Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 336</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားပြစ်မှားသူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>တာအို၏ အနှစ်သာရ။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ ဤသည်က ရီထျန်းမင် အမြဲတမ်း နားလည်သဘောပေါက်ချင်ခဲ့သည့် အရာပင်ဖြစ်ကာ ထိုဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး ချန်ထားရစ်ခဲ့သော 'နာမည်' ဆိုသည့် တစ်လုံးတည်းသော စကားလုံးကို သူမြင်လိုက်ရချိန်၌ ချက်ချင်းဆိုသလို အလင်းပွင့်သွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>နာမည်။</p> <p> </p> <p>စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး၏ ဆိုလိုရင်းကို သူ နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းကို တိုတိုတုတ်တုတ် ရှင်းပြနိုင်ရန်ကမူ အတော်လေး ခက်ခဲနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>တာအိုက ရိုးရှင်းသလိုလိုဖြင့် ရှုပ်ထွေးလှ၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က စာရေးတံကို ကိုင်လျက် တွေးတောနေသည်။ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး၏ အစစ်အမှန်ဆိုလိုရင်းကို သာမန်လူများ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စေရန်အတွက် မည်သို့ ရိုးရှင်းအောင် လုပ်ရမည်ဆိုသည်အား သူ စဉ်းစားရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ ထိုအမျိုးသမီးက ရီထျန်းမင်ထံသို့ ရုတ်တရက် လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူမက တွေးတောနေသော ရီထျန်းမင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မှတ်စုများကို ကြည့်လိုက်၏။ မှတ်စုပေါ်၌ စာလုံးလေးလုံးတည်းသာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>'နာမည်ကို ချိုးဖျက်၍ တာအိုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း'</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ရီထျန်းမင် ရေးသားထားခဲ့သော စာလုံးများပင်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ထိုအမျိုးသမီးက "နာမည်ကိုချိုးဖျက်၍ တာအိုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီး၏ အသံက ရီထျန်းမင်၏ အတွေးများကို ရုတ်ခြည်း အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်၏။ သူက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က "မိန်းကလေးက ဘယ်သူပါလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "စာလာဖတ်တဲ့သူပါ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလျက် "နာမည်ကို ချိုးဖျက်၍ တာအိုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြရမယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး ပြောခဲ့တဲ့ ဒီ 'နာမည်' ဆိုတာကို အရင်ဆုံး နားလည်ဖို့ လိုအပ်တယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို ကြည့်လိုက်၏။ "'နာမည်' ဆိုတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က လေးနက်စွာဖြင့် "'နာမည်' ဆိုတာက တိကျတဲ့ အရာတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက "အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးပါ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလိုက်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။ "ဒါက စာအုပ်တစ်အုပ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မူလပုံစံကိုက စာအုပ်လို့ ခေါ်တာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ လူတွေက သူ့ကို ရည်ညွှန်းခေါ်ဝေါ်ဖို့ လိုအပ်လာလို့သာ နာမည်တစ်ခု အတင်းအကျပ် ပေးလိုက်ကြတာ။ တကယ်တော့ ဒါကို အတင်းအကျပ် ပေးထားတဲ့ နာမည်လို့ ခေါ်တယ်။ လူတွေပေးထားတဲ့ နာမည်က သူ့ရဲ့ မူလဖြစ်တည်မှုနဲ့ မရှိမဖြစ် သက်ဆိုင်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူက သူ၏ လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ "ငါက ဒါကို စာအုပ်လို့ ခေါ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာဝတ္ထုကိုယ်တိုင်မှာ နာမည်မရှိဘူး။ ငါက စာအုပ်လို့ ပြောလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ငါထုတ်ပြောလိုက်တာက အပြင်ဘက်က အရာဝတ္ထု မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့စိတ်ထဲက နာမည်တစ်ခုပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာအရောက်တွင် ရီထျန်းမင်က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဒီဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးက တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ပဲ။ စကားလုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့ ငါ့ကို အချိန်အကြာကြီး ဒုက္ခပေးနေခဲ့တဲ့ သံသယတစ်ခုကိုတောင် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ သူက တကယ်ကို ထူးချွန်လွန်းတယ်၊ ငါကတော့ သူ့ကို တကယ် လေးစားမိသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ စကားများက ရိုးသားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုအမျိုးအစားပေါင်းများစွာ ရှိကာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များက ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရှိသော်လည်း တာအို၏ အနှစ်သာရနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနိုင်ရန် အင်မတန် ခက်ခဲလှကြောင်း သံသယဝင်စရာပင် မလိုချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်နည်း။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လောကရှိ အရာခပ်သိမ်းကို ရည်ညွှန်းခေါ်ဆိုရန် လိုအပ်ချက်အရသာ နာမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ "တခြားရော ရှိသေးလား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "လူတွေက လောကကြီးထဲက အရာခပ်သိမ်းကို ရည်ညွှန်းဖို့ နာမည်တွေကို အသုံးပြုကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောကကြီးထဲက အရာခပ်သိမ်းကိုယ်တိုင်မှာတော့ နာမည်တွေ မရှိဘူးလေ။ ဒါကြောင့် တာအိုရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကိုယ်တိုင်မှာလည်း နာမည်မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ လူတွေပြောနေကြတဲ့ အရာအားလုံးက နာမည်တစ်ခုပဲ။ ဒါကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တာအိုရဲ့ အစစ်အမှန်ဖြစ်တည်မှုကို သိရှိနိုင်ဖို့အတွက် နာမည်တွေကို ထိုးခွင်းပြီးမှ သိမြင်နိုင်မယ်ဆိုတာ မြင်တွေ့နိုင်တယ်။ နာမည်တွေရဲ့ ဟန့်တားမှုကို မခံရမှသာ အဲဒါကို အစစ်အမှန် သိရှိနိုင်မယ်။ ဒါက ခေါ်ဆိုလို့ရတဲ့ နာမည်ဟာ ထာဝရနာမည် မဟုတ်ဘူး ဆိုတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူမ၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် လေးနက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဘာလို့ တာအိုက သဘောပေါက်ဖို့ ခက်ခဲရတာလဲ။ နားလည်ဖို့ ခက်ခဲရတာလဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လောကကြီးထဲက အရာအားလုံးကို 'နာမည်' တွေနဲ့ ကိုယ်စားပြုထားလို့ပဲ။ ကျွန်တော်တို့က အရာတစ်ခုတည်းကိုပဲ မတူညီတဲ့နာမည်တွေ သုံးပြီး ရည်ညွှန်းလို့ ရတယ်၊ အဲဒီလို ရည်ညွှန်းခံရတဲ့အရာက နာမည်တော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နာမည်ပြောင်းသွားတဲ့အခါ လူတွေရဲ့ နားလည်မှုကလည်း ကွဲပြားသွားတတ်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် လူတွေက နာမည်နဲ့ လက်တွေ့အမှန်တရားကြားကို မကြာခဏ ခွဲခြားမသိနိုင်ကြဘဲ နာမည်ကို လက်တွေ့အမှန်တရားလို့တောင် အထင်မှားတတ်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို ကြည့်နေသော်လည်း ဘာမှ မပြောချေ။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို ကြည့်ကာ လေသံဖျော့ဖျော့ဖြင့် "ဒီဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးက တာအိုကို သေချာပေါက် မြင်တွေ့ထားပြီးသားပဲ။ စကားလုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့တင် တာအိုရဲ့ အနှစ်သာရကို သူ ရှင်းပြနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့အဆင့်က မှန်းဆလို့ မရအောင် မြင့်မားမှာပဲ။ အကယ်၍ ငါသာ သူနဲ့ စကားပြောခွင့်ရမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် အများကြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက..."</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက မသိစိတ်ကြောင့် အလိုအလျောက် မေးလိုက်သည်။ "ဘာကို နှမြောစရာကောင်းတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလျက် "ဒီဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရမ်းကို ထူးခြားတယ်ဆိုတာ သိသာနေတာပဲလေ။ သူနဲ့ စကားပြောခွင့်ရဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်၊ ဒါ့ပြင် သူက ငါနဲ့တောင် စကားပြောချင်မှ ပြောမှာ..."</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူက သူ၏ လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များနှင့် မှတ်စုများကို ကြည့်လျက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေဆီကနေ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးရဲ့ အတွေးအမြင်တချို့ကို လေ့လာနိုင်တာကလည်း ကောင်းပါတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ထိုအမျိုးသမီးက "ရှင်က အပြင်စည်းကောလိပ်က ကျောင်းသားသစ်လား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဟုတ်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘာမှမပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ထွက်ခွာသွားသော အမျိုးသမီးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ရှေးဟောင်းစာအုပ်များနှင့် မှတ်စုများကို ဆက်လက်စီစဉ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လဝက်ခန့်လုံးလုံး ရီထျန်းမင်က နေ့တိုင်းလိုလို စာကြည့်တိုက်အတွင်း၌သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့၏။ သူ၏ မှတ်စုရေးသားမှုများက ကောင်းမွန်လှသဖြင့် စာကြည့်တိုက်ကို စောင့်ကြပ်သော လူအိုကြီးထံမှ ကောလိပ်ရမှတ်သုံးရာကို ကြိုတင်ရယူနိုင်ခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းစာအုပ်များကို စီစဉ်သည့်အပြင် သူက စာဖတ်ရန်လည်း အချိန်ပေးခဲ့သေး၏။ ယခုဆိုလျှင် စာကြည့်တိုက်ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ စာအုပ်များအားလုံးကို သူက ဖတ်ပြီးလုနီးပါးပင် ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူ အနည်းငယ် နှမြောမိသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ စာကြည့်တိုက်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားများခေတ်နှင့် ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းများ အလွန်နည်းပါးနေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူက နတ်ဘုရားများခေတ်၏ သမိုင်းကြောင်းကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါ၌ သူ၏ တာဝန် အလုံးစုံပြီးမြောက်ရန်အတွက် ရှေးဟောင်းစာအုပ် နှစ်အုပ်သာ စီစဉ်ရန် ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက မှတ်စုများ ဆက်လက်၍ မရေးတော့ချေ။ ယင်းအစား သူက စာကြည့်တိုက်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားလိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့က တစ်လလျှင် နှစ်ကြိမ်ရှိသော အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဟောပြောပွဲဖြစ်ကာ ထိုဟောပြောပွဲသို့ သူတက်ရောက်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားကောလိပ်၏ ကျောင်းသားများအနေဖြင့် တကယ်တမ်း၌ သူတို့ထံတွင် လွတ်လပ်ခွင့် အတော်လေးရှိကာ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအများပြည်သူဆိုင်ရာ ဟောပြောပွဲများကိုမူ တစ်လလျှင် နှစ်ကြိမ် မဖြစ်မနေ တက်ရောက်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဟောပြောပွဲတစ်ခုကို တက်ရောက်ခြင်းဖြင့် ကောလိပ်ရမှတ် ဆယ်မှတ်ကိုလည်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်အတောအတွင်း သူက နတ်ဘုရားကောလိပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော နားလည်မှုကို ရရှိခဲ့ပေသည်။ နတ်ဘုရားကောလိပ်ကို အပြင်စည်းကောလိပ်၊ အတွင်းစည်းကောလိပ်နှင့် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ဟူ၍ ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသုံးခုတွင် ရရှိသည့် ခံစားခွင့်များက လုံးဝကွဲပြားခြားနားလှ၏။ အပြင်စည်းကောလိပ်မှ ကျောင်းသားများကို အများအားဖြင့် သူတို့ဘာသာ လွတ်လပ်စွာ နေခွင့်ပေးထားကာ တာဝန်များက တစ်ဦးချင်းစီအပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်။ သို့သော် အတွင်းစည်းကောလိပ်ကမူ ခြားနား၏။ အတွင်းစည်းကောလိပ်မှာ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ ချပေးသော လစဉ်တာဝန်များကို ရရှိကြသည်။ ထိုတာဝန်များကို မပြီးမြောက်ပါက ကောလိပ်ရမှတ်များ နှုတ်ယူခံရမည်ဖြစ်ကာ အချို့သော တာဝန်များက အင်မတန် အန္တရာယ်များလှပြီး အသက်အန္တရာယ်ပင် ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် အတွင်းစည်းကောလိပ်၏ ခံစားခွင့်များကလည်း အင်မတန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ နတ်ဘုရားကောလိပ်က နေထိုင်စရာများကို စီစဉ်ပေးထားကာ ထိုနေရာများအတွင်းရှိ အမွှေးတိုင် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များက အပြင်စည်းကောလိပ်ထက် များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လှ၏။ ထို့အပြင် အတွင်းစည်းကျောင်းသားများအားလုံး၌ ကိုယ်ပိုင်ဆရာများရှိကြကာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ပေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၌ လမ်းညွှန်ပေးမည့်သူတစ်ဦးရှိခြင်းက အင်မတန် ကြီးမားသော ခြားနားချက်ကို ဖြစ်စေ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားကျောင်းတော်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းက နတ်ဘုရားကောလိပ်၏ အဓိကပါရမီရှင်များ စုဝေးရာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူတိုင်းက အနည်းဆုံး ထိပ်တန်းပါရမီရှင်အဆင့်ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ အတွင်းပိုင်း အကျိုးခံစားခွင့်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သီးသန့် ကောင်းချီးပေးခံရသော နယ်မြေများ ရှိသည်ဟု ဆိုကြပေသည်။ သိပ်မကြာခင်၌ပင် ရီထျန်းမင်က ကွင်းပြင်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ထိုနေရာ၌ လူထောင်ပေါင်းများစွာ စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက အပြင်စည်းကျောင်းသားများပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က တရားထိုင်သည့် အခင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီးနောက် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပြင်စည်းကျောင်းသားများ အားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုရီ"</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် သူ၏ ဘေးဘက်မှနေ၍ ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လဝက်ခန့်ကြာအောင် မတွေ့ရသည့် ချင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ပြေးလာကာ သူ၏ ဘေး၌ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ရင်ခွင်ထဲမှနေ၍ အနီရောင်သစ်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ရီထျန်းမင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုရီ... ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့သစ်သီးလို့ ခေါ်တယ်။ အထဲမှာ အမွှေးတိုင်ချီစွမ်းအင်တွေ အများကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော် တာဝန်လုပ်ရင်း အပိုဆုအနေနဲ့ ရလာတာလေ။ စားကြည့်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က မငြင်းဆန်ချေ။ သူက သစ်သီးကို ယူလိုက်ပြီးနောက် အားသုံး၍ တစ်ဝက်ခြမ်းလိုက်ကာ အခြားတစ်ဝက်ကို ချင်းယွမ်ထံ ပေးလိုက်၏။ ချင်းယွမ်ကလည်း မငြင်းဆန်ဘဲ သစ်သီးကို ယူကာ အားပါးတရ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် "အရသာရှိလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်သည်လည်း တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က သွားဖြီးလျက် ပြုံးကာ "အစ်ကိုရီ... ဒီနေ့ ဘယ်သူ ဟောပြောပွဲလုပ်မလဲဆိုတာ အစ်ကို သိလား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က "နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ကျိုးပိုင်လို့ ကြားတယ်"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်မှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကျိုးပိုင် ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကျိုးပိုင်က ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားကောလိပ်ရဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပါရမီက အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးရဲ့ အောက်မှာ ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်..."</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်လည်း အနည်းငယ် သိချင်သွား၏။ "လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ပြုံးလျက် "ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးက ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားကောလိပ် ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ တပည့်လေ။ ဝါစဉ်အရဆိုရင် သူက ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေအားလုံးရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးပဲ။ သေချာပေါက် ဒါက သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကြောင့်တင် မဟုတ်ဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဝက်လောက်ကတင် သူက နတ်ဘုရားတုတစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်ကိုတောင် ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် ထူးကဲလှတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောနေရင်းဖြင့် ရုတ်တရက် သူက သစ်သီးကို အားပါးတရ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ကာ ပြတ်သားစွာဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ညီမလေးလည်း တစ်နေ့ကျရင် အဲဒီလောက်အထိ ထူးချွန်လာမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလျက် "သေချာတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ကာ "အဲ့ဒီဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးက အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တာ။ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က ကျောင်းသားတချို့လောက်ပဲ သူ့ကို မြင်ဖူးကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်... သူလုပ်ခဲ့ဖူးသမျှထဲမှာ အထူးကဲဆုံးကိစ္စက ဘာလဲဆိုတာ အစ်ကိုသိလား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က လေးနက်စွာဖြင့် "သူက နတ်ဘုရားတုတစ်ပါးကို သတ်ခဲ့ဖူးတာ"</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားတုအဆင့်ကို သတ်ခဲ့ခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က "တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှာ သစ္စာဖောက်က တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ နှစ်ယောက်ရှိတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီနှစ်ယောက်လုံးက နတ်ဘုရားတုအဆင့်ကို ရောက်နေကြတာ..."</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူက ရီထျန်းမင်၏ အနီးသို့ တိုးကပ်လာကာ တိုးတိုးလေး ထပ်ပြောလိုက်၏။ "အဲဒီသစ္စာဖောက်နှစ်ယောက်ဟာ တစ်ချိန်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေ၊ တကယ့်ကို ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေလို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သံသယဖြင့် "သူတို့က ဘာလို့ သစ္စာဖောက်သွားခဲ့ကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ "အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒီကျောင်းသားနှစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နတ်ဘုရားကောလိပ်က သက်ဆိုင်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေအားလုံးကို ဖျက်ပစ်ခဲ့တယ်လေ။ အခုတော့ လူတိုင်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြတဲ့ ကောလာဟလ မျိုးစုံကိုပဲ အားကိုးနေရတာ"</p> <p> </p> <p>သစ္စာဖောက်ခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချင်းယွမ်က "အစ်ကိုရီ... အစ်ကို့အထင်ကရော... နတ်ဘုရားကောလိပ်က ကောင်းတယ်လို့ ထင်လား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူ၏ အတွေးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ပြုံးလျက် "မင်းက ဘာလို့ အဲဒီလို မေးတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ပြုံးလျက် "ဒီလိုပါပဲ... မေးကြည့်တာပါ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ငါ့ကို အရမ်းကောင်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်လည်း အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒီနေရာမှာဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို သေချာပေါက် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလျက် "မင်း သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ရီထျန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ "အစ်ကိုရီမှာရော အိပ်မက်တွေ ရှိလား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် "ကြီးမြတ်တဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ပေါ့။ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းကို ကြီးမြတ်တဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်တွေ ရရှိစေချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။ "ကြီးမြတ်တဲ့ လွတ်လပ်ခွင့် ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလျက် "ဟုတ်တယ်"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။ "တကယ်တော့ အဲဒါက အစစ်အမှန် လွတ်လပ်ခြင်းလို့ ဆိုလိုတာပါ"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က သွားဖြီးလျက် ပြုံးကာ "လွတ်လပ်ခြင်း ဟုတ်လား။ အဲဒါက ဘာခက်ခဲလို့လဲ။ အခုဆို အစ်ကိုက အရမ်းကို လွတ်လပ်နေတာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးနေသော်လည်း ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ သစ်သီးကိုသာ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်က ဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းက အဝေးရှိ ဧရာမကျောက်စင်မြင့်ကြီးပေါ်သို့ တည့်မတ်စွာ ကျဆင်းလာ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်၌ ရုပ်ရည်ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကွင်းပြင်ထဲရှိ အပြင်စည်းကျောင်းသားများက ချက်ချင်းဆိုသလို သြဘာပေးလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကျိုးပိုင်ပင်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားကောလိပ်၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကျိုးပိုင်က ကွင်းပြင်ထဲရှိ ကျောင်းသားများကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် "မင်းတို့ထဲမှာ နတ်ဘုရားပြစ်မှားသူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားပြစ်မှားသူလော။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်တွင် ပရိသတ်တစ်ခွင်လုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်၏ အမူအရာကလည်း မည်းသည်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save