Book List

<p>ပေါလ်သည် ဟာကိုနန် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူအုပ်ကြီးကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်နေသည့် အိုင်ဒါဟို၏ နောက်ဆုံးပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်—သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ယိမ်းထိုးနေသည့် အနေအထား၊ ဆံပင်နက်နက်များကြားတွင် သေခြင်းတရား၏ အနီရောင် ပန်းပွင့် (သွေးကွက်) တပွင့်နှင့်အတူပေါ့။ အဲဒီနောက် တံခါးပိတ်သွားပြီး ကိုင်းန်စ်က ဂျက်ထိုးလိုက်သည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ ထင်တယ်" ဟု ကိုင်းန်စ်က ဆိုသည်။</p> <p>"စက်တွေကို မပိတ်ခင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ထောက်လှမ်းမိသွားတာပဲ" ဟု ပေါလ်က ဆိုသည်။ သူသည် မိခင်ဖြစ်သူကို တံခါးဝမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>"ကော်ဖီ ရောက်မလာကတည်းက ဒုက္ခရောက်နေပြီဆိုတာ ကျွန်တော် ရိပ်မိသင့်တာ" ဟု ကိုင်းန်စ်က ဆိုသည်။</p> <p>"ခင်ဗျားမှာ ဒီကနေ ထွက်ပြေးဖို့ လျှို့ဝှက်လမ်း ရှိတယ်မဟုတ်လား" ဟု ပေါလ်က မေးသည်။ "အဲဒါကို သုံးကြမလား?"</p> <p>ကိုင်းန်စ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး "ဒီတံခါးက လေဆာကလွဲရင် တခြားဘာနဲ့ပဲ တိုက်တိုက် အနည်းဆုံး မိနစ်နှစ်ဆယ်တော့ ခံပါလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"ဒီဘက်မှာ ကျွန်တော်တို့ စွမ်းအင်လွှာတွေ သုံးထားမှာ ကြောက်တာကြောင့် သူတို့ လေဆာ သုံးမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ပေါလ်က ဆိုသည်။</p> <p>"အဲဒါတွေက ဟာကိုနန် ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ ဆာဒူကာ (Sardaukar) တွေပဲ" ဟု ဂျက်စီကာက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။</p> <p>ယခုအခါ တံခါးကို စည်းချက်ကျကျ ထုရိုက်နေသံများကို သူတို့ ကြားနေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုင်းန်စ်က ညာဘက်နံရံမှ ဗီရိုများကို ညွှန်ပြကာ "ဒီဘက်ကပါ" ဟု ဆိုသည်။ သူသည် ပထမဆုံး ဗီရိုဆီသို့ သွားကာ အထဲမှ လက်ကိုင်တစ်ခုကို လှည့်လိုက်သည်။ ဗီရိုနံရံတစ်ခုလုံးသည် ဟနေသော ဥမင်တံခါးအဝတစ်ခုကို ဖော်ပြလျက် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ "ဒီတံခါးကလည်း 'ပလက်စတီးလ်' ပါပဲ" ဟု ကိုင်းန်စ်က ဆိုသည်။</p> <p>"ခင်ဗျား တော်တော်လေး အဆင်သင့် ပြင်ထားတာပဲ" ဟု ဂျက်စီကာက ဆိုသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ ဟာကိုနန်တွေအောက်မှာ နှစ်ပေါင်း ရှစ်ဆယ်လုံးလုံး နေခဲ့ရတာလေ" ဟု ကိုင်းန်စ်က ဆိုကာ သူတို့ကို အမှောင်ထဲသို့ တွန်းပို့ပြီး တံခါးပိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် မှောင်အတိ ကျသွားချိန်တွင် ဂျက်စီကာသည် သူမ၏ ရှေ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ လင်းထိန်နေသော မြားပုံစံ အမှတ်အသားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ကိုင်းန်စ်၏ အသံသည် သူတို့နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည် - "ငါတို့ ဒီမှာ လမ်းခွဲကြမယ်။ ဒီနံရံက ပိုခိုင်ခံ့တယ်။ အနည်းဆုံး တစ်နာရီတော့ ခံလိမ့်မယ်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်က မြားအတိုင်း လိုက်သွားကြ။ ခင်ဗျားတို့ ဖြတ်သွားတာနဲ့ အဲဒီမြားတွေက သူ့အလိုလို ငြိမ်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလမ်းဟာ လျှို့ဝှက်လမ်းကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော် ‘သော်ပ်တာ’ တစ်စင်း ဝှက်ထားတဲ့ တခြားထွက်ပေါက်တစ်ခုဆီကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီည ကန္တာရထဲမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ခင်ဗျားတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်က အဲဒီမုန်တိုင်းဆီကို ပြေးဖို့ပဲ၊ မုန်တိုင်းရဲ့ အပေါ်ယံထဲကို ထိုးဆင်းပြီး မုန်တိုင်းနဲ့အတူ လိုက်သွားကြ။ ငါ့လူတွေလည်း ‘သော်ပ်တာ’ တွေကို ခိုးယူတဲ့အခါ ဒီလိုပဲ လုပ်ကြတာ။ မုန်တိုင်းရဲ့ အပေါ်ပိုင်းမှာပဲ နေနိုင်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ အသက်ရှင်လိမ့်မယ်။"</p> <p>"ခင်ဗျားကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?" ပေါလ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်ကတော့ တခြားလမ်းကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်။ အကယ်၍ အဖမ်းခံရရင်လည်း . . . ကျွန်တော်က အင်ပါယာရဲ့ ဂေဟဗေဒပညာရှင်ပဲလေ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရတာလို့ ပြောလို့ရတာပဲ။"</p> <p>ငါတို့ကတော့ လူကြောက်တွေလို ထွက်ပြေးနေရပြီ ဟု ပေါလ် တွေးမိသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမှမလုပ်ရင် ငါ့အဖေအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ ငါ ဘယ်လို အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ? သူသည် တံခါးဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။</p> <p>ဂျက်စီကာသည် ပေါလ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် "ဒန်ကန် ဆုံးသွားပြီ ပေါလ်။ သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာကို မင်းလည်း မြင်သားပဲ။ မင်း သူ့အတွက် ဘာမှ လုပ်ပေးလို့မရတော့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"တစ်နေ့ကျရင် သူတို့အားလုံးအတွက် ကျွန်တော် အကြွေးပြန်တောင်းမယ်" ဟု ပေါလ်က ဆိုသည်။</p> <p>"အခု မြန်မြန်မသွားဘူးဆိုရင်တော့ အဲဒီနေ့ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ကိုင်းန်စ်က သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>ပေါလ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ထိုသူ၏ လက်တစ်ဖက် ရောက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ကိုင်းန်စ်၊ ငါတို့ ဘယ်မှာ ပြန်ဆုံကြမလဲ?" ပေါလ်က မေးသည်။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ကို ရှာဖို့ ကျွန်တော် ဖရီမန်းတွေကို လွှတ်လိုက်မယ်။ မုန်တိုင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်။ အခု မြန်မြန်သွားကြတော့၊ မဟာမယ်တော်ကြီး (Great Mother) က ခင်ဗျားတို့ကို အလျင်အမြန်နဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေ ပေးပါစေ။"</p> <p>အမှောင်ထဲတွင် ကိုင်းန်စ် တစ်ယောက် ပြေးထွက်သွားသည့် အသံကို သူတို့ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဂျက်စီကာသည် ပေါလ်၏ လက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး ညင်သာစွာ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ လမ်းခွဲလို့မဖြစ်ဘူး" ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့။"</p> <p>သူသည် ပထမဆုံး မြားအမှတ်အသားကို ဖြတ်ကျော်လျက် သူမနောက်သို့ လိုက်သွားရာ၊ သူတို့ ထိလိုက်သည်နှင့် ထိုအမှတ်အသားသည် မှောင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နောက်ထပ် မြားတစ်စင်းက ရှေ့တွင် လမ်းညွှန်နေပြန်သည်။</p> <p>သူတို့သည် မြားတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရင်း၊ ၎င်းတို့ အလိုအလျောက် ငြိမ်းသွားသည်ကို မြင်နေရသည်။</p> <p>ယခုအခါ သူတို့ ပြေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အစီအစဉ်တွေထဲမှာ နောက်ထပ် အစီအစဉ်တွေ၊ အဲဒီထဲမှာမှ ထပ်ဆင့်အစီအစဉ်တွေပါလား ဟု ဂျက်စီကာ တွေးမိသည်။ အခု ငါတို့က တခြားတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အစီအစဉ်ထဲမှာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီလား?</p> <p>မြားအမှတ်အသားများသည် သူတို့အား လမ်းအကွေ့အကောက်များအတိုင်း ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ မှိန်ဖျဖျ အလင်းရောင်ကြားတွင် ဘေးဘက်ရှိ အပေါက်များကို မရေမရာ မြင်နေရသည်။ သူတို့သွားသော လမ်းသည် ခဏတာ အောက်သို့ စောင်းဆင်းသွားပြီးနောက် အပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လှေကားထစ်များဆီသို့ ရောက်လာပြီး၊ ထောင့်တစ်ခုကို ကွေ့လိုက်သောအခါ အလယ်တွင် အမည်းရောင် လက်ကိုင်တစ်ခုပါသော လင်းထိန်နေသည့် နံရံတစ်ခုက သူတို့ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်နေသည်။</p> <p>ပေါလ်က ထိုလက်ကိုင်ကို တွန်းလိုက်သည်။</p> <p>နံရံသည် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ထိုအခါ ကျောက်သားကို ထွင်းထုထားသော လိုဏ်ဂူတစ်ခုနှင့် အလယ်တွင် ဝပ်နေသော ‘သော်ပ်တာ’ လေယာဉ်တစ်စင်းကို အလင်းရောင်အောက်တွင် မြင်လိုက်ရသည်။ လေယာဉ်၏ အလွန်တွင်တော့ တံခါးအမှတ်အသားပါသော မီးခိုးရောင် နံရံကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>"ကိုင်းန်စ် ဘယ်သွားတာလဲ?" ဂျက်စီကာက မေးသည်။</p> <p>"သူက ကောင်းမွန်တဲ့ ပြောက်ကျားခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် လုပ်ရမယ့်အတိုင်း လုပ်သွားတာပါ" ဟု ပေါလ်က ဆိုသည်။ "သူက ငါတို့ကို အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲလိုက်တာ၊ အကယ်၍ သူ အဖမ်းခံရရင်တောင် ငါတို့ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သူ ဖွင့်ပြောလို့မရအောင် စီစဉ်လိုက်တာပဲ။ သူ တကယ်ကို သိမှာမဟုတ်တော့ဘူး။"</p> <p>ပေါလ်သည် သူမကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သူတို့ခြေလှမ်းကြောင့် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်တက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီနေရာကို ဘယ်သူမှ မလာတာ တော်တော်ကြာပြီပဲ" ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>"ဖရီမန်းတွေ ငါတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ သူက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောသွားတယ်နော်" ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ယုံကြည်ပါတယ်။"</p> <p>ပေါလ်သည် သူမ၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ‘သော်ပ်တာ’ ၏ ဘယ်ဘက်တံခါးဆီသို့ သွားကာ ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အထုတ်ကို နောက်ခန်းထဲတွင် ထည့်လိုက်သည်။ "ဒီလေယာဉ်က ထောက်လှမ်းရေးစက်တွေကနေ ဖုံးကွယ်ထားတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။ "ထိန်းချုပ်ခုံမှာ အပြင်တံခါးနဲ့ မီးတွေကို အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်လို့ရတဲ့ ခလုတ်တွေ ပါတာပဲ။ ဟာကိုနန်တွေအောက်မှာ နှစ်ပေါင်း ရှစ်ဆယ်လုံးလုံး နေခဲ့ရတာက သူတို့ကို အစစအရာရာ စေ့စပ်သေချာအောင် သင်ပေးလိုက်တာပဲ။"</p> <p>ဂျက်စီကာသည် လေယာဉ်၏ တခြားတစ်ဖက်ကို မှီလျက် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူနေသည်။</p> <p>"ဟာကိုနန်တွေက ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကင်းလှည့်တပ်တွေ ချထားမှာပဲ" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "သူတို့က လူအတွေ မဟုတ်ဘူး။" သူမသည် သူမ၏ လမ်းကြောင်းအာရုံကို သုံးလျက် ညာဘက်သို့ ညွှန်ပြကာ "ငါတို့ မြင်ခဲ့တဲ့ မုန်တိုင်းက အဲဒီဘက်မှာ ရှိတယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ပေါလ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း၊ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားရမည်ကို ဝန်လေးစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို အန်တုနေရသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူသိသော်လည်း ထိုအသိက သူ့ကို မကူညီနိုင်ပါ။ ယနေ့ည၏ တစ်နေရာရာတွင် သူသည် နက်ရှိုင်းလှသော အမည်မသိ အနာဂတ်ဆီသို့ ဦးတည်မည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်ကာလ နယ်ပယ်ကို သူသိသော်လည်း၊ ‘ယခုနှင့် ဒီနေရာ’ ဆိုသည့် အခိုက်အတန့်သည် သူ့အတွက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲသို့ ဆင်းသွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဝေးတစ်နေရာမှ လှမ်းကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။ ထိုချိုင့်ဝှမ်းထဲမှ ပြန်တက်လာမည့် မရေမတွက်နိုင်သော လမ်းကြောင်းများထဲတွင် အချို့က ပေါလ် အဲထရီဒီးစ်ကို ပြန်မြင်ရအောင် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သော်လည်း၊ လမ်းကြောင်း အတော်များများကတော့ ထိုသို့ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ငါတို့ စောင့်ဆိုင်းနေလေလေ၊ သူတို့က ပိုပြီး အဆင်သင့်ဖြစ်နေလေလေ ဖြစ်မှာပဲ" ဟု ဂျက်စီကာက ဆိုသည်။</p> <p>"လေယာဉ်ထဲဝင်ပြီး ခါးပတ်သေချာပတ်ထားပါ" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ‘သော်ပ်တာ’ လေယာဉ်ထဲသို့ သူမနှင့်အတူ ဝင်လိုက်သော်လည်း၊ ယခုနေရာသည် သူ၏ အနာဂတ်ကြိုမြင်နိုင်စွမ်း (Prescience) ထဲတွင် တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးသော ‘ကန်းကွက်’ သဖွယ် နယ်မြေဖြစ်နေသည်ဟူသော အတွေးကို ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် အနာဂတ်ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းအပေါ်တွင်သာ ပို၍ပို၍ အားကိုးလာမိခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာကပင် ယခုကဲ့သို့သော အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးအတွက် သူ့ကို အားနည်းသွားစေခဲ့သည်ဆိုသောအသိက သူ့ကို ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ မျက်လုံးတစ်မျိုးတည်းကိုပဲ အားကိုးမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ တခြားအာရုံငါးပါးဟာ အားနည်းသွားလိမ့်မယ်။" ဒါဟာ ဘဲနီဂျက်ဆရစ် (Bene Gesserit) တို့ရဲ့ အခြေခံမူတစ်ခုပဲ။ သူသည် ထိုစကားကို နှလုံးသွင်းလိုက်ပြီး၊ အကယ်၍သာ ဤဘေးမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့လျှင် ထိုထောင်ချောက်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် အကျမခံတော့ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကတိပြုလိုက်သည်။</p> <p>ပေါလ်သည် သူ၏ လုံခြုံရေးခါးပတ်ကို ပတ်လိုက်ပြီး၊ မိခင်ဖြစ်သူလည်း သေချာစွာ ပတ်ထားသည်ကို စစ်ဆေးကာ လေယာဉ်ကို စတင်စစ်ဆေးသည်။ လေယာဉ်၏ အတောင်ပံများသည် နားနေသည့်အနေအထားဖြင့် အပြည့်အဝ ဖြန့်ထားပြီး၊ နုနယ်လှသော သတ္တုချပ်လွှာလေး များမှာလည်း အစီအရီ ရှိနေကြသည်။ သူသည် အတောင်ပံသိမ်းတံကို ထိလိုက်ရာ၊ ဂါနီဟဲလက် (Gurney Halleck) သင်ပေးထားသည့်အတိုင်း ဂျက်အရှိန်မြှင့်၍ ပျံတက်ရန်အတွက် အတောင်ပံများ တိုဝင်သွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။ စက်နှိုးခလုတ်မှာ အလွယ်တကူပင် လည်သွားသည်။ ဂျက်အင်ဂျင်များ အဆင်သင့်ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိန်းချုပ်ခုံပေါ်က ဒိုင်ခွက်များမှာလည်း အသက်ဝင်လာကြသည်။ တာဘိုင်စက်များဆီမှ တိုးညှင်းသော လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အဆင်သင့်ပဲလား?" သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ပြီ။"</p> <p>သူသည် မီးများအတွက် အဝေးထိန်းခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။</p> <p>အမှောင်ထုက သူတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p>သူသည် အပြင်ဘက် တံခါးထိန်းချုပ်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ချိန်တွင် လင်းထိန်နေသော ဒိုင်ခွက်များရှေ့၌ သူ၏လက်သည် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ပွတ်တိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သဲများ ပြိုကျသွားသည့် အသံသည် ခဏအကြာတွင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဖုန်နံ့ပါသော လေပြည်လေးတစ်ခုက ပေါလ်၏ ပါးပြင်ကို လာရောက်ထိတွေ့သည်။ သူသည် လေယာဉ်တံခါးကို ပိတ်လိုက်ရာ လေဖိအားကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>တံခါးနံရံ ရှိခဲ့သောနေရာတွင် ကြယ်ရောင်များကြောင့် ဖုန်ဝေနေသည့် ကောင်းကင်ပြင်ကျယ်ကြီးသည် ဒေါင့်ချိုး အမှောင်ထုကြား၌ ပေါ်လာသည်။ ကြယ်ရောင်အောက်တွင် အပြင်ဘက်က ကျောက်ဆောင်စွန်းနှင့် သဲလှိုင်းများ၏ အရိပ်အယောင်ကို မြင်နေရသည်။</p> <p>ပေါလ်သည် ထိန်းချုပ်ခုံပေါ်မှ လင်းနေသော ပျံသန်းမှုအစီအစဉ် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ အတောင်ပံများသည် နောက်ပြန်ယိမ်းကာ အောက်သို့ ဆောင့်ချလိုက်ပြီး ‘သော်ပ်တာ’ ကို ၎င်း၏ အသိုက်ထဲမှ လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။ အတောင်ပံများက လေကိုပင့်တင်နိုင်သည့် အနေအထားတွင် မြဲမြံသွားသည်နှင့်အမျှ ဂျက်အင်ဂျင်များဆီမှ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>ဂျက်စီကာသည် သူမ၏လက်များကို ထိန်းချုပ်တံပေါ်တွင် အသာအယာ တင်ထားရင်း၊ သူမသားဖြစ်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်သော သေချာမှုကို ခံစားနေမိသည်။ သူမသည် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ အခုတော့ ပေါလ်ရဲ့ လေ့ကျင့်ထားမှုတွေကပဲ ငါတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ ဟု သူမ တွေးမိသည်။ သူ့ရဲ့ လူငယ်စွမ်းအားနဲ့ လျင်မြန်မှုတွေပေါ့။</p> <p>ပေါလ်က ဂျက်အင်ဂျင်များကို စွမ်းအင် ပိုကျွေးလိုက်သည်။ ‘သော်ပ်တာ’ သည် စောင်းငဲ့သွားရာ ရှေ့ဘက်ရှိ ကြယ်ရောင်အောက်က အမှောင်နံရံကြီး မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် ထိုင်ခုံထဲသို့ ပို၍ နစ်ဝင်သွားကြသည်။ သူသည် အတောင်ပံကို ပိုဖြန့်ပြီး စွမ်းအင်ကို ပိုတင်လိုက်သည်။ အတောင်ပံခတ်သံ ပြင်းပြင်းနှင့်အတူ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပျံတက်လိုက်သောအခါ၊ ကြယ်ရောင်အောက်တွင် ငွေရောင်သန်းနေသော ကျောက်ဆောင်များနှင့် ကုန်းမြင့်များ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူတို့၏ ညာဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင်တော့ ဖုန်မှုန့်များကြောင့် နီမြန်းနေသော ဒုတိယမြောက် လမင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ မုန်တိုင်း၏ လမ်းကြောင်းကို ဖော်ပြနေသည်။</p> <p>ပေါလ်၏ လက်များသည် ထိန်းချုပ်ခုံပေါ်တွင် ကခုန်နေကြသည်။ အတောင်ပံများသည် ပိုးကောင်ငယ်လေး၏ အတောင်ပံတိုများကဲ့သို့ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ လေယာဉ်သည် ဘေးသို့ တင်းကျပ်စွာ စောင်းငဲ့လိုက်သောအခါ ဆွဲငင်အား (G-force) ကြောင့် သူတို့၏ အသားစများ ဆွဲဆန့်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။</p> <p>"ငါတို့နောက်မှာ ဂျက်မီးတောက်တွေ!" ဟု ဂျက်စီကာက ဆိုသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် မြင်ပါတယ်။"</p> <p>သူသည် စွမ်းအင်မောင်းတံကို ရှေ့သို့ အဆုံးအထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့၏ ‘သော်ပ်တာ’ သည် ထိတ်လန့်သွားသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ထွက်သွားပြီး၊ အနောက်တောင်ဘက်ရှိ မုန်တိုင်းနှင့် ကျယ်ပြောလှသော ကန္တာရပြင်ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားတော့သည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင် ကျောက်ဆောင်တန်းများ ဆုံးသည့်နေရာနှင့် သဲသောင်ပြင်အောက် နစ်ဝင်သွားသည့် မြေအောက်အဆောက်အအုံများ၏ အရိပ်များကို ပေါလ် မြင်နေရသည်။ ထိုအလွန်တွင်တော့ လရောင်အောက်တွင် လက်သည်းခွံပုံစံ အရိပ်ကလေးများဖြစ်သည့် သဲသောင်ကုန်းများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်တိုက် တည်ရှိနေကြသည်။</p> <p>မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း၏ အထက်တွင်တော့ ကြယ်ရောင်တွေကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် နံရံကြီးတစ်ခုအလား မုန်တိုင်း၏ ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာနေသည်။</p> <p>တစ်စုံတစ်ခုက ‘သော်ပ်တာ’ ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>"အမြောက်ဆံ ပေါက်ကွဲတာပဲ!" ဂျက်စီကာက အသက်ရှူမှားလျက် ဆိုသည်။ "သူတို့ တစ်စုံတစ်ခုနဲ့ ပစ်ခတ်တဲ့ လက်နက်တွေကို သုံးနေကြပြီ။"</p> <p>ပေါလ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ရဲရင့်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတာကို သူမ မြင်လိုက်ရပါတယ်။ "သူတို့က လေဆာတွေကို မသုံးဘဲ ရှောင်နေပုံရတယ်" လို့ သူက ဆိုပါတယ်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ စွမ်းအင်လွှာ (Shields) မှ မပါတာ!"</p> <p>"အဲဒါကို သူတို့ သိလို့လား?"</p> <p>‘သော်ပ်တာ’ လေယာဉ်ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် တုန်ခါသွားပြန်ပါတယ်။</p> <p>ပေါလ်က နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "သူတို့ထဲက တစ်စင်းပဲ ငါတို့ကို မှီအောင် လိုက်နိုင်တဲ့ အရှိန်ရှိပုံရတယ်" လို့ ပြောပါတယ်။</p> <p>သူဟာ ရှေ့က လမ်းကြောင်းဆီကိုပဲ ပြန်ပြီး အာရုံစိုက်လိုက်တယ်၊ သူတို့ရှေ့မှာ ဧရာမ နံရံကြီးတစ်ခုလို မြင့်တက်လာနေတဲ့ မုန်တိုင်းကြီးကို ကြည့်နေမိပါတယ်။ အဲဒါဟာ တကယ့်ကို ထိတွေ့လို့ရတဲ့ အရာဝတ္တုကြီးတစ်ခုလို ခန့်ညားထည်ဝါလှပါတယ်။</p> <p>"ကျည်ဆန်ပစ်စက်တွေ၊ ဒုံးပျံတွေနဲ့ ရှေးဟောင်းလက်နက်တွေ အားလုံး—အဲဒါတွေက ငါတို့ ဖရီမန်းတွေကို ပေးရမယ့် အရာတွေပဲ" လို့ ပေါလ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပါတယ်။</p> <p>"မုန်တိုင်း . . ." ဂျက်စီကာက ဆိုပါတယ်။ "မင်း လမ်းကြောင်း ပြောင်းသင့်ပြီ မဟုတ်လား?"</p> <p>"ငါတို့နောက်က သင်္ဘောကော?"</p> <p>"သူ အရှိန်လျှော့ပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ။"</p> <p>"အခုပဲ!"</p> <p>ပေါလ်က အတောင်ပံတွေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ဆူပွက်နေတဲ့ မုန်တိုင်းနံရံကြီးထဲကို ဘယ်ဘက်ကို အပြင်းအထန် ကွေ့ချလိုက်ပါတယ်။ ဆွဲငင်အား (G-force) ကြောင့် သူ့ရဲ့ ပါးပြင်သားတွေ ဆွဲဆန့်ခံလိုက်ရတာကို သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။</p> <p>သူတို့ဟာ ဖုန်မှုန့်တွေကြားထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်သွားသလို ခံစားရပြီး၊ အဲဒီဖုန်မှုန့်တွေက ပိုပြီးတော့ ထူထပ်လာကာ ကန္တာရနဲ့ လမင်းကြီးကိုပါ ကွယ်ပျောက်သွားစေပါတော့တယ်။ လေယာဉ်တစ်စင်းလုံးဟာ အမှောင်ထုထဲက တိုးညှင်းတဲ့ တိုးတိုးသံလေးတစ်ခုလို ဖြစ်သွားပြီး ထိန်းချုပ်ခုံပေါ်က အစိမ်းရောင် အလင်းလေးတွေပဲ မြင်ရပါတော့တယ်။</p> <p>ဂျက်စီကာရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီလိုမုန်တိုင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတိပေးချက်တွေ အစီအရီ ပေါ်လာပါတယ်—ဒီမုန်တိုင်းတွေဟာ သတ္တုတွေကို ထောပတ်လို လှီးဖြတ်နိုင်တယ်၊ အသားတွေကို အရိုးအထိ စားပစ်နိုင်ပြီး အရိုးတွေကိုတောင် ချေဖျက်ပစ်နိုင်တယ် ဆိုတာမျိုးပေါ့။ ဖုန်မှုန့်တွေ လွှမ်းနေတဲ့ လေပြင်းတွေရဲ့ တိုက်ခတ်မှုကို သူမ ခံစားနေရပါတယ်။ ပေါလ်က ထိန်းချုပ်ခုံကို အားယူပြီး ထိန်းကျောင်းနေစဉ်မှာ လေယာဉ်က ယိမ်းထိုးနေပါတယ်။ ပေါလ်က စွမ်းအင်ကို လျှော့ချလိုက်တာကို သူမ မြင်လိုက်ရပြီး လေယာဉ်ကြီး ခါယမ်းသွားတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ လေယာဉ်ကိုယ်ထည် သတ္တုပြားတွေက တုန်ခါပြီး တဟီးဟီး မြည်နေပါတယ်။</p> <p>"သဲတွေ!" ဂျက်စီကာက အော်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>ထိန်းချုပ်ခုံက အလင်းရောင်အောက်မှာ ပေါလ်က ခေါင်းခါပြတာကို သူမ မြင်လိုက်ရတယ်။ "ဒီလောက် အမြင့်မှာ သဲတွေ အများကြီး မရှိပါဘူး။"</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူတို့ဟာ ဒီမုန်တိုင်းဝဲဂယက်ထဲကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နစ်ဝင်သွားနေပြီဆိုတာကို သူမ ခံစားနေရပါတယ်။</p> <p>ပေါလ်က အတောင်ပံတွေကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ တင်းအားကြောင့် အတောင်ပံတွေ တကျွီကျွီ မြည်သံကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။ သူဟာ အာရုံစိုက်မှုကို ထိန်းချုပ်ခုံပေါ်မှာပဲ ထားပြီး၊ အမြင့်ကို ရအောင်ယူဖို့အတွက် ဗီဇအသိနဲ့ပဲ မောင်းနှင်နေပါတယ်။</p> <p>လေယာဉ်ရဲ့ အသံတွေက တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားပါတယ်။</p> <p>‘သော်ပ်တာ’ ဟာ ဘယ်ဘက်ကို စောင်းသွားပါတယ်။ ပေါလ်က အနေအထားပြ ဒိုင်ခွက်ပေါ်က လင်းနေတဲ့ အဝိုင်းလေးကို အာရုံစိုက်ပြီး၊ လေယာဉ်ကို မတ်မတ်ပြန်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားထိန်းကျောင်းပါတယ်။</p> <p>ဂျက်စီကာဟာ သူတို့ဟာ တစ်နေရာတည်းမှာ ရပ်နေပြီး အပြင်ဘက်က အရာတွေပဲ လှုပ်ရှားနေသလိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်ကို ရရှိနေပါတယ်။ ပြတင်းပေါက်တွေကို လာရိုက်နေတဲ့ သဲရောင်အဆင်းတွေနဲ့ တဟီးဟီး မြည်သံတွေက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေတဲ့ မဟာအင်အားစုကြီးကို သတိပေးနေသလိုပါပဲ။</p> <p>တစ်နာရီကို ခုနစ်ရာ၊ ရှစ်ရာ ကီလိုမီတာလောက်ရှိတဲ့ လေပြင်းတွေပဲ လို့ သူမ တွေးမိပါတယ်။ စိုးရိမ်စိတ်တွေက သူမကို ဝါးမြိုနေပါတယ်။ ငါ မကြောက်ရဘူး လို့ သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြောရင်း ဘဲနီဂျက်ဆရစ်တို့ရဲ့ ဆုတောင်းစာသား (Litany) ကို ရေရွတ်နေမိပါတယ်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်တဲ့အရာပဲ။</p> <p>ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ နှစ်ရှည်လများ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ အလေ့အထတွေက အောင်မြင်လာပါတယ်။</p> <p>တည်ငြိမ်မှုတွေ ပြန်ရောက်လာပါတယ်။</p> <p>"ငါတို့တော့ ကျားမြီးဆွဲမိပြီ" လို့ ပေါလ်က တိုးတိုးလေး ဆိုပါတယ်။ "အောက်ကိုလည်း ဆင်းလို့မရဘူး၊ ဆင်းသက်လို့လည်း မရဘူး . . . ပြီးတော့ ငါတို့ ဒီထဲကနေ ပြန်ထွက်နိုင်အောင် အမြင့်ကို ပင့်တင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့လည်း ငါ မထင်ဘူး။ ငါတို့ ဒီမုန်တိုင်းနဲ့အတူ လိုက်သွားရုံပဲ ရှိတော့တယ်။"</p> <p>တည်ငြိမ်မှုတွေက ဂျက်စီကာရဲ့ ကိုယ်ထဲကနေ ပြန်ထွက်သွားပြန်ပါတယ်။ သူမရဲ့ သွားတွေ တဆတ်ဆတ် ရိုက်နေတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွားတွေကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ပေါလ်ရဲ့ တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်တဲ့ အသံနဲ့ ဆုတောင်းစာသားကို ရေရွတ်နေတာကို သူမ ကြားလိုက်ရပါတယ် -</p> <p>"ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်တဲ့အရာပဲ။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ယူဆောင်လာတဲ့ သေခြင်းတရားအငယ်စားပဲ။ ငါဟာ ငါ့ရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ရင်ဆိုင်မယ်။ ငါ့အပေါ်ကနေရော၊ ငါ့ရဲ့ အတွင်းထဲကနေပါ ဖြတ်သန်းသွားဖို့ ငါ ခွင့်ပြုမယ်။ အဲဒါ ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားတဲ့အခါ ကြောက်ရွံ့မှုရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ငါ ပြန်လှည့်ကြည့်မယ်။ ကြောက်ရွံ့မှု ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့နေရာမှာ ဘာမှ ကျန်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်ရစ်လိမ့်မယ်။"</p> <p>သင်သည် အဘယ်အရာကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသနည်း။ ၎င်းအချက်ဖြင့်သာ သင့်ကို အမှန်တကယ် သိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>— <strong>မင်းသမီး အီရူလန် (Princess Irulan) ၏ "မွဒ်ဒစ်ပ် လက်စွဲကျမ်း" မှ</strong></p> <p> </p> <p>"သူတို့ သေသွားပါပြီ ဗယ်ရွန်မင်းကြီး" ဟု အစောင့်တပ်မှူး အီယာကင် နေဖူးဒ် (Iakin Nefud) က ဆိုသည်။ "အဲဒီမိန်းမရော ကောင်လေးရော သေချာပေါက် သေသွားပါပြီ။"</p> <p>ဗယ်ရွန် ဗလာဒီမာ ဟာကိုနန် (Baron Vladimir Harkonnen) သည် သူ၏ သီးသန့်အခန်းထဲရှိ အိပ်စက်ရာ ‘ဆိုင်းပန်ဆာ’ (suspensor) ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ အခန်းအပြင်ဘက်တွင်တော့ အာရာကစ်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ဆင်းသက်ထားသည့် ‘စပေ့စ် ဖရီးဂိတ်’ (space frigate) စစ်သင်္ဘောကြီးက သူ့ကို ဥခွံအထပ်ထပ်လို လွှမ်းခြုံထားသည်။ သို့သော် သူ၏ အခန်းအတွင်း၌မူ သင်္ဘော၏ ကြမ်းတမ်းလှသော သတ္တုနံရံများကို လိုက်ကာများ၊ နံရံကပ် အဝတ်အထည်များနှင့် ရှားပါးအနုပညာပစ္စည်းများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။</p> <p>"ဒါဟာ အသေအချာပါပဲ" ဟု အစောင့်တပ်မှူးက ထပ်ပြောသည်။ "သူတို့ သေသွားပါပြီ။"</p> <p>ဗယ်ရွန်သည် သူ၏ ကြီးမားထွားကြိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အနေအထား ပြောင်းလိုက်ပြီး၊ အခန်းတစ်ဖက်ရှိ နံရံကပ်စင်ပေါ်မှ ခုန်ပေါက်နေသော ကောင်လေးပုံစံ 'အီဗလင်း' (ebaline) ကျောက်ရုပ်လေးဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ အိပ်ချင်စိတ်များ ပြယ်လွင့်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ လည်ပင်းမှ အဆီပြင်ကြီးများအောက်က ခုခံပေးထားသော ‘ဆိုင်းပန်ဆာ’ ကို ပြင်လိုက်ပြီး၊ အိပ်ခန်းထဲမှ တစ်ခုတည်းသော အလင်းလုံး (glowglobe) ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ‘ပင်တာရှီးလ်’ (pentashield) စွမ်းအင်လွှာက ပိတ်ဆို့ထားသည့် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော တပ်မှူး နေဖူးဒ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"သူတို့ သေချာပေါက် သေသွားပါပြီ ဗယ်ရွန်မင်းကြီး" ဟု ထိုလူက ထပ်လောင်းဆိုသည်။</p> <p>နေဖူးဒ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် 'စီမြူတာ' (semuta) မူးယစ်ဆေး၏ ဝေဝါးနေသော အရိပ်အယောင်ကို ဗယ်ရွန် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုလူသည် သတင်းပို့ချက်ကို ရရှိချိန်တွင် မူးယစ်ဆေး၏ မိန်းမောမှုထဲ၌ နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဖြေဆေးကို အမြန်သောက်ကာ ဤနေရာသို့ ပြေးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ဆီမှာ အစီရင်ခံစာ အပြည့်အစုံ ရှိပါတယ်" ဟု နေဖူးဒ်က ဆိုသည်။</p> <p>သူ့ကို နည်းနည်းတော့ ချွေးထွက်အောင် လုပ်ဦးမှပဲ ဟု ဗယ်ရွန်က တွေးမိသည်။ နိုင်ငံရေးအတတ်ပညာရဲ့ ကိရိယာတွေကို အမြဲတမ်း ထက်မြက်ပြီး အသင့်ဖြစ်နေအောင် ထားရမယ်။ အာဏာနဲ့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း—ဒါတွေဟာ အမြဲတမ်း ထက်မြက်ပြီး အသင့်ဖြစ်နေရမယ်။</p> <p>"မင်း သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို မြင်ခဲ့လို့လား?" ဟု ဗယ်ရွန်က အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>နေဖူးဒ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။</p> <p>"ကဲ . . . ပြောလေ?"</p> <p>"အရှင် . . . သူတို့ဟာ သဲမုန်တိုင်းထဲကို ထိုးဆင်းသွားတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ် . . . လေတိုက်နှုန်းက တစ်နာရီကို ရှစ်ရာကီလိုမီတာကျော်ပါတယ်။ ဒီလိုမုန်တိုင်းမျိုးထဲမှာ ဘာမှ အသက်မရှင်နိုင်ပါဘူး အရှင်။ ဘာမှကို မရှင်နိုင်တာပါ! ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေယာဉ်တစ်စင်းတောင် အဲဒီနောက်ကို လိုက်ရင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရပါတယ်။"</p> <p>ဗယ်ရွန်သည် နေဖူးဒ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိရာ၊ ထိုသူ၏ မေးရိုးကြွက်သားများ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေပုံနှင့် တံတွေးမြိုချလိုက်သည့်အခါ မေးစေ့ လှုပ်ရှားသွားပုံတို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း အလောင်းတွေကို မြင်ခဲ့လား?" ဟု ဗယ်ရွန်က ထပ်မေးသည်။</p> <p>"အရှင်--"</p> <p>"ဒါဆိုရင် ဘာကိစ္စနဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ မင်းရဲ့ သံချပ်ကာအင်္ကျီတွေကို တချွင်ချွင်မြည်အောင် လာလုပ်နေတာလဲ?" ဟု ဗယ်ရွန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မသေချာတဲ့အရာကို သေချာတယ်လို့ လာပြောဖို့လား? ဒီလို မိုက်မဲမှုမျိုးအတွက် ငါက မင်းကို ချီးကျူးပြီး ရာထူးတိုးပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား?"</p> <p>နေဖူးဒ်၏ မျက်နှာသည် လူသေတစ်ယောက်လို ဖြူလျော့သွားသည်။</p> <p>ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကို ကြည့်စမ်း ဟု ဗယ်ရွန်က တွေးမိသည်။ ငါ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ လူဖျင်းတွေပဲ ဝိုင်းနေတာပဲ။ ငါသာ ဒီကောင်ရဲ့ရှေ့မှာ သဲတွေကို ဖြန့်ကျဲပြီး ဒါဟာ ကောက်နှံတွေပဲလို့ ပြောလိုက်ရင်၊ သူဟာ အဲဒါကို ငုံ့စားမှာပဲ။</p> <p>"ဒါဆိုရင် အိုင်ဒါဟို (Idaho) ဆိုတဲ့ လူက မင်းတို့ကို သူတို့ဆီ ခေါ်သွားတာပေါ့၊ ဟုတ်လား?" ဗယ်ရွန်က မေးသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်!"</p> <p>သူ့အဖြေကို ဗလုံးဗထွေးနဲ့ ဘယ်လိုလွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်သလဲ ကြည့်စမ်း ဟု ဗယ်ရွန်က တွေးမိသည်။ သူက "သူတို့က ဖရီမန်းတွေဆီကို ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့၊ ဟုတ်လား?" ဟု မေးသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်။"</p> <p>"ဒီ . . . အစီရင်ခံစာထဲမှာ တခြား ဘာရှိသေးလဲ?"</p> <p>"အင်ပါယာရဲ့ ဂေဟဗေဒပညာရှင် ကိုင်းန်စ် (Kynes) လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေပါတယ် အရှင်။ အိုင်ဒါဟိုဟာ ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ အဲဒီကိုင်းန်စ်နဲ့ သွားပေါင်းလိုက်တာပါ . . . သံသယဖြစ်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေလို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။"</p> <p>"ဒါဆိုရင်?"</p> <p>"သူတို့ . . . အဲ၊ သူတို့ အတူတူ ကန္တာရထဲက နေရာတစ်ခုကို ထွက်ပြေးသွားကြတာပါ၊ အဲဒီမှာ ကောင်လေးနဲ့ သူ့အမေ ပုန်းနေတာ ထင်ရှားပါတယ်။ လိုက်လံဖမ်းဆီးတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြားမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဖွဲ့တချို့ဟာ လေဆာနဲ့ စွမ်းအင်လွှာ ထိတွေ့ပေါက်ကွဲမှုထဲ ပါသွားပါတယ်။"</p> <p>"ငါတို့ ဘယ်လောက် ဆုံးရှုံးသွားလဲ?"</p> <p>"ကျွန်တော် . . . အဲ၊ အခုထိတော့ အသေအချာ မသိရသေးပါဘူး အရှင်။"</p> <p>သူ လိမ်နေတာပဲ ဟု ဗယ်ရွန်က တွေးမိသည်။ အခြေအနေ တော်တော်လေး ဆိုးခဲ့တာ ဖြစ်မှာပဲ။</p> <p>"အင်ပါယာရဲ့ လက်ပါးစေ ဒီကိုင်းန်စ်ဆိုတဲ့လူပေါ့" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။ "သူက နှစ်ဖက်ခွ ကစားနေတာပဲ၊ ဟုတ်လား?"</p> <p>"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အပေါင်ထားပြီး ပြောရဲပါတယ် အရှင်။"</p> <p>သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတဲ့လား!</p> <p>"အဲဒီလူကို သတ်ပစ်လိုက်" လို့ ဗယ်ရွန်က အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"အရှင်! ကိုင်းန်စ်က အင်ပါယာရဲ့ ဂေဟဗေဒပညာရှင်ပါ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမှုထမ်း--"</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း မတော်တဆဖြစ်သလိုမျိုး ဖြစ်အောင်လုပ်လိုက်လေ!"</p> <p>"အရှင်၊ ဒီဖရီမန်းအသိုက်အမြုံကို နှိမ်နင်းတဲ့နေရာမှာ ကျွန်တော်တို့တပ်တွေနဲ့အတူ ဆာဒူကာ (Sardaukar) တွေလည်း ပါပါတယ်။ အခု ကိုင်းန်စ်က သူတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရောက်နေပါပြီ။"</p> <p>"သူတို့လက်ထဲကနေ သူ့ကို ဆွဲထုတ်ခဲ့။ ငါ သူ့ကို စစ်မေးချင်လို့လို့ ပြောလိုက်။"</p> <p>"အကယ်၍ သူတို့က ငြင်းဆန်ခဲ့ရင်ကော?"</p> <p>"မင်းသာ ကျွမ်းကျင်အောင် ကိုင်တွယ်နိုင်ရင် သူတို့ ငြင်းမှာမဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p>နေဖူးဒ်က တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်" လို့ ဆိုပါတယ်။</p> <p>"အဲဒီလူ သေကိုသေရမယ်" လို့ ဗယ်ရွန်က အသံဩဩနဲ့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။ "သူက ငါ့ရဲ့ ရန်သူတွေကို ကူညီဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ။"</p> <p>နေဖူးဒ်က တစ်ဖက်ကနေ တစ်ဖက်ကို ကိုယ်ဟန်ပြောင်းရင်း တုံ့ဆိုင်းနေပါတယ်။</p> <p>"ကဲ . . . ဘာရှိသေးလဲ?"</p> <p>"အရှင် . . . ဆာဒူကာတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ အရှင် စိတ်ဝင်စားလောက်မယ့် လူနှစ်ယောက် ရှိနေပါသေးတယ်။ သူတို့က မြို့စားမင်းရဲ့ 'လုပ်ကြံရေးပညာရှင်' (Master of Assassins) ကို ဖမ်းမိထားကြပါတယ်။"</p> <p>"ဟာဝပ်လား? သူးဖီယာ ဟာဝပ် (Thufir Hawat) လား?"</p> <p>"ဖမ်းဆီးခံထားရသူကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ အရှင်။ အဲဒါ တကယ်ပဲ ဟာဝပ်ပါ။"</p> <p>"ဒါမျိုး ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး!"</p> <p>"သူက ကန္တာရထဲမှာ စွမ်းအင်လွှာ (Shield) သုံးလို့မရတဲ့ အချိန်မှာ ‘စတန်နာ’ သေနတ်နဲ့ အပစ်ခံရပြီး သတိလစ်သွားတာလို့ ပြောပါတယ်။ သူကတော့ ဘာဒဏ်ရာမှ မရထားပါဘူး။ အကယ်၍ သူ့ကိုသာ ကျွန်တော်တို့ လက်ထဲရမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို ကစားစရာကောင်းမှာပဲ။"</p> <p>"မင်း ပြောနေတာက ‘မန်းတက်’ (Mentat) တစ်ယောက်အကြောင်းပဲ" လို့ ဗယ်ရွန်က အသံမာမာနဲ့ ဆိုပါတယ်။ "ဘယ်သူမှ မန်းတက်တစ်ယောက်ကို အလဟသ အဖြုန်းမခံဘူး။ သူ စကားပြောပြီလား? သူ့ရဲ့ ရှုံးနိမ့မှုအပေါ် သူ ဘာပြောသလဲ? ငါတို့ရဲ့ ကြံစည်မှု အတိုင်းအတာကို သူ သိသွားပြီလား . . . မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။"</p> <p>"သူ စကားနည်းနည်းပဲ ပြောပါသေးတယ် အရှင်။ အဲဒီစကားတွေအရတော့ သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သူဟာ လေဒီ ဂျက်စီကာပဲလို့ သူ ယုံကြည်နေတာ ထင်ရှားပါတယ်။"</p> <p>"အာ . . . ဟား . . . ဟား။"</p> <p>ဗယ်ရွန်ဟာ ထိုင်ခုံထဲကို ပြန်မှီချလိုက်ပြီး အတွေးထဲ နစ်ဝင်သွားပါတယ်။ အဲဒီနောက် "မင်း သေချာလား? လေဒီ ဂျက်စီကာအပေါ်မှာပဲ သူ ဒေါသထွက်နေတာလား?" လို့ မေးပါတယ်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ရှေ့မှာတင် သူ အဲဒီလို ပြောခဲ့တာပါ အရှင်။"</p> <p>"ဒါဆိုရင် အဲဒီမိန်းမ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ပဲ သူ့ကို ဆက်ပြီး အထင်ခိုင်းထားလိုက်။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အရှင်--"</p> <p>"တိတ်စမ်း။ ဟာဝပ်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံစေချင်တယ်။ သူ့ကို တကယ်သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ ကွယ်လွန်သူ ဒေါက်တာ ယူး (Yueh) အကြောင်းကို ဘာမှ မပြောပြရဘူး။ ဒေါက်တာ ယူးဟာ သူ့ရဲ့ မြို့စားမင်းကို ကာကွယ်ရင်း သေဆုံးသွားတာလို့ပဲ ပြောထားလိုက်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဒါဟာ အမှန်တရားနဲ့ နီးစပ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအစား လေဒီ ဂျက်စီကာအပေါ်မှာ ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ သံသယတွေကိုပဲ ငါတို့က ပိုပြီး မီးထိုးပေးရမယ်။"</p> <p>"အရှင် . . . ကျွန်တော် နားမလည်--"</p> <p>"မန်းတက်တစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ခိုင်းစေချင်ရင် သူ့ဆီကို ရောက်လာမယ့် သတင်းအချက်အလက်တွေကနေတစ်ဆင့် လုပ်ရတယ် နေဖူးဒ်။ မှားယွင်းတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးရင် မှားယွင်းတဲ့ ရလဒ်တွေပဲ ထွက်လာလိမ့်မယ်။"</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်၊ ဒါပေမဲ့ . . . "</p> <p>"ဟာဝပ် ဗိုက်ဆာနေလား? ရေငတ်နေလား?"</p> <p>"အရှင်! ဟာဝပ်က အခုထိ ဆာဒူကာတွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေပါသေးတယ်!"</p> <p>"ဟုတ်တာပေါ့။ တကယ်ပဲ ဟုတ်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဆာဒူကာတွေကလည်း ငါ့လိုပဲ ဟာဝပ်ဆီက သတင်းရဖို့ လိုလားနေကြမှာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ သတိထားမိတာတစ်ခု ရှိတယ် နေဖူးဒ်။ သူတို့က နိုင်ငံရေးအရတော့ သိပ်ပြီး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှု မရှိကြဘူး။ ဒါဟာ တမင်သက်သက် လုပ်ထားတာလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်၊ ဧကရာဇ်မင်းကြီးက အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေချင်တာကိုး။ ဟုတ်တယ်၊ ငါ အဲဒီလိုပဲ ယုံကြည်တယ်။ မင်းက ဆာဒူကာ တပ်မှူးကို သွားပြောလိုက်၊ ငါဟာ စကားမပြောချင်တဲ့ သူတွေဆီကနေ သတင်းရအောင် နှိုက်ယူတဲ့နေရာမှာ ဘယ်လောက် နာမည်ကြီးသလဲဆိုတာကို သတိပေးလိုက်။"</p> <p>နေဖူးဒ်ကတော့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်" လို့ ဆိုပါတယ်။</p> <p>"မင်း ဆာဒူကာ တပ်မှူးကို ပြောလိုက်၊ ငါက ဟာဝပ်ရော ဒီကိုင်းန်စ်ကိုရော တစ်ချိန်တည်းမှာ စစ်မေးချင်တယ်၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် အသုံးချပြီး စစ်မေးမှာလို့ ပြောလိုက်။ အဲဒီလောက်ဆိုရင်တော့ သူလည်း နားလည်နိုင်မှာပါ။"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်။"</p> <p>"သူတို့နှစ်ယောက်ကို ငါတို့လက်ထဲ ရပြီဆိုတာနဲ့ . . . " ဗယ်ရွန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"အရှင်၊ စစ်မေးတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ ဆာဒူကာတွေဘက်က အကဲခတ်တစ်ယောက် ထည့်ထားချင်ပါလိမ့်မယ်။"</p> <p>"မလိုအပ်တဲ့ အကဲခတ်သမားတွေကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ဖို့အတွက် အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခုကို ငါတို့ ဖန်တီးနိုင်မှာပါ နေဖူးဒ်။"</p> <p>"နားလည်ပါပြီ အရှင်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကိုင်းန်စ်ကို မတော်တဆဖြစ်အောင် စီစဉ်လိုက်ရမှာပေါ့။"</p> <p>"ကိုင်းန်စ်ရော ဟာဝပ်ရော နှစ်ယောက်လုံး မတော်တဆဖြစ်ကြမှာပါ နေဖူးဒ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုင်းန်စ်တစ်ယောက်ပဲ တကယ်တမ်း မတော်တဆဖြစ်မှာ။ ငါ တကယ်အလိုရှိတာက ဟာဝပ်ကိုပဲ။ ဟုတ်တယ် . . . အင်း၊ ဟုတ်တာပေါ့။"</p> <p>နေဖူးဒ်သည် မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်သည်။ သူသည် မေးခွန်းတစ်ခု မေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက်နေလိုက်၏။</p> <p>"ဟာဝပ်ကို အစားအစာရော သောက်ရေပါ ပေးလိုက်ပါ" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။ "သူ့ကို ကြင်ကြင်နာနာနဲ့ ကိုယ်ချင်းစာတရားရှိရှိ ဆက်ဆံပေးပါ။ သူ့ရဲ့သောက်ရေထဲမှာ ကွယ်လွန်သူ ပီတာ ဒီဗရိုင်းစ် (Piter de Vries) ဖော်စပ်ခဲ့တဲ့ အကြွင်းအကျန်အဆိပ် (residual poison) ကို ထည့်တိုက်လိုက်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဟာဝပ်ရဲ့ နေ့စဉ်အစားအစာထဲမှာ အဲဒီအဆိပ်ရဲ့ ဖြေဆေးကို ပုံမှန်ပါဝင်နေအောင် စီစဉ်ထားလိုက် . . . ငါ တခြားတစ်မျိုး မပြောမချင်းပေါ့။"</p> <p>"ဖြေဆေး . . . ဟုတ်ကဲ့ပါ။" နေဖူးဒ်က ခေါင်းခါရင်း - "ဒါပေမဲ့--"</p> <p>"မအပါနဲ့ နေဖူးဒ်။ မြို့စားမင်းက အဲဒီအဆိပ်ငွေ့ပါတဲ့ သွားနဲ့ ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလေ။ သူ မှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ အဆိပ်ငွေ့က ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံး မန်းတက် (Mentat) ဖြစ်တဲ့ ပီတာကို ငါ့လက်ထဲကနေ လုယူသွားခဲ့ပြီ။ အခု ငါ့မှာ အစားထိုးဖို့ တစ်ယောက် လိုအပ်နေတယ်။"</p> <p>"ဟာဝပ်လား?"</p> <p>"ဟာဝပ်ပေါ့။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့--"</p> <p>"မင်း ပြောချင်တာက ဟာဝပ်ဟာ အဲထရီဒီးစ်တွေအပေါ် လုံးဝသစ္စာရှိတာကို မဟုတ်လား။ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲထရီဒီးစ်တွေက အခု သေကုန်ကြပြီလေ။ ငါတို့ သူ့ကို သိမ်းသွင်းရမယ်။ မြို့စားမင်းရဲ့ ပျက်သုဉ်းမှုအတွက် သူ့မှာ အပြစ်မရှိဘူးဆိုတာ သူ ယုံကြည်သွားအောင် လုပ်ရမယ်။ ဒါတွေအားလုံးဟာ အဲဒီ ဘဲနီဂျက်ဆရစ် စုန်းမကြီးရဲ့ လက်ချက်လို့ သူ ထင်သွားရမယ်။ သူ့ရဲ့သခင်ဟာ စိတ်ခံစားမှုကြောင့် အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ဝေဝါးနေတဲ့ အရည်အချင်းမရှိသူတစ်ယောက်လို့ သူ မြင်လာရမယ်။ မန်းတက်တွေဆိုတာ စိတ်ခံစားမှုမပါဘဲ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းရှိတာကို အထင်ကြီးတတ်ကြတာ နေဖူးဒ်။ ငါတို့ အဲဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သူးဖီယာ ဟာဝပ်ကို ငါတို့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ရမယ်။"</p> <p>"သိမ်းသွင်းရမယ်။ ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်။"</p> <p>"ကံမကောင်းတာက ဟာဝပ်ရဲ့သခင်ဟာ အရင်းအမြစ်တွေ ဆင်းရဲလွန်းတယ်၊ မန်းတက်တစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်သင့်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရား အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်အောင် မပံ့ပိုးပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဟာဝပ်ဟာ ဒီအချက်ထဲမှာ အမှန်တရားအချို့ ရှိနေတာကို မြင်လာလိမ့်မယ်။ မြို့စားမင်းဟာ သူ့ရဲ့မန်းတက်အတွက် လိုအပ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရှာဖွေပေးနိုင်မယ့် အတော်ဆုံး သူလျှိုတွေကို မငှားရမ်းနိုင်ခဲ့ဘူး။" ဗယ်ရွန်က နေဖူးဒ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း - "ငါတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်တော့မှ မလိမ်ကြစမ်းနဲ့ နေဖူးဒ်။ အမှန်တရားဆိုတာ အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ။ ငါတို့ အဲထရီဒီးစ်တွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့သလဲဆိုတာ ငါတို့သိသလို ဟာဝပ်လည်း သိပါတယ်။ ငါတို့ဟာ 'ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု' နဲ့ သူတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့တာပဲ။"</p> <p>"ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ပေါ့။ ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်။"</p> <p>"ငါတို့ ဟာဝပ်ကို သိမ်းသွင်းမယ်" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။ "ငါတို့ သူ့ကို ဆာဒူကာတွေရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ ဝှက်ထားရမယ်။ ပြီးတော့ အဆိပ်ဖြေဆေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ဖို့ဆိုတာကို လက်နက်တစ်ခုအနေနဲ့ အရံသင့် သိမ်းထားရမယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အကြွင်းအကျန်အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူး။ ပြီးတော့ နေဖူးဒ် . . . ဟာဝပ်ဟာ ဒါကို ဘယ်တော့မှ ရိပ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီဖြေဆေးဟာ အဆိပ်စစ်ဆေးတဲ့ကိရိယာ (poison snooper) တွေနဲ့ စစ်လို့မရဘူး။ ဟာဝပ်ဟာ သူ့ရဲ့အစားအစာတွေကို စိတ်ကြိုက်စစ်ဆေးနိုင်ပေမဲ့ ဘာအဆိပ်အယောင်မှ တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>နေဖူးဒ်၏ မျက်လုံးများမှာ နားလည်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p>"အရာဝတ္တုတစ်ခု မရှိတော့ခြင်း (absence) ဆိုတာ" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်မှာ "ရှိနေခြင်း (presence) လိုပဲ သေစေနိုင်စွမ်းရှိတယ်။ လေမရှိရင် ဘာဖြစ်မလဲ၊ ဟုတ်လား? ရေမရှိရင်ကော? ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ စွဲလမ်းနေတဲ့ အရာတစ်ခုခု မရှိတော့ရင်ကော။" ဗယ်ရွန်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း - "မင်း ငါပြောတာ နားလည်ရဲ့လား နေဖူးဒ်?"</p> <p>နေဖူးဒ်က တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်ပြီး - "နားလည်ပါပြီ အရှင်။"</p> <p>"ဒါဆို အလုပ်စတော့။ ဆာဒူကာ တပ်မှူးကို သွားရှာပြီး အစီအစဉ်အတိုင်း စလုပ်လိုက်တော့။"</p> <p>"အခုချက်ချင်း သွားလိုက်ပါ့မယ် အရှင်။" နေဖူးဒ်သည် အရိုအသေပေးကာ အမြန်ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p>ဟာဝပ်ကို ငါ့ဘေးနားမှာ ထားရတော့မယ်! ဟု ဗယ်ရွန်က တွေးမိသည်။ ဆာဒူကာတွေက သူ့ကို ငါ့ဆီ အပ်ကြလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ သူတို့ တစ်ခုခု သံသယဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒါက ငါဟာ ဒီမန်းတက်ကို ဖျက်ဆီးချင်နေတယ်လို့ပဲ ထင်ကြမှာ။ အဲဒီသံသယကိုလည်း ငါက အတည်ပြုပေးလိုက်မယ်! လူအတွေ! သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အတော်ဆုံးဖြစ်တဲ့၊ သတ်ဖြတ်ဖို့ လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ မန်းတက်တစ်ယောက်ကို သူတို့က ငါ့ဆီကို အပျက်အစီးတစ်ခုလို ပစ်ပေးကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ကစားစရာမျိုးကို ဘယ်လို အသုံးချရမလဲဆိုတာ ငါ သူတို့ကို ပြပေးရမှာပေါ့။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save