Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 3</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအိုနှလုံးသားကို လေ့ကျင့်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက အဲဒီလွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေထဲ စေလွှတ်လိုက်တုန်းက အစပိုင်းမှာ ဘာမှမထူးခြားသလို ခံစားခဲ့ရပေမယ့် ဂျူဟွာကတော့ မတူပါဘူး။ သူ့ရဲ့ စကြဝဠာ မဟာတာအိုဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ကတည်းက မဟာတာအို နယ်မြေကို ရောက်ရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ အခု ၁၀ နှစ်အကြာမှာတော့ သူ့ရဲ့ နယ်မြေအဆင့်ဟာ ပိုပြီး မြင့်မားနေပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ သူဟာ မဟာရှကမ္ဘာကြီးကနေ ထွက်ခွာပြီး သီးခြားလွတ်လပ်တဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုထဲကို ရောက်ရှိသွားတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီကမ္ဘာငယ်လေးနဲ့ မဟာရှကမ္ဘာကြီးကြားက နယ်နိမိတ် အတားအဆီးဟာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ခိုင်မာလှပါတယ်။ သာမန် မဟာ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်းနဲ့ဆိုရင် ပြန်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ကမ္ဘာကြီးတွေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ မဟာ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်းကို တတ်မြောက်ထားမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက တစ်မျိုးပေါ့လေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ငါ အတင်းအကျပ် ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဒီကမ္ဘာ့အတားအဆီးက ငါ့ကို တားနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကြေးမုံကျောက် ကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေရဲ့ အတွင်းထဲကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လှမ်းဝင်သွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးကြီး တျန်ယန်ဟာ ဂျူဟွာကို မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေအကြောင်း အသေးစိတ် ရှင်းပြထားတဲ့ စာတစ်စောင် ပို့ပေးဖူးပါတယ်။ အဲဒီစာအရ နယ်မြေရဲ့ အတွင်းထဲကို ပိုဝင်လေလေ၊ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင် အာရုံတွေက ပိုပြီး စစ်မှန်လာသလို ပိုပြီးတော့လည်း ကြောက်စရာကောင်းလာလေပါပဲ။ နယ်မြေရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာဆိုရင် ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တွေတောင် ဒုက္ခရောက်သွားရတတ်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တွေဆိုတာ နှလုံးသားမိစ္ဆာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကောင်းကင်အင်မော်တယ်အဆင့် တာအိုနှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတွေပါ။ သူတို့လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေကိုတောင် ဒုက္ခရောက်အောင်းအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင် အာရုံရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းမှုကို ခန့်မှန်းကြည့်လို့ ရနိုင်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ မိုင် ၃၀ (၁၀၀ လီ) နီးပါးလောက် ရှေ့တိုးသွားပါပြီ။ အနီးအနားမှာ ရှိတဲ့ မြင့်မားတဲ့ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး သူ့ရဲ့ အင်မော်တယ်ဓားကို သုံးပြီး အင်မော်တယ်ဂူနန်း တစ်ခုကို အလွယ်တကူပဲ ထွင်းထုလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ဆင့်သော တားမြစ် ဝင်္ကပါတွေကို ချထားပြီးတဲ့နောက် ဂျူဟွာဟာ ဂူထဲမှာ ကြာပန်းသဏ္ဍာန် ထိုင်လိုက်ပါပြီ။</p> <p>ဂျူဟွာဟာ လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လူသားပုံစံ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် လက်သင်္ကေတ တချို့သုံးလိုက်ပြီး ရုပ်သေးရုပ်ထဲကို အမိန့်အချို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ ရုပ်သေးရုပ်က အမိန့်တွေကို တိတိကျကျ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်တာကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဂျူဟွာဟာ မဆိုင်းမတွဘဲ ကြေးမုံကျောက်ကို ရုပ်သေးရုပ်လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကြေးမုံကျောက်က သူ့လက်ထဲက ထွက်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဂျူဟွာဟာရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ပေါ်ကို မမြင်ရတဲ့ ဆွဲငင်အားတစ်ခု သက်ရောက်လာတာကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပဲ ဂျူဟွာဟာ ခဏတာကို အာရုံဝေဝါးသွားမှုကို ခံစားလိုက်ရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား... ညီနောင် ဂျူဟွာက တကယ့်ကို အမြင်ရှိတာပဲ။ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အလှက ဒီအလှပဂေးတွေအားလုံးထဲမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲဟေ့"</p> <p>ကလန်အကြီးအကဲ ကျွမ်းရွှေချင်းရဲ့ ရယ်မောသံက ဂျူဟွာရဲ့ နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ် ကြားလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ ခဏလောက် အံ့သြသွားပြီးမှ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သတိရသွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သူနဲ့ ကျွမ်းရွှေဖျင်ချိုးတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ခွန်အားကို ဖော်ပြခဲ့တဲ့အတွက် ကလန်အကြီးအကဲ ကျွမ်းရွှေချင်းက သူ့ကို အထင်ကြီးသွားခဲ့တာပါ။ အဲဒါကြောင့် သူ့အတွက် သီးသန့် ဂုဏ်ပြုစားပွဲတစ်ခု ကျင်းပပေးခဲ့ပြီး၊ အဲဒီပွဲမှာ သူ့ကို ရွေးချယ်ဖို့ ကချေသည် မိန်းကလေးတစ်စုကိုလည်း ခေါ်ပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ဘေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့အနားမှာ မှီတွယ်ပြီး သူ့ကို ရှက်စနိုးနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ ဝတ်စုံဖြူဝတ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒီမိန်းကလေးက တကယ့်ကို လှပသလို၊ ဂျူဟွာကိုလည်း ချက်ချင်း သဘောကျသွားစေတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ ရှိနေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ဘာလို့ သူ့ကို ရွေးခဲ့လဲဆိုတာ မဆန်းပါဘူး"</p> <p>ဒီအတွေးက ဂျူဟွာရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ညစာစားပွဲက ညဉ့်နက်တဲ့အထိ ကြာသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွမ်းရွှေချင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးတဲ့နောက် ဂျူဟွာဟာ အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့အတူ အိမ်ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မမြင့်ပေမယ့် ဖျော်ဖြေကတာတော့ အရမ်းကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဂျူဟွာဟာ သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ လမ်းညွှန်ပေးသလို၊ အားလပ်တဲ့အချိန်တွေမှာလည်း သူ့အတွက် ကပြဖျော်ဖြေခိုင်းလေ့ ရှိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>နေ့တိုင်းဟာ ဒီလိုနဲ့ပဲ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ သာယာကြည်နူးစရာကောင်းတဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ခြောက်လအကြာမှာတော့ ဂျူဟွာဟာ တပ်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး စစ်ထွက်တိုက်ရတော့မှာပါ။ အဲဒီအခါမှာ မိန်းကလေးက ဂျူဟွာကို မခွဲနိုင်မခွာရက်ဖြစ်ပြီး အနောက်ဘက်တောင်ကုန်းပေါ်က ကွင်းပြင်တစ်ခုမှာ သူမကိုယ်တိုင် အသစ်တီထွင်ထားတဲ့ ကကွက်ကို ဂျူဟွာအတွက် ကပြဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p>မိန်းကလေးရဲ့ ကပြမှုဟာ အရင်အတိုင်းပဲ လှပလွန်းလှပါတယ်။ သူမဟာ ပန်းတွေကြားမှာ ပျံဝဲနေတဲ့ လိပ်ပြာလေးတစ်ကောင်လို လေထဲမှာ ဝဲပျံပြီး ကပြနေပါတယ်။ သူမရဲ့ ကျော့ရှင်းတဲ့ ကကွက်က ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ တစ်သားတည်းကျနေပြီး လူတွေရဲ့ စိတ်အာရုံကို ဖမ်းစားနစ်မြုပ်သွားစေခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မိန်းကလေးက ကပြမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပါပြီ။ သူမ ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပဲ ဂျူဟွာက ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"ဒီကကွက်မှာ နာမည်ရှိလား"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါကို လွမ်းဆွတ်ခြင်း လို့ ခေါ်ပါတယ်ရှင်"</p> <p>မိန်းကလေးက ဂျူဟွာကို နက်ရှိုင်းတဲ့ သံယောဇဉ်တွေ ပြည့်၀နေတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပြီး ဖြေလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ဘာမှထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ သူတ်ဖက် လှည့်လိုက်ပြီး ဝေးလံတဲ့ တောင်တန်းတွေကိုပဲ လှမ်းကြည့်နေမိပါပြီ။</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးက တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိပြုမိသွားပါတယ်။ သူက ရှေ့ကို လှမ်းတက်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူနဲ့ ဂျူဟွာကြားမှာ မမြင်ရတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေတာကို ရုတ်တရက် သိလိုက်ရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"လွမ်းဆွတ်ခြင်း... လွမ်းဆွတ်ခြင်းတဲ့လား။ ငါ့ရဲ့ အရေးကြီးဆုံး မိသားစုကိုတောင် ငါ မေ့တော့မလို့ပဲ"</p> <p> ဂျူဟွာက သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ဝေးလံတဲ့ အရပ်က တောင်တန်းတွေက ပြိုကျလာပါတော့တယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပြိုကျတဲ့ အတိုင်းအတာက ပိုပြီး ကျယ်ပြောလာပြီး ဂျူဟွာနဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးဟာ ဘာမှမရှိတဲ့ သုညအစကို ပြန်ရောက်သွားပြီး ဂျူဟွာဟာ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ရုတ်တရက် ပြန်ရလိုက်ပါတယ်။ အခုလေးတင် သူ ဖြတ်သန်းခဲ့တာက ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင် အာရုံကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုဆိုတာ နားလည်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဂျူဟွာ အများကြီး မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပဲ နောက်ထပ် မမြင်ရတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအင်တစ်ခုက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ပေါ် သက်ရောက်လာပြန်ပါပြီ။ ဂျူဟွာတစ်ယောက် အမြင်အာရုံအနည်းငယ် ဝေဝါးသွားပြီးနောက် မျက်လုံးတွေကို အားယူပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီး နိုးလာပြီလား"</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး"</p> <p>ဂျူဟွာက သူ့ရဲ့ နားထင်တွေကို ပွတ်လိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ်ကနေ ထထိုင်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေထဲကို ဝင်လာခဲ့တာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။ ရုတ်တရက် ဂျူဟွာကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်က ကြေးမုံကျောက်ကို ဂျူဟွာရဲ့ လက်ထဲ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အေးမြတဲ့ ခံစားမှုတစ်ခုက ဂျူဟွာရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ကပ်ငြိနေတဲ့ မမြင်ရတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး ဂျူဟွာလည်း ရုတ်တရက် နိုးလာပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>လက်တွေ့ဘ၀နဲ့ ပုံရိပ်ယောင် အာရုံကို ခွဲခြားဖို့ သူ အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရပြီး ဂျူဟွာရဲ့ မျက်နှာမှာ အံ့သြတဲ့ အရိပ်အယောင်လေး ထင်ဟပ်လာပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒီမိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ဒီနေရာက မမြင်ရတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားက သူ့ကို ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင် အာရုံထဲကို ဆွဲခေါ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ၊ အဆုံးမရှိတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် အာရုံတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖန်တီးနေခဲ့တာပါ။ အာရုံတစ်ခု ပြီးသွားတာနဲ့ နောက်တစ်ခုက အမြဲတမ်း စောင့်နေပါတယ်။ အကယ်၍ ကြေးမုံကျောက်ရဲ့ အကူအညီသာ မပါရင် ဒီအဆုံးမရှိတဲ့ အာရုံတွေကြားမှာ သူဟာ တစ်ခုခုထဲမှာ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မွန်းသွားဖို့ အရမ်းကို လွယ်ကူပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီလို ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင် အာရုံမျိုးကမှ တာအိုနှလုံးသားကို တကယ် လေ့ကျင့်ပေးနိုင်တာ မဟုတ်လား"</p> <p>ဒီအတွေးက ဂျူဟွာရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူက ဘာမှထပ်မတွေးတော့ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်ကာ ကြာပန်းသဏ္ဍာန်ထိုင်ပြီး ခွန်အားပြန်ဖြည့်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီယာယီ အင်မော်တယ်ဂူနန်းထဲမှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် တရားထိုင် အနားယူပြီးတဲ့နောက် ဂျူဟွာဟာ ကြေးမုံကျောက်ကို ရုပ်သေးရုပ်ဆီ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင် အာရုံထဲကို ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားပြန်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သုံးလအကြာမှာတော့ ဂျူဟွာဟာ ဒီယာယီ အင်မော်တယ်ဂူကနေ ထွက်ခွာလာပြီး မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေရဲ့ အတွင်းထဲကို မိုင် ၃၀ (၁၀၀ လီ) လောက် ထပ်ပြီး တိုးဝင်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင် အာရုံတွေကြားမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေ့ကျင့်ရင်း၊ နားနေတဲ့အချိန်တွေမှာ ဓားတာအို နဲ့ စကြဝဠာ မဟာတာအိုအကြောင်းကို ဆင်ခြင်တွေးတောရင်းနဲ့ ၁၀ နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒီ ၁၀ နှစ်အတွင်းမှာ အင်မော်တယ် ချင်းမူလင်းဆီက သတင်းစကားကြောင့် တပ်မဟာဆီကို တစ်ခေါက် ပြန်သွားခဲ့တာကလွဲရင် ကျန်တဲ့အချိန်တွေကို ဂျူဟွာဟာ မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေထဲမှာပဲ ကုန်ဆုံးစေခဲ့တာပါ။</p> <p> </p> <p>၁၀ နှစ်တာ လေ့ကျင့်မှုက အရမ်းကို ထိရောက်တဲ့ ရလဒ်တွေ ရလာစေခဲ့ပါတယ်။ ဂျူဟွာရဲ့ နှလုံးသားအင်အားဟာ အဆင့် ၂ ဖြစ်တဲ့ ရေခဲနှလုံးသား အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်နေခဲ့တာကြောင့် ဂျူဟွာရဲ့ နှလုံးသားအင်အားဟာ အဆင့် ၂ ရဲ့ အစပိုင်းတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ အဆင့် ၃ ဖြစ်တဲ့ အုပ်စိုးသူအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာပါ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီခြေတစ်လှမ်းကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ကတော့ မလွယ်လှပါဘူး။ ဂျူဟွာရဲ့ ခံစားချက်အရ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားအင်အား အဆင့် ၃ ကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် အချို့သော အခွင့်ကောင်းတွေ လိုအပ်ဦးမှာပါ။</p> <p>…</p> <p> </p> <p>မူရင်းစာရေးသူ အမှာ။ ဓားတန်ခိုးရှင်၏ ဒဏ္ဍာရီ မူရင်းဝတ္ထုမှာလည်း မဟာ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်းကလွဲလို့ တခြား ကမ္ဘာကြီးတွေဆီ ဘယ်လိုသွားရလဲဆိုတာကို အသေးစိတ် မဖော်ပြထားပါဘူး။ ဂျိနင်က မဟာရှကမ္ဘာကနေ ဝုန်းခနဲ ထွက်သွားတာကိုပဲ တွေ့ရလို့ ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းတော့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ "ကမ္ဘာ့အတားအဆီး" ဆိုတာက ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ စနစ်တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဖတ်ကြည့်ပြီး ကျော်သွားလို့ ရပါတယ်ဗျာ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save