Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၇၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြက်ကိုသုံး၍ ဥကျစေခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းမင်သည် အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများစွာကို စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အိပ်မက်သရဲသုံးကောင် ပေါင်းစည်းထားလျှင်ပင် မလုံလောက်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာအတွင်း၌သာ အဖြေရှာရန် နည်းလမ်းရှိတော့သည်။</p> <p>“ငါက လီဆန်းစီနဲ့ နက်နက်ရှိင်းရှိုင်း ပေါင်းစည်းထားပြီးသားဆိုတော့ ငါ့ကိုယ်ငါ ဖော်ပြပြီးသား ဖြစ်နေပြီ၊ ငါ သူ့ကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်လေလေ သူ့ကို ပိုပြီးကိုင်တွယ်ရခက်လာလေလေ ဖြစ်မှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါအချိန်ဆွဲထားမှ တခြားအိပ်မက်သရဲတွေ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလာလိမ့်မယ်”</p> <p>ဟန်ဟိုင်း သွေးမြို့တော်မှ မြို့သူမြို့သားများသည် အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ အလုံးအရင်းနှင့် အင်အားပြည့် ဆင်းသက်လာကြပြီဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းမင်သည် သူတစ်ယောက်တည်း တိုက်ပွဲဝင်နေရခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူသည် အခြားသူများကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေလိုသဖြင့် ကိစ္စများကို သူ့သာသာ လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။</p> <p>“အသေးစား ပဋိပက္ခလေးတွေကတော့ ငါတို့အတွက် သတိထားစရာ မလိုဘူး၊ မြို့တော်ကောင်စီကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ပြီး ဖြုတ်ချလိုက်ရင်တောင် မြို့က အမှောင်ထုထဲ ပိုနစ်ဝင်သွားရုံပဲ ရှိမယ်၊ အဲ့ဒါက ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင် အလိုရှိတဲ့အတိုင်း ကွက်တိပဲ၊ အမှောင်ထုကို ခွာထုတ်ပြီး ဒီနေရာထဲကို စစ်မှန်တဲ့ အလင်းရောင် ရောက်လာအောင် လုပ်နိုင်မှသာ ငါတို့ အောင်မြင်နိုင်မှာ”</p> <p>ကောင်းမင်သည် မှန်ပြောင်းအပိုင်းအစတစ်ခုကို နင်းဖြတ်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့ပြီး ဆေးဝါးစက်ရုံ၏ အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါရိုက်တာလီ... ခင်ဗျား ခုလေးတင် ပြန်ရောက်တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခု ဘယ်ကို ပြန်သွားဦးမလို့လဲ”</p> <p>ကောင်းမင် အပြင်ထွက်တော့မည်ဆိုတိုင်း ကျားယိုကျစ်တစ်ယောက် ခေါင်းခဲရသည်။ တတိယတန်းစား ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီလောက်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ အသက်နဲ့ရင်းပြီး စွန့်စားနေရတာလဲ။</p> <p>“ဆေးဝါးစက်ရုံကိုပဲ စောင့်ကြည့်ထားပါ၊ တကယ်လို့ မင်းတို့ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ တွေ့လာရင် လူအားလုံးကို တားမြစ်နယ်မြေထဲ ခေါ်သွားလိုက်”</p> <p>ကောင်းမင်က ရိုးရှင်းသော ညွှန်ကြားချက်အချို့ ပေးပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားမည်ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် ညအမှောင်ထုကို အကာအကွယ်ယူ၍ ခရိုင် ၂ သို့ သွားရောက်ပြီး ကောင်စီဝင်စီမေနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။</p> <p>မြို့တော်ကောင်စီ၏ ကောင်စီဝင်များတွင်လည်း အဆင့်အတန်း ကွဲပြားမှုများ ရှိကြသည်။ အာဏာ၏ ဗဟိုချက်နှင့် နီးကပ်လေလေ သတင်းအချက်အလက် ပိုရရှိလေလေ ဖြစ်သည်။ ကောင်စီဝင်စီမေသည် မြို့တော်ကောင်စီအတွင်း၌ ရေပန်းစားလှသူတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူမသည် အာဏာပိုင်များကို ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အာဏာရလာသူ ဖြစ်သောကြောင့် နောက်လိုက်များစွာ၏ ထောက်ခံမှု ရရှိထားသော်လည်း အရေးကြီးသော အစီအစဉ်များမှ ဖယ်ကြဉ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ညရဲတပ်ဖွဲ့များကို ပစ်မှတ်ထားသော အမဲလိုက်ပွဲအကြောင်းသာ သူမ ကြိုတင်သိရှိခဲ့လျှင် ကောင်းမင်နှင့် ပူးပေါင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တွေ့ဆုံပြီးနောက် ကောင်းမင်သည် စကားကို လှည့်ပတ်မနေဘဲ သူလုပ်ဆောင်မည့် အစီအစဉ်ကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်ပွဲနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များကို အသုံးချ၍ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အမြင့်ဆုံး မြှင့်တင်ရန်၊ အမှောင်မြို့တော်ရှိ ပြည်သူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရယူရန်နှင့် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အာဏာကို တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းသည် ယခင်က လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့ ထားရှိခွင့်မရှိဘဲ စည်းမျဉ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကန့်သတ်ခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အခြေအနေမျိုးတွင် ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ကောင်းမင်သည် သူတို့ရိုက်ကူးထားသော ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းများကို ကောင်စီဝင်စီမေထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။ ဘေးအန္တရာယ်များကြားတွင် ရှေ့တန်းမှနေ၍ လူနာများကို အသက်စွန့်၍ ကူညီပေးနေသော ကြည်ညိုလေးစားဖွယ် ကောင်စီဝင်စီမေ၏ ပုံရိပ်သည် အခြားသော အေးတိအေးစက်နိုင်လှသည့် ကောင်စီဝင်များနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားနေခဲ့သည်။</p> <p>စိတ်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်၍ ပြည်သူ့မေတ္တာကို ရယူခြင်းသည် ကဏ္ဍတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်က သူ၏ ဂိုဏ်းအင်အားစုများကို စုစည်းရန် ကြိုးပမ်းနေသည့်အကြောင်းကိုလည်း ကောင်စီဝင်စီမေအား ပြောပြလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်စီဝင်စီမေ၏ လက်ထဲမှ အထက်မြက်ဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာစေရန်၊ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းကို အပြည့်အဝ လက်နက်တပ်ဆင်ပေးရန်နှင့် ကောင်စီဝင်စီမေအား ဤအမှောင်မြို့တော်၏ ပထမဆုံး မြို့တော်ဝန် ဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးရန် ဆန္ဒရှိသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။</p> <p>အာဏာ၏ မက်လုံးသည် ဝိုင်ကောင်းကောင်း သို့မဟုတ် ပျားရည်ချိုချိုများထက်ပင် ပို၍ စွဲမက်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>ကောင်စီဝင်စီမေသည် ဤအစီအစဉ်၏ အန္တရာယ်ကို ကောင်းစွာသိပြီး ကောင်းမင်သည်လည်း လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။ သို့သော် သူမသည် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားကာ ဤစွန့်စားမှုကို လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။</p> <p>ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း၏ ပူးပေါင်းမှုကြောင့် ကောင်းမင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များက ပိုမိုလွယ်ကူလာတော့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခရိုင် ၃ တွင် ရိုက်ကူးခဲ့သော ဗီဒီယိုမှာ မိုးမလင်းမီမှာပင် အခြားခရိုင်များသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မီဒီယာကြီးများက ဝတ်စုံဖြူဝတ်ဆင်ထားသော ထိုအမျိုးသမီးအား မြို့တော်ကို ကယ်တင်ရန် ကောင်းကင်ဘုံမှ စေလွှတ်လိုက်သော နတ်သမီးတစ်ပါးအဖြစ် တင်စားဖော်ပြနေကြတော့သည်။</p> <p>မြို့တော်၏ မီဒီယာများကို စတင်အာရုံစိုက်လာသောအခါ ကောင်းမင်သည် စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းကဲ့သို့ပင် အလားတူ အတွေးအခေါ်မျိုးရှိသည့် အခြားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ထိုအဖွဲ့အစည်းကို မီးမျိုးစေ့ဟု ခေါ်ပြီး လူငယ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအဖွဲ့သည် အဓိကအားဖြင့် ခရိုင် ၇ တွင် လှုပ်ရှားနေပြီး နေရာသည် ခရိုင် ၃ ကဲ့သို့ပင် ဂိုဏ်းစတားများ တိုက်ခိုက်နေပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော နေရာဖြစ်သည်။ မီးမျိုးစေ့အဖွဲ့မှ လူငယ်များသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေကြသလို အမှောင်မြို့တော်၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် ကွဲပြားသော အတွေးအခေါ်များကိုလည်း ဖြန့်ဝေနေကြသည်။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းများကို ခုခံရင်း စစ်မှန်သော တရားမျှတမှုနှင့် လွတ်လပ်မှုကို ရှာဖွေကာ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သခင်များ ဖြစ်ကြရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်။</p> <p>ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မီးမျိုးစေ့အဖွဲ့မှာ အားနည်းကောင်း အားနည်းနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် မြို့သူမြို့သားများအပေါ် စစ်မှန်သော သက်ရောက်မှုများ ရှိပေသည်။ ဒုက္ခသည် အများအပြားမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူတို့အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လျက် ရှိနေကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် မည်သည့်အုပ်စုနှင့်မျှ မပတ်သက်ဘဲ အပြစ်အနာကင်းသော နောက်ခံများ ရှိကြသဖြင့် မြို့တော်ကောင်စီနှင့် အချို့ဂိုဏ်းများက သူတို့ကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် မီးမျိုးစေ့၏ ခေါင်းဆောင်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။ အမှောင်မြို့တော်တွင် အသုံးများလှသော “လာဘ်ထိုးခြင်း” ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများမှာလည်း ထိုလူငယ်များအပေါ် ထိရောက်မှု မရှိပါချေ။</p> <p>ကရုဏာအဖွဲ့၏ အတွင်းပိုင်းအမှောင်ထုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မီးမျိုးစေ့က ပိုသန့်စင်သော်လည်း ယင်းကပင် ကောင်စီဝင်စီမေကို မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေသည်။ သူမကိုယ်တိုင်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာရန် အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မွန်းခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အမှောင်ထုကို ဝေဖန်နိုင်သော်လည်း သူမထက်ပို၍ အလင်းရောင်ကို မြတ်နိုးသူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းကို ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။</p> <p>ဤမြို့ကြီးတွင် အလင်းရောင် ရှိနိုင်သော်လည်း ထိုအလင်းမှာ သူမ ယူဆောင်လာပေးခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p>“ဒီကလေးတွေက မြို့တော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို နားမလည်ကြဘူးပဲ၊ လက်တွေ့မကျတဲ့ စကားတွေ ပြောပြီး စိတ်ကူးယဉ်နေကြတယ်”</p> <p>ဝတ်စုံဖြူကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်စီဝင်စီမေသည် ကြည့်လိုက်လျှင် ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူပုံ ပေါ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ စကားများက သူမ၏ အစစ်အမှန်ဗီဇကို ဖော်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“ခရိုင် ၃ က အရမ်းရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်၊ ငါတို့ ဝင်စွက်ဖက်လို့ မရသေးဘူး၊ မင်းဘက်က အင်အားတွေ လုံလုံလောက်လောက် စုမိပြီဆိုရင် သူတို့ကို ခရိုင် ၇ ကို ခေါ်သွားလိုက်၊ မင်း ပထမဆုံး လုပ်ရမယ့်အလုပ်က မီးမျိုးစေ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ပြီး လမ်းမှားရောက်နေတဲ့ အဲ့ဒီကလေးတွေကို လမ်းမှန်ပေါ် ပြန်ခေါ်လာဖို့ပဲ”</p> <p>နှစ်ဖွဲ့စလုံးသည် မြို့ကြီးသို့ အလင်းရောင် ယူဆောင်လာရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း မီးမျိုးစေ့အဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာသူများကို လမ်းမှားရောက်နေသူဟု သတ်မှတ်ပြီး ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း၏ နောက်လိုက်များကိုမူ လမ်းမှန်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသူများဟု သတ်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ ကောင်စီဝင် စီမေ၏ သိသာလှသော နှစ်ခွစံနှုန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ပြဿနာ ရှိလို့လား”</p> <p>ကောင်စီဝင်စီ၏ မျက်နှာသည် အသက်ကြီးရင့်သည့်လက္ခဏာ မရှိဘဲ ဝတ်စုံဖြူအောက်တွင် ချို့ယွင်းချက်ကင်းသော အလှတရားတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် အလင်းရောင်နှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းမှာ ချို့ယွင်းချက်မဲ့သည်ဟု ထင်ပုံရသည်။</p> <p>ကောင်းမင်သည် ခရိုင် ၇ သို့ မသွားလိုပေ။ သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များ ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကောင်စီဝင်စီမေ နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရန် မလိုအပ်သေးပေ။</p> <p>“ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဂိုဏ်းအကြွင်းအကျန်တွေကို သိမ်းသွင်းပြီးတာနဲ့ သူတို့ကို မီးမျိုးစေ့ကို အမဲလိုက်ဖို့ ခေါ်သွားပါ့မယ်”</p> <p>“ငါ မင်းကို တစ်လခွဲ အချိန်ပေးမယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မီးမျိုးစေ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခေါင်းကို ငါ့စားပွဲပေါ်မှာ မြင်ချင်တယ်”</p> <p>ကောင်စီဝင်စီမေက စားပွဲဘေးရှိ ခေါင်းလောင်းလေးကို လှုပ်လိုက်သည်။ စီထုံသည် အဘိုးအိုတစ်ဦးကို တွဲလျက်နှင့် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်လာသည်။</p> <p>“သူတို့ကတော့ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းအရှိဆုံး လက်အောက်ငယ်သား သုံးယောက်ပဲ၊ သူတို့က မင်းနဲ့အတူ အမြဲရှိနေပြီး မင်းကို ကူညီပေးလိမ့်မယ်”</p> <p>၎င်းမှာ ကူညီပေးခြင်းထက် စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် ပိုတူပေသည်။</p> <p>“ဒါရိုက်တာလီ... မင်္ဂလာပါ”</p> <p>စီထုံသည် ယခင်အတိုင်းပင် ငြိမ်သက်နူးညံ့သော အမူအရာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမက သူမ၏ မှောင်မည်းနေသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။</p> <p>“ဒါကတော့ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းရဲ့ ကိုယ်တော်ကြီးသုံးပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်တဲ့ စီရှန့်ပါ ၊ သူက အသက် ၁၂၀ ရှိပါပြီ၊ သူက သနားကြင်နာတတ်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ဝင်စားလာတဲ့သူပါ”</p> <p>ထိုအဘိုးအိုသည် အနီရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာ ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းမင်သည် သူ့အရေပြားပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော တက်တူးအထပ်ထပ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤအဘိုးအိုသည် ယခင်က ဂိုဏ်းများစွာနှင့် ပတ်သက်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ပေမည်။</p> <p>“နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဓမ္မဆရာ စီနျန်ပါ၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးပါနဲ့၊ သူက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးသုံးလုံးပါတဲ့ ပါရမီရှင်လေး ဖြစ်ပြီးတော့ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသူပဲ”</p> <p>စီထုံ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သောအခါ ကောင်လေးက သူ၏ ကိုယ်တော်ကြီးဝတ်စုံကို မကာ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့တွင် မျက်စိသူငယ်အိမ်သုံးခု ရှိနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>“ဒီသုံးယောက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင်တော့ ကျုပ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးနိုင်တော့မှာပဲဗျာ”</p> <p>ကောင်းမင်က ငေါ့တော့တော့အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အပြင်ပန်းတွင် ရိုသေလေးစားဟန်ပြနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ ထိုသုံးယောက်အား မည်သို့ လက်စဖျောက်ရမည်ကို ကြံစည်နေလေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save