Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၇</h2> <h2 style="text-align: center;">အကြီးအကဲများ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အစ်ကိုရွှီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ညီလေးချင် သွားကြည့်မလား"</p> <p>"ချောင်လုံ ဝေ့ကျစ်ရိုနဲ့ မုချင်းတို့ သွားကြလား"</p> <p>ချင်မင်က ပြန်မေးလိုက်သည်။ တောင်ကြီးထဲရှိ ထိပ်တန်း သားရဲများကို သူ စိတ်ဝင်စားသော်လည်း လုံခြုံရေးကို အဓိက ထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အစ်ကိုရွှီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"သူတို့က ရွာထိပ်ကနေ ဖြတ်သွားကြပြီ အကြီးအကဲတွေကလည်း အရမ်း အနားမကပ်ရင် သွားကြည့်လို့ ရတယ်လို့ ခွင့်ပြုထားတယ်"</p> <p>"ဒါဆို ဘာစောင့်နေတာလဲ သွားကြတာပေါ့"</p> <p>အဘိုးလျှိုက ချက်ချင်း တက်ကြွစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်ကလည်း ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိချေ။ ချောင်လုံနှင့် ဝေ့ကျစ်ရိုတို့ သွားသည်ဆိုမှတော့ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မရှိနိုင်ချေ。</p> <p>ခဏအကြာတွင် ၎င်းတို့ လူစုက တောင်ကြီး အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘဝသစ် ရရှိသူ အများအပြား ရောက်ရှိနေကြပြီး ချီရှမြို့တော်မှ အကြီးအကဲများ ထွက်ပေါ်လာမည့် အချိန်ကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။</p> <p>ချင်မင်က ထိုမြည်းကို ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ ဖမ်းမိခဲ့သော မြည်းနှင့် အလွန် ဆင်တူနေသဖြင့် ၎င်း၏ သားစဉ်မြေးဆက်များ ဖြစ်နေမည်လားဟုပင် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>မြည်းကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မြွေပါဖြူကြီးမှာ တရားထိုင်နေသော ကိုယ်တော် တစ်ပါးအလား အလွန် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေပြီး အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်း သိမြင်နိုင်သော မျက်လုံးများ ရှိနေပေသည်။</p> <p>ချင်မင်က စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထားကာ အလင်းနှင့် ဖုန်မှုန့် ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ကာ လူအုပ်ထဲတွင် သဘာဝကျကျ ရောနှောနေလိုက်သည်။</p> <p>"လာပြီ"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ညအမှောင်ထု အောက်တွင် နှင်းဖြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေပြင် အဆုံးမှ အရိပ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်ကာ ရှင်းလင်းလာလေသည်။</p> <p>"ဒါ ချီရှမြို့တော်က အကြီးအကဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p>မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များပင် မအောင့်နိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြပြီး အားလုံးက လှမ်းကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p>သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုနေရာ တစ်ခုလုံး ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရောက်လာသူမှာလည်း ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်သာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းက ကြောင် တစ်ကောင်၏ ကြော့ရှင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး တောအုပ် အရှေ့သို့ ရောက်လာလေသည်။</p> <p>ယင်းမှာ သုံးပေခန့် ရှည်လျားပြီး ပေါင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် အလေးချိန် ရှိမည့် တောကြောင်ကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ခြေလေးချောင်းဖြင့် လျှောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ မတ်တပ်ရပ်ကာ လျှောက်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင်မှာ ပြောစရာ စကားပင် မရှိတော့ချေ။ အကြီးအကဲများ ဆိုသည်မှာလည်း သိပ်တော့ မထူးဆန်းလှချေ။ ဤကဲ့သို့သော သားရဲများကို သာမန်အချိန်များတွင်လည်း တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် တောကြောင်နှင့် မြွေပါတို့မှာ မွေးရာပါ ရန်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့ နှစ်ကောင် တောင်ပေါ်တွင် ချကြမည်လားဟုပင် လူအများအပြားက တွေးနေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ အသံမထွက်ရဲကြဘဲ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p>"ထိပ်တန်း သားရဲတွေဆိုတာ လပိုးကောင်လို အကောင်မျိုးတွေပဲ ထင်နေတာ..."</p> <p>အဘိုးလျှိုက မပီမသ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူက တောင်ကြီး အနီးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ တောင်စောင့်နတ်ကြီးများ၊ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာတိုင်တိုင် ရှင်သန်နေသော နာမည်ကြီး ငှက်ကြီးများ အကြောင်းကို အများအပြား ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း တစ်ကောင်ကိုမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရချေ。</p> <p>"သူတို့ အချင်းချင်း ချကြတော့မလို့လား"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ထူးခြားမှုကို သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြော့ရှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသော တောကြောင်ကြီးနှင့် မြည်းကျောပေါ်ရှိ မြွေပါအိုကြီးတို့မှာ အလွန် တင်းမာသော အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည့် ပုံစံ ပေါက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>နှင်းပြင်ပေါ်တွင် တောကြောင်ကြီးက ရပ်နေပြီး သူ၏ အရပ်နှင့် မတိမ်းမယိမ်း ရှည်လျားသော အနီရောင် ဓားရှည်ကြီး တစ်လက်ကို နောက်ကျောတွင် လွယ်ထားလေသည်။ ထိုဓားမှာ အလိုအလျောက် ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး အနီရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေကာ ညနေဆည်းဆာ အချိန်ကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းပြင်ကို အနီရောင် သန်းသွားစေသည်။</p> <p>ဖြူဖွေးနေသော မြွေပါအိုကြီး ကလည်း ငြိမ်သက်မနေတော့ဘဲ မြည်းကျောပေါ်မှ ဆင်းကာ မြည်းအိုကြီးကို အဝေးသို့ သွားရောက် စောင့်ဆိုင်းစေလိုက်သည်။</p> <p>မြွေပါအိုကြီး က ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အရှေ့ခြေထောက် နှစ်ဖက်မှာ လူ၏ လက်မောင်းများနှင့် ဘာမှ မကွာခြားချေ။ လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ကျောတွင် ထားပြီး အခြား လက်တစ်ဖက်က ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ပုတီး တစ်ကုံးကို ကိုင်ထားလေသည်။</p> <p>တစ်ကိုယ်လုံး ဖြူဖွေးနေသော မြွေပါအိုကြီး က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ အလွန် အေးချမ်း တည်ငြိမ်သော ပုံစံဖြင့် ပုတီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ စိပ်နေလေရာ အဖြူရောင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်မှ အနီရောင် အလင်းတန်းများကို ကာကွယ်ထားလေသည်။</p> <p>လူအများစုမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ ဤသားရဲနှစ်ကောင်က တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"တစ်ယောက်ကတော့ လူပဲ ဖြစ်ရမယ် သူ ရွေးချယ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းက မတူလို့ တဖြည်းဖြည်း လူပုံစံ ပျောက်သွားတာ နေမယ်"</p> <p>တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူအများ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းများမှာ ၎င်းတို့နှင့် အလွန် အလှမ်းဝေးလွန်းလှပေသည်။</p> <p>ယခုအခါ ၎င်းတို့မှာ မည်သူက လူသား ဖြစ်ပြီး မည်သူက တောင်ကြီးထဲမှ အဆင့်မြင့် သားရဲ ဖြစ်ကြောင်းကိုပင် ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p>ထိုနေရာတွင် လူအများအပြား ရောက်ရှိနေကြပြီး တောင်ကြီးကို စောင့်ကြပ်နေရသော ကင်းလှည့်သူ အများအပြားလည်း သတင်းကြားသဖြင့် ရောက်လာကြလေသည်။ ၎င်းတို့သည် အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင်သာ နေထိုင်ရသဖြင့် ထိပ်တန်း သားရဲများကို မမြင်တွေ့ဖူးကြဘဲ ယနေ့ ဗဟုသုတ ရှာဖွေရန် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ချီရှမြို့တော်မှလည်း အသက်အရွယ် စုံလင်သော ဘဝသစ် ရရှိသူ အများအပြား ရောက်ရှိနေကြပြီး အချို့မှာ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များမှ ဖြစ်ကာ အချို့မှာ အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့အစည်းများမှ ဖြစ်ကြပြီး အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် လူအုပ်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>အနီးအနား ရွာများမှ ရဲတင်းသော ဘဝသစ် ရရှိသူများလည်း လာရောက် ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။</p> <p>တစ်ဖက်ရှိ တောအုပ်ထဲတွင်လည်း သားရဲ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ထက်ပင် ပိုမို များပြားနေကာ ထူးဆန်းသော မျိုးနွယ်စုများ ဖြစ်ကြပြီး ညအမှောင်ထု အောက်တွင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပေသည်။ အချို့မှာ မီးတောက်များအလား အနီရောင် တောက်ပနေပြီး အချို့မှာ ခရမ်းရောင် အခိုးအငွေ့များ ရစ်ပတ်နေကာ ဆူညံသော အသံများ ပြုလုပ်နေကြရာ အပြင်ဘက်ရှိ လူအုပ်၏ အသံထက်ပင် ပိုမို ကျယ်လောင်နေပေသည်။</p> <p>"သတိထားကြ ဟိုဘက်က ပြဿနာ ရှာနိုင်တယ်"</p> <p>မီတာ သုံးဆယ်ခန့် မြင့်မားပြီး တောက်ပသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချောင်လုံက ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ထက်မြက်သော လှံရှည်ကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။</p> <p>"နောက်ဆုံး ဆွေးနွေးပွဲ လုပ်မယ် ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးလား နှစ်ဖက်လုံး ချကြတော့မလို့လား"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယ ဝင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>အမည်းရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသော မုချင်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့က အရင် ပြဿနာ မရှာဘူး ဒါပေမဲ့ အဲဒီ သားရဲတွေက နယ်ကျွံလာရင်တော့ ချလိုက်ရုံပဲ အကြီးအကဲတွေက တာဝန်ယူလိမ့်မယ်"</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီရှမြို့တော်မှ အခြား အဖွဲ့အစည်းများ၊ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များနှင့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှ အစွမ်းထက်သူများ ကလည်း အခြေအနေ မဟန်ပါက ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် အချင်းချင်း အသိပေးနေကြလေသည်။</p> <p>"ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ အခမ်းအနားကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ စတော့မှာလား မသိဘူး လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်က တစ်ခါ ဒီလိုမျိုး အကြီးအကျယ် တောင်ရှင်းလင်းရေး လုပ်ဖူးတယ်"</p> <p>အဘိုးလျှိုက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ရှိ ဓားမကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကိုင်ထားလေသည်။</p> <p>သူနှင့် ချင်မင်တို့ အဖွဲ့က နောက်ကျမှ ရောက်လာသဖြင့် အနောက်ဘက်ပိုင်းတွင် ရပ်နေရပြီး နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည် ဆိုပါက ပိုမို လုံခြုံနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ချင်မင်က ပေါ့ဆမနေချေ။ မိမိတို့ဘက်မှ လူများက ထိုသို့ ပြောဆိုနေကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူကလည်း အသင့်ပြင်ထားပြီး သံတူရိုးရှည်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ် အလွန် ကြီးမားသော အရိပ်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဆူညံသံများ အားလုံး ရပ်တန့်သွားပြီး တောအုပ်ထဲရှိ သားရဲများရော နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ ဘဝသစ် ရရှိသူများပါ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။</p> <p>ထိုလူ မည်သို့ ရောက်လာသည်ကို မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ရဘဲ တင်းမာနေသော အခြေအနေ၏ အလယ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ အရပ်မှာ ဆယ်မီတာခန့် မြင့်မားပြီး အလွန် ကြီးမား တုတ်ခိုင်လှပေသည်။ ရှေးဟောင်း ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမည်းရောင် လှံရှည်ကြီးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကိုင်ထားကာ မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် တောင်ကြီးထဲရှိ သားရဲများကို ကြောက်ရွံ့သွားစေရုံသာမက နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ ဘဝသစ် ရရှိသူများကိုပါ ကြက်သီးထသွားစေလေသည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အားလုံး အသက်ရှူကျပ်သွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါက်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး အသက် လေးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိမည်ဟု ထင်ရသည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ဧရာမ နတ်ဘုရား လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ထားသူ ဖြစ်မည်ဟု လူများက ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဒါ ချီရှမြို့တော်က အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ် ဒါပေမဲ့ အရင်က ဘာလို့ မတွေ့ဖူးတာလဲ"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယ ဝင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ချောင်လုံနှင့် ဝေ့ကျစ်ရိုတို့ အပါအဝင် မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်ဝင်များပင် အချင်းချင်း မေးမြန်းနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း မမြင်ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် စစ်မှန်သော လူသား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲ မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>အမည်းရောင် လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသော ထိုလူ၏ ဆံပင်များ လွင့်ဝဲနေပြီး မျက်နှာမှာ အလွန် ခက်ထန်နေပေသည်။ သူက ဖြူဖွေးနေသော မြွေပါအိုကြီး၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ အနီရောင် ဓားရှည်ကို လွယ်ထားသော တောကြောင်ကြီးကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလိုအလျောက် ဓားအိမ်မှ ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနီရောင် သန်းသွားစေသော ထိုအနီရောင် ဓားရှည်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အသစ်ရောက်လာသူ၏ အစွမ်းအစနှင့် အန္တရာယ်ကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>ဝါရင့် ကင်းလှည့်သူ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရှင်းသွားပြီ ဆယ်မီတာ အမြင့်ရှိတဲ့ လူကြီးက ငါတို့ ချီရှမြို့တော်က ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ အစွမ်းထက် ပညာရှင် ဆိုတော့ ကြွက်တီး... အဲ အကြီးအကဲဟွမ်ကလည်း သေချာပေါက် ငါတို့ဘက်ကပဲ သူ ရွေးချယ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းက မတူလို့ မူလ ရုပ်သွင်ကနေ ပြောင်းလဲသွားတာ နေမယ်"</p> <p>လူများက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။ အနီရောင် ဓားရှည် လွယ်ထားသော ကြောင်သစ်ကြီးမှာ တောင်နက်ထဲမှ လာခြင်း ဖြစ်မည်မှာ သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆယ်မီတာ အမြင့်ရှိသော လူဘီလူးကြီး နှင့် တစ်ပေခန့်သာ ရှည်ပြီး ပုတီးစိပ်နေသော ဖြူဖွေးသည့် မြွေပါအိုကြီး တို့ အတူတူ ရပ်နေသော မြင်ကွင်းမှာ အလွန် ကွာခြားလွန်းလှသဖြင့် လူအများအပြားက ဝေဖန်ချင်နေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ အသံမထွက်ရဲကြချေ。</p> <p>"အစ်ကို ဝေ့မော့ ငါတို့ မတွေ့ရတာ အနှစ်နှစ်ဆယ် ရှိပြီနော် တောင်နက်ကြီးတွေ ထဲမှာ သွားလာပြီး သေမင်းတမန် နယ်မြေတွေ အနားမှာ ကျင့်ကြံနေတာ အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p>အလွန် အေးချမ်း တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများ မမြင်လိုက်ရမီမှာပင် နှင်းပြင်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ယင်းမှာလည်း အသက် လေးဆယ်ကျော် အရွယ် လူသား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အလွန် ကြော့ရှင်း ခန့်ညားပြီး နှင်းပြင်ပေါ်တွင် သဘာဝကျကျ ရပ်နေလေသည်။</p> <p>သူက အနီရောင် ဓားရှည် လွယ်ထားသော တောကြောင်ကြီး၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆယ်မီတာ အမြင့်ရှိ လူဘီလူးကြီး ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ လူအများစုမှာ လုံးဝ မှင်တက်သွားကြပြီး မည်သည့်ဘက်က ချီရှမြို့တော်မှ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဘက်က တောင်နက်ထဲမှ သားရဲကြီးများ ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ ခွဲခြား၍ မရတော့ချေ。</p> <p>ဝေ့မော့ ဟု ခေါ်သော လူဘီလူးကြီး က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှေနီရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ် အနှစ်နှစ်ဆယ် တောင် ကြာသွားပြီ လျှိုရွှီ မင်းလည်း အိုလာပြီပဲ"</p> <p>လူများက နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။ လျှိုရွှီမှာ အလွန် ကြော့ရှင်းပြီး ခွန်အား ပြည့်ဝနေပုံ ရပါလျက်နှင့် ဝေ့မော့က ဘာကြောင့် သူ့ကို အိုလာပြီဟု ပြောရသနည်း။ ဤအဆင့်ရှိ လူများ၏ အကဲဖြတ် စံနှုန်းများမှာ ကွာခြားပုံ ရပေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီရှမြို့တော်မှ လူအချို့က အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"လျှိုရွှီ... သူက မြို့စားမင်း ပဲ"</p> <p>ချင်မင်၊ အဘိုးလျှိုနှင့် အခြားသူများလည်း အကြိမ်ကြိမ် မှင်တက်သွားကြသော်လည်း ယခုအခါ မည်သည့်ဘက်က တောင်နက်ထဲမှ သားရဲကြီးများ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဘက်က ချီရှမြို့တော်မှ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် လူအများအပြား၏ အတွေးများ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ကြော့ရှင်းသော လူလတ်ပိုင်း လျှိုရွှီက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်သူက မအိုဘဲ နေမလဲ အချိန်ရဲ့ တိုက်စားမှုကို ဘယ်သူမှ မခံနိုင်ပါဘူး အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ ထိပ်တန်း သားရဲ တစ်စုတောင် မခံနိုင်ပါဘူး"</p> <p>ထို့နောက် သူက ဝေ့မော့ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"မင်းက ညမြူတွေထဲကို ဝင်ပြီး သေမင်းတမန် နယ်မြေတွေ အနားမှာ လှည့်လည်ရင်း ပြန်မလာတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p>ဝေ့မော့က တစ်ခွန်းတည်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"နားလည်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>လျှိုရွှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>လူအများစု၏ မျက်နှာများမှာ လေးနက်သွားကြသည်။ ဝေ့မော့၏ နာမည်ကို ကြားဖူးသော သက်ကြီးရွယ်အို အချို့က သူ ယခင်က မည်မျှ အစွမ်းထက်ခဲ့ကြောင်း သိရှိကြသည်။ ယခင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်မည်လားဟု တွေးနေကြလေသည်။</p> <p>"သူက ဘာလို့ တောင်နက်ထဲက သားရဲတွေ ဘက်မှာ သွားရပ်နေတာလဲ"</p> <p>ချီရှမြို့တော်မှ လူငယ်လေး တစ်ဦးက ဘေးရှိ လူကြီးကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ရှေ့ဆက်ဖို့ လမ်းမတွေ့တော့လို့ မျှော်လင့်ချက် မဲ့သွားပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ ညအမှောင်ထုထဲကို ဝင်သွားတာလေ ဒါကြောင့် တောင်နက်ကြီးတွေ ထဲမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တချို့ အဆင့်မြင့် သားရဲတွေ၊ ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲတွေ ဆိုတာ အရင်က လူတွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်မင်လည်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားမိသည်။</p> <p>"ထိုင်ပြီး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"</p> <p>ချီရှမြို့တော်၏ မြို့စားမင်း လျှိုရွှီက ပြောလိုက်ပြီး ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ပုံစံ လေးမျိုး ရှိသည့် ထိုလေးဦးက နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ နောက်ဆုံး ဆွေးနွေးပွဲကို စတင်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>သို့သော် လူများက ၎င်းတို့ ပြောဆိုနေသည်ကို လုံးဝ မကြားရပေ။</p> <p>ယင်းမှာ အကြီးအကဲများ၏ လျှို့ဝှက် ဆွေးနွေးပွဲ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပေးမကြားသည်မှာ သေချာလှပေသည်။ အဝေးမှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုခွင့် ရခြင်းကပင် ၎င်းတို့အတွက် အတွေ့အကြုံသစ် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထိုနေရာတွင် အခြေအနေများ ငြိမ်းချမ်းမနေကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ အနီရောင် အလင်းတန်းများနှင့် အဖြူရောင် အခိုးအငွေ့များ ရောယှက်နေပြီး သားရဲ လေးဦး၏ အဝတ်အစားများ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့် အမွေးအမှင်များ အားလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေကာ ၎င်းတို့ကြားတွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>တောကြောင်ကြီးက ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အနီရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်မှ နေမင်း တစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ အလွန် တောက်ပလွန်းလှပေသည်။</p> <p>တစ်ကိုယ်လုံး ဖြူဖွေးနေသော မြွေပါအိုကြီး မှာလည်း အလွန် ဒေါသထွက်သွားပုံ ရပြီး အစောပိုင်းကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ဘဲ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပုတီးစိပ်ကာ အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နှင်းပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး မကျေနပ်မှုကို ပြသလိုက်လေသည်။</p> <p>ခဏချင်းအတွင်း လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေငလျင် လှုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းများ အားလုံး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းက သာမန် ရိုက်ချလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး တကယ် တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း လူအများ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။</p> <p>သို့သော် ယင်းက ဆွေးနွေးပွဲ၏ တင်းမာမှု အခြေအနေကို ပိုမို မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ပြင် တောအုပ်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော သားရဲများကပါ အော်ဟစ်လိုက်ကြသဖြင့် တောင်ကြီးထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်မြင့် သားရဲ အချို့ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။</p> <p>အချို့က တောင်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အချို့က တောင်ပံခတ်ကာ ကောင်းကင်မှနေ၍ ငုံ့ကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p>ထိုအထဲမှ အကောင် တစ်ကောင်မှာ အလွန် ထူးခြားလှပေသည်။ အလွန် တောက်ပလွန်းသဖြင့် အနီးရှိ တောင်ကုန်း အချို့ကိုပင် လင်းထိန်သွားစေပြီး တောင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။</p> <p>"လပိုးကောင်"</p> <p>လူအများအပြားက အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တောင်ကြီး အပြင်ဘက်ရှိ ညအမှောင်ထု ထဲတွင်လည်း အစွမ်းထက်သော သားရဲ တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသည့် အပြာရောင် ငှက်ကြီး တစ်ကောင်က အမွေးအတောင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးကို သယ်ဆောင်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ လပိုးကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ထိုသူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန် အေးချမ်း တည်ငြိမ်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေပြီး လပိုးကောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ကာကွယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ချင်မင်က အပြာရောင် ငှက်ကြီးပေါ်ရှိ လူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် နာကျင်သွားလေသည်။ ယင်းမှာ ထိုလူကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထိုကြီးမားသော အမွေးအတောင် ဝတ်ရုံကြောင့် ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုး တစ်ချက်က သူ၏ ရင်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖုန်တက်နေသော မသိစိတ်ကို ခွဲထုတ်လိုက်ကာ အချို့သော မြင်ကွင်းများကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့စေပြီး အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ်က သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ခဲ့ရသော အတိတ် အကြောင်းများကို သိရှိသွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save