Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၇၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">တားမြစ်နယ်မြေ ဖောက်ခွဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ငါက ပုပ်သိုးနေတဲ့ အသားစတွေကိုစုပြီး ချုပ်ထားတဲ့ အစိုင်အခဲကြီးတစ်ခုတဲ့လား”</p> <p>ကောင်းမင်သည် ထိုကလေး၏ အမြင်ကို လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားနေမိသည်။ တားမြစ်နယ်မြေ ရှုထောင့်ကကြည့်လျှင် သူ့ကိုယ်သူ ဤသို့ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ဒါဆို ငါက ပြည့်စုံတဲ့လီဆန်းစီ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။</p> <p>ကျားယိုကျစ်နဲ့ တင်းရှန်းတို့က ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ခွဲထွက်သွားတာများလား။</p> <p>“စိတ်မလောပါနဲ့ဦး၊ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြရအောင်ပါ”</p> <p>သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ဆရာဝန်တစ်ဦးသည် ကောင်းမင်က စီနျန်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာ၏။</p> <p>“ဒါရိုက်တာလီ... ဒီကလေးက သာမန်လူတွေနဲ့မတူဘဲ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားအာရုံ ရှိနေလို့ပါ၊ သူက စကားပြောတာရော အမူအရာရော လူတွေကို စော်ကားသလို ဖြစ်တတ်ပေမယ့် စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ဗျာ”</p> <p>“ခင်ဗျားက... ဒေါက်တာ ဝမ်ကန်းလား”</p> <p>ကောင်းမင် ထိုဆရာဝန်ကို မှတ်မိသည်။ သူသည် ဆေးဝါးအဖွဲ့အစည်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဟောင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် အဖွဲ့အစည်းအတွင်း အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မကြည့်နိုင်သဖြင့် နုတ်ထွက်ကာ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အသက်ကယ်တင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းမင်နှင့်အတူ ခရိုင် ၃ သို့ လိုက်ပါရန်လည်း ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒပြုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>“လောင်ဝမ်လို့ပဲ ခေါ်ပါ”</p> <p>ဝမ်ကန်းက စီနျန်ကို ပွေ့ချီကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် ပြန်ချပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ... ဒီတစ်ခါတော့ ခင်ဗျားကို မျက်နှာသာပေးလိုက်မယ်၊ ဒီကြွက်စုတ်လေးက ကျုပ်ကို ပုပ်သိုးနေတဲ့ အသားတွေနဲ့ လုပ်ထားတာလို့ ပြောတယ်၊ နောက်တစ်ခါ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ထပ်ပြောရင်တော့ ကောင်စီဝင်စီမေကို အကုန်တိုင်ပြီး သင်ခန်းစာပေးပစ်မယ်”</p> <p>ကောင်းမင် ဆက်သည်းခံမနေတော့ပေ။ သူက ဒုက္ခသည်တစ်ဦး၏ ဆိုင်ကယ်ကို စီး၍ မြစ်ကမ်းနား မြောက်ဘက်သို့ သွားရောက်ပြီး ပိုင်ဟောက်နှင့် သွားတွေ့လိုက်သည်။</p> <p>ကောင်းမင်၏ သွေးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ပိုင်ဟောက်၏ ဒဏ်ရာများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံကွက်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အပုပ်နံ့များမရှိဘဲ သင်းပျံ့သော အသားနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူသည် ပို၍ ငယ်ရွယ်လာပုံရသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများမှာမူ နာကျည်းမုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဝမ်ရှန့်ကနေ ခင်ဗျားနဲ့အတူ ထွက်လာချင်တဲ့သူတွေ အတော်များသားပဲ”</p> <p>ကောင်းမင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် အနည်းဆုံး လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။</p> <p>“ငါတို့ ညီအစ်ကိုအများစုက တောင်ဘုရင်နဲ့ ညရဲတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာ၊ သူတို့က ဝမ်ရှန့်အတွက် တစ်ညလုံး အသက်စွန့်တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတာ၊ တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာတွေအပြည့်ပဲ... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ကုသပေးမယ့်အစား အဆိပ်ကျွေးတာပဲ ခံခဲ့ရတယ်”</p> <p>ပိုင်ဟောက်၏ လက်ချောင်းများသည် တဖျစ်ဖျစ်မြည်နေပြီး သူ့ဝိညာဉ်မှာလည်း ဒေါသဖြင့် လောင်မြိုက်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ကျုပ်က ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းနဲ့ ပူးပေါင်းချင်ယောင် ဆောင်ထားတာ၊ သူတို့က ကျုပ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူလွှတ်ထားပြီးပြီ၊ အဲ့ဒီထဲက ကလေးတစ်ယောက်က အတော်လေး ဒုက္ခပေးတတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် လောလောဆယ် ကျုပ်နဲ့ လာမတွေ့ကြနဲ့ဦး”</p> <p>ကောင်းမင်က မြို့စွန်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“မြို့တော်ကောင်စီကို ဖြုတ်ချဖို့ဆိုတာ တစ်ညတည်းနဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ပုန်းနေကြပါဦး၊ ကျုပ်ရဲ့ နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်ကိုပဲ စောင့်နေကြပါ”</p> <p>“ကောင်းပြီ”</p> <p>ကောင်းမင် စောင့်ကြည့်ခံနေရသည်ကို သိသဖြင့် ပိုင်ဟောက်က စကားအများကြီး မပြောတော့ပေ။ သူသည် သူ့ဝတ်စုံထဲမှ ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုပုလင်း၏ အောက်ခြေတွင် “တားမြစ်ချက်” ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထား၏။</p> <p>“ဒါက ဝမ်ရှန့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ တားမြစ်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ၊ တောင်ဘုရင်က ဒါကို အမြဲတမ်း လိုချင်နေတာ၊ ငါ့ဆီမှာ ထားဖို့က မလုံခြုံဘူး”</p> <p>ကောင်းမင်သည် ဤကဲ့သို့သော ပုလင်းမျိုးကို မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် တစ်ကြိမ် တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုပုလင်းတွင် မျက်လုံးပုံများ ဆွဲထားပြီး ယခုပုလင်းတွင်မူ နားရွက်ပုံများ ပါရှိနေသည်။</p> <p>“ဒါကို အခုတော့ ကျုပ်ပဲ သိမ်းထားပေးမယ်”</p> <p>ကောင်းမင်သည် ပုလင်းကို သိမ်းလိုက်ပြီး စခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သေချာပေသည် စီနျန်က သူ့ကို ထပ်မံရှာတွေ့သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဝတ်စုံထဲတွင် ဝှက်ထားသော ပုလင်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>“ငါ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ မင်းမြင်နေတာလား”</p> <p>ကောင်းမင်က ခေါင်းငုံ့ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာတွေ မြင်ရလဲ”</p> <p>“အသံတွေကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ၊ ရောင်စုံလူသားပုံရိပ်တွေ... အမြစ်တွေ၊ နွယ်ပင်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ဒီမြို့ကြီးနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတယ်၊ အဲ့ဒါတွေက စုဆောင်းထားတဲ့ တားမြစ်ပစ္စည်းတွေပဲ၊ ဆိုးရွားတဲ့အရာတွေကို သယ်ဆောင်လာလိမ့်မယ်”</p> <p>ကောင်လေး၏ မျက်သူငယ်အိမ်သုံးခုသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုကပ်သွားပြီး အိပ်ချင်စိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။</p> <p>“ဂိုဏ်းကြီးတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တားမြစ်ပစ္စည်းတွေ ရှိကြတယ်၊ အဲ့ဒီအရာတွေက ကြည့်လိုက်ရင် အံ့သြစရာကောင်းပေမယ့် တကယ်တော့ ပြဿနာတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ၊ ခင်ဗျား အဲ့ဒါတွေကို ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းဆီ အပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်”</p> <p>“ငါ့ပစ္စည်းကို လိုချင်ရင်လည်း တည့်တည့်ပဲ ပြောလိုက်ပါတော့၊ စကားတွေ လှည့်ပတ်မနေနဲ့”</p> <p>ကောင်းမင်က ထိုတားမြစ်ပုလင်းကို ကောင်စီဝင်စီမေထံ မည်သို့ အပ်နှံနိုင်မည်နည်း။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော တားမြစ်ပုလင်းထဲမှ မျက်လုံးများကို အသုံးပြု၍ လီဆန်းစီ၏ မိခင်ကို အောင်မြင်စွာ အသက်ပြန်သွင်းပေးခဲ့ဖူးသည်။ ဤအရာတွင် အမှောင်ထုကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်သော စွမ်းအားများ ပါရှိနေပေသည်။</p> <p>“ခင်ဗျားက အမှားအမှန်ကို တကယ်မခွဲခြားတတ်ဘူးပဲ”</p> <p>စီနျန်၏ ကလေးမျက်နှာက တည်တံ့လေးနက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းက ခြောက်ခြားစရာ မကောင်းဘဲ ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>“ကျွန်တော် နောက်ဆုံးအကြိမ် သတိပေးမယ်၊ အဲ့ဒီပုလင်းကို မဖွင့်ပါနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းတောင် ခင်ဗျားကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>“မင်းတို့ကိုယ် မင်းတို့ပဲ အရင်ပူလိုက်စမ်းပါ”</p> <p>ကောင်းမင်သည် ထိုကောင်လေးကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူ့အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကျီးကန်းနက်ကို မဆက်သွယ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား ကရုဏာ၏ လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ညရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များကိုသာ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>စစ်ပွဲက ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်ပြီး မိနစ်တိုင်းတွင် လူများ သေဆုံးနေကြသည်။ ညရဲတပ်ဖွဲ့၏ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မှုက လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ပိုမိုသာလွန်နေပေသည်။ မြို့တော်ကောင်စီ၏ ဆင့်ခေါ်မှုကြောင့် ဂိုဏ်းအချို့က ခရိုင် ၄ သို့ ဝင်ရောက်လာကြသော်လည်း ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ကြပေ။</p> <p>ညရဲတပ်ဖွဲ့သည် နေ့ဘက်တွင် ညရဲကျင့်ဝတ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးမပြုနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်၊ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်နှင့် စစ်မြေပြင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများက များစွာသော ဂိုဏ်းသားများထက် သာလွန်နေသည်။</p> <p>“အပြင်က လာတဲ့သူတွေပဲ ညရဲ ဖြစ်နိုင်တာ၊ မြို့တော်ကောင်စီက ညရဲတွေကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပြီးသွားတာနဲ့ ငါတို့ကိုလည်း ပစ်မှတ်ထားလာတော့မှာပဲ”</p> <p>ကောင်းမင်သည် အခြားရောက်ရှိလာသူများ၏ အခြေအနေကို မသိသလို သူစုဆောင်းထားသော အင်အားမှာလည်း ထိုဂိုဏ်းများကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။</p> <p>“ငါတို့ ညရဲတွေကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ ပြိုလဲသွားစေလို့ မဖြစ်ဘူး”</p> <p>ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကောင်းမင်သည် သူ၏ လူအင်အားနှင့် သိမ်းဆည်းရမိသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စာရင်းပြုစုကာ ကောင်စီဝင်စီမေထံ အသေးစိတ် အစီရင်ခံစာ ပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စီနျန်သည် ပိုင်ဟောက်ရှိနေခြင်းနှင့် ကောင်းမင်က ဝမ်ရှန့်ဂိုဏ်း၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချို့ကို ရယူထားကြောင်း သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ လာမေးသည်ကို စောင့်နေမည့်အစား မိမိဘက်က စတင်အသိပေးလိုက်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။</p> <p>ကောင်းမင်၏ အစီရင်ခံစာကြောင့် ကောင်စီဝင်စီမေသည် အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ တစ်ညတည်းနှင့် ကောင်းမင်သည် ဝမ်ရှန့်ဂိုဏ်း၏ ကျန်ရှိနေသော အင်အားများကို ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်းအတွက် သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရရှိလာသော ကြွယ်ဝမှုမှာလည်း အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဆင်းရဲသား ယုံကြည်သူများ၏ အလှူငွေကို စောင့်နေခြင်းထက် များစွာ မြန်ဆန်လှသည်။</p> <p>“ကောင်စီဝင်... ရှုပ်ထွေးမှုတွေက ကျုပ်တို့ ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး လှေကားထစ်ပဲ၊ ဘေးဒုက္ခတွေ ရောက်လာမှသာ လူတွေက အလင်းရောင်ကို ပိုပြီး တောင့်တလာကြမှာပါ၊ ခရိုင် ၃ က တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခု ပျက်စီးသွားရပြီ၊ ကျုပ်တို့က ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေကို ရိတ်သိမ်းလိုက်နိုင်ရုံမကဘဲ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နောက်လိုက်တွေကိုလည်း ရလိုက်ပါတယ်၊ ဒုက္ခသည်တိုင်းက ကျုပ်တို့အတွက် အကောင်းဆုံး ဝါဒဖြန့်စက်ယန္တရားတွေပါပဲ၊ ဒီအတိုင်းသာဆိုရင် ကရုဏာဟာ တစ်နေ့ကျရင် ဒီမြို့ကြီးရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အသံ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်”</p> <p>ကောင်းမင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှင်းပြလိုက်ရာ ကောင်စီဝင်စီမေသည် ကောင်းမင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး ချီးကျူးစကားများ ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ရဲ့ အခုလုပ်ရပ်က မြို့တော်ကောင်စီကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေနိုင်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တခြားဂိုဏ်းတွေက ရှေ့ကနေ တိုက်ခိုက်နေချိန်မှာ ကျုပ်တို့က အကျိုးအမြတ်တွေကို သိမ်းကျုံးယူနေသလို ဖြစ်နေလို့ပဲ၊ သူတို့ဘက်က ပဋိပက္ခတွေကို ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ ကျုပ်တို့ဘက်ကို ပြန်ပြီး မြှားဦးလှည့်လာကြမှာ သေချာပါတယ်”</p> <p>ကောင်းမင်က ကရုဏာအဖွဲ့အတွက် အနစ်နာခံလိုသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းမှာ ဘာအကြံပြုချက် ရှိလဲ”</p> <p>ကောင်စီဝင်စီမေ၏ လက်ထဲတွင် အစီရင်ခံစာ နှစ်စောင် ရှိနေခဲ့သည်။ တစ်စောင်သည် ကောင်းမင် ပေးပို့ထားခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စောင်မှာ စီနျန်နှင့် စီထုံတို့ ပေးပို့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ကောင်းမင်သည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ခိုးယူထားခြင်း မရှိသည့်အပြင် သူ့အစီရင်ခံစာထဲတွင် ပါဝင်သော သိမ်းဆည်းရမိသည့် ပမာဏသည် စီနျန်တို့၏ စာရင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကြောင့် ကောင်စီဝင်စီမေသည် ကောင်းမင်အပေါ် ထားရှိသော သံသယများ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>“ကျုပ်တို့ ဂိုဏ်းတွေကို ကျုပ်တို့ဘက် မြှားဦးလှည့်လာခွင့် မပေးနိုင်ဘူး၊ ကျုပ်တို့အတွက် အချိန်ရအောင်နဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရလာအောင် ပိုရှုပ်ထွေးတဲ့ အခြေအနေတွေကို ဖန်တီးရမယ်”</p> <p>ကောင်းမင်သည် သူ၏ အစစ်အမှန် အစီအစဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p>“တခြားခရိုင်တွေမှာ ရှိတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတွေကို ပေါက်ကွဲအောင်လုပ်ပြီး ညစ်ညမ်းမှုအရင်းအမြစ်တွေကို ထိန်းချုပ်လို့မရအောင် လုပ်ချင်တယ်”</p> <p>“ဟူး...”</p> <p>ကောင်စီဝင်စီမေ အသက်ရှူကျပ်သွားသည်။</p> <p>“အဲ့ဒီဂိုဏ်းတွေ သူတို့ဘာသာသူတို့ ဖြေရှင်းရတာနဲ့တင် အလုပ်ရှုပ်နေပြီဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားက ကယ်တင်ရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပေါ်လာလို့ရပါပြီ”</p> <p>ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကောင်စီဝင်စီမေ၏ အသံ ပြန်ထွက်လာသည်။</p> <p>“မင်းကတော့ တကယ့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ၊ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကိုတောင် စဉ်းစားနိုင်တာလား၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းပါတယ်... ကမ္ဘာပေါ်မှာ နတ်ဆိုးတွေ မရှိရင် နတ်ဘုရားတွေလည်း လိုအပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save