Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၃၄</h2> <h2 style="text-align: center;">အဖိနှိပ်ခံရသူ- သူမက ဘယ်လို ဘီလူးသရဲဆန်တဲ့သူမျိုးလဲ။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>​"မဆိုးဘူးပဲ။" သူမ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "မသေမျိုးစံအိမ်ကလူတွေပြောတဲ့ မသေမျိုးလမ်းကြောင်းက တကယ်ပဲ အသိအမြင်ပွင့်လင်းဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တာပဲ။"</p> <p>​သူမသည် သူမ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တစ်ဟုန်ထိုး ထိုးဖောက်သွားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း နီးစပ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ဘေးတွင် ချင်းကျောက်ကို မတွေ့ရချေ။</p> <p>​သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တစ်နေရာရှိ သေးငယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​ထိုပုံရိပ်သည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။</p> <p>​"သူမလည်း အသိအမြင်ပွင့်လင်းနေတာပဲ။" ချန်ချန်ရွှယ် နားလည်သွားသည်။ သူမ ဆက်လက်၍ အပေါ်သို့ လမ်းလျှောက်တက်သွား၏။ သူမ ချင်းကျောက်အနားမှ ဖြတ်သွားသောအခါ ချင်းကျောက်ကို မနှိုးခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့ ကိုယ်ကျင့်တရားမဲ့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို သူမ မလုပ်ချင်ခဲ့ချေ။</p> <p>​အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ နေ့ရက်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်သည် တောင်၏ တစ်ဝက်ခန့်ရှိသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤနေရာတွင် တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများ ရစ်သိုင်းနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ ကြွယ်ဝနေ၏။ ၎င်းတွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ သန့်ရှင်းသော မြေမြတ်မဟာတစ်ခုအလား အငွေ့အသက်မျိုး ရှိနေပေသည်။</p> <p>​သို့သော် သူမတွင် ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုခံစားရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုခံရခြင်း ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။</p> <p>​တောင်တစ်ဝက်ခန့်ရှိ နေရာတွင် ခံစားရသော ဖိနှိပ်ခံရမှုသည် တောင်ခြေတွင် ခံစားခဲ့ရသော ဖိနှိပ်ခံရမှုနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။</p> <p>​"ငါက ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာ ရှိနေတာ သေချာပေမဲ့ အခု ငါလှမ်းလိုက်တဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းက အရမ်းကို ခက်ခဲနေတယ်။"</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်သည် ပေါင်ရာနှင့်ချီ အလေးချိန်ရှိသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ကျောပိုးထားရသည့် သာမန်သေမျိုးတစ်ဦးလို ခံစားနေရ၏။</p> <p>​လှေကားတစ်ထစ် အပေါ်သို့ တက်ရန်ပင် သူမအတွက် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>​တစ်ခါတစ်ရံတွင် ခြေတစ်ဖက်ကို အစွမ်းကုန်မြှောက်ကာ လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ အချိန်ယူရသည်။</p> <p>​ခြေတစ်ဖက်က အပေါ်ဘက်ရှိ လှေကားထစ်တစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ...</p> <p>​သူမ၏ ပခုံးပေါ်မှ လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>​တောင်ထိပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်နေသော ဤလှေကားထစ်သည် သူမကဲ့သို့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအပေါ် ဤမျှနက်ရှိုင်းသော သက်ရောက်မှုမျိုး ရှိနေနိုင်မည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>​ဤလှေကားထစ်ပေါ်ရှိ အုတ်ခဲတိုင်းကို ဝိညာဉ်လက်နက်များ ဖန်တီးရာတွင် အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။</p> <p>​ထို့အပြင် ရှေ့သို့ဆက်သွားလေ ပို၍ ခက်ခဲလာလေဖြစ်မည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။</p> <p>​သူမသည် လှေကားတစ်ထစ်တည်းပေါ်တွင် တစ်ရက်လုံးလုံးနေနေရမည့် အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်လာနိုင်ချေများလှ၏။</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မမှားယွင်းခဲ့ပေ။</p> <p>​အချိန်မကြာမီမှာပင် သူမ အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်လာခဲ့သည်။</p> <p>​သူမသည် အပြာရောင်ကျောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှေကားထစ်တစ်ခုပေါ်တွင်သာ နေနေရုံမှလွဲ၍ အခြားမတတ်နိုင်တော့ချေ။ သူမသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်လေသည်။</p> <p>​သို့သော် များမကြာမီမှာပင် သူမ ထပ်မံ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရပြန်သည်။ "ဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်က အတော်လေး ကျဆင်းသွားတယ်။ မသေမျိုး လမ်းကြောင်းလို့ခေါ်တဲ့ ဒီလှေကားထစ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေပုံရတယ်။ ဒီလှေကားထစ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့သူက အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ထက်တောင် ပိုမြင့်လောက်မလား။"</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p>​အဓိကအားဖြင့် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ထက် ပိုမြင့်သော အဆင့်ဆိုသည်မှာ သူမနှင့် အရမ်းကို ကွာဝေးလွန်းနေသေးသည်။</p> <p>​ထို့ကြောင့် အခုချိန်မှာ အများကြီးတွေးနေလည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေမည်။</p> <p>​အခု သူမ စဉ်းစားရမည့်အရာမှာ ဤတောင်ထိပ်သို့ မည်သို့ရောက်အောင် သွားရမလဲဆိုသည်ပင်။</p> <p>​အချိန်တွေ... ထပ်မံ၍ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>​[အသက် ၁၇၅ နှစ်၊ တစ်နှစ်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ချင်းကျောကမတို့သည် မသေမျိုးတက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လစဉ်လတိုင်း အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ အသိအမြင်ပွင့်လင်းမှုများကို ရရှိခဲ့ကြ၏။ ဤသည်က သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။]</p> <p>​[ချင်းကျောက်သည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ငါးလွှာသို့ အောင်မြင်စွာ ခြေလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အသက် ၂၀၀ ပင် မပြည့်သေးသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ငါးလွှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အဘွားအိုပင်လျှင် အံ့အားသင့်နေခဲ့ရသည်။]</p> <p>​[ချင်းကျောက် အဆင့်တက်ပြီး တစ်လပင် မပြည့်မီ ချန်ချန်ရွှယ်သည်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ငါးလွှာသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ဤဘီလူးသရဲဆန်သော ကောင်မလေး နှစ်ယောက်တွင် အဘွားအို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အံ့မခန်းဖြစ်သော ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီအခံနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်တို့ ရှိနေကြ၏။ သူမ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ ဘီလူးသရဲများဟု ဖော်ပြရန် လုံလောက်ပေသည်။]</p> <p>​[အသက် ၁၇၆ နှစ်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် မသေမျိုး တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သည်။ အခက်ခဲဆုံး အချိန်များတွင် သူတို့သည် နောက်ထပ်အပေါ်လှေကားထစ်တစ်ခုသို့ တက်နိုင်ရန် စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာစေရန်အတွက် လှေကားထစ်တစ်ခုပေါ်တွင် နှစ်ရက်မှ သုံးရက်အထိပင် နားနေခဲ့ရသည်။]</p> <p>​[အသက် ၁၇၈ နှစ်၊ ချန်ချန်ရွှယ်သည် မိုးပျံနေသော တောင်ကြီး၏ထိပ်သို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ မှုန်ဝါးဝါး မြင်ကွင်းကို သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။]</p> <p>​[ထိုနှစ်မှာပင် မသေမျိုးလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းကာ တက်လှမ်းနေသည့် လူတစ်ယောက်ကိုလည်း သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်!]</p> <p>​[တစ်ဖက်လူက ချင်းကျောက်မဟုတ်ပေ]</p> <p>​"ဒါက... ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်များလား။" ချန်ချန်ရွှယ်သည် ခေါင်းမော့ကာ သူမရှေ့ရှိ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် သူမနှင့် လှေကားထစ် ၂၀ မှ ၃၀ ခန့်သာ ကွာဝေးတော့၏။</p> <p>​၎င်းမှာ အမျိုးသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမ သိနိုင်သော်လည်း သူ၏ကျောပြင်ကိုသာ မြင်ရသောကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကိုမူ သူမ မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p>​သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုတော့ သူမ ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်ပေသည်။</p> <p>​"ရွှေအမြုတေအဆင့် နှစ်လွှာ။ ဒါ့အပြင် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ခပ်ရေးရေး ခံစားရတဲ့အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ သူက ငါ့ထက် အသက်နည်းနည်း ပိုကြီးပုံရတယ်။ သူက အသက် ၂၀၀ ကျော်နေလောက်ပြီ။ အသက် ၂၀၁ ကနေ ၂၂၀ ဝန်းကျင်လောက် ရှိလိမ့်မယ်။"</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ် နက်ရှိုင်းသော အတွေးများထဲသို့ ကျဆင်းသွား၏။ ဤကဲ့သို့သော အသက်အရွယ်၊ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် သူသည် ဤမသေမျိုး တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်းဟု ခေါ်သော နေရာပေါ်သို့ ခြေချရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီပါရဲ့လား။</p> <p>​ယခုအချိန်တွင် သူ၏အနောက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အလား အရှေ့ဘက်မှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသော အမျိုးသား ကောင်းကင်ဘုံအချစ်တော်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လာပြီး သူ၏အနောက်ရှိ ချန်ချန်ရွှယ်ကို စိုက်ကြည့်လာလေသည်။</p> <p>​တစ်ဖက်လူက သူ၏ အတွေးများကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ချန်ချန်ရွှယ် မြင်တွေ့နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤအမျိုးသား ကောင်းကင်ဘုံအချစ်တော်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရ၏။ သူ၏အနောက်တွင် လူတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>​တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို သူ အမှန်တကယ် ထိုးထွင်းမမြင်နိုင်ခဲ့ခြင်းကိုလည်း သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>​ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏အနောက်ရှိ အမျိုးသမီးက သူ့ထက်ပင် ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားနေခဲ့သည်။</p> <p>​သူ ချက်ချင်း သတိထားလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ကိုပင် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး  ရန်သူကို အချိန်မရွေး ရင်ဆိုင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံရ၏။</p> <p>​သူ ဤမျှလောက် သတိထားနေခြင်းမှာ သူ၏အမှား မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်၌ သတိမထားဘဲ နေမည်ဆိုပါက အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားနိုင်ချေ အလွန်များပြားလှသည်။</p> <p>​"မင်းက ဘယ်သူလဲ။" သူက ဗီဇအရ ဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း နောင်တရသွားလေသည်။</p> <p>​သူမေးလိုက်သော မေးခွန်းက တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>​မသေမျိုးတက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ပေါ်လာနိုင်တဲ့သူက သေချာပေါက် သူနဲ့တူတဲ့သူမျိုးပဲ ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p>​'သူမက မသေမျိုးစံအိမ်က ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အချစ်တော်တစ်ယောက်ပဲ..'</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က သူ၏ သတိထားနေသော အပြုအမူကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလေသည်။ "လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်ပါ။ ရှင် စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်မကို လျစ်လျူရှုထားလို့ ရပါတယ်။ ရှင့်ကို ကျွန်မ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီလို လုပ်စရာအကြောင်းလည်း မရှိဘူးလေ။ အကယ်၍ ရှင့်ကို သတ်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်သာ ကျွန်မဆီမှာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင် ရှင် သတိထားမိအောင်အထိ လုပ်ခွင့်ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>​"ဒါ့အပြင် မသေမျိုးစံအိမ်က အဲဒီစီနီယာက မသေမျိုးလမ်းကြောင်းကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေတာ။ အကယ်၍ ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ပဋိပက္ခတစ်ခုခုဖြစ်လာရင် အဲဒီစီနီယာက သေချာပေါက် ဝင်ပါလိမ့်မယ်။ ရှင် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။"</p> <p>​တစ်ဖက်လူက မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ ချန်ချန်ရွှယ်၏ လေသံက သူ့ကို ဗီဇအရ အလွန်မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်၏ လေသံက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို 'စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါက နင့်ကို အနိုင်မကျင့်ပါဘူး' ဟု ဆိုလိုနေခြင်းပင်။</p> <p>​ဤစကားများကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ် သားတော်တစ်ဦးရှေ့တွင် ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူ၏ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားမှုနှင့် ဒေါသကို မဆွပေးဘဲ သည်းခံနိုင်ရန်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏ အချစ်တော်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါ့ရဲ့ အသိအမြင်ပွင့်လင်းမှုကို အနှောင့်အယှက် မပေးနဲ့။"</p> <p>​ထို့နောက် သူသည် ရင်တွင်းမှ သတိထားနေမှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို ဆက်လက်၍ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား သူ၏ ခေါင်းကို ပြန်လှည့်သွားလေသည်။ သို့သော် သူ၏စိတ်နှလုံး ရှုပ်ထွေးနေမှုကြောင့် အသိအမြင်ပွင့်လင်းသည့် အခြေအနေထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်လားဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိခဲ့ချေ။</p> <p>​သို့သော် သူ မတည်ငြိမ်နိုင်မီမှာပင် သူသည် မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် နောက်သို့ ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>​နေ့ခင်းကြောင်တောင် သရဲဆံပင်နှင့် သာမန်လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလားပင်။</p> <p>​"သူမက... အသိအမြင် ပွင့်လင်းသွားတာလား။"</p> <p>​ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏ အချစ်တော် ကျွမ်းကျင်သူသည် သူ၏အနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ချန်ချန်ရွှယ်ကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှိတ်ထားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးခြားသော အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။ သူသည် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် အမြစ်တွယ်နေသည့်အလား မတ်တတ်ရပ်လျက်သား ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>​သူ့ထက် များစွာ စွမ်းအားကြီးမားသော အလွန် နုပျိုပုံရသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူ၏ရှေ့မှာတင် အသိအမြင် ပွင့်လင်းမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>​ဒါက...</p> <p>​ဒါက တကယ်ပဲ ရန်စတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ၎င်းသည် 'တာအိုမိတ်ဆွေ၊ မင်းက ဘာဖြစ်နေတာလဲ' ဟူသော လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပာယ်ပါသည့် တိတ်ဆိတ်သော ကြေညာချက်တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။</p> <p>​"ရှီး" အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရင်း ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏အချစ်တော်သည် သူ၏အကြည့်များကို ဖယ်ရှားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။</p> <p>​သို့သော် သူ၏အကြည့်များ တစ်ဝက်ခန့် ဖယ်ရှားပြီးချိန်တွင်... သူ၏ မျက်လုံးများ တစ်ဖန် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>​"ဘာ... သူမက ရုတ်တရက် အသိအမြင်ပွင့်လင်းမှုကနေ ဒီလောက်မြန်မြန် တစ်ခုခုကို ရရှိသွားတာလား။" သူသည် ချန်ချန်ရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြောက်အမြား ဆက်တိုက် စီးဆင်းနေသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတက်အကျမျိုးက သူ၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။</p> <p>​"သူမက ဘယ်သူလဲ။" သူက သူ့ကိုယ်သူ ဘီလူးသရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သူကမျှ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီစွမ်းရည်ကို မယှဉ်နိုင်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် မသေမျိုးစံအိမ်၏ ဖိတ်ကြားခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ဤအတွေးသည် နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာရှည်ခံခဲ့ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>​ထိုအရာက သူ၏မျက်နှာကို နာကျင်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ 'အကယ်၍ ငါသာ သူမရဲ့ အသိအမြင် ပွင့်လင်းမှုကို အနှောင့်အယှက်ပေးလိုက်ရင် သူမ ပြင်းထန်တဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုတစ်ခု ခံစားရမှာ မဟုတ်လား။ သူမ ရူးသွပ်သွားမလား။'</p> <p>​သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save