Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 2</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေသို့ ဦးတည်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ စဉ်းစားခန်းဖွင့်ရင်း သူ့ရဲ့ တဲစခန်းဆီ ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ မဆိုင်းမတွဘဲ တပ်မဟာထဲက လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး လျိုဖုန်းတောင်ကို အနှစ် ၂၀ ကြာ ဝိုင်းရံထားမယ်လို့ အသိပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေဘက်ကလည်း ဘာကန့်ကွက်မှုမှ မရှိကြပါဘူး။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဂျူဟွာဟာ သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ကင်းလှည့်တာဝန်တွေ ခွဲဝေပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အစည်းအဝေးက သန်းခေါင်ယံအထိ ကြာသွားခဲ့ပါတယ်။ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေ ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဂျူဟွာဟာ သူ့တဲထဲမှာ တောက်ပသော အနီရောင်ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးဆင့်ကျင့်စဉ် ကို စတင်လေ့ကျင့်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်တုန်းက ဂျူဟွာဟာ ဒီကျင့်စဉ်ကို အဆင့် (၁၄) အထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာပါ။ ၁၀ နှစ်အကြာမှာတော့ ဂျူဟွာရဲ့ တောက်ပသော အနီရောင်ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးဆင့်ကျင့်စဉ် ဟာ အဆင့် (၁၅) ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဒီနေ့မှာဆိုရင် အဆင့် (၁၅) ဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်ကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ တောက်ပသော အနီရောင်ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးဆင့်ကျင့်စဉ် ဆိုတာက ထိပ်တန်း ဖင်းဂေါ့ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အဆင့် (၁၅) ကနေ (၁၆) ကို ဖောက်ထွက်ဖို့ဆိုတာ မူလတာအိုသူတော်စင်အဆင့် (Primordial Spirit) ဖင်းဂေါ့တစ်ယောက်ကနေ မြေကမ္ဘာဖင်းဂေါ့တစ်ယောက် ဖြစ်လာသလိုပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဂျူဟွာအနေနဲ့ နောက်တစ်ဆင့်ကို အလွယ်တကူ ထပ်ပြီး တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဂျူဟွာကတော့ သိပ်ပြီး စိတ်မပူပါဘူး။</p> <p> </p> <p>တောက်ပသော အနီရောင်ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးဆင့်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံရာမှာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက အဓိကဖြစ်ပြီး၊ အခုအချိန်မှာ သူ့ဆီမှာ လိုအပ်နေတာက အဲဒါပါပဲ။ အခွင့်အရေး ကြုံလာတဲ့အခါ သူဟာ အလိုလို နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်သွားနိုင်မှာပါ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ ညဝက်လောက် ကျင့်ကြံလိုက်ပါတယ်။ မိုးလင်းခါနီး အလင်းရောင်စပျိုးလာတဲ့အချိန်မှာ တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသလိုမျိုး သူ ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ မဆိုင်းမတွဘဲ ချက်ချင်းထပြီး တဲအပြင်ကို ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သူ တဲအပြင်ထွက်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ခပ်သွယ်သွယ် လူရိပ်တစ်ခု လမ်းလျှောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>လာတဲ့သူကတော့ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန် ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။</p> <p>"ဘိုးဘေးကြီး... ဘာဖြစ်လို့ ကြွရောက်လာတာပါလဲ"</p> <p> ဂျူဟွာက လက်သီးနှစ်ဖက်ယှက် နှုတ်ဆက်ရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"သတင်းကောင်းရှိလို့ဟေ့"</p> <p>ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ခြောက်မြှောင့်ပုံစံ ကြေးမုံကျောက် တစ်ခုကို ဂျူဟွာဆီ ပစ်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p>ဂျူဟွာက ခဏလောက် ကြောင်သွားပြီးမှ မေးလိုက်ပါပြီ။</p> <p> "ဘိုးဘေးကြီး... ဒါက ကြေးမုံကျောက် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ။ ဒါက ကြေးမုံကျောက်ပဲ"</p> <p> ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> "အစကတော့ စစ်ပွဲပြီးမှ မင်းကို ပေးမလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေက ပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ အခုပဲ ပေးလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>"ဘိုးဘေးကြီး ပြောချင်တာက... ကျွန်တော့်ကို အခုပဲ မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေကို သွားစေချင်တာလား"</p> <p>ဂျူဟွာက မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အခုလောလောဆယ် မင်းမှာ လုပ်စရာ ဘာမှမရှိဘူး မဟုတ်လား၊ စစ်ပွဲကလည်း ခဏလောက်တော့ ပြန်မစသေးဘူး။ တပ်မဟာကိုတောင် ယုံကြည်ရတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာ ခေတ္တလွှဲထားလို့ ရတာပဲ"</p> <p>ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်က ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p>"အဲဒီတော့ မင်း ဘာလို့ မသွားနိုင်ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဖင်းဂေါ့တွေဘက်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ၊ စစ်ပွဲပြီးမှ သွားရင်လည်း အခါ မနှောင်းပါဘူး"</p> <p>ဂျူဟွာက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းနဲ့ ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အကယ်၍ ဖင်းဂေါ့တွေ တိုက်ခိုက်လာရင်တောင် မင်းမရှိတာက အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်က လက်ကာပြလိုက်ပါတယ်။</p> <p> "ဒါ့အပြင် ငါသိသလောက်ဆိုရင် ရှအင်ပါရီယာပြည့်ရှင်က မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တွေကို စေလွှတ်ထားပြီးပြီ။ မင်း အခုမသွားဘဲ သူတို့ စုံစမ်းတာ ပြီးတဲ့အထိ စောင့်နေရင်၊ အဲဒီအချိန်ကျမှ သွားဖို့က မလွယ်တော့ဘူး ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ရှအင်ပါရီယာပြည့်ရှင်က ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား"</p> <p>ဂျူဟွာက ဇဝေဇဝါနဲ့ မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေက တာအိုနှလုံးသားကို လေ့ကျင့်ရာမှာ အံ့မခန်း ထိရောက်မှုရှိတယ်။ ရှအင်ပါရီယာပြည့်ရှင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိပြီး တော်တော်များများက သူတို့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို လေ့ကျင့်ဖို့ ဒီနယ်မြေကို လိုအပ်ကြတယ်။ အဲဒါကို သူက ဘယ်လိုလုပ် လျစ်လျူရှုနိုင်မှာလဲ"</p> <p>ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်က ခေါင်းကိုခါယမ်းပြပြီး အသေးစိတ် ထပ်မရှင်းပြတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p>ဂျူဟွာက လက်သီးနှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်။ ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်က ဒီလောက်တောင် ပြောနေမှတော့ သူ ဒီခရီးကို သွားရတော့မှာပါ။ တကယ်တော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေကို သွားဖို့ အတော်လေးကို စိတ်အားထက်သန်နေတာပါ။</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် လာရောက်မှုက ဂျူဟွာဆီ ကြေးမုံကျောက် လာပေးတာပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဂျူဟွာက ကြေးမုံကျောက်ကို လက်ခံပြီးတဲ့နောက် သူ ချက်ချင်း ပြန်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဂျူဟွာဟာ မဆိုင်းမတွဘဲ အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်လိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်း။ ကျွန်တော် ဒီနှစ်ပေါင်း ၂၀ အတွင်း တပ်မဟာကနေ ခေတ္တ ထွက်သွားရဖို့ ရှိတယ်။ တပ်ထဲက ကိစ္စအဝဝကို အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းပဲ ကူညီပြီး စီမံပေးပါဦး"</p> <p>ဂျူဟွာက ပြောရင်း သူ့ရဲ့ သေနာပတိတံဆိပ်တော်ကို ထုတ်ပြီး အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းဆီ ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းက အဲဒီတံဆိပ်တော်ကို လက်မခံပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"တာအိုရောင်းရင်း ဂျူဟွာ... နောက်နေတာလား"</p> <p>အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းက ဂျူဟွာကို ဝေခွဲမရတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ စစ်ပွဲကလည်း မပြီးသေးဘဲနဲ့ သေနာပတိက တပ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ပစ်သွားလို့ ရမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>"အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်း စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ထွက်ခွာမှုက ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် ရပြီးသားပါ"</p> <p> ဂျူဟွာက ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်က ခွင့်ပြုတယ် ဟုတ်လား..."</p> <p>အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းက ခေတ္တ ကြောင်သွားပြီးနောက် ဂျူဟွာ ကမ်းပေးတဲ့ တံဆိပ်တော်ကို မသိစိတ်နဲ့ လှမ်းယူလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူက သေနာပတိတံဆိပ်တော်ကို ဂျူဟွာဆီ အမြန်ပဲ ပြန်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"တာအိုရောင်းရင်း ဂျူဟွာ... ဒါက ကျွမ်းရွှေကလန် တပ်မဟာရဲ့ သေနာပတိတံဆိပ်တော်ပဲ၊ ကျွန်မ လက်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p>အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းက ဆက်ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> "တာအိုရောင်းရင်း ဂျူဟွာ... ဒီတံဆိပ်ကို တာအိုရောင်းရင်း ဖျင်ချိုးဆီ ပေးလိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ကျွမ်းရွှေဖျင်ချိုးက လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်အတွင်းမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတာ။ သူ့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအင်ကလည်း အများကြီး ထိခိုက်သွားပြီ မဟုတ်လား။ အကယ်၍ ဒီတံဆိပ်ကို သူ့ကို ပေးလိုက်ရင် တပ်ကို အမိန့်ပေးဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> ဂျူဟွာက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>၁၅ နှစ်တာ စစ်ပွဲအတွင်းမှာ လေလွင့်တိမ်တိုက်အင်မော်တယ်ဟာ စစ်ပွဲအပြင်းထန်ဆုံး နှစ်တွေမှာပဲ စောစောစီးစီး သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွမ်းရွှေဖျင်ချိုးကတော့ အသက်ရှင်ခဲ့ပေမယ့် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ မိုးကောင်းကင်တာအို သွေးသစ္စာရဲ့ ချည်နှောင်မှုကြောင့် သူဟာ ရှေ့တန်းကနေ အမြဲတမ်း တိုက်စစ်ဖွင့်ခဲ့ရပြီး အဲဒါက သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ပိုဆိုးစေခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင် ကျွမ်းရွှေဖျင်ချိုးရဲ့ လက်ရှိ ကီသန့်စင်မှုဟာ အခြေခံဟာ အဆင့်တက်ခါစ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်အဆင့်လောက်အထိ ကျဆင်းသွားပါပြီ။ တန်ခိုးကျင့်စဉ် အခြေခံတွေ အများကြီး နိမ့်ကျသွားတဲ့အတွက် ကျွမ်းရွှေဖျင်ချိုးရဲ့ အစွမ်းဟာလည်း အလိုလို ကျဆင်းသွားပါတယ်။ အခုဆိုရင် သူဟာ ထိပ်တန်း လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် အဆင့်လောက် မှီရုံပဲ ရှိပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ ဂျူဟွာက ကျွမ်းရွှေဖျင်ချိုးကို တံဆိပ်မပေးချင်တာက သူ့အစွမ်း အားနည်းသွားလို့တင် မဟုတ်ပါဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် သူက ကျွမ်းရွှေဖျင်ချိုးကို လုံးဝ မယုံကြည်လို့ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်ဘူး... ကျွန်မ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး"</p> <p> အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းက အရမ်း သတိကြီးပါတယ်။ သူက ကျွမ်းရွှေကလန်ရဲ့ သေနာပတိတံဆိပ်ကို လက်ခံဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းက ငြင်းနေတဲ့အတွက် ဂျူဟွာလည်း အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ဘဲ တံဆိပ်တော်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းပဲ ကျွန်တော့်ကိုယ်စား တပ်ကို ခေတ္တ စီမံပေးပါ။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က အမိန့်မနာခံရင် ကျွန်တော့်ဆီကိုသာ ဆက်သွယ်လိုက်ပါ"</p> <p> ဂျူဟွာက ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ"</p> <p>ဒီတစ်ခါတော့ အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းက မငြင်းတော့ပါဘူး။ စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီလို အရှုပ်ထုပ်တွေကို မယူချင်ပေမယ့် ဂျူဟွာက အကူအညီ တောင်းနေတာမို့ သူမ သဘောတူလိုက်တာပါ။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်အတွင်းမှာ သူမက ဂျူဟွာကို ခဏခဏ လက်ဆောင်တွေ ပေးခဲ့တာက သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူဖို့ပဲ မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ အခုတစ်ခေါက်မှာ သူက ငြင်းလိုက်ရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်က သူမရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေဟာ ထက်ဝက်ကျော်လောက် အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာပါ။</p> <p> </p> <p>အပြန်အလှန်အားဖြင့် ဒီကိစ္စကို သူမ ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ရင် ဂျူဟွာရဲ့ သူ့အပေါ် ယုံကြည်မှုနဲ့ စိတ်ရင်းကောင်းဟာ နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားမှာ သေချာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>နောင်တစ်ချိန်မှာ အကူအညီ လိုအပ်လာရင် ဂျူဟွာက ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကူညီလိမ့်မယ်လို့ သူမ ယုံကြည်နေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာကတော့ အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းရဲ့ အတွေးတွေကို မသိသလို၊ အဲဒါတွေကိုလည်း မစဉ်းစားခဲ့ပါဘူး။ တပ်ကိစ္စတွေကို စီစဉ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူဟာ မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေဆီကို စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>တပ်မဟာရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေလည်း မရှိ၊ ဖင်းဂေါ့တွေရဲ့ အနှောင့်အယှက်လည်း မရှိတော့တဲ့အတွက် ဂျူဟွာရဲ့ ပျံသန်းနှုန်းက အတော်လေး မြန်ဆန်လှပါတယ်။ ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ သူဟာ ဆောင်းဦးတောင်ကုန်း မဟာရွှံ့နွံအိုင်ရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ရောက်ရှိလာပါပြီ။</p> <p> </p> <p>အထဲရော အပြင်ပါ ဘာမှမထူးခြားလှတဲ့ မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေကို ကြည့်ရင်း ဂျူဟွာဟာ သူ့လက်ထဲက ကြေးမုံကျောက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပါတယ်။ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူဟာ မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေထဲကို ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ လှမ်းဝင်သွားပါတော့တယ်။</p> <p>…</p> <p> </p> <p>စာရေးသူ အမှာ- တာအိုရောင်းရင်း စာဖတ်သူအားလုံးရဲ့ တခဲနက် အားပေးမှုတွေ အတွက် ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါတယ်။ စာရေးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီကျေးဇူးကို တုံ့ပြန်ဖို့ အခန်းတွေ ပိုတင်ပေးတာကလွဲလို့ တခြား ဘာမှမတတ်နိုင်လို့ပါခင်ဗျာ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save