလို့ အဖက်လုပ်နေမှာလဲ”</p> <p>နောက်လိုက်များစွာက ဝိုင်းဝန်းနှစ်သိမ့်လိုက်ကြရာ ထိုစကားများထဲတွင် လုံယီအပေါ် အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် စူးဖေ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လုံယီသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လွတ်နေသော လိုဏ်ဂူတစ်ခုကို စတင်ရွေးချယ်နေသည်။ တောင်ထိပ်ရှိ လိုဏ်ဂူများမှာ ကျယ်ဝန်းပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကြွယ်ဝလှကာ လုံယီထင်ထားသည်ထက် နေထိုင်သူ ပိုမိုများပြားလှသည်။ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦးမှာ စူးဖေနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်သော စွမ်းအားများ ရှိကြပြီး အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>အစောပိုင်းက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခမှာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး လုံယီ၏ ထူးကဲသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသူများမှာလည်း ချီးကျူးစကားများ ပြောကြသည်။</p> <p>“ဒီညီငယ်ကတော့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားခွန်အား ရှိတာပဲ။ သံအလောင်းကိုတောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို ထင်မှတ်မထားစရာပဲ”</p> <p>“သူ့ရဲ့ ခွန်အားက စစ်မှန်သော သွေးဂိုဏ်းက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်”</p> <p>လူအချို့မှာ လုံယီကို လာရောက်နှုတ်ဆက်ကြရာ ၎င်းမှာ ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးပင်။ ထိုပဋိပက္ခဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက လုံယီ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ ပြင်ပစည်းတပည့်များအကြား တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး သူ့ကို လူသန်ကြီးလုံဟူသော အမည်ပြောင်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save