Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၃၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ချင်ကျောင်း- ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ။</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို အဲဒီလိုမျိုး ဖော်ထုတ်လို့မရဘူးလေ။ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အရင် မဟာဝေမင်းဆက်ရဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသမီးကလည်း အပေါ်ယံကြည့်ရင်တော့ အရမ်းကို ပွင့်လင်းမြင်သာပြီး ရိုးသားတဲ့ပုံ ပေါက်နေခဲ့တာပဲလေ။"</p> <p>​ချင်းကျောက် ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားရ၏။ ဤစကားကြောင့် သူမသည် ခေတ္တမျှ ချေပစရာ စကားလုံးရှာမရ ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်ပြောသည်မှာ အတော်လေး အဓိပ္ပာယ်ရှိနေပုံရပေသည်။</p> <p>​လူတစ်ယောက်၏မျက်နှာကို သိနိုင်သော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးကိုမူ မသိနိုင်ချေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ရေစီးကြောင်းသည် လူတစ်ဦး စိတ်ကူးနိုင်သည်ထက် ပို၍နက်ရှိုင်းနေတတ်ပေသည်။</p> <p>​"ကိစ္စမရှိပါဘူး။" ချင်းကျောက်သည် ရုတ်တရက် ရင်ကော့လိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ မသေမျိုးစံအိမ်ဆိုတာကြီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ အရမ်းကို သိချင်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါပဲဦးဆောင်သွားမယ်။ အကယ်၍ ငါက အနှစ်တစ်ရာအတွင်း ပြန်မလာနိုင်ဘဲ ငါ့ရဲ့ အလောင်းကိုတောင် ရှာမတွေ့တော့ဘူးဆိုရင်..."</p> <p>​"အဲဒါက... မသေမျိုးစံအိမ်ဆိုတဲ့ နေရာက တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုကို ကြံစည်နေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။"</p> <p>​အဘွားအို ဆွံ့အသွားရသည်။ "အကယ်၍ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များတယ်ဆိုရင် မင်း သေသွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p>​"သေသွားရင်လည်း ပြန်လုပ်ရုံပေါ့။" ချင်းကျောက်က ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>​အဘွားအိုသည် ပို၍ပင် ကူကယ်ရာမဲ့သွားရသည်။ "မင်းက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပြောင်းလဲပြီး အစကနေပြန်စချင်တယ်ဆိုရင် အချိန်အခါ၊ နေရာဒေသနဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်အားလုံး မှန်ကန်နေဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။"</p> <p>​ချင်းကျောက်အစကနေ ပြန်စချင်သည်ဟု ပြောခြင်းမှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်စနစ်ကို ပြန်လည်စတင်ရန် ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ မသိခဲ့ချေ။</p> <p>​အဘွားအိုကမူ ချင်းကျောက်သည် သေဆုံးသွားပြီးနောက် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲချင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။</p> <p>​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချန်ချန်ရွှယ်က ချင်းကျောက်၏ အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်နိုင်ပေသည်။</p> <p>​ဤကောင်မလေး ချင်းကျောက်သည် ဤကိစ္စ၏ အန္တရာယ်အဆင့်ကို စူးစမ်းရန်အတွက် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းကို သရုပ်ဖော်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤနည်းလမ်းသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း အလွန် ထိရောက်မှုရှိလေသည်။</p> <p>​"နင် သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီလား။" ချန်ချန်ရွှယ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ချင်းကျောက်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ "ဒါက လောင်းကစားတစ်ခုပဲ။ တစ်ခါတလေ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေနိုင်တယ်လေ။"</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ။" ချန်ချန်ရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါတို့နှစ်ယောက် အတူတူသွားကြတာပေါ့။"</p> <p>​"ကောင်းပြီ... ဟင်.."</p> <p>​ချင်းကျောက်က 'ကောင်းပြီ'ဟု ပြောလိုက်ပြီးမှ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောလေသည်။ "နင်လည်း အတူတူ လိုက်မလို့လား။ နင်က မျှော်လင့်မထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ လူတစ်ယောက်နောက်ကို ငါသာ မလိုက်သွားရင် အဲဒီလူက လမ်းမှာတင်သေသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်။ အဲဒီလူ သေသွားတာကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးလွန်းလို့ ငါတောင် ထုံထိုင်းနေပြီ။"</p> <p>​"ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ။ နင်က တစ်ခုခုကို အရိပ်အမြွက် ပြောနေတာလား။" ချင်းကျောက်၏ ခံစစ်သည် ချက်ချင်း ကျိုးပေါက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>​သူမက သူမ၏ အားနည်းချက်များကို ထိုကဲ့သို့ ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းမျိုး မလုပ်သင့်ပေ။</p> <p>​[အသက် ၁၆၈ နှစ်၊ ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ချင်းကျောက်တို့သည် မဟာဝေမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ သက်တော်စောင့်တစ်စု၏ အကာအကွယ်ဖြင့် သူတို့သည် သူတို့လက်ထဲရှိ မက်မွန်သစ်သားအဆောင်လက်ဖွဲ့က ညွှန်ပြနေသော နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။]</p> <p>​[အသက် ၁၆၉ နှစ်၊ သူတို့သည် လမ်းခုလတ်တွင် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တန်းများကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြသည်။ ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ချင်းကျောက်တို့သည် ဖူရွှမ်နီကို သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ဤကိစ္စအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့ရာ ဖူရွှမ်နီ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။]</p> <p>​[အသက် ၁၇၀ နှစ်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် မက်မွန်သစ်သားအဆောင်လက်ဖွဲ့မှ ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာခဲ့ပြီး မဟာဝေမင်းဆက်မှ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာကာ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံငယ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။]</p> <p>​[အသက် ၁၇၃ နှစ်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် ပျံသန်းနိုင်သော လှေပေါ်သို့တက်ကာ မင်းဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့ကြပြီး ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကိုပင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။]</p> <p>​[အသက် ၁၇၄ နှစ်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူကာ နေ့ရောညပါ ခရီးသွားလာပြီးနောက် ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ချင်းကျောက်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ သွားရောက်ရမည့် ခရီးဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေပြီ]</p> <p>​"ဒါက... မသေမျိုးစံအိမ်လို့ခေါ်တဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့နေရာလား။" ချင်းကျောက်သည် ပျံသန်းနိုင်သောလှေ၏ ဦးပိုင်းတွင် ရပ်နေ၏။ သူမသည် ကောင်းကင်ယံရှိ မီတာသောင်းနှင့်ချီအမြင့်တွင် ရောက်ရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းသော်လည်း သူမခေါင်းမော့ကြည့်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ သူမသည် သူမ၏ရှေ့ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ မြင့်မားနေသော တောင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>​သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ "ဒါက ပေဘယ်လောက်တောင် မြင့်တာလဲ။"</p> <p>​ဤတောင်ကြီးသည် သူမ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အမြင့်ဆုံးတောင်ကြီးဖြစ်သည်မှာ သေချာလှ၏။ မိုးပျံနေသော ဤတောင်ကြီးသည် သူမ၏ရှေ့တွင် တိုက်တန်ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အလား မတ်မတ်ရပ်နေပေသည်။</p> <p>​ထိုအရာက သူမ၏ ရင်တွင်း၌ ရိုသေလေးစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။</p> <p>​"ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား။" ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အတက်အကျများသည် အလွန်သိပ်သည်းပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေ၏။ ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆသည် မဟာဝေမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်မြို့တော်ထက် အနည်းငယ်မျှပင် နိမ့်ကျနေခြင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် ဤနေရာသည် တောင်၏ အစွန်အဖျားသာ ဖြစ်သေးသည်။ "အကယ်၍ ငါတို့က အဓိကဧရိယာထဲကို ဝင်သွားမယ်ဆိုရင် အဲဒီက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ကြေးဝါတံခါးကြီးရှိတဲ့ ကျောက်ဂူထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေထက် နိမ့်ကျနေဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး။"</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်၏ အသံက ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏လေသံတွင် ခံစားချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p>​မိုးပျံနေသော ဤတောင်ကြီးသည် အလွန်မြင့်မားရုံသာမက ၎င်းဖုံးလွှမ်းထားသော ဧရိယာသည်လည်း အလွန် ကြီးမားကျယ်ဝန်းလှသည်။  မဟာဝေဧကရာဇ်မြို့တော် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာကြီးက အရမ်းကျယ်တာပဲ။ အဲဒီ မသေမျိုးစံအိမ်ကို ငါတို့ ဘယ်လိုရှာကြမလဲ။" ချင်းကျောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ မက်မွန်သစ်သားအဆောင်လက်ဖွဲ့ထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p>​အဆုံးတွင် သူမ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနည်းငယ် ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် မက်မွန်သစ်သားအဆောင်လက်ဖွဲ့ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​သူမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ကို ဒီလောက်ကျယ်တဲ့ နေရာကြီးထဲမှာ အဲဒီ မသေမျိုးစံအိမ်ဆိုတာကို လိုက်ရှာခိုင်းတာလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။"</p> <p>​၎င်းသည် သေးငယ်သော အစီအစဥ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အသုံးပြု၍ စူးစမ်းရှာဖွေမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ အချိန်အတော်ကြာယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ချင်းကျောက် တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူတို့နှစ်ဦးကို လျှို့ဝှက်စွာ ကာကွယ်ပေးနေသော သက်တော်စောင့်သည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း သတိပေးလေသည်။ "အရှင်မင်းသမီးနဲ့ အရှင်မင်းသမီးရဲ့ မိတ်ဆွေ၊ သတိထားပါ။ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် လာနေတယ်။"</p> <p>​ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော သက်တော်စောင့်နှစ်ဦး ရှိပေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မူလဝိညာဉ်အဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>​ထိုသူတို့နှစ်ဦးကြောင့်လည်း သူတို့နှစ်ယောက် ဤနေရာသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်းကျောက်နှင့် ချန်ချန်ရွှယ်တို့သည် ကောင်းကင်ယံ မီတာ ၁၀,၀၀၀အမြင့်တွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>​သူသည် မူလဝိညာဉ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>​မူလဝိညာဉ်အဆင့် သက်တော်စောင့်နှစ်ဦး၏ သတိထားနေသော မျက်နှာအမူအရာများအရ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသော ထိုမူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံသည် သူတို့နှစ်ဦးထက် အနည်းငယ် ပို၍မြင့်မားနေကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p>​"မင်းတို့နှစ်ယောက်က မသေမျိုးစံအိမ်က ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အချစ်တော်တွေပဲ။ အကယ်၍ မင်းတို့မှာ မသေခြင်းကို ရှာဖွေချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရင် ငါ့နောက်ကနေ ဒီတောင်ပေါ်ကို လိုက်လာလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်းပဲ ငါ့နောက်ကို လိုက်လာခွင့်ရှိတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အချစ်တော် နှစ်ယောက်ဘေးက စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ဒီတာအိုမိတ်ဆွေတွေကတော့ ငါ့နောက်ကို လိုက်လာလို့ မရဘူး။"</p> <p>​ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသော မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူက ပြောလာ၏။ သူက သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့သော်လည်း သူ၏စကားများအရ သူ မည်သည့် အင်အားစုမှ လာသည်ကို သိနိုင်ပေသည်။</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်သည် သူမ၏အတွေးများကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး သူမကို ကာကွယ်ပေးနေသော မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးအား ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာတို့ ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေလို့ရပါတယ်။ ကျွန်မနဲ့ ချင်းကျောက်က သူ့နောက်ကနေ ဒီနေရာထဲကို လိုက်သွားပါ့မယ်။"</p> <p>​မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး တုံ့ဆိုင်းသွားကြ၏။ အကယ်၍ အိမ်ရှေ့မင်းသမီးသာ အတွင်းထဲတွင် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင်...</p> <p>​သူတို့ ပြန်သွားသောအခါ အရှင်မင်းကြီး၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​"ဒီခရီးက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာကို ခမည်းတော် သိထားပါတယ်။ ကျွန်မ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်တောင်မှ ခမည်းတော်က စီနီယာတို့ကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။" ချန်ချန်ရွှယ်က သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မြင်နေရသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုမျှအထိ ပြောလာပြီဖြစ်သောကြောင့် မူလဝိညာဉ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးမှာ ခေါင်းညိတ်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p>​သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက သတိပေးလိုက်သည်။ "အကယ်၍ အရှင်မင်းသမီးက ကိုယ်တိုင် မခုခံနိုင်တဲ့ အကျပ်အတည်းတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့လာရရင် သူနဲ့ ဆက်ပြီး မရှုပ်ယှက်ဖို့ သတိရပါ။ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိရင် ချက်ချင်းထွက်ပြေးပါ။ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူးဆိုရင်လည်း ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာပါ။"</p> <p>​ဤစကားများသည် နားထောင်လို့ကောင်းသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အကယ်၍ ချန်ချန်ရွှယ် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက မြန်မြန်ထွက်ပြေးသင့်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူမတွင် ထွက်ပြေးရန် အခြေအနေများမရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ထွက်ပြေးရန်အခြေအနေများကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ကျွန်မ သိပါတယ်။" ချန်ချန်ရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>​ထို့နောက် သူမသည် ပျံသန်းနိုင်သော လှေပေါ်မှ ထွက်ခွာကာ မီတာ ၁၀,၀၀၀မြင့်သော ကောင်းကင်ယံထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်လေသည်။ ချင်းကျောက်လည်း အလျင်စလို နောက်မှ လိုက်သွား၏။</p> <p>​ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသော မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူက ထိုအခြေအနေကို မြင်ပြီး ပြောလာသည်။ "မက်မွန်သစ်သားအဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကို ပေးပါဦး။"</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ချင်းကျောက်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာလိုက်ကြသည်။</p> <p>​မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူက လက်တစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏လက်ချောင်းပေါ်တွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု စီးဆင်းသွားလေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်က မက်မွန်သစ်သား အဆောင်လက်ဖွဲ့နှစ်ခုကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်၏။</p> <p>​ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အချစ်တော်နှစ်ယောက်အနေနဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကို အခုသိမ်းထားလို့ရပါပြီ။ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့က မသေမျိုးစံအိမ်မှာ မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်း သင်္ကေတပဲ။ အဲဒါကို မလွှင့်ပစ်မိဖို့ သတိရပါ။ အကယ်၍ မတော်တဆပျောက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် သုံးရက်အတွင်း မသေမျိုးစံအိမ်က ဘယ်ကျင့်ကြံသူကိုမဆို ဆက်သွယ်ပါ။ တစ်ဖက်လူက အဆောင်လက်ဖွဲ့ အသစ်တစ်ခု အစားထိုးပေးဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။"</p> <p>​"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ အနီးကပ်လိုက်လာဖို့ သတိရပါ။ အကယ်၍ မင်းတို့ပျောက်သွားခဲ့ရင် ဒါက မင်းတို့ မသေမျိုးတက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ် ခြေချဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။"</p> <p>​ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် ပုန်းကွယ်နေသော ဂိုဏ်းမှ ထိုမူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသည် လှည့်ကာ လေပေါ်တွင် ပျံသန်းသွားလေသည်။</p> <p>​သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ လူများကို ကြက်သီးမွေးညင်း ထစေလောက်အောင် မြန်ဆန်နေခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ချင်းကျောက်တို့ စဉ်းစားတွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။</p> <p>​သူတို့သည် လေထဲတွင် ချက်ချင်း ပျံသန်းလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>​ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူကလည်း သူတို့ကို တမင်တကာ နောက်ချန်ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် သူတို့ အနိုင်နိုင် လိုက်မီခဲ့ကြသည်။</p> <p>​ချင်းကျောက်သည် မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားရင်း သူမ၏ဘေးရှိ ချန်ချန်ရွှယ်ထံသို့ အသံလှိုင်း ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ "သူက စီနီယာချင်ကို သတိထားမိပုံမပေါ်ဘူးနော်။"</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က အသံလှိုင်းဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။ "နင်သာ ဒီထက် ပိုပြောနေမယ်ဆိုရင်တော့ သူ သတိထားမိသွားလောက်တယ်။"</p> <p>​ချင်းကျောက်ရှက်သွားကာ ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်လိုက်၏။</p> <p>​...</p> <p>​အပြင်လောက၊ မဟာယန်မင်းဆက်။</p> <p>ချင်းဟယ်ခရိုင်။</p> <p>​"ဒီနှစ်ယောက်က ထောင်ချောက်အသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်တဲ့ပုံပဲ။"</p> <p>​ပိုင်ယီ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ချန်ချန်ရွှယ်နဲ့ ချင်းကျောက်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အဲဒီ မသေမျိုးစံအိမ်ကို သွားဖို့ အရည်အချင်းရှိကြတယ်။ ဖူရွှမ်နီတစ်ယောက်ပဲ အရည်အချင်း မရှိတာ။"</p> <p>​"ဖူရွှမ်နီရဲ့ စိတ်နှလုံးက မတည်မငြိမ်များ ဖြစ်နေမလားပဲ။"</p> <p>​"ငါ မှတ်မိသလောက်တော့... သူမက နောက်တစ်ကြိမ် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း သရုပ်ဖော်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေပြီး ဘဝသစ်တစ်ခုကို စတင်တော့မယ့်ပုံပဲ မဟုတ်လား။"</p> <p>​"..."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save