Book List

<p>ဗယ်ရွန်သည် သူ၏ အိပ်စက်ရာထိုင်ခုံဘေးရှိ လိုက်ကာအောက်မှ ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်ကာ သူ၏ တူကြီးဖြစ်သူ 'ရက်ဗန်' (Rabban) ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုင်ခုံထဲသို့ မှီချလိုက်ရင်း ပြုံးနေမိသည်။</p> <p>ပြီးတော့ အဲထရီဒီးစ်တွေ အားလုံးလည်း သေကုန်ကြပြီ!</p> <p>ထိုအသုံးမကျသော အစောင့်တပ်မှူး ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်ပါသည်။ အာရာကစ်ပေါ်က သဲမုန်တိုင်းကြီးရဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ဘာမှ အသက်ရှင်မကျန်နိုင်တာ အမှန်ပဲ။ ‘သော်ပ်တာ’ လေယာဉ်လည်း မရှင်နိုင်သလို အထဲက လူတွေလည်း မရှင်နိုင်ဘူး။ အဲဒီမိန်းမနဲ့ ကောင်လေး သေသွားကြပြီ။ လိုအပ်တဲ့ နေရာတွေမှာ လာဘ်ထိုးခဲ့တာတွေ၊ ဂြိုဟ်တစ်လုံးပေါ်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ စစ်အင်အားတွေ ပုံအောချခဲ့ရတဲ့ အသုံးစရိတ်တွေ . . . ဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ နားထဲကိုပဲ ရောက်မယ့် လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ သတင်းပို့ချက်တွေ၊ စေ့စပ်သေချာလှတဲ့ ကြံစည်မှုတွေဟာ အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ အသီးအပွင့်တွေ ခံစားရတော့မှာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အာဏာနဲ့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း—ကြောက်ရွံ့ခြင်းနဲ့ အာဏာ!</p> <p>ဗယ်ရွန်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ ပွင့်လင်းလာသော လမ်းစကို မြင်ယောင်နေသည်။ တစ်နေ့တွင် ဟာကိုနန်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဦးသည် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မဟုတ်၊ သူ၏ ရင်သွေးလည်း မဟုတ်သော်လည်း ဟာကိုနန် သွေးပါသူတစ်ဦးဦး ဖြစ်ရမည်။ သူ အခုခေါ်ထားသော ရက်ဗန် (Rabban) တော့ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ရက်ဗန်၏ ညီငယ်၊ လူငယ်လေး ဖေ့ဒ်-ရူသာ (Feyd-Rautha) သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုကောင်လေးတွင် ဗယ်ရွန် သဘောကျသည့် ထက်မြက်မှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုး ရှိသည်။</p> <p>ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ ဟု ဗယ်ရွန်က တွေးမိသည်။ နောက်ထပ် တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်ဆိုရင်—ဆိုပါစို့၊ သူ အသက်တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်လောက် ရောက်တဲ့အခါ ဟာကိုနန်အိမ်တော်က ရာဇပလ္လင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ လက်နက်ကောင်းတစ်ခု သူ ဖြစ်မဖြစ်ဆိုတာကို ငါ အသေအချာ သိရတော့မှာပါ။</p> <p>"ဗယ်ရွန် အရှင်မင်းကြီး။"</p> <p>ဗယ်ရွန်၏ အိပ်ခန်းတံခါးဝရှိ စွမ်းအင်လွှာ (doorfield) အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ထိုသူမှာ အရပ်ပုပြတ်ပြတ်၊ မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသားကျုံ့ကျုံ့၊ ဟာကိုနန်တို့၏ ဖခင်ဘက်က မျိုးရိုးအတိုင်း စုကပ်နေသော မျက်လုံးများနှင့် ကုန်းတက်နေသော ပခုံးများ ရှိသည်။ သူ၏ အဆီပြင်များမှာ တောင့်တင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်နေ့တွင် သူ၏ ပိုလျှံနေသော ကိုယ်အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ရန်အတွက် လက်ကိုင် 'ဆိုင်းပန်ဆာ' (suspensor) များကို သုံးရတော့မည်မှာ အသိသာကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ကြွက်သားပဲပါပြီး ဦးနှောက်က တင့်ကားလို ထုံထိုင်းတဲ့ကောင် ဟု ဗယ်ရွန်က တွေးမိသည်။ ငါ့တူဟာ ‘မန်းတက်’ (Mentat) တော့ မဟုတ်ဘူး . . . ပီတာ ဒီဗရိုင်းစ်လို လူစားမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုလုပ်ရမယ့် အလုပ်အတွက်တော့ ပိုပြီး သင့်တော်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ကောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါသာ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် သူ့လမ်းကြောင်းမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ကြိတ်ခြေပစ်လိမ့်မယ်။ အို . . . အာရာကစ်မှာ သူ ဘယ်လောက်တောင် မုန်းတီးခံရမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်စမ်း!</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ရက်ဗန်" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုကာ တံခါးမှ စွမ်းအင်လွှာကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လွှာ (body shield) ကိုမူ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ဆက်လက်ဖွင့်ထားဆဲဖြစ်ရာ ကုတင်ဘေးရှိ အလင်းလုံးအထက်တွင် စွမ်းအင်လွှာ၏ ဝေဝါးသော အရိပ်အယောင်ကို မြင်နေရသည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ကို ခေါ်ခိုင်းတယ်ဆိုလို့" ဟု ရက်ဗန်က ဆိုသည်။ သူသည် အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လွှာကြောင့် လေထုတုန်ခါနေသည့် ကြားမှ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ ထိုင်စရာ ‘ဆိုင်းပန်ဆာ’ ထိုင်ခုံကို ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း တစ်ခုမှ မတွေ့ရချေ။</p> <p>"ငါ မင်းကို သေချာမြင်ရအောင် အနားတိုးရပ်စမ်း" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။</p> <p>ရက်ဗန်သည် ရှေ့သို့ နောက်တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရင်း၊ ဒီအဖိုးကြီးက လာသမျှလူကို မတ်တတ်ရပ်ခိုင်းထားချင်သဖြင့် ကုလားထိုင်အားလုံးကို တမင်ဖယ်ထားတာပဲဟု စိတ်ထဲက ကျိန်ဆဲနေမိသည်။</p> <p>"အဲထရီဒီးစ်တွေ သေကုန်ကြပြီ" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။ "နောက်ဆုံးကျန်တဲ့သူတွေအထိပဲ။ အဲဒါကြောင့် မင်းကို ဒီ အာရာကစ်ဆီ ခေါ်လိုက်တာ။ ဒီဂြိုဟ်ဟာ မင်းရဲ့လက်ထဲကို ပြန်ရောက်ပြီ။"</p> <p>ရက်ဗန် မျက်တောင်တခတ်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ အရှင်က ပီတာ ဒီဗရိုင်းစ်ကို ဒီနေရာမှာ မြှင့်တင်ပေးမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ထားတာ--"</p> <p>"ပီတာလည်း သေပြီ။"</p> <p>"ပီတာလား?"</p> <p>"အင်း . . . ပီတာ။"</p> <p>ဗယ်ရွန်သည် တံခါးစွမ်းအင်လွှာကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး ပြင်ပစွမ်းအင် တစ်ခုမှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိအောင် လုပ်လိုက်သည်။</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ အရှင်က သူ့ကို ငြီးငွေ့သွားတာပေါ့၊ ဟုတ်လား?" ဟု ရက်ဗန်က မေးသည်။</p> <p>စွမ်းအင်လွှာများ ဖုံးအုပ်ထားသော အခန်းထဲတွင် သူ၏အသံမှာ မွဲခြောက်ခြောက်နှင့် အသက်မဲ့နေသလို ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ငါ မင်းကို ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တစ်ခု ပြောပြထားမယ်" ဟု ဗယ်ရွန်က အသံဩဩဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်းက ငါဟာ ပီတာကို အရေးမပါတဲ့ အရာတစ်ခုလို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်လို့ သွယ်ဝိုက်ပြောနေတာလား။" သူက သူ၏ အဆီဖောင်းနေသော လက်ချောင်းများကို တဖျတ်ဖျတ် မြည်အောင် ခတ်ပြလိုက်ရင်း - "ဒီလိုမျိုးပေါ့၊ ဟုတ်လား? ငါဟာ အဲလောက်အထိ မိုက်မဲတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး တူလေး။ နောက်တစ်ခါ ငါဟာ အဲဒီလောက် မိုက်မဲတယ်လို့ မင်းရဲ့ စကားလုံးနဲ့ဖြစ်ဖြစ်၊ အပြုအမူနဲ့ဖြစ်ဖြစ် ထပ်ပြီး အရိပ်အယောင်ပြရင်တော့ ငါ ဘယ်လိုမှ သဘောထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>ရက်ဗန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားရာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ ဗယ်ရွန်အဖိုးကြီးသည် မိသားစုဝင်အပေါ်တွင် ဘယ်လောက်အထိ ရက်စက်နိုင်သလဲဆိုသည်ကို သူ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သိထားသည်။ ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ် သို့မဟုတ် အပြင်းအထန် ရန်စမှုမျိုး မရှိလျှင်တော့ သေသည်အထိ လုပ်လေ့မရှိပါ။ သို့သော် မိသားစုအတွင်း ပေးတတ်သော ပြစ်ဒဏ်များမှာ အလွန်ပင် နာကျင်လှပေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ ဗယ်ရွန် အရှင်မင်းကြီး" ဟု ရက်ဗန်က ဆိုသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဒေါသကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် အမိန့်နာခံမှုကို ပြသရန်အတွက် မျက်လုံးများကို အောက်သို့ ငုံ့ထားလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ငါ့ကို လိမ်လို့မရပါဘူး ရက်ဗန်" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။</p> <p>ရက်ဗန်သည် ခေါင်းငုံ့ထားဆဲဖြစ်ပြီး တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ပြောချင်တဲ့ အချက်က" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။ "ဥပဒေကြောင်းအရ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက လုပ်သလိုမျိုး လူတစ်ယောက်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်မှု မရှိဘဲ ဘယ်တော့မှ မဖျက်ဆီးပစ်နဲ့။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်မယ်ဆိုရင် အရေးပါတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု အမြဲရှိရမယ်—ပြီးတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာကိုလည်း ကိုယ်တိုင် သေချာသိနေရမယ်!"</p> <p>ရက်ဗန်၏ စိတ်ထဲမှ ဒေါသက စကားလုံးအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည် - "ဒါပေမဲ့ အရှင်က သစ္စာဖောက် ယူး (Yueh) ကိုတော့ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာပဲမဟုတ်လား! မနေ့ညက ကျွန်တော် ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ သူ့အလောင်းကို အပြင်ကို သယ်ထုတ်သွားတာ ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရပါတယ်။"</p> <p>ရက်ဗန်သည် သူ၏ဦးလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုစကားများကို ပြောလိုက်မိသည့်အတွက် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p>သို့သော် ဗယ်ရွန်က ပြုံးလိုက်ပြီး - "ငါက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် အလွန်သတိထားတတ်တယ်" ဟု ဆိုသည်။ "ဒေါက်တာ ယူးဟာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ပဲ။ သူက မြို့စားမင်းကို ငါ့လက်ထဲ အပ်ခဲ့တာ။" ဗယ်ရွန်၏ အသံထဲတွင် ခွန်အားများ စီးဝင်လာပြီး "ငါဟာ 'ဆက်ခ်' (Suk) ဆေးကျောင်းတော်က ဒေါက်တာတစ်ယောက်ကို သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့တာကွ! အတွင်းစည်းကျောင်းတော် (Inner School) က လူကိုလေ! မင်း ကြားလား ကောင်လေး? ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လက်နက်မျိုးက ဘယ်နေရာမှာမဆို ဒီအတိုင်း ပစ်ထားလို့ရတဲ့ အမျိုးအစားမဟုတ်ဘူး။ ငါ သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>"အဲဒီ ဆက်ခ်ဒေါက်တာကို အရှင် သိမ်းသွင်းခဲ့တာကို ဧကရာဇ်မင်းကြီး သိသလား?"</p> <p>ဒါဟာ အတော်လေးကို ထိုးထွင်းသိမြင်တဲ့ မေးခွန်းပဲဟု ဗယ်ရွန် တွေးမိသည်။ ငါ ငါ့တူကို အထင်သေးမိသွားတာလား?</p> <p>"ဧကရာဇ်ကတော့ အခုထိ မသိသေးဘူး" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဆာဒူကာတွေကတော့ သူ့ကို သတင်းပို့ကြမှာ သေချာပါတယ်။ အဲဒါ မဖြစ်ခင်မှာတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစီရင်ခံစာကို CHOAM ကုမ္ပဏီရဲ့ လမ်းကြောင်းကနေတစ်ဆင့် သူ့လက်ထဲအရောက် ပို့ထားရမယ်။ ငါက အဲဒီ ဒေါက်တာဟာ ဆေးကျောင်းတော်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်မှုကို အယောင်ဆောင်ထားသူဖြစ်တာကို ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ငါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်လို့ ရှင်းပြရမယ်။ ဒေါက်တာ အတုအယောင်ပေါ့၊ မင်း နားလည်လား? လူတိုင်းက ဆက်ခ်ကျောင်းတော်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်မှုကို ဘယ်သူမှ မဖောက်ဖျက်နိုင်ဘူးလို့ သိထားကြတာဆိုတော့၊ ငါ့ရဲ့ ဒီအကြောင်းပြချက်ကို သူတို့ လက်ခံကြလိမ့်မယ်။"</p> <p>"အာ . . . နားလည်ပါပြီ" ဟု ရက်ဗန်က တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။</p> <p>ဗယ်ရွန်ကတော့ စိတ်ထဲမှ - မင်း တကယ်ပဲ နားလည်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ ဘယ်လောက် အရေးကြီးသလဲဆိုတာကိုပေါ့။ ဗယ်ရွန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရုတ်တရက် အံ့သြသွားမိသည်။ ငါ ဘာလို့ ဒါကို ပြောပြမိတာလဲ? ငါ အသုံးချပြီးမှ လွှင့်ပစ်မယ့် ဒီလူအ ငါ့တူကို ဘာလို့ ဒါတွေ ကြွားဝါနေမိတာလဲ? ဗယ်ရွန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဒေါသထွက်မိပြီး သစ္စာဖောက်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားရမယ်၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်" ဟု ရက်ဗန်က ဆိုသည်။</p> <p>ဗယ်ရွန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး - "ဒီတစ်ခါ အာရာကစ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းကို ငါပေးမယ့် ညွှန်ကြားချက်က အရင်နဲ့ မတူဘူး တူလေး။ အရင်တစ်ခါ မင်း ဒီနေရာကို အုပ်ချုပ်တုန်းက မင်းကို ငါ အတင်းချုပ်ကိုင်ထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့မှာ လိုအပ်ချက် တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။"</p> <p>"အမိန့်ရှိပါ အရှင်?"</p> <p>"ဝင်ငွေ (Income)။"</p> <p>"ဝင်ငွေ ဟုတ်လား?"</p> <p>"ရက်ဗန် . . . အဲထရီဒီးစ်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ စစ်အင်အားကို သယ်ဆောင်လာရအောင် ငါတို့ ဘယ်လောက်တောင် သုံးခဲ့ရသလဲဆိုတာ မင်းမှာ စိတ်ကူးရှိရဲ့လား? ဂိုဒ် (Guild) အဖွဲ့က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် ဘယ်လောက်တောင် နှိပ်စက်တောင်းဆိုသလဲဆိုတာ မင်း နည်းနည်းလေးတောင် ရိပ်မိရဲ့လား?"</p> <p>"ဈေးကြီးတာပေါ့၊ ဟုတ်လား?"</p> <p>"ဈေးကြီးတာထက်ကို ပိုတယ်!"</p> <p>ဗယ်ရွန်သည် သူ၏ အဆီဖောင်းနေသော လက်မောင်းကြီးကို ရက်ဗန်ဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး - "မင်းသာ အာရာကစ်ကို အနှစ်ခြောက်ဆယ်လုံးလုံး ရှိသမျှ အပြတ်အသတ် ညှစ်ထုတ်မယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ အခုကုန်ခဲ့တဲ့ အကြွေးတွေကို ကာမိရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်!"</p> <p>ရက်ဗန်သည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး စကားတစ်လုံးမှ မပြောနိုင်ဘဲ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဈေးကြီးတယ်တဲ့လား" ဗယ်ရွန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ငါသာ ဒီအသုံးစရိတ်အတွက် လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကြိုတင်မပြင်ဆင်ထားခဲ့ရင်၊ အာကာသခရီးစဉ်တွေကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတဲ့ အဲဒီ အောက်တန်းစား ဂိုဒ်အဖွဲ့ကြောင့် ငါတို့တွေ ဒုက္ခရောက်ကုန်မှာ။ မင်း သိထားရမှာက ရက်ဗန်၊ အဲဒီကုန်ကျစရိတ် အလုံးအရင်းကို ငါတို့ပဲ ခံခဲ့ရတာ။ ဆာဒူကာတွေကို သယ်ယူပို့ဆောင်ခကိုတောင် ငါတို့ကပဲ ပေးခဲ့ရတာကွ။"</p> <p>ဗယ်ရွန်သည် ဂိုဒ်အဖွဲ့၏ ချုပ်ကိုင်မှုကို ကျော်လွှားနိုင်မည့်နေ့ တစ်နေ့နေ့မှာ ရောက်လာပါ့မလားဟု တစ်ကြိမ်မက တွေးတောခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့က အလွန်ပါးနပ်သည်—လက်ခံတဲ့သူက ပြန်မတွန်းလှန်နိုင်ခင်အထိ သွေးစုပ်နေပြီး၊ နောက်ဆုံး သူတို့လက်ထဲ ရောက်ပြီဆိုမှ ထပ်ခါထပ်ခါ ပေးရအောင် လုပ်တတ်ကြသည်။</p> <p>စစ်ရေးအရ စွန့်စားမှုတွေ ရှိလာတိုင်း သူတို့က အမြဲတမ်း အဆမတန် တောင်းဆိုလေ့ရှိသည်။ "အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နှုန်းထားတွေပါ" ဟု ဂိုဒ်ကိုယ်စားလှယ်များက ဆီပွတ်သလို ချွဲကျစ်နေသော စကားများဖြင့် ရှင်းပြလေ့ရှိသည်။ ဂိုဒ်ဘဏ်စနစ်ထဲကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက် မင်း ထည့်လိုက်တိုင်း၊ သူတို့က မင်းရဲ့ စနစ်ထဲကို ကိုယ်စားလှယ် နှစ်ယောက် ပြန်ထည့်တတ်ကြသည်။</p> <p>သည်းမခံနိုင်စရာပဲ!</p> <p>"ဒါဆိုရင် ဝင်ငွေပေါ့" ဟု ရက်ဗန်က ဆိုသည်။</p> <p>ဗယ်ရွန်က သူ၏ လက်မောင်းကို အောက်ချလိုက်ပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည် - "မင်း ညှစ်ထုတ်ရမယ် (You must squeeze)။"</p> <p>"ကျွန်တော်သာ ညှစ်ထုတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ကြိုက်တာလုပ်လို့ ရတာပေါ့?"</p> <p>"ဘာမဆို လုပ်လို့ရတယ်။"</p> <p>"အရှင် ယူလာတဲ့ အမြောက်တွေကော" ရက်ဗန်က မေးသည်။ "ကျွန်တော် အဲဒါတွေကို--"</p> <p>"ငါ အဲဒါတွေကို ပြန်သိမ်းသွားတော့မယ်" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အရှင်--"</p> <p>"မင်းအတွက် အဲဒီလို ကစားစရာတွေ မလိုပါဘူး။ အဲဒါတွေက အထူးဆန်းသစ်မှုတစ်ခုအနေနဲ့ သုံးခဲ့တာ၊ အခုတော့ အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ ငါတို့အတွက် သတ္တုတွေ လိုအပ်တယ်။ အဲဒီအမြောက်တွေက စွမ်းအင်လွှာ (Shield) ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ရက်ဗန်။ သူတို့က ရန်သူမထင်မှတ်ထားတဲ့အရာ ဖြစ်ခဲ့ရုံသက်သက်ပဲ။ မြို့စားမင်းရဲ့လူတွေက ဒီယုတ်ညံ့တဲ့ဂြိုဟ်ပေါ်က ကျောက်ဆောင်လိုဏ်ဂူတွေထဲကို ဆုတ်ခွာသွားမယ်ဆိုတာ ကြိုတွက်လို့ရတယ်။ ငါတို့ရဲ့ အမြောက်တွေက သူတို့ကို အဲဒီဂူထဲမှာတင် ပိတ်လှောင်ပစ်လိုက်ရုံပဲ။"</p> <p>"ဖရီမန်းတွေက စွမ်းအင်လွှာ မသုံးကြဘူးလေ။"</p> <p>"မင်း လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လေဆာသေနတ် (lasguns) အချို့ကို ထားခဲ့လို့ရပါတယ်။"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ကြိုက်စီမံခွင့် ရှိတာပေါ့။"</p> <p>"မင်း ညှစ်ထုတ်နေသရွေ့ပေါ့။"</p> <p>ရက်ဗန်၏ အပြုံးမှာ အားရကျေနပ်မှုတို့ဖြင့် ဝေစည်နေသည် - "ကျွန်တော် အပြည့်အဝ နားလည်ပါပြီ အရှင်။"</p> <p>"မင်း ဘာကိုမှ အပြည့်အဝ နားမလည်ပါဘူး" ဟု ဗယ်ရွန်က အသံမာမာဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒါကို အစကတည်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်အောင် လုပ်ထားရမယ်။ မင်း တကယ်နားလည်တာက ငါ့ရဲ့ အမိန့်တွေကို ဘယ်လိုအကောင်အထည်ဖော်ရမလဲ ဆိုတာပဲ။ တူလေး . . . ဒီဂြိုဟ်ပေါ်မှာ လူဦးရေ အနည်းဆုံး ငါးသန်းလောက် ရှိနေတယ်ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား?"</p> <p>"ကျွန်တော်ဟာ အရင်က ဒီနေရာမှာ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို အရှင် မေ့နေတာလား? ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ အရှင်၊ အရှင် ခန့်မှန်းထားတဲ့ အရေအတွက်က နည်းနေပါလိမ့်မယ်။ ဒီမှာက လူတွေက ကန္တာရထဲမှာ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စုနဲ့ ပြန့်ကျဲနေကြတာဆိုတော့ ရေတွက်ဖို့ ခက်ပါတယ်။ ဖရီမန်းတွေအကြောင်းကို ထည့်စဉ်းစားမယ်ဆိုရင်--"</p> <p>"ဖရီမန်းတွေက ထည့်စဉ်းစားနေဖို့ တန်ဖိုးမရှိဘူး!"</p> <p>"ခွင့်လွှတ်ပါ အရှင်၊ ဒါပေမဲ့ ဆာဒူကာတွေကတော့ အဲဒီလို မယူဆကြဘူး။"</p> <p>ဗယ်ရွန်သည် သူ၏တူကို စိုက်ကြည့်ရင်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည် - "မင်း တစ်ခုခု သိထားလို့လား?"</p> <p>"မနေ့ညက ကျွန်တော် ရောက်လာချိန်မှာ အရှင်က အနားယူနေပြီလေ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် . . . အဲ၊ အရင်က ကျွန်တော့်လက်အောက်မှာရှိတဲ့ တပ်မှူးအချို့ကို သွားရောက်ဆက်သွယ်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ဆာဒူကာတွေအတွက် လမ်းပြအဖြစ် လုပ်ပေးနေကြတာ။ သူတို့ အစီရင်ခံတာကတော့ ဖရီမန်းအုပ်စုတစ်ခုဟာ ဒီနေရာရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက် တစ်နေရာမှာ ဆာဒူကာတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပစ်လိုက်တယ်လို့ သိရပါတယ်။"</p> <p>"ဆာဒူကာတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား?"</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်။"</p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ!"</p> <p>ရက်ဗန်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဖရီမန်းတွေက ဆာဒူကာတွေကို အနိုင်တိုက်တယ်တဲ့လား" ဟု ဗယ်ရွန်က လှောင်ပြောင်သလို ဆိုသည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ဆီ သတင်းပို့လာတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော် ပြန်ပြောပြတာပါ" ဟု ရက်ဗန်က ဆိုသည်။ "အဲဒီ ဖရီမန်းတပ်ဖွဲ့ဟာ မြို့စားမင်းရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သူးဖီယာ ဟာဝပ်ကိုတောင် ဖမ်းမိထားပြီးပြီလို့ ပြောကြပါတယ်။"</p> <p>"အာ . . . ဟား . . . ဟား။"</p> <p>ဗယ်ရွန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီသတင်းကို ယုံကြည်ပါတယ်" ဟု ရက်ဗန်က ဆိုသည်။ "ဖရီမန်းတွေက ဘယ်လောက်အထိ ဒုက္ခပေးနိုင်သလဲဆိုတာ အရှင် စိတ်ကူးတောင် ယဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့တပ်မှူးတွေ မြင်ခဲ့တာ ဖရီမန်းတွေ မဟုတ်လောက်ဘူး။ အဲဒါ ဟာဝပ်က လေ့ကျင့်ပေးထားပြီး ဖရီမန်းလို အယောင်ဆောင်ထားတဲ့ အဲထရီဒီးစ်တပ်သားတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါဟာ ဖြစ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အဖြေပဲ။"</p> <p>ရက်ဗန်က ထပ်မံ၍ ပခုံးတွန့်ပြပြန်သည် - "ကောင်းပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဆာဒူကာတွေကတော့ သူတို့ကို ဖရီမန်းတွေလို့ပဲ ယူဆနေကြတယ်။ ဆာဒူကာတွေကတော့ ဖရီမန်းအားလုံးကို အမြစ်ဖြတ်ချေမှုန်းဖို့ စီမံချက်ကိုတောင် စတင်နေပါပြီ။"</p> <p>"ကောင်းတာပေါ့!"</p> <p>"ဒါပေမဲ့--"</p> <p>"အဲဒါက ဆာဒူကာတွေကို အလုပ်ရှုပ်နေစေလိမ့်မယ်။ ငါတို့ကတော့ မကြာခင်မှာ ဟာဝပ်ကို ရတော့မယ်။ ငါ အဲဒါကို သိတယ်! ခံစားလို့ရတယ်! အို . . . ဒီနေ့ဟာ တကယ့်ကို နေ့ကောင်းရက်သာပဲ! ဆာဒူကာတွေက အသုံးမကျတဲ့ ကန္တာရလူရမ်းကားအုပ်စုလေးတွေကို လိုက်လံနှိမ်နင်းနေချိန်မှာ ငါတို့ကတော့ တကယ့် ရတနာကို ရလိုက်တာပဲ!"</p> <p>"အရှင် . . . " ရက်ဗန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တုံ့ဆိုင်းနေသည် - "ကျွန်တော် အမြဲတမ်း ခံစားရတာကတော့ ငါတို့ဟာ ဖရီမန်းတွေကို အရေအတွက်အရရော၊ စွမ်းဆောင်ရည်အရပါ အထင်သေးခဲ့ကြတယ်လို့ ထင်မိတာပဲ--"</p> <p>"သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့ ကောင်လေး! သူတို့က လူပြုတ်တွေပဲ။ ငါတို့ ဂရုစိုက်ရမှာက လူစည်ကားတဲ့ မြို့ကြီးတွေနဲ့ ရွာတွေပဲ။ အဲဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ဟုတ်လား?"</p> <p>"အများကြီးပါ အရှင်။"</p> <p>"အဲဒီလူတွေက ငါ့ကို စိုးရိမ်စေတယ် ရက်ဗန်။"</p> <p>"အရှင်က ဘာကို စိုးရိမ်တာလဲ?"</p> <p>"အို . . . သူတို့ထဲက ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကတော့ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်း လူအနည်းစုတော့ ရှိတတ်တာပဲ . . . အိမ်တော်ငယ်လေးတွေ (Houses Minor) နဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့သူတွေပေါ့၊ သူတို့က အန္တရာယ်ရှိတဲ့အရာကို ကြိုးစားလုပ်ချင်ကြမှာ။ အကယ်၍ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်သာ ဒီမှာဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတဲ့ မကောင်းတဲ့သတင်းကို သယ်ပြီး အာရာကစ်ကနေ ထွက်သွားနိုင်ခဲ့ရင်၊ ငါ အလွန် စိတ်မချမ်းသာဖြစ်မိမှာ။ ငါ ဘယ်လောက်အထိ စိတ်မချမ်းသာ ဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးရှိရဲ့လား?"</p> <p>ရက်ဗန်သည် တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်မိသည်။</p> <p>"မင်းအနေနဲ့ အိမ်တော်ငယ် (House Minor) တစ်ခုချင်းစီက ဓားစာခံတစ်ယောက်စီကို ချက်ချင်းဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းထားဖို့ အစီအမံတွေ လုပ်ရမယ်" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။ "အာရာကစ်ဂြိုဟ်ရဲ့ အပြင်ဘက်ကလူတွေ သိရမှာကတော့ ဒါဟာ အိမ်တော်အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြတဲ့ ရိုးရိုးတိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ။ အဲဒီထဲမှာ ဆာဒူကာ (Sardaukar) တွေ လုံးဝပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိဘူး၊ မင်းနားလည်လား? မြို့စားမင်းကို ပုံမှန်အတိုင်းပဲ အညံ့ခံဖို့နဲ့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမဲ့ သူက အဲဒါကို လက်မခံခင်မှာပဲ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီး မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့တာ။ တကယ်တော့ သူက ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံတော့မယ့်ဆဲဆဲပဲ။ ဒါဟာ ငါတို့ပြောရမယ့် ဇာတ်လမ်းပဲ။ ဒီမှာ ဆာဒူကာတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလမှန်သမျှကိုတော့ ရယ်စရာတစ်ခုလိုပဲ သဘောထားလိုက်ရမယ်။"</p> <p>"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အလိုရှိတဲ့အတိုင်းပါပဲ" ဟု ရက်ဗန်က ဆိုသည်။</p> <p>"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အလိုရှိတဲ့အတိုင်းပဲ။"</p> <p>"မှောင်ခိုသမားတွေကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"</p> <p>"ဘယ်သူကမှ မှောင်ခိုသမားတွေရဲ့ စကားကို မယုံကြဘူး ရက်ဗန်။ သူတို့ကို အလွတ်ပေးထားတယ်ဆိုတာက သူတို့စကားကို ယုံလို့မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီဘက်ကိုလည်း မင်း လာဘ်ထိုးတာမျိုးတွေ လုပ်ရမယ် . . . ပြီးတော့ တခြားမင်းစဉ်းစားလို့ရတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့လည်း ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မယ်။"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်။"</p> <p>"ဒါဆိုရင် အာရာကစ်ကနေ ငါအလိုရှိတာ နှစ်ခုပဲရှိတယ် ရက်ဗန်။ အဲဒါကတော့ ဝင်ငွေနဲ့ ရက်စက်တဲ့ လက်သီးပဲ။ မင်း ဒီမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မညှာတာနဲ့။ ဒီလူပြိန်းတွေကို သူတို့ရဲ့ သခင်တွေကို မနာလိုဖြစ်နေပြီး တော်လှန်ဖို့ အခွင့်အရေးကိုပဲ စောင့်နေတဲ့ ကျွန်တွေလိုပဲ သဘောထားလိုက်။ သူတို့အပေါ်မှာ သနားခြင်း ဒါမှမဟုတ် ညှာတာခြင်းဆိုတဲ့ အစအနလေးတောင် မပြရဘူး။"</p> <p>"ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် သတ်ပစ်လို့ရမလား?" ဟု ရက်ဗန်က မေးသည်။</p> <p>"အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်ရမယ်?" ဗယ်ရွန်က ခေါင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း အံ့သြသွားသည်။ "ဘယ်သူက အမြစ်ပြတ်သတ်ဖို့ ပြောလို့လဲ?"</p> <p>"အဲ . . . ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ အရှင်က လူသစ်တွေ ထပ်သွင်းပြီးတော့--"</p> <p>"ငါပြောတာက ညှစ်ထုတ်ဖို့ (Squeeze) ကွ တူလေး၊ အမြစ်ပြတ်သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ လူဦးရေကို အလဟသ အဖြုန်းမခံနဲ့၊ သူတို့ကို လုံးဝဥဿုံ ဒူးထောက်အညံ့ခံလာအောင်ပဲ လုပ်။ မင်းဟာ အသားစားသတ္တုဝါ တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေရမယ် ငါ့တူ။" သူသည် ပါးချိုင့်ဝန်းနေသော မျက်နှာကြီးဖြင့် ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်သည်။ "အသားစားသတ္တုဝါဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မညှာနဲ့။ ဘယ်တော့မှ မရပ်နဲ့။ ညှာတာထောက်ထားမှုဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ပဲ။ အဲဒီစိတ်ကူးဟာ ဗိုက်ဆာလို့ အူဟောက်သံတွေ၊ ရေငတ်လို့ အော်ဟစ်နေတဲ့ လည်ချောင်းသံတွေကြားမှာ အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းဟာ အမြဲတမ်း ဗိုက်ဆာနေရမယ်၊ အမြဲတမ်း ရေငတ်နေရမယ်။" ဗယ်ရွန်သည် ဆိုင်းပန်ဆာ (suspensor) အောက်မှ သူ၏ ဖောင်းကားနေသော အဆီပြင်ကြီးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း "ငါ့လိုမျိုးပေါ့" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ အရှင်။"</p> <p>ရက်ဗန်သည် သူ၏အကြည့်ကို ဘယ်ညာ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အားလုံး ရှင်းပြီမဟုတ်လား တူလေး?"</p> <p>"တစ်ခုတော့ ကျန်သေးတယ် ဦးလေး။ ဂေဟဗေဒပညာရှင် ကိုင်းန်စ် (Kynes) အကြောင်းပါ။"</p> <p>"အာ . . . ဟုတ်သားပဲ၊ ကိုင်းန်စ်။"</p> <p>"သူက ဧကရာဇ်ရဲ့ လူလေ အရှင်။ သူက ကြိုက်သလို လာနိုင်သွားနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ သူက ဖရီမန်းတွေနဲ့လည်း အတော်လေး နီးစပ်တယ် . . . ဖရီမန်း အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့တောင် အိမ်ထောင်ကျထားတာ။"</p> <p>"ကိုင်းန်စ်ဟာ မနက်ဖြန် နေဝင်ချိန်မှာ အလောင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"</p> <p>"အင်ပါယာရဲ့ အမှုထမ်းတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ အန္တရာယ်များတဲ့ အလုပ်ပဲ ဦးလေး။"</p> <p>"ငါ ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ဘယ်လို တက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့တယ်လို့ မင်းထင်လို့လဲ?" ဗယ်ရွန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ တိုးညှင်းသော်လည်း စကားလုံးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ "ဒါ့အပြင် ကိုင်းန်စ်က အာရာကစ်ကနေ ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မင်း စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ သူက 'စပိုက်စ်' (Spice) ကို စွဲလမ်းနေပြီဆိုတာ မင်း မေ့နေတာလား။"</p> <p>"ဟုတ်သားပဲ!"</p> <p>"စပိုက်စ်ကို စွဲလမ်းနေတဲ့သူတွေဟာ သူတို့ဆီကို အဲဒီအရာ ရောက်လာဖို့ကိုပဲ အဓိကထားကြတာ" ဟု ဗယ်ရွန်က ဆိုသည်။ "ကိုင်းန်စ်လည်း အဲဒါကို အသေအချာ သိမှာပါ။"</p> <p>"ကျွန်တော် မေ့သွားတယ်" ဟု ရက်ဗန်က ဆိုသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ဗယ်ရွန်က "ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ မင်းရဲ့ ပထမဆုံး အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တစ်ခုက ငါ့အတွက် စပိုက်စ် ရအောင်လုပ်ပေးဖို့ပဲ။ ငါ့မှာ သီးသန့်စုဆောင်းထားတာ အတော်လေး ရှိခဲ့ပေမဲ့ မြို့စားမင်းရဲ့လူတွေရဲ့ သေကြေပျက်စီးတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရောင်းဖို့ သိမ်းထားတာတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ရက်ဗန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ဗယ်ရွန်၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားပြီး "ကဲ . . . မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် မင်း ဒီမှာကျန်နေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကို စုရုံးလိုက်၊ ပြီးရင် သူတို့ကို ပြောလိုက်—'ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်လှတဲ့ ပါဒီရှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် (Padishah Emperor) က ငါ့ကို ဒီဂြိုဟ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့နဲ့ ပဋိပက္ခအားလုံးကို အဆုံးသတ်ဖို့ တာဝန်ပေးလိုက်ပြီ' လို့ ပြောလိုက်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ အရှင်။"</p> <p>"ဒီတစ်ခါတော့ မင်း တကယ်နားလည်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ မနက်ဖြန်ကျမှ ဒါကို အသေးစိတ် ထပ်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ အခုတော့ ငါ့ကို အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်ပါရစေဦး။"</p> <p>ဗယ်ရွန်သည် သူ၏ တံခါးစွမ်းအင်လွှာကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏တူ ပြန်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>တင့်ကားလို ထုံထိုင်းတဲ့ဦးနှောက်ပဲ ဟု ဗယ်ရွန်က တွေးမိသည်။ ကြွက်သားပဲပါပြီး ဦးနှောက်က တင့်ကားလို ထုံထိုင်းနေတဲ့ကောင်။ သူ ဒီလူတွေကို ကိုင်တွယ်ပြီးတဲ့အခါကျရင် အားလုံးဟာ သွေးပျက်စရာ အသားစိုင်တွေလို ဖြစ်ကျန်ခဲ့တော့မှာ။ အဲဒီအချိန်ကျမှ သူတို့အပေါ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ ဖေ့ဒ်-ရူသာ (Feyd-Rautha) ကို ငါလွှတ်လိုက်တဲ့အခါကျရင်တော့ သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ကို ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုကြလိမ့်မယ်။ ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ဖေ့ဒ်-ရူသာ။ သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ လက်ထဲကနေ သူတို့ကို ကယ်တင်ပေးမယ့် ကြင်နာတတ်တဲ့၊ သနားဂရုဏာရှိတဲ့ ဖေ့ဒ်-ရူသာပေါ့။ လူတွေဟာ ဖေ့ဒ်-ရူသာရဲ့ နောက်ကိုလိုက်ပြီး သူ့အတွက် အသက်တောင် ပေးဝံ့ကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ ဒီကောင်လေးဟာ အပြစ်ဒဏ်ကင်းကင်းနဲ့ ဘယ်လိုဖိနှိပ်ရမလဲဆိုတာကို သိနေပြီ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့လိုအပ်တာ သူပဲဆိုတာ ငါသေချာတယ်။ သူ သင်ယူလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူ့မှာ သိပ်လှတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတယ်။ တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p> <p>အသက်တစ်ဆယ့်ငါးနှစ် အရွယ်မှာတင် သူဟာ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို သင်ယူပြီးမြောက်နေခဲ့ပြီ။</p> <p>— <strong>မင်းသမီး အီရူလန် (Princess Irulan) ၏ "မွဒ်ဒစ်ပ်၏ ကလေးဘဝ သမိုင်းကြောင်း" မှ</strong></p> <p>ပေါလ်သည် ‘သော်ပ်တာ’ လေယာဉ်၏ ထိန်းချုပ်ခုံကို အားယူထိန်းကျောင်းနေစဉ်မှာပင်၊ ရှုပ်ထွေးလှသော မုန်တိုင်း၏ အင်အားစုများကို သူခွဲခြားသိမြင်လာသည်။ သူ၏ ‘မန်းတက်’ (Mentat) ထက်သာလွန်သော အသိအာရုံက အလွန်သေးငယ်လှသော အစိတ်အပိုင်းလေးများကို အခြေခံ၍ တွက်ချက်နေသည်။ ဖုန်မှုန့်လှိုင်းများ၊ လေပွေများ၊ လေထုမငြိမ်သက်မှုများ၏ ရောယှက်မှုနှင့် ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာတတ်သော လေဝဲများကို သူခံစားသိရှိနေသည်။</p> <p>လေယာဉ်အတွင်းပိုင်းမှာ ထိန်းချုပ်ခုံဒိုင်ခွက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသည့် ဒေါသတကြီး ခါယမ်းနေသော သေတ္တာတစ်လုံးနှင့် တူလှသည်။ အပြင်ဘက်တွင် စီးဆင်းနေသော သဲရောင်ဖုန်မှုန့်များမှာ ဘာမှခွဲခြား၍ မရသော်လည်း၊ သူ၏ အတွင်းအာရုံက ထိုကန့်လန့်ကာကြီးကို ထိုးဖောက်မြင်ရစပြုလာပြီ။</p> <p>ငါ မှန်ကန်တဲ့ လေဝဲတစ်ခုကို ရှာရမယ် ဟု သူတွေးမိသည်။</p> <p>မုန်တိုင်း၏ အင်အားစုများ လျော့ပါးလာသည်ကို သူခံစားသိရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း၊ လေယာဉ်မှာ တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် လေထုမငြိမ်သက်မှုတစ်ခုကို သည်းခံစောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။</p> <p>လေယာဉ်တစ်စင်းလုံးကို တုန်ခါသွားစေသော ရုတ်တရက် လေတိုးသံကြီးနှင့်အတူ လေဝဲတစ်ခု စတင်ပေါ်လာသည်။ ပေါလ်သည် အကြောက်တရားအားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ လေယာဉ်ကို ဘယ်ဘက်သို့ စောင်းငဲ့လိုက်သည်။</p> <p>ဂျက်စီကာသည် အနေအထားပြ ဒိုင်ခွက်ပေါ်တွင် ထိုသို့မောင်းနှင်မှုကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>"ပေါလ်!" သူမ အော်လိုက်မိသည်။</p> <p>ထိုလေဝဲသည် သူတို့ကို လှည့်ပတ်ကာ၊ လိမ်ကျစ်ပြီး တိမ်းစောင်းသွားစေသည်။ ၎င်းသည် ‘သော်ပ်တာ’ လေယာဉ်ကို ရေပူစမ်းတစ်ခုပေါ်မှ သစ်သားစလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ပင့်တင်လိုက်ပြီး၊ အပြင်ဘက်သို့ အရှိန်ဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဒုတိယမြောက် လမင်းကြီး၏ အလင်းအောက်တွင် သူတို့သည် လိမ်ပတ်နေသော ဖုန်မှုန့်လုံးကြီးများကြားမှ အတောင်ပံပါသော အစက်အပြောက်လေးတစ်ခုအလား ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ပေါလ်က အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သော ပူနွေးသည့် လေတိုင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သေဆုံးနေသော မုန်တိုင်းကြီးမှာလည်း ကန္တာရထဲမှ မြစ်ခြောက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နောက်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် လေပင့်အားဖြင့် အပေါ်သို့ တက်လှမ်းနေစဉ် အောက်ဘက်က လရောင်အောက်က မီးခိုးရောင် လှုပ်ရှားမှုကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားလေသည်။</p> <p>"ငါတို့ အဲဒီထဲက လွတ်လာပြီ" ဟု ဂျက်စီကာက တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။</p> <p>ပေါလ်သည် ညဘက်ကောင်းကင်ပြင်ကို စစ်ဆေးနေစဉ်မှာပင် လေယာဉ်ကို ဖုန်မှုန့်များရှိရာမှ အဝေးသို့ စည်းချက်ကျကျ လှည့်ထွက်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ သူတို့ကို မျက်ခြေဖြတ်လိုက်နိုင်ပြီ" ဟု သူက ပြောသည်။</p> <p>ဂျက်စီကာသည် သူမ၏နှလုံးခုန်သံ မြန်နေသည်ကို ခံစားရသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် အားတင်းထားရင်း၊ သေးငယ်သွားသော မုန်တိုင်းကြီးကို ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ အချိန်အာရုံခံစားမှုအရ ထိုသဘာဝအင်အားစုကြီး၏ ကြားတွင် လေးနာရီနီးပါး ကြာခဲ့သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ သူမ၏ စိတ်တစ်ပိုင်းကမူ တစ်သက်စာလောက် ကြာသွားသလို ခံစားနေရသည်။ သူမသည် အသစ်တစ်ဖက် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>ဒါဟာ ဆုတောင်းစာသား (Litany) လိုပါပဲ ဟု သူမ တွေးမိသည်။ ငါတို့ အဲဒါကို ရင်ဆိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြန်ပြီးတော့ မတွန်းလှန်ခဲ့ဘူး။ မုန်တိုင်းက ငါတို့ရဲ့ အတွင်းထဲကရော၊ အပြင်ဘက်ကပါ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တယ်။ အဲဒါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။</p> <p>"ကျွန်တော် အတောင်ပံတွေရဲ့ လှုပ်ရှားသံကို သဘောမကျဘူး" ဟု ပေါလ်က ဆိုသည်။ "မုန်တိုင်းထဲမှာ ဒဏ်ရာအချို့ ရခဲ့ပုံရတယ်။"</p> <p>ထိန်းချုပ်တံပေါ်ရှိ သူ၏လက်များမှတစ်ဆင့် လေယာဉ်၏ ခက်ခဲပြီး ဒဏ်ရာရနေသော ပျံသန်းမှုကို သူခံစားနေရသည်။ သူတို့သည် မုန်တိုင်းထဲမှ လွတ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ အနာဂတ်ကြိုမြင်နိုင်စွမ်း (Prescience) အမြင်အာရုံထဲသို့တော့ အပြည့်အဝ ပြန်မရောက်သေးပေ။ သို့သော် သူတို့ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ပေါလ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ထိုးထွင်းသိမြင်တော့မည့် အခြေအနေမျိုးတွင် သူကိုယ်တိုင် တုန်ယင်နေသည်ကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>သူသည် ချမ်းတုန်သွားသည်။</p> <p>ထိုခံစားချက်မှာ ဆွဲငင်အားရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရာ၊ ဤသို့ တုန်ယင်နေသော အသိစိတ်ကို ဘာက ဖြစ်စေသနည်းဟူသော မေးခွန်းထဲတွင် သူပိတ်မိနေသည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ အာရာကစ်ဂြိုဟ်ပေါ်က 'စပိုက်စ်' (Spice) တွေ ပါဝင်နေတဲ့ အစားအစာတွေကြောင့်ဟု သူခံစားရသည်။ သို့သော်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ထိုဆုတောင်းစာသားကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတွေးမိသည်။ ထိုစကားလုံးများတွင် ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသတ္တိများ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>"ငါ မကြောက်ရဘူး . . . "</p> <p>အကြောင်းနှင့် အကျိုး— သူသည် ကောက်ကျစ်ရက်စက်သော အင်အားစုများကြားမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ။ ထို 'ဆုတောင်းစာသား' (Litany) ၏ မှော်ဆန်မှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ယခုကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်သိရှိနားလည်လာသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူခံစားနေရသည်။</p> <p>'လိမ္မော်ရောင် ကက်သလစ် သမ္မာကျမ်းစာ' (Orange Catholic Bible) ထဲမှ စကားလုံးများက သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည် - "ငါတို့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေတဲ့ တခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို မြင်နိုင် ကြားနိုင်ဖို့အတွက် ငါတို့မှာ ဘယ်လို အာရုံခံစားမှုတွေ ချို့တဲ့နေလို့ပါလိမ့်?"</p> <p>"ပတ်ပတ်လည်မှာ ကျောက်ဆောင်တွေချည်းပဲ" ဟု ဂျက်စီကာက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ပေါလ်သည် ‘သော်ပ်တာ’ လေယာဉ် ဆင်းသက်နိုင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်းကို တစ်ချက်ခါရမ်းကာ စိတ်ကိုကြည်လင်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ သူသည် မိခင်ညွှန်ပြရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့ဘက်နှင့် ညာဘက်ရှိ သဲပြင်ပေါ်တွင် မည်းမှောင်နေသော ကျောက်ဆောင်ပုံသဏ္ဌာန်များ ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်တစ်ဝိုက်တွင် လေတိုးသံကို ခံစားရပြီး လေယာဉ်ခန်းအတွင်း၌လည်း ဖုန်မှုန့်များ လှုပ်ခတ်နေသည်။ မုန်တိုင်း၏ဒဏ်ကြောင့် တစ်နေရာရာတွင် အပေါက်ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p>"သဲပြင်ပေါ်မှာပဲ ဆင်းတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဟု ဂျက်စီကာက အကြံပြုသည်။ "အတောင်ပံတွေက ဘရိတ်အရှိန်ကို အပြည့်အဝ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>ပေါလ်က လရောင်အောက်တွင် လင်းလက်နေသော သဲသောင်ခုံများအထက်က ကျောက်ဆောင်တန်းများရှိရာ ရှေ့ဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး - "ဟိုကျောက်ဆောင်တွေနားမှာပဲ ကျွန်တော် ဆင်းမယ်။ ခါးပတ်ကို သေချာစစ်ထားပါ" ဟု ပြောသည်။</p> <p>သူမက အမိန့်ကိုနာခံရင်း - ငါတို့မှာ ရေရှိတယ်၊ စတီးလ်ဆု (Stillsuit) တွေရှိတယ်။ အစားအစာသာ ရှာနိုင်ရင် ဒီကန္တာရထဲမှာ ငါတို့ အကြာကြီး အသက်ရှင်နိုင်မှာပါ။ ဖရီမန်းတွေတောင် ဒီမှာနေနိုင်သေးတာပဲ၊ သူတို့လုပ်နိုင်ရင် ငါတို့လည်း လုပ်နိုင်ရမယ် ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>"လေယာဉ်ရပ်တာနဲ့ အဲဒီကျောက်ဆောင်တွေဆီကို ချက်ချင်းပြေးကြမယ်" ဟု ပေါလ်က ဆိုသည်။ "အထုပ်ကို ကျွန်တော် ယူခဲ့မယ်။"</p> <p>"ဘာလို့ ပြေးရတာလဲ . . . " သူမ စကားစကို ရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "သဲကန္တာရ လောက်ကောင်ကြီးတွေ (Worms) ပေါ့။"</p> <p>"ငါတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကြီးတွေပေါ့" ဟု သူက ပြန်ပြင်ပေးလိုက်သည်။ "သူတို့က ဒီ 'သော်ပ်တာ' ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ငါတို့ ဘယ်နေရာမှာ ဆင်းခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အထောက်အထားလည်း ကျန်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။"</p> <p>သူ့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံက ဘယ်လောက်တောင် တိုက်ရိုက်ကျလိုက်သလဲ ဟု သူမ တွေးမိသည်။</p> <p>သူတို့သည် တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းလာခဲ့သည် . . .</p> <p>လှုပ်ရှားမှု၏ အဟုန်ကို ပိုမိုခံစားလာရသည်— သဲသောင်ခုံများ၏ ဝေဝါးနေသော အရိပ်များ၊ ကျွန်းကလေးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်နေသော ကျောက်ဆောင်များ။ လေယာဉ်သည် သဲသောင်ခုံတစ်ခု၏ ထိပ်ကို အသာအယာ ထိမှန်သွားပြီး၊ သဲချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုကို ကျော်ကာ နောက်ထပ် သဲသောင်ခုံတစ်ခုကို ထပ်မံထိမှန်ပြန်သည်။</p> <p>သူက သဲပြင်နဲ့ ပွတ်တိုက်ပြီး အရှိန်ကို သတ်နေတာပဲ ဟု ဂျက်စီကာက တွေးမိကာ ပေါလ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ချီးကျူးမိသည်။</p> <p>"အားတင်းထားပါ!" ဟု ပေါလ်က သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် အတောင်ပံဘရိတ်ကို အစပိုင်းတွင် အသာအယာ ဆွဲလိုက်ပြီးနောက်၊ ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ဆွဲလိုက်သည်။ အတောင်ပံများ၏ အရွက်များကြားမှ လေတိုးသံများမှာ စူးစူးဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ရုတ်တရက်ပင်၊ မုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် အားနည်းနေသော ဘယ်ဘက်အတောင်ပံသည် အပေါ်သို့ လိမ်တက်သွားပြီး လေယာဉ်၏ ဘေးဘက်ကို အရှိန်ဖြင့် ရိုက်မိသွားသည်။ လေယာဉ်သည် သဲသောင်ခုံထိပ်တွင် ဘယ်ဘက်သို့ လည်ထွက်သွားပြီး တစ်ဖက်မျက်နှာစာသို့ လိမ့်ကျကာ သဲများကြားတွင် နှာခေါင်းစိုက်လျက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ လေယာဉ်သည် ကျိုးပဲ့နေသော အတောင်ပံဘက်သို့ စောင်းနေပြီး ညာဘက်အတောင်ပံမှာမူ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးထွက်နေသည်။</p> <p>ပေါလ်သည် ခါးပတ်ကို အမြန်ဖြုတ်ကာ မိခင်ဖြစ်သူ၏ အပေါ်မှ ကျော်တက်၍ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ သဲများက လေယာဉ်ခန်းထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ကျောက်မီးသွေးနံ့ကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သော အနံ့တစ်ခု ပါလာသည်။ သူသည် နောက်ခန်းမှ အထုပ်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူ ခါးပတ်ဖြုတ်ပြီးသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် ညာဘက်ထိုင်ခုံပေါ်မှတစ်ဆင့် လေယာဉ်၏ သတ္တုကိုယ်ထည်အပြင်ဘက်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ ပေါလ်သည်လည်း အထုပ်ကို ဆွဲလျက် နောက်မှ လိုက်သွားသည်။</p> <p>"ပြေး!" ဟု သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>သဲမုန်တိုင်းများကြောင့် အောက်ခြေလှိုက်စားနေသော ကျောက်ဆောင်မျှော်စင်ကြီးရှိရာ သဲသောင်ခုံမျက်နှာစာဆီသို့ သူလက်ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ဂျက်စီကာသည် လေယာဉ်ပေါ်မှ ခုန်ချကာ သဲသောင်ခုံပေါ်သို့ လေးဖက်ထောက်တက်ရင်း ပြေးတော့သည်။ သူမ၏နောက်မှ ပေါလ်၏ အမောတကောလိုက်လာသံကို ကြားနေရသည်။ သူတို့သည် ကျောက်ဆောင်များရှိရာသို့ ကွေးညွှတ်သွားသော သဲတောင်ကြောတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>"တောင်ကြောအတိုင်း လိုက်ခဲ့" ဟု ပေါလ်က ဆိုသည်။ "ဒါက ပိုမြန်လိမ့်မယ်။"</p> <p>သူတို့သည် သဲများကြားတွင် ခြေထောက်များ နစ်ဝင်လျက် ကျောက်ဆောင်များရှိရာသို့ ခက်ခဲစွာ တိုးဝင်လာကြသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အသံသစ်တစ်ခုက သူတို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်— ၎င်းမှာ တိုးညှင်းသော လေတိုးသံကဲ့သို့၊ တစ်ရှူးရှူးမြည်သံကဲ့သို့၊ တစ်ခုခုက သဲပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် လျှောတိုက်လာသံကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။</p> <p>"လောက်ကောင်ကြီး (Worm) လာပြီ" ဟု ပေါလ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအသံမှာ ပို၍ ပို၍ ကျယ်လောင်လာတော့သည်။</p> <p>"မြန်မြန်!" ပေါလ်က အမောတကော ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save