Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ယင်ထိန်မြို့နယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အေးစက်လှသော ဆောင်းရာသီ နှင်းပြင်ကြီးကြားရှိ တောအုပ်ထဲတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာပြီး လိပ်ပြာများ ကခုန်နေကြသည်။ အလင်းစက်များ ကျဆင်းလာပုံမှာ အလွန်လှပပြီး သန့်စင်လှပေသည်။</p> <p>ချင်မင် နှင့် ရွှီယွဲ့ဖျင် တို့မှာ ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြစွာ ရပ်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး သစ်ကိုင်းများကို လှုပ်ခါစေကာ နှင်းများကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ အဝေးမှ ကခုန်နေသော လိပ်ပြာနီများမှာလည်း လေနှင့်အတူ ပါလာကြလေသည်။</p> <p>ရွှီယွဲ့ဖျင်က နီရဲနေသော ညကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ အခြေအနေကို အတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက မျိုးဗီဇပြောင်းလဲနေတဲ့ အပင်တစ်မျိုး ပွင့်တာပဲ ခွန်အားတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာနေတာဆိုတော့ အနီးနားက သားရဲတွေ အဆင့်တက်တော့မှာပဲ"</p> <p>သူ၏ စကားအဆုံးတွင် လိပ်ပြာများနှင့် တူသော အလင်းစက်များ နီးကပ်လာသည်။ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ယင်းတို့မှာ အလင်းထွက်နေသော ပွင့်ချပ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ချင်မင်က ပွင့်ချပ်အချို့ကို ဖမ်းယူလိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ နီရဲသွားလေသည်။ ရွှီယွဲ့ဖျင်က ပွင့်ချပ်နှစ်ချပ်ကို ပါးစပ်ထဲထည့်၍ စားလိုက်၏။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော အပင်များ ပွင့်ချိန်တွင် ပွင့်ချပ်နှင့် အသီးများမှာ လူသားတို့အတွက် အကျိုးရှိသော ခွန်အားများ ပါဝင်နေတတ်သည်။</p> <p>ချင်မင်ကလည်း အချို့ကို မြည်းစမ်းကြည့်ရာ အနည်းငယ် ချိုသော အရသာ ရှိလေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသော ပွင့်ချပ်များမှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။</p> <p>အဝေးမှ တောအုပ်ထဲတွင် ပွင့်ချပ်များမှာ အနီရောင် မြူခိုးများကဲ့သို့ ထူထပ်နေပြီး အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်နေသည်။ ငှက်များစွာမှာ ထိုပွင့်ချပ်များကို လိုက်လံ ဖမ်းယူနေကြသလို တောကောင်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကိုလည်း ကြားနေရသည်။</p> <p>ချင်မင် က ထိုနေရာသို့ သွားကြည့်ချင်သော်လည်း ရွှီယွဲ့ဖျင် က တားမြစ်လိုက်သည်။</p> <p>"တော်ပြီ ငါတို့ ရောက်သွားတဲ့အချိန်ဆိုရင် အပင်ကလည်း ကြွေသွားပြီ ဖြစ်သလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့လည်း တွေ့နိုင်တယ်"</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော အပင်များမှာ ပွင့်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ခြောက်သွေ့ သေဆုံးသွားတတ်ကြသည်။ ချင်မင် က အံ့သြစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>"တောင်နက်ထဲမှာတင် မဟုတ်ဘဲ ကျုပ်တို့ ရွာနားမှာတောင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတာတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ အမှောင်ထုကို ဖြတ်ပြီး ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲ သွားကြည့်ချင်လိုက်တာ"</p> <p>ရွှီယွဲ့ဖျင် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p>"ရည်မှန်းချက် ရှိတာ ကောင်းပါတယ် အခွင့်အရေး ရရင်တော့ အဝေးက ချီရှမြို့တော် ကို တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်ပါဦး"</p> <p>ထိုမြို့သို့ ရောက်မှသာ ကမ္ဘာကြီး၏ စစ်မှန်သော အစိတ်အပိုင်းကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု သူက ယူဆထားသည်။ ချင်မင်က ဦးလေးရွှီ ထိုမြို့သို့ ရောက်ဖူးသလားဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီယွဲ့ဖျင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"ရောက်ဖူးတာပေါ့ အဲဒီမှာ ငါ တုန်လှုပ်ခဲ့ရတယ် ငါဟာ သာမန်လူ တစ်ယောက်ပဲဆိုတာကို အဲဒီကျမှ လက်ခံနိုင်ခဲ့တာ"</p> <p>သူ၏ စကားများထဲတွင် လူငယ်တစ်ဦး၏ တက်ကြွမှုများ မရှိတော့ဘဲ လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး၏ ရုန်းကန်ခဲ့ရသော အငွေ့အသက်များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>ခရီးဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာကြရာ လမ်းတွင် သားကောင် တစ်ကောင်မျှ မတွေ့ရသဖြင့် ရွှီယွဲ့ဖျင် မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တောထဲမှ တောဆိတ်ငယ် တစ်ကောင်ကို ပစ်ခတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ခြေလှမ်းများမှာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် မိုင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်ရှိသော ခရီးကို အမြန် ဖြတ်ကျော်ကာ ယင်ထိန်မြို့နယ် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် မီးရောင်များမှာ ဝိုးတဝါး ရှိနေပြီး အဆောက်အအုံများမှာလည်း လှပသော ပုံရိပ်လွှာ တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ လမ်းပေါ်တွင် လူသွားလူလာ များပြားလာပြီး အမဲလိုက်ရာမှ ပြန်လာသူများ နှင့် ကုန်သည်များကို မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p>ရွှီယွဲ့ဖျင်က ချင်မင့်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ လမ်းမကြီးဘေးတွင် ဆိုင်ခန်းများစွာ ရှိပြီး အနီရောင် မီးအိမ်များ ဆွဲထားသဖြင့် အလွန် စည်ကားလှပေသည်။</p> <p>မြို့နယ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မီးစမ်းရေ ရှိပြီး ငွေရောင်နွယ်ပင်အိုကြီး တစ်ပင်မှာ ထိုနေရာ၌ အမြစ်တွယ်နေသည်။ ယင်းမှာ မြို့နယ်အမည်၏ မြစ်ဖျားခံရာ ပင်ဖြစ်၏။</p> <p>ရွှီယွဲ့ဖျင်က ချင်မင့်ကို ခေါ်ကာ အရက်ဆိုင် တစ်ခုသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ဆိုင်ရှေ့တွင် လက်ရာပြောင်မြောက်သော မီးအိမ်များ ဆွဲထားပြီး အတွင်း၌ နေမင်းကျောက်တုံးများက တောက်ပနေသည်။</p> <p>ဆိုင်ရှင်မှာ အနောက်ဘက်မှ လာသူ ဖြစ်ကြောင်း ရွှီယွဲ့ဖျင်က ပြောပြသည်။ ထိုဆိုင်တွင် ဖုန်းယီအန်း ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ချိန်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုဖုန်း က ဒီနေ့ မွန်းတည့်ချိန်လောက်မှ ရောက်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> ဆိုင်ရှိ လူငယ်က သတင်းပေးသည်။</p> <p>ရွှီယွဲ့ဖျင်က ချင်မင့်ကို ထိုနေရာတွင် ခေတ္တ စောင့်ခိုင်းထားပြီး သူကတော့ ချမ်းသာသော အဘိုးအို၏ အိမ်သို့ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ ချင်မင် က ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ရင်း ပြတင်းပေါက်ပြင်ပမှ နှင်းပွင့်များကို ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရွှီယွဲ့ဖျင် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် ကိုယ်ပေါ်မှ နှင်းများကို ခါချလိုက်ပြီး အရက်အချို့ကို သောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဦးလေးရွှီ အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p> ချင်မင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီယွဲ့ဖျင် က ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"သူတို့က ငါ့ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဧည့်ခံပါတယ် နောက်ကျရင် မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်လို့လည်း ပြောတယ်"</p> <p>ချင်မင်က သေချာ စုံစမ်းကြည့်သောအခါ အခြေအနေမှန်ကို သိလိုက်ရသည်။ ရွှီယွဲ့ဖျင်မှာ အဘိုးအိုနှင့် မတွေ့ရဘဲ အိမ်စေနှင့်သာ တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အိမ်စေမှာ ပြုံးရွှင်နေသော်လည်း ယင်းမှာ ယဉ်ကျေးသော အပြုအမူတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ချင်မင့် ကဲ့သို့ လူငယ်များစွာ လာရောက်နေကြသဖြင့် အချိန်တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးမည်ဟုသာ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"သူတို့က ငါတို့ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ ငြင်းလိုက်တာပဲ"  ချင်မင် က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီယွဲ့ဖျင်ကတော့ ချင်မင်၏ ခွန်အားမှာ ပေါင်ခြောက်ရာအထိ ရှိသဖြင့် တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားသည်။</p> <p>မွန်းတည့်ချိန်တွင် ဖုန်းယီအန်း နှင့် ကင်းလှည့်သူ နှစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းတို့သည် နှင်းများကြားမှ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာကြပြီး အအေးဓာတ်များကို ယူဆောင်လာကြသည်။</p> <p>ဖုန်းယီအန်းက ရွှီယွဲ့ဖျင် ကို အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်သွားကာ သီးသန့် စကားပြောသည်။ အခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ ဖုန်းယီအန်း ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>"ရွှီဟောင်း မင်းက တကယ်ကို နားမလည်တဲ့သူပဲ လူဆိုတာ အခြေအနေကို ကြည့်တတ်ရတယ် မင်းမှာ သားသမီးတွေ ရှိတာ မမေ့နဲ့ဦး"</p> <p>ပြောကာ ဖုန်းယီအန်း က ရွှီယွဲ့ဖျင် ၏ ပါးကို ခပ်ဖွဖွ ရိုက်၍ ခြိမ်းခြောက်လေသည်။</p> <p>ယင်းမှာ ဗြောင်ကျကျ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျုပ် ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဆေးတွေကို ချက်ချင်း စိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> ရွှီယွဲ့ဖျင် က ပြန်ပြောလိုက်ရသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ဖုန်းယီအန်း အခန်းထဲမှ ပြုံးလျက် ထွက်လာသည်။ ချင်မင်က ရွှီယွဲ့ဖျင် နှင့်အတူ ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လမ်းတွင် ချင်မင်က ရွှီယွဲ့ဖျင်၏ ပါးပေါ်မှ လက်ဝါးရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဦးလေးရွှီ အခန်းထဲတွင် အစော်ကားခံခဲ့ရသည်ကို သိလိုက်သဖြင့် ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဦးလေးရွှီ သူတို့က မကောင်းမှုတွေ ဆက်တိုက် လုပ်နေတာဆိုတော့ နတ်ဘုရားတွေကလည်း ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး မကြာခင်မှာ သူတို့ကို အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်"</p> <p>ချင်မင်က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save