Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">လေနှင်းကြားမှ ဓားအလင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တောင်လေက ပြင်းထန်လှပေသည်။ ဝူးဝူးမြည်သံမှာ သရဲတစ္ဆေများ ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး သစ်ကိုင်းများကို ကျိုးပဲ့စေကာ တောအုပ်အတွင်းမှ နှင်းများကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော နှင်းပွင့်ကြီးများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ဖြူဖွေးနေတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က လေနှင်းများကြားတွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းလာပြီး ကင်းလှည့်အဖွဲ့ စခန်းချရာ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>သူက သိမ်းဆည်းရမိထားသော လေးနှင့် မြှားကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏အမြင်တွင်မူ ယင်းမှာ အားပျော့သော လေးသာ ဖြစ်သော်လည်း ဘဝသစ် ရရှိသူများ၏ လက်နက်မှာ သူ အရင်သုံးခဲ့သော လေးထက်စာလျှင် အများကြီး ပိုကောင်းပေသည်။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော လေနှင်းများက မျက်နှာကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူက မျက်လုံးများကို မှေးထားလိုက်ရသည်။ သူက ထူထဲသော အအေးခံအင်္ကျီများကို ချွတ်လိုက်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ကာ အပြင်မှ အင်္ကျီပါးတစ်ထည်ကို ထပ်ဝတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူက မိမိ ယူဆောင်လာသော လေးနှင့် အထုပ်ကို နှင်းကျင်းတစ်ခုအတွင်း မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးဖြင့် ဖိထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကင်းလှည့်သူများဆီမှ ရရှိထားသော သံလှံ လေးစင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်စေဘဲ ချဉ်းကပ်သွားရာ တောင်ထိပ်ရှိ မြေပြန့်လွင်ပြင်နှင့် မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ဝေးတော့သည်။</p> <p>လေနှင်းများသာ မပြင်းထန်ပါက ကျားတစ်ကောင်ခန့် ကြီးမားသော ထိုရွှေရောင်ခွေးကြီးမှာ သူစိမ်း၏ အနံ့ကို ရရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့ ဖြစ်နေသည့်တိုင် ထိုခွေးကြီးမှာ တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများ ပါဝင်သော နားရွက်များကို ထောင်လိုက်သည်။</p> <p>သစ်သားအိမ်ကြီး တစ်လုံးအတွင်းမှ မီးရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ လူရိပ်အချို့ကို မြင်တွေ့နေရသည်။ အလွန်အေးစက်သော ရာသီဥတုတွင် ၎င်းတို့က အရက်သောက်ရင်း မီးဖိုပေါ်ရှိ ကြေးအိုးထဲမှ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထွက်နေသော အသားဟင်းများကို စားသောက်နေကြသည်။</p> <p>"သွေးဝါးတောထဲက မီးစမ်းရေက ခန်းတော့မှာဆိုတော့ အဲဒီ ပါရမီရှိတဲ့ သတ္တဝါကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ ကြိုတင်ပြီး စီစဉ်ထားရမယ်"</p> <p>စကားသံများမှာ လေနှင့်အတူ ပါလာသဖြင့် ချင်မင်က ဆက်လက် နားထောင်ချင်နေမိသည်။ ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှ လူအချို့မှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန်အတွက် တောင်ပေါ်ရှိ ထူးခြားသော သတ္တဝါတစ်မျိုးကို ပစ်မှတ်ထားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူ ဆက်လက်၍ ချောင်းမြောင်း နားထောင်၍ မရတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုရွှေရောင်ခွေးကြီးမှာ အိမ်အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး သူရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ ဟောင်ရန် ပြင်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက ပြတင်းပေါက်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အသန်မာဆုံးဟု ထင်ရသော သူကို လေးဖြင့် ပစ်လိုက်သည်။ သံမြှားများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမှောင်ထုကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သစ်သားအိမ်အတွင်းသို့ တရစပ် တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>အတွင်းမှ ညည်းတွားသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူရိပ်အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဝပ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင် တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို ရိုက်ချိုးကာ စားပွဲများ တံခါးချပ်များကို ကာကွယ်လျက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့က သစ်ပင်နှင့် ကျောက်ဆောင်များကို အကာအကွယ်ယူကာ တိုက်ခိုက်သူကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြသည်။</p> <p>ထိုရွှေရောင်ခွေးကြီးမှာလည်း အဆက်မပြတ် ဟောင်နေပြီး ပြင်းထန်သော ခွန်အားများဖြင့် ချင်မင် ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p>ချင်မင်က ထိုခွေးကြီးကို ခေတ္တ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူ၏ မြှားများအားလုံးမှာ လူတစ်ဦးတည်းဆီသို့သာ ဦးတည်နေသည်။ ယင်းမှာ ဖုအန်းထောင် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားသော ကင်းလှည့်သူများကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူမှာသာ အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ပါက အခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဖုအန်းထောင်မှာ မြှားတစ်စင်းသာ ထိမှန်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာမှာလည်း မပြင်းထန်ချေ။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော အထူးပြုလုပ်ထားသည့် ချပ်ဝတ်မှာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သံမြှားမှာ အရေပြားထဲသို့ အနည်းငယ်သာ တိုးဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင် ဖုအန်းထောင်က ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြှားအများစုမှာ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။ သူက သစ်ပင်များကို အကာအကွယ်ယူကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာနေသည်။</p> <p>သူက တစ်ဖက်လူ ပစ်လိုက်သော မြှားများ၏ အရှိန်ကို ကြည့်ကာ ထိုရန်သူမှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် မရသေးသူဖြစ်သဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ မခက်ခဲဟု ယူဆလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်၏ ခွန်အားမှာ နည်းပါးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကင်းလှည့်သူများ၏ လေးမှာ သူ၏ ခွန်အားကို မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှေရောင်နှင့် အမည်းရောင် အစင်းကြောင်းများ ပါဝင်သော ထိုခွေးကြီးမှာ အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ချင်မင့်ကို ကိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးအတွင်းမှ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သွားများမှာလည်း အလွန် ထက်မြက်လှပေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုခွေးကြီး၏ ကိုယ်ထည်မှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားသည်။ ဟောင်သံမှာလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ သံလှံတစ်စင်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းလာပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ ကြမ်းကြုတ်လှသော မျက်ဝန်းများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အရောင်မှိန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ယင်းမှာ အတော်လေး သန်မာသော မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါ တစ်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း ချင်မင်၏ လှံတစ်စင်းဖြင့်သာ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ၎င်းသည် ချင်မင်၏ ရှေ့ ငါးမီတာခန့် အကွာတွင် လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>အဝေးမှ ဖုန်းယီအန်းသည် ခွေးကြီး သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ နှမြောတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ရွှေလေး"</p> <p>ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများ၏ မျက်စိတွင် ရွာသားများ၏ အသက်မှာ ထိုခွေးတစ်ကောင်လောက်ပင် တန်ဖိုး မရှိသဖြင့် အော်ဟစ် ငိုကြွေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူသည် ညာဘက်လက်မောင်းကို လွှဲလိုက်ပြီး နောက်ထပ် လှံတစ်စင်းကို ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ လှံမှာ လေနှင်းများကို ဖောက်ထွင်းကာ ဖုန်းယီအန်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ဖုန်းယီအန်းမှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိသူဖြစ်သဖြင့် တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်လှသည်။ သူက ကိုယ်ကို အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ဖြင့် ထိုလှံကို ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံနှင့်အတူ မီးပွင့်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်းယီအန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားကာ ဓားကိုပင် လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူက ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်သော ခွန်အားက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သံလှံမှာ သူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားပြီး သစ်သားအိမ်၏ တံခါးချပ်ကို မှန်ကာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားစေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အရပ် နှစ်မီတာနီးပါး ရှိသော ဖုအန်းထောင်က နှင်းများကို နင်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး ချင်မင်နှင့် ဆယ်မီတာပင် မဝေးတော့ချေ။</p> <p>သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ အထူးပြုလုပ်ထားသော သံလှံပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ အမှောင်ထုကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြွေဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်သည် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ ဖြစ်သဖြင့် အာရုံခံစားမှု အလွန် ထက်မြက်လှသည်။ သူက လှံ၏ ဦးတည်ရာကို သေချာစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>သူက အင်အားကို မဖြုန်းတီးလိုသဖြင့် ကိုယ်ကို အနည်းငယ်သာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ လှံမှာ လွဲချော်သွားသည်။ သူက အရှိန်မပျက်ဘဲ လေပြင်းများနှင့်အတူ ရန်သူရှိရာသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်လာသည်။</p> <p>သူက လှံကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသော ကင်းလှည့်သူ တစ်ဦးမှာမူ ထိုလှံနှင့် တည့်တည့် တိုးတော့သည်။</p> <p>ယင်းမှာ ချင်မင်က တမင် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖုအန်းထောင်က ကာကွယ်လိုက်လျှင် တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ပါက လှံမှာ နောက်ကွယ်မှ လူထံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ကွယ်မှ လူမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ချေ။ အကွာအဝေးမှာ အလွန် နီးကပ်နေသလို ဖုအန်းထောင်ကလည်း သူ၏ အမြင်ကို ကွယ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အား"</p> <p>သူက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သံလှံမှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော ချပ်ဝတ်မှာလည်း လုံးဝ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားရလေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ တားဆီးလိုက်ခြင်းက လှံ၏ ဦးတည်ရာကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သံလှံမှာ မူလ လမ်းကြောင်းမှ အနည်းငယ် လွဲသွားပြီးနောက် ထိုကင်းလှည့်သူကို သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်တွင် ရိုက်နှက်ကာ တွဲလောင်း ဖြစ်သွားစေသည်။ သွေးများမှာ လှံတံတစ်လျှောက် စီးကျလာပြီး နှင်းပြင်ကို နီရဲသွားစေတော့သည်။</p> <p>သူက အလွန် နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေသော်လည်း အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ချေ။</p> <p>နောက်ကွယ်မှ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့မှာ ကျောချမ်းသွားကြပြီး နောက်သို့ အလိုလို ဆုတ်မိသွားကြသည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်သည် သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိရှိထားပြီး မျက်နှာမှာ အေးစက်နေသည်။ ဆယ်မီတာ အကွာအဝေးမှာ သူ့အတွက် ခဏချင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ လိပ်နေသော ဆံပင်မည်းများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဓားရှည်မှာ အလွန် ကြီးမားကာ ထက်မြက်လှသည်။ သူက တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ဖြိုခွင်းတော့မည့်အလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>ချင်မင်သည် ငြိမ်သက်နေချိန်တွင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါတွင်မူ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ သူက ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းကာ ထိုဓားချက်ကို လွဲချော်စေပြီး လက်ထဲရှိ နောက်ဆုံး လှံဖြင့် ဓား၏ ဘေးဘက်ကို ရိုက်နှက်ကာ လမ်းကြောင်းကို လွှဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာ သူ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။</p> <p>သူက ဓားကို အားစိုက်ကာ လှံကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားပြီး တစ်ဖက်လူကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်သည်။ သို့သော် သူက ပြင်းထန်သော တွန်းကန်အားကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ချင်မင်ကလည်း လှံကို ဓားမျက်နှာပြင်တွင် ကပ်၍ တိုက်ခိုက်ရာ မီးပွင့်များစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့ထားသည်။ ထို့နောက် သူက အတင်း တိုးဝင်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ရှိ ဓားဖြင့် ဖုအန်းထောင်၏ ရင်ဘတ်ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ၏ ဓားရှည်မှာ လှံကို မတွန်းထုတ်နိုင်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး ရန်သူမှာ အလွန် သန်မာကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။</p> <p>သူက ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှ ချပ်ဝတ်ဖြင့် ထိုဓားကို ကာကွယ်လိုက်ရာ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်သည် ထိုအရှိန်ကို အသုံးချကာ နောက်သို့ အမြန် ဆုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပထမဆုံး အကြိမ် ရင်ဆိုင်မှုတွင် အသာမရခဲ့သဖြင့် အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းညှိရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက ထုံကျင်နေသော ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်ရာ ချပ်ဝတ်တွင် အက်ရာများ ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းမှာ ဓားထက်လွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အား ပြင်းထန်လွန်း၍ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက အစပိုင်းတွင် တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားကို အထင်သေးခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ ရှေ့မှ လူငယ်လေးကို အလေးအနက်ထား၍ ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>ချင်မင်သည် သူ၏ ဓားကို ကြည့်လိုက်ရာ ဓားသွားမှာ ပျက်စီးသွားပြီး အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းမှာ သာမန်သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ လက်နက်များကို မယှဉ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက မိမိ၏ ခွန်အားမှာ တစ်ဖက်လူထက် သာလွန်သော်လည်း အရှိန်အဟုန်တွင်မူ အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးကြောင်း သိရှိထားသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်မှုနှင့် အရှိန်ကို ပိုပြီး အားပေးသဖြင့် သူက တစ်ဖက်လူကို အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ကာ ဝေးရာသို့ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်တာလဲ"</p> <p>ဖုအန်းထောင်က မေးလိုက်သည်။ သူက အစပိုင်းတွင် ရန်သူမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်သော လူငယ်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အဆင့်တူ ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရန်သူ၏ ပြင်းထန်သော ခွန်အားများကြောင့် သူက တည်ငြိမ်သွားပြီး ရန်သူကို တန်းတူထား ဆက်ဆံလိုက်သည်။ ထိုလူငယ်မှာ အလွန် ငယ်ရွယ်သဖြင့် ချီရှမြို့တော်မှ ထွက်လာသော မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များလားဟု သူက သံသယ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကတော့ မတူပေ။</p> <p>ချင်မင်က ဘာမှ မပြောဘဲ လက်ထဲရှိ လှံနှင့် ဓားကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးဝင်သွားသည်။ သူက ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ၏ အငွေ့အသက်များမှာ အလွန် ခိုင်မာလှပေသည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို သူ ပိုမို သံသယ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ချင်မင်သည် မှောင်မိုက်နေသော တောအုပ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးစမ်းရေရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့မှာ သူ့ကို မှတ်မိသွားကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့သည် အစပိုင်းတွင် ထိုပုံရိပ်ကို ရင်းနှီးနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မီးရောင်အောက်တွင် မျက်နှာကို သေချာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွန် အံ့သြသွားကြရသည်။</p> <p>"မင်းက သစ်နှစ်ပင်ရွာက ချင်မင် လား"</p> <p>ဖုန်းယီအန်းမှာ မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ သူက ထိုလူငယ်လေးကို အကြိမ်အနည်းငယ် မြင်ဖူးသော်လည်း ဘဝသစ် ရသည်မှာ မကြာသေးဟု သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင်က ပြန်မဖြေဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လိုက်ရာ လှံမှာ လေနှင်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းများပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>"သူ့ကို ဝိုင်းထားကြ လွတ်မသွားစေနဲ့ ငါ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းချင်တယ်"</p> <p>ဖုအန်းထောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူက ဖုန်းယီအန်းတို့ ကြောက်လန့်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို အားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"အားလုံး ဝိုင်းပြီး တိုက်ကြ အမြန် ရှင်းပစ်ရအောင်"</p> <p>ကင်းလှည့်သူ တစ်ဦးက အော်ဟစ်ကာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူက အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ချင်မင့်ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့လည်း အရေးပါသော နေရာများမှနေ၍ ဝိုင်းရံထားကြသည်။</p> <p>တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သံလှံနှင့် ဓားအလင်းတန်းများမှာ လေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေပြီး တိုက်ပွဲ နယ်မြေမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပျက်ယွင်းနေသည်။ ချင်မင် အမည်ရှိ ထိုလူငယ်မှာ ဤမျှအထိ သန်မာနေမည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။</p> <p>ချင်မင်နှင့် ဖုအန်းထောင်တို့သည် တောအုပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ကျန်ရှိသူ သုံးဦးမှာလည်း သတိထားကာ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p>တောထဲတွင် သစ်ပင်များ ကျိုးပဲ့သံများမှာ ဆူညံနေပြီး တုတ်ခိုင်သော သစ်ပင်ကြီးများပင် လဲကျကုန်ကြသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သစ်ပင်ပေါ်မှနေ၍ ချင်မင့်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်သည် ဖုအန်းထောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ကျောပေးထားချိန်တွင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှ မွေးမြူထားသော နှင်းမျောက်ဝံက အခွင့်ကောင်းယူ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ခြေသည်းများမှာ အလွန် ထက်မြက်လှပြီး ချင်မင်၏ လည်ပင်းကို ဆွဲဖြဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်သည် ထိုနှင်းမျောက်ဝံ ရှိနေသည်ကို အစောပိုင်းကတည်းက သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူက တောင်ပေါ်သို့ တက်လာကတည်းက ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်များကို သတိထားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားဖြင့် လေထဲသို့ ခုတ်ချလိုက်ရာ နှင်းမျောက်ဝံမှာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက် ပြတ်သွားတော့သည်။</p> <p>မျောက်သွေးများ စင်ထွက်လာပြီး ၎င်းသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ခဏချင်းမှာပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save