Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချီရှမြို့တော်မှ လာသူများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်မင် စဉ်းစားနေစဉ် အစ်ကိုရွှီက ခြံတံခါးကို လာခေါက်လေသည်။</p> <p>"ညီလေးချင် မြန်မြန် ထွက်ခဲ့ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိတယ်"</p> <p>ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ အမြစ်ပြတ်သွားသည့် ကိစ္စက ဤမျှမြန်မြန် ပေါက်ကြားသွားပြီလား။</p> <p>"နောက်တစ်နာရီဆိုရင် ငါတို့ ထွက်ရမယ်"</p> <p>အစ်ကိုရွှီက ပြောပြသည်။ ချီရှမြို့တော်မှ လူများ ရောက်လာပြီး အနီးနားရွာများမှ ဘဝသစ် ရရှိသူများကို တွေ့ဆုံလိုကြောင်း ဆိုသည်။</p> <p>အစ်ကိုရွှီက အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကြားရသလောက်တော့ သူတို့အကုန်လုံးက အထက်တန်းစားမျိုးနွယ်တွေတဲ့ ငါတို့ကို တောင်ရှင်းလင်းရေး ကူညီရင်းနဲ့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လေ့ကျင့်ဖို့ လာကြတာတဲ့"</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ စတော့မှာပေါ့လေ"</p> <p>ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အစ်ကိုရွှီက လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီတစ်ခေါက် မင်း သေချာ ကြိုးစားပြရမယ် လာတဲ့သူတွေက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ချီရှမြို့တော်ကို ရောက်အောင် သွားရမယ်"</p> <p>...</p> <p>တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် အစ်ကိုရွှီ၏ အိမ်တွင် လူစည်ကားနေပေသည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုမှာ အလွန် တက်ကြွနေပြီး နောက်ကျောတွင် ဓားမကြီး တစ်လက်ကို လွယ်ထားလေသည်။ ထို့ပြင် ဟောင်းနွမ်းနေသော သားရေ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သံခမောက်ကိုပါ ဆောင်းထားကာ စစ်ထွက်မည့်အလား ပြင်ဆင်ထားလေသည်။</p> <p>ချင်မင်က အနားသို့ ကပ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဦးလေးလျှို ဒါက ဘာလုပ်မလို့လဲ ဒီနေ့က တွေ့ဆုံပွဲလေးပဲလေ တောင်ပေါ် တက်ရမှာမှ မဟုတ်တာ"</p> <p>"ကြိုပြီး အသားကျအောင် လုပ်ထားတာလေ"</p> <p>အဘိုးလျှိုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>အစ်ကိုရန်ယုံချင်းကလည်း ဤကိစ္စကို အလေးထားပုံရပြီး ဓားနှစ်လက်ကို လွယ်ထားလေသည်။</p> <p>"မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန်ဆိုတော့ ဘာမှ မဖြစ်လောက်ဘူး ဆိုပေမဲ့ အိမ်စောင့်ဖို့ လူချန်ထားရမှာလေ ဦးလေးလျှိုက ဒဏ်ရာဟောင်းလည်း ရှိသေးတယ် အသက်ကလည်း ကြီးနေပြီဆိုတော့..."</p> <p>အစ်ကိုရွှီ၏ စကားမဆုံးမီ အဘိုးလျှိုက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မြင်းအိုကြီးက တင်းကုပ်ထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ မိုင်တစ်ထောင် ပြေးဖို့ စိတ်ကူးနေတုန်းပဲ ကွ နောက်ပြီး အခု ငါက အရမ်း သန်မာနေတာ မင်းနဲ့ ရန်ယုံချင်း နှစ်ယောက်ပေါင်းတောင် ငါ့ကို မနိုင်ဘူး"</p> <p>အဘိုးလျှိုက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လိုက်မည်ဟု အတင်း ပြောနေလေသည်။</p> <p>လူတိုင်းက ဤသို့ စွန့်စားရဲကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ရွာထဲရှိ အခြား ဘဝသစ် ရရှိသူ နှစ်ဦးနှင့် ဒဏ်ရာရနေသော အစ်ကိုဝမ်ချင့်လင်း တို့မှာမူ ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ရလေသည်။</p> <p>သွားရမည့် နေရာမှာ မဝေးလှဘဲ ခုနစ်လီခန့် အကွာရှိ လမ်းဆုံတွင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မှောင်မိုက်နေသော ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တောအုပ်များသာ ရှိလေသည်။</p> <p>ရွာပေါင်း ဆယ်ရွာကျော်သို့ အကြောင်းကြားထားပြီး ဘဝသစ် ရရှိသူများမှာ ခြေလှမ်း မြန်ဆန်ကြသဖြင့် တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သစ်နှစ်ပင်ရွာကဲ့သို့ ရွာငယ်လေးများမှ လူလေးဦးခန့်သာ လာကြပြီး ရွာကြီးများမှ ဆယ်ဦးကျော်ခန့် လာကြသဖြင့် စုစုပေါင်း လူတစ်ရာပင် မပြည့်ချေ။</p> <p>ချီရှမြို့တော်မှ လူများက ပို၍ စောစွာ ရောက်ရှိနေကြပြီး အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ ခွဲထားလေသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးနီးပါး ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး လက်နက်ကောင်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>ရွာအသီးသီးမှ ဘဝသစ် ရရှိသူများလည်း ရောက်ရှိလာသောအခါ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ရှေ့မှ တောက်ပနေသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့် ထက်မြက်လှသော ဓားများကြောင့် လန့်သွားကြသလို မြို့ကြီးပြကြီးမှ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များအပေါ် ရိုသေလေးစားမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့လုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်စု အမှတ်အသားများ အသီးသီး ရှိကြသည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စီတွင် လူဆယ်ဦးကျော်ခန့် ပါဝင်ပြီး ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသော ခေါင်းဆောင် သုံးဦးမှာ အထူးခြားဆုံး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထိုအထဲမှ အမျိုးသား တစ်ဦးမှာ အရပ် သုံးမီတာခန့် မြင့်မားပြီး အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်များမှာ ပခုံးပေါ်တွင် ဝဲကျနေလေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှပြီး ကြီးမားသော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။</p> <p>သူ စီးနင်းလာသော သတ္တဝါမှာလည်း အလွန် အာရုံဖမ်းစားနိုင်ပေသည်။ ယင်းမှာ နီရဲနေသော နွားကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ထည်မှာ လူတစ်ရပ်မက မြင့်မားလှသည်။ ပုံမှန် ချိုနှစ်ဖက်အပြင် နဖူးအလယ်တွင် ထက်မြက်လှသော ဦးချိုတစ်ချောင်းလည်း ရှိနေပေသည်။</p> <p>အရပ် သုံးမီတာခန့် ရှိသော ထိုအမျိုးသားက ရွာအသီးသီးမှ ဘဝသစ် ရရှိသူများ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နွားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး အားလုံးကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့နာမည်က ချောင်လုံ "</p> <p>သူက အတိုချုံး မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ခေါက် တောင်ရှင်းလင်းရေးအတွက် ချီရှမြို့တော်မှ ပညာရှင်များစွာ လာရောက်ကြပြီး မျိုးနွယ်စု ဆယ်စုကျော်က ကူညီပေးမည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့ သုံးဖွဲ့က ဤနယ်မြေကို တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလေသည်။</p> <p>"ငါက ဝေ့မျိုးနွယ်စုက ဝေ့ကျစ်ရို "</p> <p>ခေါင်းဆောင် သုံးဦးအနက်မှ အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။ သူမက လူသန်ကြီး ချောင်လုံ၏ အနားတွင် မရပ်ဘဲ ကျောက်တုံး တစ်တုံးပေါ်တွင် ရပ်နေလေသည်။</p> <p>သူမက ဖြူဖွေးနေသော မြေခွေးသားရေ အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေလေသည်။ ဖြူဝင်းနေသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ချိုမြိန်သော အပြုံးလေးတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုအလှတရားက ရွာသား လူငယ်လေးများ၏ ရင်ကို အလွန် လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။</p> <p>တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ပြီး အဝေးသို့ တစ်ခါမျှ မသွားဖူးသော ထိုလူငယ်များ၏ အမြင်တွင် မြို့ကြီးပြကြီးမှ လာသော ထိုမင်းသမီးလေးမှာ နတ်သမီးလေး တစ်ပါးအလား လှပလွန်းလှသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသည့်တိုင်အောင် မေ့ပျောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုမှာ သွယ်လျလှပပြီး အလွန် ကြည့်ကောင်းပေသည်။ သူမက လေလွင့်နေသော ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ပြီး တောင်ရှင်းလင်းရေးနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စအချို့ကို ရှင်းပြကာ သတင်းတစ်ခုကိုပါ ပြောပြလေသည်။</p> <p>"ဒီနှစ် ဆောင်းတွင်းက နှင်းတွေ ထူထပ်လွန်းလို့ လမ်းတွေ ပိတ်နေပြီး အပြင်က ရိက္ခာတွေ သယ်ဖို့ ခက်ခဲနေတယ် ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူကြပါနဲ့ ချီရှမြို့တော်က သားရဲကြီးတွေနဲ့ ရိက္ခာလှည်းတွေကို သယ်လာဖို့ စီစဉ်ထားပြီးပါပြီ မကြာခင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်"</p> <p>ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြားတွင် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွာသားများ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လွင်လာကြသည်။</p> <p>သို့သော် အချို့ကလည်း ဤသို့ သယ်ယူရပါက ရိက္ခာဈေးနှုန်းများ အလွန် ကြီးမြင့်နေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။</p> <p>"ငါ့နာမည်က မုချင်း "</p> <p>ခေါင်းဆောင် သုံးဦးအနက်မှ နောက်ဆုံး တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ သူက တစ်ကိုယ်လုံးကို အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မျက်နှာကိုပင် မမြင်ရသဖြင့် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားနေပေသည်။ သူ စကားပြောလိုက်သည့်တိုင်အောင် အသံမှာ ယောကျ်ား မိန်းမ ခွဲခြား၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>မုချင်းက ၎င်းတို့သည် တောင်ပေါ်မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို မကျွမ်းကျင်သဖြင့် ဒေသခံ ဘဝသစ် ရရှိသူများ၏ လမ်းပြမှု လိုအပ်ကြောင်း ပွင့်လင်းစွာ ပြောပြလေသည်။</p> <p>ယင်းမှာ အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့လုံး ဒီနေရာသို့ လာရောက်ပြီး ရွာသားများနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ၎င်းတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါမည်ဆိုပါက ဆုကြေးများ အများအပြား ရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချောင်လုံက စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းမွန်ပါက တန်ဖိုးကြီးမားသော အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်များကိုပါ ရရှိနိုင်ကြောင်း ပြောပြလေသည်။</p> <p>ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြားတွင် ပိုမို လှုပ်ရှားသွားကြပြီး လူများစွာ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်ပလာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနယ်မြေတွင် ပြန့်နှံ့နေသော ဘဝသစ် ကျင့်စဉ်များမှာ အဆင့်နိမ့်များသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ အဖွဲ့တွေ အန္တရာယ်ကင်းအောင် အရေးကြီးတဲ့ သတင်းတွေ ပေးတာမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲတွေကို ဖမ်းမိတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ပါရမီ စွမ်းအင်တွေ ရှိတဲ့ နေရာတွေကို ရှာတွေ့တာမျိုးပေါ့"</p> <p>ဆုကြေးများမှာ အလွယ်တကူ ရနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ချီရှမြို့တော်မှ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များမှာ မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ရန်သာမက တောင်နက်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နေရာများကိုပါ ရှာဖွေလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အကယ်၍ တောင်ပေါ်မှာ ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတွေကို တွေ့ရင် ငါတို့ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့တာကလည်း အရေးကြီးတဲ့ သတင်းပေးတာနဲ့ အတူတူပါပဲ"</p> <p>"မြေပြင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို ကျုပ် သိတယ် အဲဒီအထဲမှာ ငွေရောင် အလင်းတန်းတွေ ထွက်နေပြီး ပြုတ်ကျသွားတဲ့သူတွေက ပြန်တက်လာနိုင်ရင်တောင် အသက်ရှင်ဖို့ ခက်တယ် အဲဒါရော ရလား"</p> <p>ချင်မင်က ဘေးနားရှိ ချင်းဆန်းရွာမှ လူတစ်ဦးက အရင်ဦးအောင် ဝင်ပြောလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>အနီးနားရွာများမှ လူအချို့လည်း ထိုနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့ဖူးကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုက ပေါင်ကို ရိုက်ကာ ချင်မင့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူက အခွင့်အရေးကို သူများ ဦးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"တောင်ပေါ်က သံလိုက်စက်ကွင်းတွေ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတာဆိုတော့ မင်းပြောတဲ့ နေရာက သံလိုက်စက်ကွင်း ဆုံမှတ် အသေးစားလေး တစ်ခု ဖြစ်လောက်တယ် အကယ်၍ အဲဒီလို နေရာမျိုး နောက်တစ်ခု ထပ်တွေ့ရင် မင်းကို အလယ်အလတ် အဆင့်ရှိတဲ့ ဘဝသစ် ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ပေးမယ်"</p> <p>သူမက ထိုကဲ့သို့သော ဆုံမှတ်များမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိနေနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေပြီး မြေပုံရေးဆွဲကာ ဒေသခံများကို ပေးခဲ့မည် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလေသည်။ သို့မှသာ နောင်တွင် ထိုအန္တရာယ်ရှိသော နေရာများသို့ မှားယွင်း ဝင်ရောက်ခြင်းမှ ကင်းဝေးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချောင်လုံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အကယ်၍ မြူခိုးတွေ ထွက်နေပြီး အရောင်ငါးမျိုး တောက်ပနေတဲ့ နေရာမျိုးကို တွေ့ရင် လုံးဝ အနားမကပ်ကြနဲ့ အဲဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ် များတယ် အဲဒီလို သတင်းမျိုး ပေးနိုင်တဲ့သူကိုတော့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ဆုချမယ်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူများစွာမှာ အသက်ရှူပင် မြန်လာကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးမှာ ၎င်းတို့အတွက် အလွန် ဝေးကွာလွန်းလှသဖြင့် မည်သူက မက်မောမည် မဟုတ်ပါသနည်း။</p> <p>ချီရှမြို့တော်မှ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များ မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ရန် လာသည်ဆိုခြင်းမှာ အပေါ်ယံ အကြောင်းပြချက်သာ ဖြစ်ပြီး နောက်ကွယ်တွင် ပိုမို အရေးကြီးသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေကြောင်း အချို့က ရိပ်မိသွားကြသည်။ တောင်ပေါ်ရှိ ထူးခြားသော အခြေအနေများမှာ ဒေသခံများ မသိရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် သက်ဆိုင်နေပေသည်။</p> <p>သို့သော် ရွာအသီးသီးမှ ဘဝသစ် ရရှိသူများမှာ စိတ်တည်ငြိမ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသည်ကို သိလျှင်ရော ဘာဖြစ်မည်နည်း။ ထိုအန္တရာယ်ရှိသော နေရာများမှာ ၎င်းတို့ သွားရောက်နိုင်မည့် နေရာများ မဟုတ်ချေ။</p> <p>ထို့ပြင် ချီရှမြို့တော်မှ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များ မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ပင် လာရောက်စေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ရှင်းလင်းရေး ကူညီပေးပြီး သားရဲများ၏ အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ပေးမည်ဆိုပါက လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချောင်လုံက ချီရှမြို့တော်မှ အကြီးအကဲများနှင့် တောင်နက်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော သားရဲများ၏ နောက်ဆုံး ဆွေးနွေးပွဲကို တောင်အပြင်ဘက်တွင် ကျင်းပမည် ဖြစ်ပြီး မကြာမီ ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်သည်။</p> <p>ရွာအသီးသီးမှ ဘဝသစ် ရရှိသူများမှာ တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနယ်မြေတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း အဆင့်မြင့် သားရဲများ၏ သတင်းကို ကောလာဟလ အနေဖြင့်သာ ကြားဖူးကြပြီး တောင်နက်ကြီးအပေါ် ၎င်းတို့၏ အမြင်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားမှု၊ မသိမမြင်ရမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"တောင်အပြင်ဘက်မှာ ဆွေးနွေးကြမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရော သွားကြည့်လို့ ရမလား"</p> <p>စကားပြောလိုက်သူမှာ အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ထဲမှ လူငယ်လေး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ငယ်ရွယ်နေသေးပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ တောင်နက်ထဲရှိ ထိပ်တန်း သတ္တဝါများကို မြင်တွေ့ချင်နေပုံ ရပေသည်။</p> <p>အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့လုံးမှာ မူလက ငြိမ်သက်နေသော်လည်း ယခုအခါ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ လူငယ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သိချင်စိတ်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြင်းပြနေကြပေသည်။</p> <p>ချောင်လုံမှာ သာမန်လူများထက် အရပ် အလွန် ရှည်သဖြင့် ကြီးမားသော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။ သူက မျက်လုံး တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံး ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားကြသည်။</p> <p>သူက အပြစ်တင်ခြင်း မပြုဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"အခွင့်အရေး ရကောင်း ရနိုင်ပါတယ်"</p> <p>ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာတွင် ဆူညံသွားလေသည်။</p> <p>ချင်မင်လည်း စိတ်မအေးနိုင်တော့ချေ။ သူသည် လပိုးကောင်ကို မတော်တဆ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှလွဲ၍ အခြား ထိပ်တန်း သားရဲများအကြောင်းကို ဘာမှ မသိရသဖြင့် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ၎င်းတို့ကို မြင်တွေ့ချင်နေမိသည်။</p> <p>ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ရပ်နေသော သွယ်လျလှပသည့် ဝေ့ကျစ်ရို၏ ဖြူဖွေးသော မြေခွေးသားရေ အင်္ကျီမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး သူမကို ပိုမို လှပ ကျက်သရေရှိစေသည်။ သူမက နောက်ထပ် သတင်းတစ်ခုကို ထပ်ပြောပြလေသည်။</p> <p>"အခု အခြေအနေက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေတယ် မင်းတို့ သိချင်မှ သိကြလိမ့်မယ် တောင်ပေါ်မှာ အခုလို ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတာ သံလိုက်စက်ကွင်းတွေကြောင့်ချည်းပဲ မဟုတ်ဘူး အဝေးကြီးကနေ အဆင့်မြင့် သားရဲ နောက်တစ်အုပ် ပြောင်းလာပြီး တောင်ပေါ်က နေရာတချို့ကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေလို့ပဲ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"အခု အဆင့်မြင့် သားရဲတွေ ပိုများလာတော့ သူတို့ရဲ့ ဖိအားကြောင့် တခြား အန္တရာယ်ရှိတဲ့ သားရဲတွေက တောင်အပြင်ဘက်ကို ထွက်လာပြီး လူတွေရဲ့ နေရာကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေကြတာပဲ"</p> <p>အစ်ကိုရွှီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆို ခဏလေး ငြိမ်သက်သွားတဲ့ တောင်ခြေက နေရာတွေဟာ နောက်ပိုင်း ပိုပြီး အန္တရာယ် များလာတော့မှာပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p>"ဘာမှ အရေးမကြီးပါဘူး သူတို့ကို ဘယ်သူက အပြင်ထွက်ခွင့် ပေးလို့လဲ ပြန်ချရုံပေါ့ ငါတို့ တောင်ရှင်းလင်းရေး လုပ်တာက ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲလေ"</p> <p>မုချင်း၏ အသံမှာ ယောကျ်ား မိန်းမ ခွဲမရသော်လည်း အလွန် ပြတ်သားပြီး ရဲဝံ့လှပေသည်။</p> <p>ရွာအသီးသီးမှ ဘဝသစ် ရရှိသူများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသော ထိုသူ၏ စကားက ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည် မြင့်တက်လာစေသည်။</p> <p>မုချင်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူတို့က မလာသင့်တဲ့ နေရာကို လာခဲ့တာပဲ အရင်က နာကျင်ခဲ့ရတာတွေကို မေ့သွားကြပြီ ထင်တယ် ငါတို့က သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ပြီး သတိပေးရမယ် ခြေနှစ်ချောင်း လူသားတွေရဲ့ အာဏာက ဒီနယ်မြေမှာ ဘယ်တော့မှ ကျဆင်းမသွားဘူးဆိုတာကို သူတို့ သိအောင် လုပ်ရမယ်"</p> <p>အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နားထောင်နေကြပြီး စိတ်ဓာတ်များလည်း တက်ကြွလာကြသည်။ ခြေနှစ်ချောင်း လူသားများဟူသော အသုံးအနှုန်းကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် သိပ်မထားကြချေ။ သို့သော် မုချင်းက ဆက်လက် ဟောပြောနေစဉ် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံနောက်မှ ရွှေရောင် အမွေးအမြီးကြီး တစ်ခု ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူများစွာမှာ တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။</p> <p>ဒါက ဘာကြီးလဲ။</p> <p>"မုချင်း"</p> <p>ချောင်လုံက သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မုချင်းက လူသားပါပဲ"</p> <p>နောက်ကွယ်ရှိ အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့မှာမူ အလွန် တည်ငြိမ်နေကြပြီး မုချင်း၏ အခြေအနေကို အစောကြီးကတည်းက သိရှိထားပုံ ရပေသည်။</p> <p>ချင်မင်မှာ ကြက်သေသေသွားပြီး ရှေ့သို့ သေချာ ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူက ထူးဆန်းတဲ့ လမ်းစဉ် တစ်ခုကို ရွေးချယ်ထားတာ ဖြစ်မယ် အခု သူက လူ ဟုတ် မဟုတ် ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေလဲဆိုတာတော့ သေချာ မသိဘူး"</p> <p>ချောင်လုံ၏ လူသန်နတ်ဘုရား လမ်းစဉ် အပြီးတွင် ယင်းမှာ ချင်မင် တွေ့မြင်ရသော ဒုတိယမြောက် ထူးခြားသည့် လမ်းစဉ်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>ချောင်လုံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခု ငါတို့နဲ့ သင့်တော်မယ့် လမ်းပြတွေကို ရွေးချယ်မယ် တောင်ရှင်းလင်းရေးမှာ ငါတို့နဲ့ အတူတူ လိုက်ပြီး လမ်းပြပေးရမယ် ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ လုံခြုံရေးအတွက် ငါတို့ တာဝန်ယူပါတယ်"</p> <p>သူက အတင်းအကျပ် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် မလိုက်လိုပါက ယခုပင် ပြန်နိုင်ကြောင်း ပြောပြလေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချောင်လုံ ဝေ့ကျစ်ရိုနှင့် မုချင်းတို့က တောင်ရှင်းလင်းရေး အပြီးတွင် ပါရမီ စွမ်းအင်များနှင့် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်များ အပါအဝင် ဆုကြေးများ အများအပြား ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံ အတည်ပြု ပြောကြားလေသည်။</p> <p>ထိုနေရာရှိ ဘဝသစ် ရရှိသူများမှာ ရွာတွင် မကျန်ခဲ့ဘဲ ဤနေရာသို့ လာကတည်းက ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ ပြန်မသွားကြချေ။</p> <p>ချင်မင်လည်း အများနည်းတူ နေလိုက်ပြီး ထူးခြားအောင် မလုပ်ဆောင်ချေ。</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက ချောင်လုံနှင့် မုချင်းတို့ကို ပြုံးပြလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ မျက်စိထဲတွင် အလွန် လှပ တောက်ပနေပေသည်။ သူမက ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို လက်ထဲရှိ နာမည်စာရင်း စာအုပ်ကို ပြကာ အရင် ရွေးချယ်လိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တစ်ခါရွေးရင် တစ်ယောက်စီပဲ ရွေးရမယ် မင်း အရင် ရွေးလိုက်လေ"</p> <p>ချောင်လုံက ပြောလိုက်ပြီး သူမကို အရင် ရွေးခွင့် ပေးလိုက်ရာ မုချင်းကလည်း သဘောတူလေသည်။</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုလည်း ငါ အားမနာတော့ဘူးနော် ငါတို့ ဝေ့မျိုးနွယ်စုက ရွှေရောင်ပါရမီ ပါတဲ့ လူငယ်တွေကို အလိုရှိတယ်"</p> <p>"ဘယ်သူကမှ မလိုချင်ဘဲ မနေဘူးလေ"</p> <p>မုချင်းက ဝင်ပြောလိုက်ပြီး ချောင်လုံနှင့် တီးတိုး တိုင်ပင်ကာ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးအနက် မည်သူက အရင် ရွေးမည်ကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက နာမည်စာရင်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ရွေးချယ်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လူနှစ်ဦး၏ နာမည်ကို ဆက်တိုက် ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ချိုးဝူပင် က ဘယ်သူလဲ ချင်မင် ကရော ဘယ်သူလဲ"</p> <p>"တစ်ခါရွေးရင် တစ်ယောက်ပဲ ရွေးလို့ ရမယ်နော်"</p> <p>မုချင်းက သူမကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ သိပါတယ် အကဲခတ် ကြည့်ချင်ရုံလေးပါ"</p> <p>ချိုးဝူပင်က ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ သူက သာမန်လူများထက် အရပ် အနည်းငယ် ပိုရှည်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန် တုတ်ခိုင် သန်စွမ်းပေသည်။</p> <p>သူ၏ မူလနာမည်မှာ ထိုနာမည် မဟုတ်ချေ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ရောဂါဘယ ထူပြောသဖြင့် မိဘများက ရောဂါကင်းစင်စေရန် ချိုးဝူပင်ဟု နာမည် ပြောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဝေးမှ ဆွေမျိုးများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာမှသာ သူ၏ ရောဂါများကို ကုသပေးနိုင်ခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး အရွယ်တွင် ဘဝသစ်ကိုပါ ရရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင် အံ့သြသွားမိသည်။ ရောဂါသည်လေး၏ ပုံစံမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် ပိန်လှီပြီး အသားအရည် ဝါဖျော့နေကာ ဆံပင်များမှာလည်း ဆောင်းဦးပေါက် မြက်ပင်များအလား ခြောက်သွေ့နေခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ဆံပင်များမှာ နက်မှောင် သန်စွမ်းနေပြီး စွမ်းအင်များလည်း အလွန် ပြည့်ဝနေပေသည်။</p> <p>ချင်မင်က ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ သူက ရောဂါသည်လေးထက် အရပ် အနည်းငယ် ပိုရှည်လေသည်။</p> <p>"နှစ်ယောက်လုံးက ရွှေရောင်ပါရမီရှင်တွေပဲ ငါကတော့ နှစ်ယောက်လုံးကို ဖိတ်ခေါ်ချင်တာပဲ"</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရိုက ပြုံးရင်း သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရောဂါသည်လေးမှာ ယခင်ကနှင့် မတူတော့ချေ။ လှပကျက်သရေရှိသော ဤမင်းသမီးလေး၏ အပြုံးကြောင့် အနည်းငယ် မျက်စိကျိန်းသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားလေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် တောအုပ်ထဲမှ လူငယ်တစ်ဦး ထွက်လာပြီး ဝေ့ကျစ်ရို အနားသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်ကာ တီးတိုး သတင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါမှသာ အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့တွင် လူငယ်လေးများသာမက အခြားလူများလည်း ပါဝင်နေသေးကြောင်း လူတိုင်း ရိပ်မိသွားကြသည်။</p> <p>"ချိုးဝူပင်က အရင်က ရောဂါထူတယ် ဘဝသစ် ရပြီးကတည်းက ခွန်အားတွေက တဖြည်းဖြည်း တိုးလာနေတာလား နောက်ပြီး သူက ရွှီခုန်း သင်ပေးထားတဲ့ တပည့်လား"</p> <p>ဝေ့ကျစ်ရို အံ့သြသွားပြီး ထိုလူငယ်နှင့် တီးတိုး ဆွေးနွေးပြီးနောက် ခေါင်းမော့ကာ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ရောဂါသည်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြုံးကာ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save