Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၃၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဏ်းကိုဆွဲချခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သူတော်စင်သခင်သူ့သားကိုကြည့်ရင်း လေးကန်စွာသက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ့သားကို ရှို့ပင်း ဟူသောနာမည်ပေးခဲ့ရခြင်းမှာ တစ်နေ့နေ့တွင် သူ့သားသည် အမတလမ်းစဉ်အထွတ်အထိပ်ကိုရောက်ရှိပြီး မိသားစုကိုအုပ်ချုပ်ကာ ကမ္ဘာကြီးကိုအမိန့်ပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ထား၍ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့သားကို ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အကောင်းဆုံးဟူသော အရေးအမြစ်များပေးကာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံးလူတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေခဲ့၏။</p> <p>သို့သော်လည်း အခုတော့ ကျန်းယန်၏လှည့်စားမှုအောက်တွင် သူ့သား၏စိတ်ဓာတ်သည် ပျက်ဆီးသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p>သူတော်စင်သခင် လက်ကိုဝေ့ယမ်းကာ သူ့သားစိတ်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းရန်သူကိုအနိုင်ယူနိုင်ဖို့ အရင်ဆုံး မင်းသူ့ကိုကောင်းကောင်းနားလည်ထားဖို့ လိုတယ် မင်းရဲ့အမြဲအကောင်းဆုံးတွေပဲ ဖြစ်ချင်တဲ့စိတ်က အခုတော့ အားနည်းချက်တစ်ခုဖြစ်လာနေပြီ ငါမင်းကို ပြန်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိလာစေချင်တယ် ကျန်းယန် ဘယ်လိုလုပ်နေလဲဆိုတာကို သင်ယူစေချင်တယ် မဟုတ်ရင် မင်းဘ၀ပျက်ဆီးသွားလိမ့်မယ်”</p> <p>သူသာဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားလိုက်လျှင် သူ့သားသည် မကြာခင်တွင် ကျန်းယန်ဟူသောအရိပ်မည်းကြီး၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရတော့မည်ဖြစ်မှန်း သူသိရှိနေခဲ့၏။</p> <p>သူ့အဖေ၏ လမ်းမှန်စွမ်းအားလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ကုန်းရှို့ပင်း စိတ်ပြန်လည်ကြည်လင်လာခဲ့ပြီး အလိုလို ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိသည်။</p> <p>“အဖေ ကျွန်တော်ကြိုးစားသင်ယူပါ့မယ်”</p> <p>“သွားကျင့်ကြံတော့ မင်းစိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ လိုနေတယ်” သူတော်စင်သခင်လက်ဟန်ပြ၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ့သားကိုလိုက်ပို့ပြီးနောက် သူတော်စင်သခင် ခြောက်ကပ်ကပ်ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>“ဒီကလေးကတော့…ငါ့သားကိုဒီလောက်ဖြစ်သွားအောင် တွန်းအားပေးနိုင်တဲ့သူက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ငါသိချင်မိတယ်”</p> <p>သူ့အကြည့်က အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းဘက်ဆီရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အတွေးနွံနစ်သွားခဲ့၏။</p> <p>အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းတွင်</p> <p> </p> <p>မြောက်ပိုင်းကိုရှင်းလင်းပြီးသွားသော တပည့် ၁၀၀၀၀က များစွာသော အရင်းအမြစ်များနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>“စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁.၇ ဘီလီယံ ပြီးဝောာ့ ရတနာအချို့နဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ပါ” လျန့်ယိ ပြုံး၍တင်ပြလိုက်၏။</p> <p>“ဒါတွေအားလုံးကို နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်တစ်ယောက်ဆီက ရခဲ့တာပါ”</p> <p>ကျန်းချန်းရှန်လည်း လေးလေးနက်နက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုကြီး အဲ့ဒီလူတွေက သာမန်လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေမဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခုက ရောက်လာတဲ့သူတွေလို့ ကျွန်‌တော်တို ့ သံသယရှိတယ် သူတို့က အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို အကောက်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေကြတုန်းပဲ မရပ်ကြသေးဘူး”</p> <p>ကျန်းယန် အသာအယာခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။</p> <p>“အချိန်တိုအတွင်းတော့ သူတို့နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးရဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး ငါတို့ဂိုဏ်းက လေးစားခံရလောက်အောင် ကြောက်စရာမကောင်းသေးဘူး မိစ္ဆာတွေ မွန်းစတားတွေ အားလုံးက ပုံရိပ်ယောင်တွေချည်းပဲ သူတို့က ငါတို့ကိုတကယ်မကြောက်ကြသေးဘူး ငါတို့မှာ တကယ့်စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားရှိလာတဲ့အခါမှသာ ငါတို့ကို ကြောက်ကောင်းကြောက်လာကြလိမ့်မယ် အဲ့ဒီလိုဖြစ်ဖို့က ငါတို့အားလုံး ကြိုးစားကြဖို့ လိုတယ်”</p> <p>၀မ်ပေ့လဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော်ကတော့ အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး စီနီယာအစ်ကိုကြီးပဲလုပ်နိုင်မှာ အဲ့တာကြောင့် စီနီယာအစ်ကိုကြီးနောက်ပဲ လိုက်ဝောာ့မယ်”</p> <p>ကျန်းချန်းရှန် ၀မ်ပေ့လဲ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ နောက်အစီအစဉ်က ဘာလဲ စီနီယာအစ်ကိုကြီး”</p> <p>ကျန်းယန်သူတို့ကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး အဇူရာတိမ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး မြေပုံကိုဖွင့်လိုက်ကာ</p> <p>“လက်နက်သန့်စင်သူတွေရဲ့ ကြိုးစားမှုကြောင့် ငါတို့မှာ သေနတ် အလက် ၁၀၀၀၀၀ ထပ်ရှိလာပြီ အဲ့တာတွေကိုယူသွားပြီး မင်းတို့လူတွေကိုလေ့ကျင့်ပေးလိုက်ကြ တပည့်တစ်သောင်းရဲ့ တာ၀န်တွေကို အရှိန်မြှင့်ဖို့လိုတယ် လက်နက်တပ်ဆင်ပြီးတာနဲ့ မင်းတို့တွေ ကိုယ့်တာ၀န်ကိုယ်လုပ်ဖို့ ချက်ချင်းထွက်ခွာကြပါ</p> <p>အဇူရာတိမ်မြို့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ လူလိုသေးတော့ ငါမင်းတို့အဖွဲ့တွေထဲကနေ တစ်ဖွဲ့ကို လူ၅၀၀စီ ခေါ်ထားလိုက်မယ် ပြီးမှ သူတို့ကို နောက်ထပ်တာ၀န်တွေပေးမယ်”</p> <p>“ပြဿနာမရှိပါဘူး အကောင်းဆုံးတွေကိုပဲ ရွေးထုတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ် စီနီယာအစ်ကိုကြီး” ၀မ်ပေ့လဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ကျွန်ဝောာ်/ကျွန်မ တို့မှာလည်း ပြဿနာမရှိပါဘူး” ကျန်းချန်းရှန်နှင့်လျန့်ယိတို့လည်း တစ်ပြိုင်တည်း ပြောလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>ကျန်းယန် လက်ကာပြလိုက်၏။</p> <p>“အထူးစစ်သည်တွေရွေးပေးဖို့ မလိုပါဘူး သာမန်စစ်သည်တွေဆို ရပါပြီ အရေးကြီးတာက လုပ်နိုင်စွမ်းပဲ ပြီးပြည့်စုံနေစရာမလိုဘူး သေချာနားထောင်ကြ ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ နောက်လာမယ့် လအနည်းငယ်အတွင်း စစ်ရေးပြပွဲလုပ်မယ် အဲ့ဒီကိစ္စက အရေးကြီးတယ်</p> <p>ငါမင်းတို့ကို စစ်သည်တွေကိုဘယ်လိုလေ့ကျင့်ပေးရမလဲဆိုတာ သင်ပေးလိုက်မယ် မင်းတို့စစ်သည်တွေကို အဲ့လိုပြန်လေ့ကျင့်ပေး စက်တင်ဘာ ၉ရက်မတိုင်ခင်တော့ ဂိုဏ်းကို စစ်ရေးပြပွဲအတွက်ပြင်ဆင်ဖို့ ပြန်လာရမယ်”</p> <p> </p> <p>လျန့်ယိနှင့်အခြားသူများ လေးလေးနက်နက်ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ထို့နောက် ကျန်းယန် ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်အား သူတို့တပ်သားများကိုစုခိုင်းလိုက်ပြီး အားလုံးပါ၀င်သော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံရိုက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သေနတ်အသစ် အလက် ၁၀၀၀၀ အား ဂိုဏ်းသားများဆီ ဝေငှပေးခဲ့၏။ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ချင်းစီသည် ကျန်းယန်ဆီသို့ စစ်သည် ၅၀၀ဆီ အပ်နှံကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကျန်းယန် လက်ကျန်စစ်သည် ၅၀၀ကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>“မင်းတို့အားလုံးက အဖွဲ့ကြီး ၃ဖွဲ့က မဟုတ်ကြတော့ဘူး မင်းတို့မှာ အခု ပိုအရေးကြီးတဲ့တာ၀န်ရှိနေပြီ အဇူရာတိမ်မြို့ကိုချဲ့ထွင်နေပြီဆိုတော့ မြို့အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့က မြိုတစ်မြို့လုံးကို မအုပ်ချုပ်နိုင်တော့ဘူး အဲ့တာကြောင့် ငါကမင်းတို့ကို အဇူရာတိမ်မြို့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ တာ၀န်ပေးမယ်”</p> <p>“မင်းတို့တာ၀န်က အမိန့်တွေကိုနာခံပြီး မြို့လုံခြုံရေးကို တာ၀န်ယူပေးဖို့ပဲ ငါကိုယ်တိုင်မင်းတို့ကို ကြီးကြပ်မယ် ငါကအလုပ်ရှုပ်တတ်တော့ မင်းတို့ကိုကြီးကြပ်ဖို့ ကျန်းကျစ်ချိုးကိုလည်း လက်ထောက်ခေါင်းဆောင် ခန့်ထားမယ်”</p> <p>တပည့် ၁၅၀၀ စိတ်လှုပ်ရှားကုန်ကြ၏။ အခုလို စီနီယာအစ်ကိုကြီးလက်အောက်တွင် တိုက်ရိုက်တာ၀န်ထမ်းဆောင်ရပြီး အရေးကြီးသော တာ၀န်များပေးအပ်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ထင်မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>ကျန်းယန် အမူအရာလေးနက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“မင်းတို့အတွက် ပထမဆုံးအမိန့်က အဇူရာတိမ်မြို့တွင်းကို စည်းကမ်းနဲ့အညီ တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဖို့ပဲ မြို့ပြင်တော့ မပါဘူး</p> <p>မြို့ရဲ့အဓိကနေရာတွေကို အာရုံပိုစိုက်ထားရမယ် ဥပမာ အဇူရာတိမ်မြို့အုပ်ချုပ်ရေးရုံးလိုနေရာမျိုး ပြီးတော့ အဇူရာတိမ်ပြတိုက် ငါတို့ရဲ့သမိုင်းကြောင်းတွေရှိနေတဲ့နေရာကို ကျူးကျော်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး ပြီးတော့ အဇူရာတိမ်ဧည့်ဂေဟာ အဲ့ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးဧည့်သည်တွေရှိလို့ ပြဿနာတွေဖြစ်လာနိုင်တယ် သေချာဂရုစိုက်ကြပါ</p> <p>မင်းတို့မှာ မြို့ထဲကလမ်းတွေ အဆောက်အအုံတွေ ဗျူဟာကျနေရာတွေ ခံစစ်ပြင်ရမယ့်နေရာတွေကိုမြေပုံဆွဲဖို့ ၃ရက်အချိန်ရမယ် ပြီးရင် ငါ့ဆီသတင်းပို့ကြ”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ” တပည့် ၁၅၀၀ ပြတ်ပြတ်သားသား အော်ပြောလိုက်ကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် ချင်းယွင်ကျိ ကျန်းယန်ဘေးတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့အမူအရာက လေးနက်နေခဲ့၏။</p> <p>“ဘာလို့ညီ၂ကို အဇူရာတိမ်မြို့ကို ဦးစီးဖို့ မလွှတ်လိုက်တာလဲ သူလည်း တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရောက်တော့မှာပဲလေ အဆင်ပြေမှာပါ သိပ်မစိုးရိမ်ပါနဲ့ မင်းကျင့်ကြံခြင်းအတွက်လည်း အချိန်ပေးပါဦး”</p> <p>ကျန်းယန်ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“ဆရာ ကိစ္စတိုင်းကို ဆရာပဲလိုက်ကိုင်တွယ်နေရင် ဘယ်မှာ ကျင့်ကြံဖို့အချိန်ရှိတော့မှာလဲ ဆရာသန်မာလာမှသာ ဂိုဏ်းက သန်မာလာမှာ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းသားတွေခန့်အပ်တယ်ဆိုတာကလည်း တာ၀န်တွေ ပေးအပ်ချင်လို့ပဲ မဟုတ်လား ဒါက သူတို့လမ်းစဉ် သူတို့တာ၀န်ယူရမယ့် အရာပါပဲ</p> <p>ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့….စစ်ရေးပြပွဲမပြီးခင်အထိ ကျွန်တော့်မှာ ကျင့်ကြံဖို့အချိန်ရှ်ိလာမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးမှသာ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အာရုံစိုက်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>ထို့နောက် သူသူ့ဆရာအား စစ်ရေးပြပွဲအကြောင်း အသေးစိတ်ရှင်းပြခဲ့၏။ ထိုစစ်ရေးပြပွဲပြီးသွားလျှင် ဂိုဏ်းကြီးများအားလုံးသည် စစ်တပ်တစ်ခုတည်ဆောက်ဖို့ အားကုန်သုံး ကြိုးစားကြတော့မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်သွားလျှင် သူတို့ဂိုဏ်းကိုလာရှုပ်ဖို့ အချိန်ပိုနည်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>စစ်တပ်တည်ဆောက်ရာတွင်လည်း ဂိုဏ်းကြီးတိုင်းသည် ရှိသမျှအရင်းအမြစ်အားလုံးသုံး၍ တည်ဆောက်ကြမှာ သေချာ၏။ နဂိုကမှ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို လျော်ကြေးပေးထားရ၍ စီးပွားရေးအခြေယိုင်နေသော ဂိုဏ်းကြီးများသည် ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်လာလျှင် ပိုပြီးယိုင်နဲ့သွားကြကာ ဂိုဏ်းတွင်းပဋိပက္ခများပင် ဖြစ်လာနိုင်၏။ ထိုအရာက ကျန်းယန် လိုချင်သောအရာဖြစ်ပြီး ရန်သူကိုတိုက်ရိုက်ရင်မဆိုင်ဘဲ တိုက်ခိုက်သော ဗျူဟာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save