လုံယီသည် သူ၏ လိုဏ်ဂူအသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အမြစ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်မလာခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း သူသည် နေ့စဉ်ကျင့်ကြံမှုအတွက် အချိန်ဝက်ခန့်သာ ပေးရတော့သဖြင့် ကျန်ရှိသောအချိန်များကို စွမ်းအင်မှတ်စုဆောင်းရန်အတွက် ပိုမိုအသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ နံနက်တိုင်းတွင် သူသည် လုံအာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝူကျိုနယ်မြေရှိ စိုက်ခင်းများသို့ သွားရောက်ပြီး ပိုးမွှားများကို သတ်ဖြတ်ကာ စွမ်းအင်မှတ်များ စုဆောင်းလေ့ရှိသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လုံအာကို ထိန်းချုပ်၍ ပေါင်းမြက်များရှင်းလင်းခြင်းနှင့် မြေဆွခြင်းများကို ပြုလုပ်စေကာ စိုက်ပျိုးရန်အတွက် နေရာအနည်းငယ် ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးရေးဆောင်မှ ရရှိထားသော ဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့များကို စိုက်ပျိုးပြီး မိုးခေါ်
အတတ်ဖြင့် ရေလောင်းပေးခဲ့သည်။ လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပမာဏမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသဖြင့် သူသည် တစ်ရက်လျှင် မိုးခေါ်အတတ်ကို အများဆုံး သုံးကြိမ်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
အကယ်၍ ပိုးမွှားများက စိုက်ခင်းအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပါက...
လုံယီအနေဖြင့် သူ၏ လက်ညှိုးကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပါးလွှာသော အနီရောင် စစ်မှန်သော ခွန်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သော ပိုးမွှားများကို ရွှံ့နွံအိုင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။ ခုခံကာကွယ်မှု အလွန်ကောင်းမွန်လှသော ရွှေပိုးတောင်မာများပင်လျှင် သေကြေပျက်စီးသွားကြရပြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။
၎င်းတို့၏ အခွံများမှာ မာကျောလှသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အသားနှင့် သွေးသားများမှာ ထိုမျှအထိ မသန်မာကြသဖြင့် စစ်မှန်သော ခွန်အား၏ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကို မတောင့်ခံနိုင်ကြခြင်းပင်။ စစ်မှန်သော ခွန်အား၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ယခင် မုန့်ခုံဟွားထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး လုံယီ၏ အဓိက လက်နက်ကြီးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကျူးကျော်လာသော ပိုးမွှားအမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ အလောင်းများမှာ စိုက်ခင်းအတွက် မြေသြဇာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်များကြောင့် အခြားသော ပိုးမွှားများမှာလည်း ရမ်းကားရန် ပိုမိုတုံ့ဆိုင်းလာကြတော့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုရှင်းလင်းထားသော စိုက်ခင်းမှာ ပိုးမွှားများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လုံယီ ရှိမနေလျှင်ပင် မည်သည့်ပိုးမွှားမျှ မဝင်ရောက်ရဲကြတော့ပေ။
ဆယ်ရက်အကြာတွင် စိုက်ခင်း၌ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော ပျိုးပင်ကလေးများမှာ တက်ကြွစွာဖြင့် ပေါက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ စိတ်ကျေနပ်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့်ဆိုလျှင် တပည့်သစ်
များ၏ သုံးလတာကာလ မကုန်ဆုံးမီ ဝိညာဉ်ဆန်ကို ရိတ်သိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုအပေါ် ထိခိုက်မှုရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။
သုံးလတစ်ကြိမ် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းသည် ပြင်ပစည်းတပည့်များကို အရည်အချင်းစစ်ဆေးလေ့ရှိရာ ၎င်းတွင် ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုအခြေအနေ၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် ဝိညာဉ်ဆန် ထွက်နှုန်းတို့ ပါဝင်သည်။ အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုတွင် အဆင့်မြင့်မြင့်ရရှိသူများသည် ရက်ရောလှသော အကျိုးပြုမှတ်ဆုလာဘ်များကို ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။
အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းတွင် သင့်ထံ၌ အကျိုးပြုမှတ် လုံလောက်စွာရှိနေသရွေ့ မည်သည့်အရာကိုမဆို နီးပါး ဝယ်ယူနိုင်သည်။
ကျင့်စဉ်များ၊ မှော်လက်နက်များ၊ ဆေးလုံးများ၊ အဆောင်စက္ကူများ၊ အကြီးအကဲများ၏ သင်ကြားပြသမှုများ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာသော ရတနာပစ္စည်းများ ဖြစ်ပါစေ ၎င်းတို့အားလုံးကို ရရှိရန်အတွက် အကျိုးပြုမှတ်ပမာဏ အမျိုးမျိုး လိုအပ်သည်။
အကယ်၍ လုံယီသည် သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်လိုပြီး အရေပြားသန့်စင်ခြင်းအတတ်၊ ထူးကဲယင်ကျင့်စဉ်နှင့် အခြားသော ပါရမီရပ်များအတွက် လိုအပ်သည့် ရတနာများကို ရှာဖွေလိုပါက အကျိုးပြုမှတ်များ မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို သူ သင်ယူရပေမည်။
...
တစ်နေ့တွင် လုံယီသည် လုံအာနှင့်အတူ ဝူကျိုနယ်မြေရှိ စိုက်ခင်းများမှ တပည့တောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိ၍ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ထိပ်တွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။
လုံယီသည် တောင်ထိပ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ရာ လူအုပ်ကြီးမှာ နေရာတစ်ခုကို ဝိုင်းရံထားပြီး အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်အားပေးသံများနှင့် ဆဲဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
“လုပ်လိုက်စမ်း အဲ့ဒီမျက်နှာဝိုင်းနဲ့ကောင်ကို ရိုက်စမ်း”
“မြန်မြန်လုပ် မရပ်နဲ့ဦး။ မြင်းမျက်နှာနဲ့ကောင်ကို အလဲသိပ်လိုက်”
“တောက်... ငါက ငွေတပြား သုံးရာတောင် လောင်းထားတာကွ။ ငါသာ ရှုံးလို့ကတော့ ဒီည တစ်ယောက်ယောက်ကို အိပ်ရေးပျက်အောင် လုပ်ပစ်မယ်”
“လာစမ်းပါ... ရှုံးရင်လည်း ယောက်ျားပီပီ ရှုံးတာကို လက်ခံစမ်းပါ ခြိမ်းခြောက်မနေနဲ့။ မင်းက ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်သွားချင်လို့လား”
လုံယီသည် လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်ကြည့်လိုက်သည်။
မီးသွေးဖြင့် ဝိုင်းဆွဲထားသော ပိတ်ဆို့ထားသည့် ဧရိယာတစ်ခုအတွင်း၌ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ဧရိယာမှာ အချင်း ၁၀ ပေခန့် ရှိသည်။
အတွင်း၌ တိုက်ခိုက်နေသူ နှစ်ဦးလုံးမှာ ဖြူဖျော့သော အသားအရေရှိပြီး ခြေဗလာဖြင့် ဖြစ်ကာ ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်နှင့် မျက်ခုံးများ မရှိကြပေ။ ထင်ရှားနေသော အရေပြားပေါ်တွင် အနက်ရောင်လိုင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်မှာ ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်
အလောင်းများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကြားမှ ပေါ်ထွက်နေသော သူတို့၏ ရင်ဘတ်ရှိ အရေပြားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နှစ်ဦးလုံးမှာ ဇီးပန်းပွင့်အမှတ်အသားများ ရှိကြသဖြင့် ဝိညာဉ်
အလောင်းအဆင့်တွင် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်အလောင်းများကြားတွင်လည်း ကွဲပြားမှုများ ရှိနေသေးသည်။
မြင်းမျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်အလောင်းမှာ ခွန်အားဘက်တွင် သိသိသာသာ သာလွန်နေပြီး မျက်နှာဝိုင်းနှင့် ဝိညာဉ်အလောင်းကို ခြေတစ်လှမ်းချင်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးနေသည်။ ၎င်းမှာ မီးသွေးဖြင့် ဆွဲထားသော အနက်ရောင် စက်ဝိုင်း၏ အနားသတ်သို့ ရောက်ရှိတော့မည့်ဆဲဆဲပင်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေသော ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေကြတော့သည်။
“တောက်... ခံထားစမ်းပါဟ”
“သေစမ်း... ငါတော့ ဆက်ကြည့်ဖို့ စိတ်မပါတော့ဘူး”
လုံယီသည် ဤကစားပွဲ၏ စည်းကမ်းများကို သေချာမသိသော်လည်း မျက်နှာဝိုင်းနှင့် ဝိညာဉ်
အလောင်းသာ စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ တွန်းထုတ်ခံရပါက ရှုံးနိမ့်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
“ဒီလူတွေ တကယ်ကို အလုပ်မရှိ အကိုင်မရှိ ပျင်းနေကြတာပဲ”ဟု လုံယီ တွေးလိုက်မိသည်။
ရုတ်တရက် စိတ်ကူးပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အနိုင်ရခါနီးဖြစ်နေသော မြင်းမျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်အလောင်းအပေါ်သို့ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။
ကွိ
သူ၏စိတ်ထဲမှ လင်းယုန်ငှက်ကလေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိန်းချုပ်
ခြင်းပါရမီသည် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်နှင့်အတူ သဘာဝအလျောက် ပါဝင်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ မြင်းမျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်အလောင်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ခံထားရသော မျက်နှာဝိုင်းနှင့် ဝိညာဉ်အလောင်းသည် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့သွားတော့သည်။
၎င်းသည် မြင်းမျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်အလောင်း၏ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး လက်သီးနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ကို အားပြင်းစွာ ထိုးနှက်ကာ စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်တော့သည်။
တစ်ခဏအတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံများမှာ တပည့်တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး အဲ့ဒီအလောင်းကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့သူက ဘယ်အဆင့်မို့လို့လဲ”
“တောက်... အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့် အချိန်ကျမှ ငါ့ကို ဒီလို လာလုပ်သွားတယ်ပေါ့လေ”
“ဟားဟားဟား... ငါ နိုင်ပြီဟေ့ ငါ နိုင်ပြီ ငါက ငွေတပြား တစ်ထောင်တောင် လောင်းထားတာကွ ဟားဟားဟား”
ဤကစားပွဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ မျက်နှာများနီရဲကာ အချင်းချင်း အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေကြတော့သည်။
ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း
အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် ထိုအချိန်၌ပင် အသက် ၃၀ ခန့်ရှိမည့် နက်ပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ် တပည့်ကြီးတစ်ဦးသည် လက်ခုပ်တီးလျက် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်
“ကဲ... အားလုံးပဲ ဒီတစ်ခေါက် အလောင်းလောင်းကစားပွဲရဲ့ ရလဒ်ကတော့ ထွက်လာပါပြီ။ ရှုံးတဲ့သူကတော့ အရှုံးကို လက်ခံကြပေါ့ဗျာ။ အခုလေးတင် ဝမ်ရှန်းရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်း နိုင်မယ်ဆိုပြီး လောင်းထားတဲ့သူတွေရဲ့ ငွေတွေကိုတော့ ပြန်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
သူ၏နောက်ကွယ်တွင်မူ ကောင်းကင်ပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦးသည် တစ်ပေခန့်ရှိသော အနက်ရောင် သစ်သားလင်ဗန်းကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ထိုလင်ဗန်းထဲတွင် လေးလံသော ငွေတုံးများနှင့် ရွှေပြားများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“နျူလီရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်း နိုင်မယ်လို့ လောင်းထားတဲ့သူတွေကတော့ အနိုင်ရငွေတွေကို လာထုတ်နိုင်ပါပြီ။ အများကြီးလောင်းတဲ့သူက အများကြီးရမယ်။ နည်းနည်းလောင်းတဲ့သူကတော့ နည်းနည်းပဲ ရမှာပေါ့”
သူ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအုပ်ကြီးမှာ တန်းစီလိုက်ကြပြီး အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
“နောက်တစ်ပွဲ အမြန်စနိုင်အောင် အနိုင်ရငွေတွေကို မြန်မြန်လာထုတ်ကြပါဦး”
တပည့်ကြီးက တိုက်တွန်းနေသည်။
တစ်ယောက်မှ သတိမထားမိကြဘူးလား။
လုံယီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ထိုနေရာရှိ မည်သူကမျှ သူ၏ အစောပိုင်းက လှည့်ကွက်လေးကို သတိပြုမိပုံမပေါ်ပေ။ သူ ခဏမျှ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားသည်။
ပထမအချက်မှာ သူ၏ ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်ရှိ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်နှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းပါရမီတို့ ပေါင်းစပ်မှုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း ထူးခြားနေသောကြောင့် အခြားသူများ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းများကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အစွမ်းမျိုးမှာ မည်သည့်စာအုပ်ထဲတွင်မှ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိသလို သာမန်လူများ၏ မှော်အတတ်အပေါ် နားလည်မှုထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် သာမန်လူများအနေဖြင့် ဤဘက်သို့ စဉ်းစားမိမည်မဟုတ်ပေ။
ဒုတိယအချက်မှာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်သိမ်မွေ့ပြီး မည်သည့်ထူးခြားချက်မျှ ပြသခြင်းမရှိသောကြောင့် အနည်းဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ တပည့်များအတွက်မူ ရိပ်မိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ လုံယီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။
အခုလောလောဆယ် ငါ့မှာ ငွေကြေးကလည်း ပြတ်လပ်နေတာ။ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးပြီးတော့မှ ဘာလို့ အပိုဝင်ငွေ မရှာရမှာလဲ။ ဒါက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။
သို့သော်လည်း သူ့ထံတွင် အစပျိုးရန် အရင်းအနှီး မရှိသေးပေ။
လုံယီသည် လှည့်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ မူလက နေထိုင်ခဲ့သော လိုဏ်ဂူအနီးရှိ တောင်ခါးပန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
“မိန်းကလေးယို့... ရှိသလားဗျ”
“ဘာကိစ္စလဲ”
လူကိုယ်တိုင် ထွက်မလာဘဲ အေးစက်သော အသံတစ်ခုသာ ပြန်ထွက်လာသည်။
“ကျွန်တော် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းကောင်းတစ်ခု ရှာတွေ့ထားလို့ မိန်းကလေးကိုပါ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ချမ်းသာအောင် လုပ်ပေးမလို့ပါ”
လုံယီက ခဏစဉ်းစားပြီး မြှူဆွယ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယို့ချင်းယီက ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းပင် မပြုတော့ဘဲ စိတ်မဝင်စားကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသလိုက်သည်။
လုံယီ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသော်လည်း အရင်းအနှီးချေးရန် နည်းလမ်းရှာရမည်ဖြစ်
သဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။
“မိန်းကလေးယို့... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါ။ ဒါဆိုရင် အရင်က မိန်းကလေး စဉ်းစားနေတဲ့ကိစ္စကို ကျွန်တော် အကြွေးအဖြစ် မသတ်မှတ်တော့ဘဲ ကျေအေးပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ အပြန်အလှန် အကြွေးမတင်ကြတော့ဘူးပေါ့”
သူ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တည်ငြိမ်သော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး ယို့ချင်းယီမှာ အလျင်အမြန် ထွက်လာတော့သည်။
***