Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရန်သူကို သုတ်သင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နှင်းမျောက်ဝံမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့မှာ ကျောချမ်းသွားကြပြီး နောက်သို့ အလိုလို ဆုတ်မိသွားကြသည်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကရော သူ့ကို တကယ် နိုင်ပါ့မလားဟု ၎င်းတို့ ထပ်မံ သံသယ ဝင်လာကြသည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အဟုန်မှာမူ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပေ။ ချင်မင်က နှင်းမျောက်ဝံကို ရှောင်တိမ်းရန် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်စဉ် ပေါ်လာသော ဟာကွက်ကို အသုံးချကာ နှင်းများကို ခွဲ၍ အလွန် ပြင်းထန်သော အားဖြင့် ခါးကို ပိုင်းဖြတ်ရန် ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်က ကြိုတင် တွက်ဆထားသည့်အလား ဘယ်ဘက်လက်မှ သံလှံကို နောက်ကျောသို့ ပို့ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုအန်းထောင်၏ ပြင်းထန်သော ဓားချက်က လှံရိုးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည့် အရှိန်ကို အသုံးချကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်ပြီး ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>သာမန်လူများဆိုလျှင် ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် မရဲဝံ့ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပွဲချင်းပြီး မသေဆုံးလျှင်တောင်မှ ထိုပြင်းထန်လှသော အရှိန်ကြောင့် အတွင်းဒဏ်ရာရကာ သွေးအန်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချင်မင်မှာ ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ ခုန်တက်လိုက်သည်နှင့် ပစ်မှတ်အနားသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုတုတ်ခိုင်သော ကင်းလှည့်သူမှာ ကြက်သီးများ ထသွားလေသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်မှ သားရဲကြီး တစ်ကောင်အလား ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p>သူက အမြန် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ဖက်လူ၏ ဓားချက်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ခဏချင်းမှာပင် သူက ဓားရိုးကိုပင် မြဲအောင် မကိုင်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။</p> <p>တိုတောင်းပြီး ပြင်းထန်လှသော အကြိမ်အနည်းငယ် ထိခိုက်မှု အပြီးတွင် သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ အသားများ စုတ်ပြဲသွားကာ သွေးများ စီးကျလာပြီး ဓားရိုးကိုပင် နီရဲသွားစေသည်။ ယခုအခါ သူက ဓားကို ဆက်လက် ကိုင်ဆောင်ထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။</p> <p>"ရွှပ်"</p> <p>မီးစမ်းရေ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ လွင့်ထွက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး သံလှံဖြင့် ဖုအန်းထောင်၏ ဓားကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုသူနှစ်ဦးလုံးမှာ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုတတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာမူ အလွန် ကြမ်းကြုတ်လွန်းလှသည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ လူသတ်နေခြင်းက ၎င်းတို့ကို ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသော ဤလူငယ်လေးပေးသော ဖိအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။ လှံတစ်ချက် ဓားတစ်ချက်တိုင်းက သူ၏ လက်မောင်းကို ထုံကျင်သွားစေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူက လှည့်ထွက်ပြီး မှောင်မိုက်နေသော တောအုပ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးချင်စိတ်များပင် ပေါ်လာမိသည်။ သို့သော် ထွက်ပြေးပါက နောက်ကျောကို အကာအကွယ်မဲ့ ပေးလိုက်ရသလို ဖြစ်ပြီး အသတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p>"တောင်ပေါ်က စခန်းမှာ ခုတ်ဖြတ်စရာ ခေါင်း ခုနစ်လုံး ရှိတဲ့အထဲက အခု လေးလုံးကို ခုတ်ပြီးသွားပြီ မင်းတို့ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"</p> <p>ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်မှာ ကြက်သေ သေသွားပြီးနောက် မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။ ဤလူငယ်လေးက ရွှေရောင်ခွေးကြီး၊ နှင်းမျောက်ဝံနှင့် ၎င်းတို့ ငါးဦးကို တစ်တန်းတည်း ထားကာ သားရဲတိရစ္ဆာန်များနှင့် တန်းတူ သတ်မှတ်နေခြင်းလော။</p> <p>ရှောက်ချန်ဖုန်းနှင့် ဖုန်းယီအန်းတို့က လက်ထဲရှိ သံလှံနှင့် ဓားရှည်တို့ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို ဤသို့ နှိမ့်ချပြောဆိုရဲသူမှာ သေချင်နေသူသာ ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p>ချင်မင်က ၎င်းတို့၏ ဒေါသကို ဆွပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူသုံးဦးမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားနေကြကြောင်း သူ အာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသော ဖုအန်းထောင် ထွက်ပြေးသွားပါက သူ လိုက်မမီမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p>တကယ်တမ်းလည်း ဖုအန်းထောင်၏ ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ဒေါသကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဤနယ်မြေတွင် အခြားသော ဝါရင့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များပင် သူ့ကို ဤသို့ မစော်ကားရဲကြချေ။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်လာခဲ့ပြီး နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေကာ အဆင့်သစ်တစ်ခု၏ တံခါးဝသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"သူက သစ်နှစ်ပင်ရွာက ချင်မင်ဆိုတာလား"</p> <p>ဖုအန်းထောင်က နောက်ကွယ်ရှိ လူနှစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။ ယခင်က သွေးဝါးတောအကြောင်း ပြောဆိုစဉ်က ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့က ချင်မင်၏ အကြောင်းကို ပြောပြဖူးသည်။ ရွှေရောင်ပါရမီ ပါလာသော ထိုလူငယ်လေးကို လမ်းပြအဖြစ် အသုံးချပြီး သတ်ပစ်ရန် ၎င်းတို့က တိုင်ပင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"သူပဲ"</p> <p>မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ဖုန်းယီအန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဖုအန်းထောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ ဒီကိစ္စပြီးရင် သစ်နှစ်ပင်ရွာကို သွေးချောင်းစီးအောင် လုပ်ပစ်ရမယ် ယောက်ျား မိန်းမ အကြီး အငယ် တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားဘူး အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန် တောင်ရှင်းလင်းရေး စတဲ့အချိန်မှာ တောနက်ထဲကနေ ထင်မှတ်မထားတဲ့ နာမည်ကျော် သားရဲ တစ်ကောင်က ရွာကို ဝင်တိုက်တယ်ဆိုတာ သာမန်ပါပဲ"</p> <p>သူက သွေးစွန်းနေသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်မှာမူ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိပေ။ သူက တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ပြင်းထန်လာစေရန် တမင် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ ထွက်မပြေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက မီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>"ငါ ခုနက ပြောတာ မှားလို့လား ချီရှမြို့တော်က မင်းတို့ကို လစာ အများကြီး ပေးတယ် ရွာသားတွေကလည်း မင်းတို့ကို လေးစားကြတယ် ရိက္ခာပင်တွေ လျော့နည်းသွားရင်တောင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့အတွက် လမင်းနက်ကို စိုက်ပျိုးပေးခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ဘယ်လို လုပ်ခဲ့ကြလဲ ရေကို ခန်းအောင်လုပ်ပြီး ငါးဖမ်းသလိုမျိုး အရိုးထဲက ခြင်ဆီကို စုပ်ယူသလိုမျိုး မီးစမ်းရေထဲက ပါရမီ စွမ်းအင်တွေ အကုန်လုံးကို စုပ်ယူချင်နေကြတာ နောက်နှစ်မှာ ရိက္ခာပြတ်လပ်ပြီး လူဘယ်နှယောက် သေမလဲဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ဘူး အပြစ်ကင်းတဲ့ ရွာသားတွေကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့အတွက် သတ်ပစ်ခဲ့သေးတယ်</p> <p> မင်းတို့ မျက်စိထဲမှာ လူ့အသက်က တောဆိတ်တစ်ကောင်လောက်တောင် တန်ဖိုး မရှိဘူး မင်းတို့ မွေးထားတဲ့ ရွှေရောင်ခွေးကြီးလောက်တောင် အရာမဝင်ဘူး မင်းတို့ဆီမှာ လူစိတ်ရော ရှိသေးရဲ့လား မင်းတို့ကို ရွှေရောင်ခွေးကြီး နှင်းမျောက်ဝံတို့နဲ့ တစ်တန်းတည်း ထားတာ မှားလို့လား မင်းတို့က အဲဒီကောင်တွေထက်တောင် ပိုပြီး အန္တရာယ် များသေးတယ် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းနဲ့ တခြား တာဝန်ကျေတဲ့ ကင်းလှည့်သူတွေကို ပြန်တွေးကြည့်စမ်း မင်းတို့က သူတို့နဲ့ တစ်တန်းတည်း နေဖို့တောင် မတန်ဘူး"</p> <p>ချင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံတွင် ဒေါသထွက်နေခြင်း မရှိသလို အသံလည်း မကျယ်လှချေ။ သို့သော် ထိုစကားများက ဖုအန်းထောင်၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်များတွင် သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာစေသည်။ သူက ဘာစကားမျှ မပြောတော့ဘဲ အတင်း တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့ပင်လျှင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိုးနှက်လိုက်သော အသံတိတ် လူငယ်လေးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်နေကြသည်။</p> <p>ချင်မင်က အရင်ဆုံး စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လေးလံသော သံလှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း လိုသလို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ ထက်မြက်လှသော လှံသွားများက အရိပ်များအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ နှင်းပွင့်ကြီးများကို မွှေနှောက်လိုက်သည်။ ဖုအန်းထောင်က ခေါင်းကို ယိမ်းကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ် လှံသွားမှာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ပန်းကန်လုံးအရွယ်ခန့် ရှိသော ထင်းရှူးပင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ချင်မင်က လှံရိုးကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရာ သစ်ပင်မှာ ကျိုးပဲ့သံနှင့်အတူ ပြတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးကြားတွင် ဓားအလင်းတန်းများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲမှာ အလွန် အန္တရာယ် များလှပေသည်။ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ သစ်ပင်များမှာ လဲကျကုန်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။ မီးစမ်းရေအနီးသို့ ရောက်သောအခါ ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ချက်နှင့်အတူ ကြီးမားသော သစ်သားအိမ်ကြီး တစ်လုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ဓားချက်များအောက်တွင် တစ်စစီ ပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p>အရပ် နှစ်မီတာနီးပါး ရှိသော ဖုအန်းထောင်မှာ အစပိုင်းတွင် ဖိအားပေးနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အမောတကော အသက်ရှူနေရသည်။ သူ၏ လိပ်နေသော ဆံပင်ရှည်များကြားမှ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူက အလွန် တုန်လှုပ်နေမိသည်။ သူကိုယ်တိုင် အလွန် ပင်ပန်းနေပြီး လက်မောင်းများပင် ထုံကျင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာမူ အလွန် ကြံ့ခိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်သာ မမြန်ပါက အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်မှာ အနည်းငယ် ပြဿနာ ရှိနေကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်ပြီး မိမိ၏ အားသာချက်ကို သိရှိသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့က ချင်မင် လှံနှင့် ဓားကို အသုံးပြုနေချိန်တွင် အစွမ်းကုန် အသုံးချကာ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဒေါင်"</p> <p>စူးရှသော ဓားနှင့် လှံ ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်မင်က ဓားဖြင့် ရှောက်ချန်ဖုန်း၏ သံလှံကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး ဓားကျောဖြင့် ဖုန်းယီအန်း၏ ဓားရှည်ကို အမြန် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖုအန်းထောင်မှာ လူရုပ်ပေါက်နေသော ကျားတစ်ကောင်အလား အလွန် ကြမ်းကြုတ်နေပေသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ လေနှင်းများကြားတွင် လွင့်ပျံနေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အလွန် ထက်မြက်နေသည်။ သူက ဓားရှည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် အစွမ်းကုန် ခုတ်ချနေတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သံလှံကို ကိုင်ကာ ခုခံရာတွင် ယခင်ကလောက် ခွန်အား မပါတော့ဘဲ ဖိအားပေးခံနေရကြောင်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"အစွမ်းကုန် ဝိုင်းတိုက်ကြ"</p> <p>ချင်မင်က ဓားဖြင့် အခြား နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး ဘယ်ဘက်လက်မှ သံလှံမှာ ဖုအန်းထောင်၏ တရစပ် ခုတ်ချနေသော ဓားချက်များအောက်တွင် ဖိအားပေးခံနေရသဖြင့် အလွန် အန္တရာယ် များလှပေသည်။</p> <p>အကြိမ်အနည်းငယ် အသက်အန္တရာယ် ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ချင်မင်က နှစ်ဦးလုံး ဒဏ်ရာရမည့် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဖုအန်းထောင်၏ ဓားက သူ့ဆီသို့ ဝင်လာသော်လည်း သူ၏ လှံသွားက ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ တစ်ဖက်လူကို နောက်ဆုတ်ရန် ဖိအားပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်က ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ ရက်စက်မှုတွင် သူ ဘယ်သူ့ကို မကြောက်ဖူးပေ။ သူက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းရှိ အရေးကြီးသော နေရာများကို ရှောင်ရှားကာ တောက်ပသော ဓားရှည်ဖြင့် ချင်မင်ကို အထက်မှနေ၍ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့၏ မျက်နှာတွင်လည်း ရက်စက်သော အပြုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့က ညီညွတ်စွာဖြင့် ချင်မင်၏ ဆုတ်လမ်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ ဓားနှင့် လှံက ပြိုင်တူ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ချင်မင်၏ လက်ထဲရှိ ဓားမှာ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန်သာ အသုံးပြုနိုင်တော့သည်။</p> <p>ချင်မင်မှာ နောက်ဆုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သလို ရှေ့မှ ဖုအန်းထောင်၏ ဓားကိုလည်း ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မမီတော့ချေ။ ထိုအချိန်တွင် သူက မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ သံလှံကို အထက်သို့ မြှောက်ရန် အချိန်မရတော့သဖြင့် လှံ၏ ဦးတည်ရာကို မပြောင်းလဲဘဲ ဖုအန်းထောင်၏ ပေါင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားစေလိုက်သည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားသော်လည်း ပိုမို ရက်စက်လာခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာချင်း လဲလှယ်သော တိုက်ပွဲတွင် သူက ခြေထောက် တစ်ဖက်သာ ဒဏ်ရာရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဓားက တစ်ဖက်လူကို ထက်ပိုင်း ပိုင်းပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချင်မင်၏ ညာဘက်လက်ရှိ ဓားမှာ အခြား နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက သံလှံကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ထိုထက်မြက်လှသော ဓားရှည်ကို အတင်း ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ဖုအန်းထောင်က အထင်သေးစွာဖြင့် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ထိုလက်မောင်းရော လူပါ တစ်ပါတည်း ပြတ်ကျသွားပေလိမ့်မည်။ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့လည်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ အရပ် နှစ်မီတာ မြင့်သော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ အထက်မှ ခုတ်ချလိုက်သော ဓားချက်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို ၎င်းတို့ထက် ပိုသိသူ မရှိချေ။ သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို ၎င်းတို့ မြင်ယောင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဂျွမ်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြေအနေမှာ ၎င်းတို့ ထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ခြားနားနေပေသည်။ ချင်မင်၏ လက်မောင်းရှိ အင်္ကျီမှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များသာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့ပြင် သူက တစ်ထပ်တည်း ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။</p> <p>ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖုအန်းထောင်၏ ချပ်ဝတ်လောက် မကောင်းမွန်သော်လည်း ချင်မင်က သုံးထပ်တိတိ ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် လုံလောက်လှပေသည်။ ထိုဓားချက်ကို သူက ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လေးလံလွန်းမည်ကို မစိုးရိမ်ပါက တောင်အောက်တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူလေးဦး၏ ချပ်ဝတ်များကိုပါ သူ ဝတ်ဆင်ထားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဖုအန်းထောင်မှာ လေထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီးနောက် ယိုင်လဲသွားသည်။ သူ၏ ပေါင်မှာ အဖောက်ခံထားရပြီး သံလှံကို မနုတ်ရသေးချေ။ သွေးများ စီးကျနေပြီး သူက မတ်တပ်ပင် သေချာ မရပ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>ဖုန်းယီအန်းက ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူက မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ အလွန် ပြတ်သားလှပေသည်။ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံး အမြစ်ပြတ်တော့မည်ကို သူ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရှောက်ချန်ဖုန်းကလည်း ဤလူငယ်လေး၏ ယခင်က အားနည်းဟန်ပြမှုမှာ တမင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလေသည်။</p> <p>ချင်မင်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ သံလှံတစ်စင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ အားကုန် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် လွဲချော်စရာ အကြောင်း မရှိချေ။ သံလှံမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားပြီး အထက်မှအောက်သို့ ဖုန်းယီအန်း၏ နောက်ကျောကို ဖောက်ထွင်းကာ မြေပြင်နှင့် တွဲလောင်း ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"အား"</p> <p>သူက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ခဏချင်းအတွင်း မသေနိုင်သော်လည်း မြေပြင်မှ ရုန်းထွက်၍ မရတော့ချေ။</p> <p>ချင်မင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် နောက်တစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ ဖုအန်းထောင်နှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် နှေးကွေးသော်လည်း ရှောက်ချန်ဖုန်းကို လိုက်မီရန်မှာမူ အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။</p> <p>ရှောက်ချန်ဖုန်းက အလွယ်တကူ အသေခံမည် မဟုတ်ဘဲ လှည့်ကာ သံလှံဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုခံတိုက်ခိုက်လေသည်။ သို့သော် ယင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာ ချင်မင်၏ ဓားချက်ဖြင့် ပြတ်ထွက်သွားလေသည်။ သံလှံမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ချင်မင်က ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မည်သည့် ညှာတာမှုမျှ မရှိဘဲ ရှောက်ချန်ဖုန်းကိုလည်း လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် သွေးများ ပေကျံသွားတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က တိုက်ပွဲနယ်မြေတွင် ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းတို့သာ ထွက်မပြေးဘဲ ဒီမှာ သေချာ တိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို အစောကြီးကတည်းက ရှင်းပစ်ပြီးလောက်ပြီ တိုက်နေရင်းနဲ့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ထွက်ပြေးသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ ငါ အာရုံစိုက်နေရတယ် တစ်ယောက်လွတ်သွားရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ဒီစစ်ဆင်ရေးက ကျရှုံးတာပဲ"</p> <p>"မင်း"</p> <p>ဖုအန်းထောင်က ဓားကို ထောက်ထားရပြီး အလွန် ဒေါသထွက်နေသဖြင့် သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက အာချောင်နေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းတို့နဲ့ ဓားချင်းယှဉ်ခုတ်ရတာ ငါ အာရုံစိုက်ထားရလို့ တကယ်ကို ပင်ပန်းတယ် ဒါပေမဲ့ ငါက ဘဝသစ် ရထားတာ မကြာသေးတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ ရပါတယ်"</p> <p>ချင်မင်က တိုက်ပွဲ ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဘာ"</p> <p>ဖုအန်းထောင်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ တစ်ဖက်လူက ဘဝသစ် ရထားသည်မှာ မကြာသေးဘူးဆိုသည်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်သလို ထိုအမှန်တရားကိုလည်း လက်မခံနိုင်ချေ။</p> <p>"မင်း တကယ်ပဲ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် မရသေးဘူးပဲ"</p> <p>ဖုန်းယီအန်းက သွေးများ အန်ထုတ်ကာ စိတ်ပျက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤမျှ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါဆိုးကြီးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save