BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align:center">အပြင်မထွက်ပါရစေနဲ့</h2>

ထိုအချိန်တွင် ထန်ကျင့်ရှန်နှင့် ကျိုးရွှယ်လင်တို့သည် အစီအရင် ဧရိယာအတွင်း ရောက်သွားကြသည်။ ရောက်သည်နှင့် သူတို့၏ လက်များ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ထားသော အသားတုံးကြီးများနှင့် သွေးအဆီအနှစ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျောက်စိမ်းပုလင်း အမြောက်အမြားမှာ လေထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ပမာဏမှာ တောင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလုမတတ် များပြားလှသည်။ ထိုအရာများ ပေါ်လာသည်နှင့် သွေးစွေ့ကလည်း အငမ်းမရ ဝါးမြိုတော့သည်။ အားလုံးနီးပါး ကုန်သွားပြီး လုံလောက်သော သွေးအစာများကို ရရှိသွားသောအခါ သွေးစွေ့၏ လက်တံကြီးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

သွေးစွေ့ အစာစားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးရွှယ်လင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 
"အလောင်းနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ရလာတဲ့ သွေးအဆီအနှစ်နဲ့ အသားတွေက အတော်လေး ကောင်းတယ်။ အကုန်အကျ များတာကလွဲရင်ပေါ့။ သေမျိုးတွေကို သုံးတာက ပိုပြီး သက်သာလိမ့်မယ်။ သင်္ဘောပျံတစ်စီး၊ ချီစုစည်းခြင်း တပည့်တစ်ယောက်ဆို လူတွေ အများကြီး ဖမ်းလာနိုင်တယ်"

ထန်ကျင့်ရှန်က ပခုံးတွန့်ပြပြီး  "တခြား နည်းလမ်းမှ မရှိတာ။ သေမျိုးတွေကို သုံးတာက ပိုသက်သာတယ်ဆိုပေမဲ့ လိုအပ်ချက်က အလွန် များလွန်းတယ်။ သင်္ဘောပျံတွေ အလုံအလောက် လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲသလို၊ မောင်းနှင်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ကုန်တာပဲလေ"ဟု ဆိုသည်။

ကျိုးရွှယ်လင်လည်း မငြင်းသာဘဲ ခေါင်းညိမ့်လိုက်ရသည်။ 
"အင်း … အလောင်းနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက သန့်စင်ထားတဲ့ သွေးအဆီအနှစ်ကပဲ သွေးစွေ့ကို စိတ်ကျေနပ်စေတာ။ သူတို့ဟာနဲ့ တခြားကျင့်ကြံသူတွေ လုပ်တဲ့ သွေးအဆီအနှစ် ဘာတွေ ကွာခြားနေလဲဆိုတာ ငါ တွေးလို့မရဘူး။ ငါတို့လို ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတွေ မပြောနဲ့၊ အကြီးအကဲ သုံးယောက်တောင် အဲဒီကွာခြားချက်ကို မသိနိုင်ကြဘူး"

သူတို့ စကားပြောနေချိန် လေထဲရှိ သွေးအစာများအားလုံးကို သွေးစွေ့က ဝါးမြိုလိုက်ပြီး  လက်တံကြီးများကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားသဖြင့် အခြေအနေ ငြိမ်သက်သွားသည်။

"သွားကြရအောင်၊ သွေးကွီသားရဲကို ဖမ်းဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ" 
ထန်ကျင့်ရှန် စကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးသား အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး စွေ့တောင်ခြေရှိ ပုပ်သိုးနေသော အသားကျင်း၏ အစွန်းတွင် နားလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရှည်လျားသော ဧရာမ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကြီးများကို ထုတ်လိုက်ကြပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အားကို သုံး၍ ပုပ်သိုးနေသော အသားတုံးများကို ကောက်ယူကာ သေတ္တာများထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်။ ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ ကျင်းထဲရှိ ပုပ်သိုးနေသောအသားများ အားလုံးကို သူတို့နှစ်ဦး သိမ်းဆည်းပြီးစီးသွားသည်။

အသားကျင်း၏ အလယ်တွင် အချင်း ၃ ပေခန့် ကျယ်သော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ဤတွင်းနက်မှာ သွေးစွေ့၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် ဆက်သွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သွေးစွေ့အတွက် အလွန် ထိခိုက်လွယ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ရှိရုံနှင့် ဒေါသထွက်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုပ်သိုးသောအသားများကို သိမ်းဆည်းသည့်အခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မသုံးရဲဘဲ အလွန် သတိထားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ကျင့်ရှန်က မွှေးပျံ့သောအနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသော အသားလုံးကြီး ခုနစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်ပြီး အသားလုံး တစ်လုံးကို တွင်းနက်ကြီး၏ ဘေးတွင် ထားလိုက်ပြီး ကျန်သောအသားလုံးများကို သုံးမိုင်ခန့် အကွာထိ ဖြန့်ချ စီတန်းထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် နတ်ဆိုးထောင်ချောက် အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ပြီးစီးသည်နှင့် သူနှင့် ကျိုးရွှယ်လင်တို့သည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးရာ အစီအရင်၏ အစွန်းသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး၊ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခု၏ အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်လျက် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ထိုအသားလုံးများပေါ်တွင် တတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲဆွဲဆောင်ဆေးမှုန့် ဖြူးထားသည်။ သွေးကွီသားရဲသည် ထိုအမှုန့်၏အနံ့ကို ရသောအခါ သွေးစွေ့၏ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်လာပြီး အသားလုံးများကို စားသုံးပါလိမ့်မည်။

စောင့်ကြည့်နေရင်း ထန်ကျင့်ရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကျိုးရွှယ်လင်ကို ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သည်။ 
"အစောက အဲဒီလမ်းကြောင်းထဲကို တစ်ခုခု ကျသွားသလားလို့၊ မင်းရော သတိထားမိလား"

သွေးကွီသားရဲကို နှောက်ယှက်မိပြီး သွေးစွေ့ကိုယ်ထဲက ထွက်မလာမှာ စိုးရိမ်သဖြင့် ထောင်ချောက်အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အာရုံကို ရုပ်သိမ်းထားကြပြီး မျက်စိဖြင့်သာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုမှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည်။ ဆယ်မိုင်အကွာမှာ ရှိနေသော်လည်း ထိုလမ်းကြောင်းပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ကြသည်။ စောင့်ကြည့်နေရင်း ထန်ကျင့်ရှန်က အလွန်သေးငယ်သော အမည်းစက်လေး နှစ်စက် တွင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ ကျသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပိုးကောင်လေး နှစ်ကောင်နဲ့ တူပါတယ်" ဟု ကျိုးရွှယ်လင်းက မရေမရာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီနေရာမှာ ပိုးကောင်တွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ" 
ထန်ကျင့်ရှန်က ပြန်ပြောလိုက်သော်လည်း ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးရန် မလုပ်ရဲသဖြင့် မစုံစမ်းတော့ဘဲ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ စွေ့တောင်တွင် သွေးစွေ့၏ အားပြင်းသော အရှိန်အဝါများ အမြဲ လွှမ်းမိုးနေတတ်သည်။ ပိုးကောင်များ မဆိုထားနှင့် သာမန် နတ်ဆိုးသားရဲများပင် ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

စုန့်ဝမ်သည် အစီအရင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် အတွင်းတွင် ကျန်ခဲ့သော ကူနှစ်ကောင်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ အခြေအနေကို မသိနိုင်တော့ပေ။ သူနှင့် အခြားခုနစ်ဦးတို့သည် အပြင်ဘက်တွင် ခဏတာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ ကျိုးရွှယ်လင်နှင့် ထန်ကျင့်ရှန်တို့ ပြန်ထွက်မလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့လည်း လမ်းခွဲလိုက်ကြပြီး မိမိတို့၏ နေရာများသို့ ပြန်သွားကြတော့သည်။

စုန့်ဝမ်နှင့် ကျိုးစစ်ယိတို့သည် မြွေဂူသို့ အတူတူ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ မြွေဂူကို တာဝန်ယူပြီးကတည်းက စုန့်ဝမ်သည် နေ့စဥ် လာရောက် စစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။ မြွေဂူအတွင်း အရာရာတိုင်း ပုံမှန်ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ စုန့်ဝမ်သည် သူ့ဂူအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ အပြန်တွင် အလောင်းသန့်စင်မှု ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ပိုမိုရရှိရန်အတွက် ဒုတိယအဆင့် မြွေလူသား လေးကောင်ကို ထပ်မံဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ့လက်ဝယ်တွင် ဒုတိယအဆင့် မြွေလူသား ခုနစ်ကောင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မြွေဂူအတွင်းရှိ ဒုတိယအဆင့် မြွေလူသား အများစုမှာ သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ခွဲခြားနိုင်ရန်အတွက် နံပါတ်စဉ်များ သတ်မှတ်ပေးလိုက်သည်။ ပထမဆုံး မြွေလူသားမှာမှာ ဆန်းကြယ်ချီ ပေါင်းစပ်ပြီးသား အကောင်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ၎င်းကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အလောင်းသန့်စင်ခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုပထမဆုံး မြွေလူသားအား အလောင်းသန့်စင်ခြင်း ၁၁ ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်ပြီးစီးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အခြားသော မြွေလူသားများမှာမူ တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်စီသာ အလောင်းသန့်စင်ခြင်း ပြုလုပ်ရသေးသည်။ အပြင်လူများအမြင်တွင် အလောင်းသန့်စင်ခြင်းမှာ တစ်ကြိမ်လျှင် သုံးရက်မှ လေးရက်ခန့် ကြာမြင့်တတ်သည်။ ထို့အပြင် အလောင်းသန့်စင်ပြီးတိုင်း ပြန်လည် နာလန်ထူရန် ရက်ပေါင်း ၂၀ မှ တစ်လခန့်အထိ ကြာမြင့်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်လူများက စုန့်ဝမ်သည် မြွေလူသားများကို မနားမနေ သန့်စင်နေသည်ဟု မှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ်တွင် စုန့်ဝမ်သည် အလောင်းသန့်စင်ခြင်း တစ်ကြိမ်အတွက် တစ်ရက်သာ အချိန်ပေးရသည်။ အချိန်အများစုကို သွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ သန့်စင်စားသုံးပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုသည်။ တချိန်တည်းမှာပင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာကိုလည်း လျစ်လျူမရှုပေ။ အားလပ်ချိန်ရတိုင်း ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးအသစ်များကို ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားလေ့ရှိသည်။

ခုနစ်ရက် ကြာပြီးနောက် စုန့်ဝမ်သည် မြွေဂူသို့ ရောက်လာစဥ် ကျိုးစစ်ယိနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

တွေ့သည်နှင့် ကျိုးစစ်ယိက အပြေးလာပြီး "မောင်လေးဝူ... စွေ့တောင်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ"ဟု ဆိုသည်။

"စွေ့တောင်မှာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သွေးစွေ့က တစ်ခုခု ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားလို့လား" 
စုန့်ဝမ်လည်း စိတ်ဝင်တစား စပ်စုလိုက်သည်။ သူ့ကူပိုးကောင် နှစ်ကောင်မှာ စွေ့တောင်အတွင်း၌ ရှိနေသေးသဖြင့် ထိုနေရာမှ အခြေအနေကို အလွန် သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။

"မမအဖေနဲ့ တောင်သခင်ထန်တို့ သွေးကွီသားရဲကို ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားတာ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်"

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်ရတာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း သွေးကွီသားရဲ ဆယ်ကောင်ကျော်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖမ်းနိုင်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ ဒီတစ်ခါကျမှ ဘာလို့ ရှုံးနိမ့်ရတာလဲ"

"မမအဖေ ပြောတာတော့ သူတို့ သွေးကွီသားရဲရဲ့ မျက်နှာကိုတောင် မမြင်လိုက်ရဘူးတဲ့။ သွေးစွေ့ကို သွေးအစာတွေ အများကြီး ကျွေးပြီးတော့ သွေးစွေ့က အိပ်မောကျသွားတယ်။ အဲဒါက သွေးကွီသားရဲကို မွေးဖွားတော့မယ့် လက္ခဏာလို့ သူတို့ ထင်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါးရက်ကြာအောင် စောင့်နေတာတောင် သွေးစွေ့ ပြန်နိုးလာတဲ့အခါ သွေးကွီသားရဲရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရဘူးတဲ့။ သွေးကွီသားရဲက ဂိုဏ်းအတွက် အရမ်းအရေးကြီးတာလေ။ အခုလို ဖမ်းဖို့ ရှုံးနိမ့်သွားတာက တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စေတာပေါ့"

"ဂိုဏ်းက အရင်က သွေးကွီသားရဲ ဆယ်ကောင်ကျော် ဖမ်းထားဖူးတာပဲ မဟုတ်လား။ တစ်ကောင်လောက် ဆုံးရှုံးသွားတာက သိပ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ပါဘူး"

"အဲဒီ ဆယ်ကောင်ကျော်ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း ဖမ်းခဲ့တာလေ။ သွေးကွီသားရဲတွေက သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ အခု ဂိုဏ်းထဲမှာ အသက်ရှင်ကျန်တာ သုံးကောင်ပဲ ရှိတော့တယ်"

"ဪ... အဲလိုလား။ သွေးစွေ့က အခု ပြန်နိုးလာပြီဆိုတော့ ဆက်ပြီး အစာကျွေးဖို့ လိုသေးတာလား"

"လိုတာပေါ့။ ပြီးတော့ သွေးကွီသားရဲကို မွေးဖွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတာမို့လို့ သွေးစွေ့ရဲ့ အစာစားချင်စိတ်က ပိုပြီး များလာလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မမေးတော့ပေ။ သွေးစွေ့ကို ဆက်တိုက် အစာကျွေးနေရမည်ဆိုလျှင် နေ့တိုင်း သင်္ဘောပျံများစွာ အဝင်အထွက် ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ကူပိုးကောင်များအတွက် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ 
…..

နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက် စုန့်ဝမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ကူပိုးကောင် နှစ်ကောင် သူ့ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုကာများ၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ သူတို့၏ အင်အားမှာ အနည်းငယ် တိုးတက်လာပုံရသော်လည်း အစားအစာ အလွန်အမင်း စားထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ပျံသန်းရန်ပင် ခက်ခဲနေကြသည်။ ထိုနှစ်ကောင်မှာ ဂူအတွင်းသို့ တွားသွားဝင်လာကြသည်။ သူတို့ထံမှ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ အလွန်သိမ်မွေ့သော်လည်း မြင့်မြတ်ဆန်းကြယ်သော ခံစားချက်နှင့်အတူ ရှုပ်ထွေးညစ်ညမ်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်တစ်ခု၏ အော်ရာကိုလည်း ပေးစွမ်းနေသည်။

"ဒီနှစ်ကောင် သွေးစွေ့ရဲ့ကိုယ်ထဲမှာ ဘာတွေစားခဲ့လို့ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အော်ရာတွေ ရလာတာလဲ။ သွေးစွေ့ဆိုတာ တကယ်တော့ ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးလဲ။ ဘာလို့ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အော်ရာမျိုး ရှိနေရတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူသားတွေရဲ့ သွေးနဲ့အသားကိုပဲ စားပြီး ရှင်သန်နေရတာလဲ" 
စုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း အဖြေမရှိချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကူပိုးကောင်များ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကူများကို သေချာသိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ 
...

"မောင်လေးဝူ... အထဲမှာ ရှိလား"

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံနေစဉ် ဂူအပြင်ဘက်မှ ကျိုးစစ်ယိ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ စုန့်ဝမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ ဂူ၏ အတားအဆီးများကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ 
"အစ်မကျိုး... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ကျိုးစစ်ယိသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ပုံစံရှိပြီး မျက်နှာလည်း မည်းမှောင်နေသည်။  
"မြွေလူသားကို အလောင်းသန့်စင်တာ နောက်တစ်ခါ ရှုံးနိမ့်သွားပြန်ပြီ။ အရင်က ငါးကြိမ်အထိ အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလေ၊ အခုတစ်ခါသာ အောင်မြင်ရင် အလောင်းချီနဲ့ အသက်စွမ်းအင် ပေါင်းစပ်တဲ့ လက္ခဏာတွေ စပြတော့မှာ။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့... ဟူး..."

ကျိုးစစ်ယိက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။ 
"ပိုစိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတာက အဲဒီမြွေလူသား အလောင်းချီ ဝါးမြိုခံရပြီး သေသွားတာပဲ။ အရင်က ကြိုးစားခဲ့သမျှ အကုန် အလဟဿ ဖြစ်သွားတာပေါ့။ အစ်မက ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်ကောင်ကို ရွေးခဲ့တာ၊ အဲဒါက အလယ်အဆင့် အကောင်ထက် ပိုပြီး သန့်စင်ရလွယ်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ကြည့်ရတာ အစ်မမှာ အလောင်းသန့်စင်တဲ့ ပါရမီ လုံးဝမရှိတာ ထင်ပါတယ်"

ကျိုးစစ်ယိ စိတ်ဓာတ်ကျနေသဖြင့် စုန့်ဝမ်က အားပေးစကား အနည်းငယ် ပြောပေးလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် စုန့်ဝမ်က စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး မေးလိုက်သည်။

ခဏနေမှ ကျိုးစစ်ယိက သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ပြောလာသည်။ 
"ကြည့်ရသလောက်တော့ အစ်မ အလောင်းသန့်စင်တာ ခဏခဏ ကျရှုံးနေရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းက အလောင်းသန့်စင်တဲ့ နည်းစနစ်တွေကို နားလည်မှု အားနည်းနေလို့ပဲ။ အစ်မက မြွေဂူမှာရှိတဲ့ နည်းတစ်ခုတည်းပဲ မြင်ဖူးတာလေ။ ဖြစ်နိုင်တာက တခြား အလောင်းသန့်စင်တဲ့ နည်းစနစ်တွေကိုပါ လေ့လာမယ်ဆိုရင် နားလည်မှု ပိုတိုးတက်လာလိမ့်မယ်။ အရှေ့ဟွာဖန်းဈေးနားမှာ ထူးဆန်းတဲ့နည်းစနစ်တွေ ရောင်းတဲ့ မှောင်ခိုဈေး ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အဲဒီကို သွားကြည့်ချင်လို့"

"အစ်မကျိုးပြောတာ တောင်ကြားတစ္ဆေစျေးလား"

"အင်း... ဟုတ်တယ်။ မောင်လေး အဲဒီကို ရောက်ဖူးလား"  
ကျိုးစစ်ယိ၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩဝမ်းသာမှုဖြင့် ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသည်။ 
"မောင်လေးဝူ... မမကို အဲဒီကို ခေါ်သွားပေးနိုင်မလား။ လမ်းပြမရှိရင် အထဲ ဝင်ဖို့ ခက်မယ်ထင်လို့ စိုးရိမ်နေတာ"

စုန့်ဝမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ 
"ကျွန်တော်လည်း မရောက်ဖူးပါဘူး၊ လူတွေ ပြောတာပဲ ကြားဖူးတာ။ အဲဒီတောင်ကြားမှောင်ခိုဈေးဆိုတာ လူပေါင်းစုံ ရောထွေးနေတဲ့ ပရမ်းပတာနေရာလို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒီကို အလွယ်တကူ မသွားတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်"

စုန့်ဝမ်လည်း မရောက်ဖူးကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးစစ်ယိမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရသည်။ 
"မောင်လေးဝူ... အစ်မနဲ့ အတူတူ လိုက်ခဲ့ပေးလို့ ရမလား။ တစ်ယောက်တည်း သွားရမှာ နည်းနည်း ကြောက်လို့ပါ"

မကြာသေးမီက အရှေ့ဟွာဖန်းဈေးတွင် လန်ချန်းနှင့် ဆုံခဲ့ဖူးသဖြင့် စုန့်ဝမ်သည် ဂိုဏ်းအပြင် မထွက်ချင်ပေ။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ငြင်းဆိုရန် သင့်တော်သော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာတွေ့သွားသည်။ 
"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်မကျိုး။ ကျွန်တော် မြွေဂူကို တာဝန်ယူထားရသလို၊ သန့်စင်ရမယ့် မြွေလူသား ခုနစ်ကောင်တောင် ရှိနေတာဆိုတော့ အချိန်မပေးနိုင်လို့ပါ။ အတူတူသွားဖို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကိုပဲ ရှာကြည့်ပါဦး"

ကျိုးစစ်ယိ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ညိုးငယ်သွားသည်။ 
"ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာ ယုံကြည်ရတဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုလို့ မောင်လေးနဲ့ စီနီယာလျိုပဲ ရှိတာလေ။ စီနီယာလျိုကလည်း သွေးစွေ့အတွက် သွေးအစာတွေ သွားဖမ်းနေရတာဆိုတော့ မောင်လေးဆီပဲ အကူအညီ တောင်းနိုင်တာ"

ကျိုးစစ်ယိ၏ သနားစရာကောင်းသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး စုန့်ဝမ် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။ 
"အစ်မကျိုး .. ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အပြင်ထွက်ဖို့ တကယ် အဆင်မပြေလို့ပါ။ မှောင်ခိုဈေးမှာ အလောင်းသန့်စင်တဲ့ နည်းစနစ်တွေ ဝယ်ချင်တာဆိုရင် ကိုယ်တိုင်သွားဖို့ မလိုပါဘူး။ ဂိုဏ်းထဲက အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ မှောင်ခိုဈေးကလူတွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိတဲ့သူတွေ ရှိမှာပဲ။ ဆေးတောင် ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်သားရဲတောင်က လူတွေကို အကူအညီတောင်းပြီး အဲဒီနည်းစနစ်တွေကို ဝယ်ခိုင်းလို့ ရတာပဲလေ"

စုန့်ဝမ်က မှောင်ခိုဈေးသို့ လိုက်ရန် ငြင်းဆိုလိုက်သောအခါ ကျိုးစစ်ယိ အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ 
“မောင်လေးဝူ သွားဖို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်လည်း မနှောက်ယှက်တော့ပါဘူး။ မောင်လေးရဲ့ အကြံဉာဏ်ကိုပဲ စဉ်းစားကြည့်ပါ့မယ်" ဟု ဆိုကာ ဓားကိုစီးလျက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

စုန့်ဝမ်သည်လည်း ဂူအတွင်း ပြန်ဝင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ 
……….

***

Book List