Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၉</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်ကြီးထဲမှ အပြောင်းအလဲများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ညအမှောင်ထု အောက်ရှိ တောအုပ် အရှေ့တွင် လျှိုရွှီနှင့် ကြောင်သစ်ကြီးတို့မှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း နှင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့ နှစ်ဦးမှာ ထားလိုက်ပါတော့၊ သို့သော် ဆယ်မီတာ အမြင့်ရှိပြီး ရှေးဟောင်း ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဝေ့မော့ ပင်လျှင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး လူအနည်းငယ်သာ ရိပ်မိလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>တစ်ကိုယ်လုံး ဖြူဖွေးနေသော ကြွက်တီးအိုကြီး တစ်ကောင်တည်းသာ အေးအေးဆေးဆေး လက်ယပ်ခေါ်ကာ မြည်းကို စီးပြီး တောင်နက်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>တောအုပ်ထဲရှိ သားရဲများလည်း ပြန်ဆုတ်သွားကြပြီး ခဏချင်းအတွင်း တောင်တန်းကြီးများ အထက်တွင် ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာကာ တောင်စောင်းများတွင်လည်း အရိပ် အများအပြား ပြေးလွှား ခုန်ပေါက်နေကြလေသည်။</p> <p>တောင်အပြင်ဘက်ရှိ နှင်းပြင်ပေါ်တွင်မူ ချီရှမြို့တော်မှ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များ၊ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ဒေသခံ ဘဝသစ် ရရှိသူများ အားလုံး အသီးသီး လူစုခွဲကာ ပြန်သွားကြလေသည်။</p> <p>အဝေးကြီး ရောက်သွားသည်အထိ လူများက ဆွေးနွေးနေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး ယနေ့ ထိပ်တန်း သားရဲများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန် ကျေနပ်နေကြပေသည်။</p> <p>"အမွေးအတောင် ဝတ်ရုံနဲ့ မိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ ချီရှမြို့တော်မှာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ"</p> <p>"သူက မြို့စားမင်း အဝေးကနေ ဖိတ်ခေါ်လာတဲ့ အစွမ်းထက် ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လောက်တယ်"</p> <p>အချို့သော လူငယ်လေးများမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေကြပြီး အကြီးအကဲများ၏ အစွမ်းအစ အနည်းငယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ကမ္ဘာသစ် တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရကာ အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။</p> <p>"အဲဒါ ငါတို့ နောက်ပိုင်း ရောက်နိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ပဲလား"</p> <p>"အိပ်မက်ကနေ နိုးလိုက်စမ်းပါ အမြင့်ဆုံး အဆင့် ဆိုတာ မြို့စားမင်းကို ပြောတာ တစ်မြို့လုံးမှာမှ မြို့စားမင်း တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ မင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်က အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် ကြိုးစားပြီးမှ မြို့စားမင်း အိမ်တော်က တံခါးစောင့် ဖြစ်လာဖို့ပဲ ရှိတယ်"</p> <p>...</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချောင်လုံ၊ ဝေ့ကျစ်ရိုနှင့် မုချင်းတို့ ကဲ့သို့သော မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်ဝင်များ ပင်လျှင် သာမန်လူများကဲ့သို့ ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။</p> <p>"အစ်ကိုလုံ အစ်ကိုက အခု ဘယ်အဆင့် ရောက်နေပြီလဲ ဧရာမ နတ်ဘုရား လမ်းကြောင်းကို ရွေးထားတာ ဆိုတော့ အရပ်က သုံးမီတာလောက် ရှိနေပြီလေ ဟို ဝေ့မော့ ဆိုတဲ့ လူက ဆယ်မီတာ ဆိုတော့ အစ်ကိုနဲ့ သူ့ရဲ့ အရပ်က သိပ်ပြီး အများကြီး မကွာဘူးနော် အဲဒါ အစွမ်းအစ ကလည်း..."</p> <p>"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"</p> <p>ချောင်လုံ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး တောင်ကြီးနှင့် အဝေးကြီး မရောက်သေးသဖြင့် သူ၏ ညီဝမ်းကွဲ လူငယ်လေးကို အမြန် တားမြစ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အကြီးအကဲဝေ့က လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ် တုန်းက အရပ် မီတာ နှစ်ဆယ် သုံးဆယ် လောက် ရှိတာ အခုက ပြောင်းပြန် ပြန်ဖြစ်သွားတာ ငါတို့ သူ့အဆင့်ကို လုံးဝ မှန်းဆလို့ မရနိုင်ဘူး"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှ ရာထူးကြီးသော ငွေရောင် ဆံပင်များနှင့် အဘိုးအို တစ်ဦး လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ချီရှမြို့တော်က ဝမ် မိသားစုက လူတွေ ဒီမှာ ပါလား"</p> <p>ဝမ်နျန်ကျူ၏ ကိစ္စကြောင့် ဖြစ်မည်ကို လူတိုင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။ သူက ဝိညာဉ်သားရဲ သွေးမြွေ တစ်အုပ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ထိုဖြစ်စဉ် အတွင်းတွင် ကင်းလှည့်သူ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု သံသယ ရှိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"နျန်ကျူ ပျောက်သွားတယ် ကျုပ်တို့လည်း သူ့ကို လိုက်ရှာနေတာ"</p> <p>လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"အပြစ်လုပ်ထားလို့ ထွက်ပြေးသွားတာများလား"</p> <p>ငွေရောင် ဆံပင်များနှင့် အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ အလွန် များပြားနေသော်လည်း အလွန် ခွန်အား ပြည့်ဝနေပြီး မျက်လုံးများမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>သာမန် ကင်းလှည့်သူများသာ ဆိုပါက ဝမ် မိသားစုက ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲများက ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် စစ်ဆေးနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့လည်း အလွန် စိုးရိမ်နေကြလေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ အမြင့်ဆုံး တာဝန်ခံမှာ ချီရှမြို့တော်၏ ဒုတိယ မြို့စားမင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျုပ်တို့လည်း သူ့ကို ရှာနေတယ် နျန်ကျူက ဒီလို ကိစ္စမျိုး လုပ်မယ်လို့ ကျုပ် မယုံဘူး"</p> <p>လူလတ်ပိုင်းက ပြောလိုက်ပြီးနောက် အဘိုးအိုကို နှင်းပြင် တစ်နေရာသို့ ခေါ်သွားကာ တစ်ခုခုကို ရှင်းပြနေလေသည်။</p> <p>...</p> <p>သစ်နှစ်ပင်ရွာ တွင် ချင်မင်၊ အဘိုးလျှိုနှင့် အစ်ကိုရွှီတို့က ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ ကျဆင်းနေသော နှင်းပွင့်များကို ကြည့်ကာ နွေးထွေးသော အခန်းထဲတွင် ကြေးအိုးဖြင့် ချက်ထားသည့် မြည်းသားဟင်းကို စားရင်း ကင်းလှည့်အဖွဲ့ စခန်းမှ ရလာသော အရက်ကောင်းများကို သောက်သုံးနေကြလေသည်။</p> <p>အရက်ကို သိပ်မကြိုက်သော ချင်မင်ပင်လျှင် ယခုအခါ အနည်းငယ် မူးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သေပြီးမှ နာမည်ကို သိခဲ့ရသော ဝမ်နျန်ကျူမှာ လူသေသွားသော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>ထို့ပြင် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့သဖြင့် ချင်မင်မှာ အလွန် စိတ်အေးချမ်းနေပြီး ဇိမ်ကျကျ သောက်သုံးနေလေသည်။</p> <p>သူက ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း အတွေးများ လွင့်မျောနေပြီး စိတ်ထဲတွင် သိပ်မတည်ငြိမ်လှချေ။ လယွဲ့ မြို့တော်မှာ ဘယ်နေရာမှာ ရှိသနည်း။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ထိုနေရာသို့ သွားရောက် ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ထိုညအမှောင်ထုထဲတွင် မီးတောက်ကြီးများ လောင်ကျွမ်းကာ ရွာလေး တစ်ရွာလုံးကို ဝါးမျိုသွားခဲ့ပြီး အမွေးအတောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးက ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများ ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ကာ အလွန် ကြော့ရှင်း ခန့်ညားစွာဖြင့် ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်...</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းများကို သူ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချင်မင်က ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤအတိတ် အကြောင်းများကို မသိပါက သူ အေးချမ်းစွာ ဆက်လက် နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်ကာ ရှေ့ဆက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ညီလေးချင် ငါ ထင်တာလားတော့ မသိဘူး မင်းရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေက အရင်ကထက် ပိုအားကောင်းလာသလိုပဲ အရပ်လည်း နည်းနည်း ပိုရှည်လာတယ် ထင်တယ်"</p> <p>အဘိုးလျှိုက ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အသက်ကြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း မျက်လုံးများမှာ အလွန် ထက်မြက်လှပေသည်။</p> <p>ချင်မင်က သူနှင့် အစ်ကိုရွှီတို့ ရှေ့တွင် အလင်းနှင့် ဖုန်မှုန့် ကျင့်စဉ် ကို အသုံးမပြုထားသဖြင့် သူ၏ အငွေ့အသက်များမှာ အရင်ကနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေသည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>အစ်ကိုရွှီကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ် နည်းနည်း ပြောင်းလဲသွားတယ် မျက်လုံးတွေ ပိုကြည်လင်လာပြီး ပိုချောလာသလိုပဲ"</p> <p>ချင်မင်က ယခုတစ်ကြိမ် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိပြီးနောက်တွင် အရပ်မှာ လက်မဝက်ပင် မရှည်လာခဲ့ချေ။ အလွန် ရင်းနှီးသူများ မဟုတ်ပါက ဤအပြောင်းအလဲကို သတိထားမိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ပိုးသားစာအုပ်ထဲရှိ ဘဝသစ် ကျင့်စဉ်မှာ အရပ်ကို အဆက်မပြတ် ရှည်လာစေမည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ်က အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ ခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးဘူးလေ ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာတောင် အပြောင်းအလဲတွေ အများကြီး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>ချင်မင်က ယခုတစ်ကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိပြီးနောက်တွင် လက်မောင်း နှစ်ဖက်၌ ပေါင် နှစ်ထောင် ခွန်အား ရှိလာရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ပျောင်းမှုနှင့် အရှိန်အဟုန်မှာလည်း အလွန် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အစွမ်းအစမှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ညဉ့်နက်ချိန် ရောက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အလွန် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမျိုပစ်တော့မည့် ဧရာမ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် တောင်ကြီးထဲတွင် မင်ရည်များကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော ညအမှောင်ထုကို ငွေရောင် လျှပ်စီးတန်းများက ခွဲထွက်သွားပြီး အနီရောင် အလင်းတန်းများက တောင်တန်းများကို လင်းထိန်သွားစေကာ အမည်းရောင် လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ထားသော လူဘီလူးကြီး က တောင်ထိပ်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ တောင်တန်းများပင် ပြိုကျမတတ် ဖြစ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှင်းပြိုကျမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။</p> <p>"စချကြပြီ"</p> <p>တောင်အပြင်ဘက်ရှိ ကုန်းမြင့် တစ်ခုပေါ်တွင် အမည်းရောင် သားရေ ဝတ်ရုံကို လွှမ်းခြုံထားသော မိန်းကလေး တစ်ဦးက ရပ်ကြည့်နေပြီး ပုံမှန် မဟုတ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ညမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လှုပ်ရှားနေလေသည်။</p> <p>သစ်ပင်ပုလေး တစ်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများနှင့် ကျီးကန်း တစ်ကောင်က လူစကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဝေးက ရောက်လာတဲ့ ထိပ်တန်း သားရဲတွေက တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒီညပဲ ပြန်ဆုတ်သွားရလိမ့်မယ် မြန်ရင်တော့ နှစ်ရက်အတွင်း တောင်ထဲဝင်ပြီး အရောင်ငါးမျိုး တောက်ပနေတဲ့ နေရာကို သွားရှာလို့ ရပြီ"</p> <p>ထိုလူနှင့် ကျီးကန်း၏ အနောက်တွင် အခြား အရိပ်အချို့ ရှိနေပြီး လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ချီရှမြို့တော်က အကြီးအကဲတွေနဲ့ တောင်ထဲက မူလ သားရဲကြီးတွေ ပူးပေါင်းလိုက်တော့ အသစ်ရောက်လာတဲ့ ထိပ်တန်း သားရဲတွေ လုံးဝ တောင့်မခံနိုင်ဘူး အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲ တချို့ကတော့ ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်တွေ အဖြစ် အသတ်ခံရနိုင်တယ်"</p> <p>အရပ်ရှည်ပြီး ဝတ်ရုံခြုံထားသော မိန်းကလေးက တောင်ကြီးထဲသို့သာ စိုက်ကြည့်နေပြီး နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ယိုလျန်ယွင် တောင်ရှင်းလင်းရေး စပြီဆိုရင် မင်း သွားပြီး လူတစ်ယောက်ကို အကဲစမ်းကြည့်ပေး အင်း တကယ်လို့ မင်း နိုင်သွားရင် သူ့ကို မသတ်လိုက်နဲ့ တကယ်လို့ ရှုံးသွားရင်တော့ ငါနဲ့အတူ လျိုကွမ် မြို့တော်ကို မလိုက်ခဲ့နဲ့တော့ မင်းရဲ့ ချီရှမြို့တော်မှာပဲ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ် သခင်လေး အဖြစ် ပြန်နေတော့"</p> <p>သူမ၏ အနောက်တွင် လူဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိပြီး ထိုအထဲမှ လူငယ်လေး တစ်ဦးမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မှင်တက်သွားပြီး အင်္ကျီလက်ထဲရှိ လက်သီးကို ချက်ချင်း ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိသည်။</p> <p>သူသည် ချီရှမြို့တော်မှ မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ယို မိသားစု၏ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မူလက မိန်းကလေးက မြို့ထဲတွင် လူရွေးချယ်စဉ်က သူ အလွန် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အရန်စာရင်းတွင်ပင် မပါဝင်ခဲ့ချေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မိသားစုမှ လူကြီးများက အကူအညီ တောင်းကာ ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးမှသာ မိန်းကလေးနှင့်အတူ လျိုကွမ် မြို့တော်သို့ လိုက်ပါသွားခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြား အကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မိန်းကလေး၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော ဆရာ့ထံမှ လျှို့ဝှက် ကျင့်စဉ်များကို နားထောင်ခွင့် ရရန် ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်နှစ် နှစ်နှစ်ခန့် သင်ယူခွင့် ရလျှင်ပင် အလွန် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ သူက အန္တရာယ် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မည်သူ့ကို သွားရောက် အကဲစမ်းရမည်နည်း၊ ဤလိုက်ပါခွင့် လေးကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားရမည်လား။</p> <p>မိန်းကလေး၏ ကျောပြင်မှာ အလွန် လှပ ကြော့ရှင်းနေပြီး တောင်ကြီးထဲသို့သာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူ့နာမည်က ချင်မင် ဒီနှစ် ဒီနယ်မြေမှာ ရွှေရောင် ပါရမီ ရထားတဲ့ ဘဝသစ် ရရှိသူ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ မင်းတို့ ယို မိသားစုက လူတွေလည်း ရောက်နေတာပဲ ဆိုတော့ မင်းတို့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ဆို ခဏလေးအတွင်း စုံစမ်းလို့ ရမှာပါ မှတ်ထားနော် ငါက သွားပြီး အကဲစမ်းခိုင်းတာ မတရားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ မသုံးနဲ့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ ကျုပ် အခုပဲ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>ယိုလျန်ယွင်က နောက်လှည့် ထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p>ကျီးကန်းက သူ ထွက်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ယိုလျန်ယွင်က ပထမဆုံး ဘဝသစ် ရတုန်းက ပေါင် ခြောက်ရာ့ငါးဆယ် ခွန်အား ရှိတယ် ဒီနှစ် ချီရှမြို့တော်မှာတော့ တခြား ယောကျ်ားလေး တစ်ယောက်နဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ထက် အားနည်းတယ် သူ ရွှေရောင် ပါရမီ ရတုန်းက ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာ ဘာမှ မပြခဲ့ဘူး"</p> <p>မိန်းကလေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ချီဟွိုင်အန်း မင်း သူ့နောက်ကို လိုက်သွားလိုက် ငါက တကယ်တော့ ယိုလျန်ယွင် ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို ကြည့်ချင်တာ သူက မူလကတည်းက ငါ့ဆရာနဲ့ သွားတွေ့ဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး ဒီတစ်ခေါက် သူ သေချာ မလုပ်နိုင်ရင် တကယ်ပဲ ခေါ်သွားစရာ မလိုတော့ဘူး ချီဟွိုင်အန်း မင်း အဲဒီ ချင်မင် ဆိုတဲ့ ကောင်လေး ဘယ်လိုနေလဲ ဆိုတာကိုပါ တစ်ခါတည်း ကြည့်ခဲ့ အရန်စာရင်း ထဲ ထည့်လို့ ရမလား ဆိုတာ"</p> <p>ထိုညဉ့်နက်ချိန်တွင် တောင်အပြင်ဘက်ရှိ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ကောင်းသော ဘဝသစ် ရရှိသူ အများအပြားက တစ်ခုခုကို သတိထားမိလိုက်ကြပြီး ကုန်းမြင့်များပေါ်သို့ တက်ကာ တောင်ကြီး ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်ထဲရှိ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှပြီး အဝေးကြီးမှနေ၍ပင် သားရဲများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်သံများကို ကြားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>တောင်နက်ကြီး တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော အင်းဆက်များ၊ ငှက်များ အမြောက်အမြား ညအမှောင်ထုထဲသို့ ပျံတက်ကာ အလောတကြီး ထွက်ပြေးနေကြပြီး တောအုပ်ထဲတွင်လည်း မျောက်များနှင့် ကျားများ၏ အော်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>ယင်ထိန်မြို့နယ် တွင် ရှိနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် လူအိုကြီးပင်လျှင် ပထမဆုံး အချိန်တွင် သတင်း ရရှိခဲ့လေသည်။</p> <p>သူ၏ ငွေရောင် ဆံပင်များ အားလုံးမှာ တောက်ပနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း နီမြန်း ကြည်လင်နေကာ ထိုအချိန်တွင် သူက ကျားရေ ဝတ်ရုံကို ခြုံကာ ပါးလွှာသော မီးခိုးငွေ့လေး တစ်ခုအလား အလွန် ပေါ့ပါး လျင်မြန်စွာဖြင့် အိမ်တော်၏ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံပေါ်သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ညမြူများ အလွန် ထူထပ်နေသော်လည်း သူက တောင်ကြီး ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ထူးခြားတဲ့ ဆုံမှတ်ထဲကနေ ငါ လိုချင်တဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်းတွေ ထွက်လာဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p>"ချကြပြီလား"</p> <p>ချင်မင်က အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ တောင်ကြီးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သစ်နှစ်ပင်ရွာ မှာ တောင်နှင့် သိပ်မဝေးသဖြင့် သူက သတိထားပြီး အသင့်ပြင်ထားရလေသည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤညတွင် တောင်ထဲ၌ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ကူးစက်လာခြင်း မရှိချေ။ တစ်ဖက်က အခြေအနေ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားပြီး အစီအစဉ်တကျ လှုပ်ရှားနေကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် လူအများအပြားက အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေးနေကြပြီး တောင်ကြီးထဲတွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချီရှမြို့တော်မှ လူများနှင့် ဒေသခံ ဘဝသစ် ရရှိသူများကို တောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုတော့မည်မှာ သေချာလှပြီး ထူးခြားသော ဆုံမှတ် များကို ရှာဖွေကာ ရှားပါး ပစ္စည်းများကို ခူးဆွတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန် ရောက်လာသောအခါ ချင်မင်က နံနက်စာ စားပြီးနောက် ပိုးသားစာအုပ်ထဲရှိ ဘဝသစ် ကျင့်စဉ်များကို စတင် လေ့ကျင့်လေရာ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းတွင် မီးဖိုကြီး တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခွန်အားများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူက ဓားသိုင်းစာအုပ်ထဲရှိ တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းကွက်များကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်လေသည်။ ယခုအခါ သူက လေးလံသော သံတူရိုးရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းရာတွင် ပေါ့ပါးသော တုတ်တံလေး တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ အလွန် ပေါ့ပါးနေလေသည်။</p> <p>အစ်ကိုရွှီက တံခါးတွန်းဝင်လာပြီး ချင်မင်က လေးလံသော သံတူကြီးကို ပန်းပွင့်များအလား လှပစွာ ဝှေ့ယမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ညီလေးချင် သံတူသိုင်း ကျင့်မနေနဲ့တော့ မင်းရဲ့ အနာဂတ် ယောက္ခမ က လူလွှတ်ပြီး ခေါ်ခိုင်းလိုက်တယ်"</p> <p>"ဟင်"</p> <p>ချင်မင်မှာ မှင်တက်သွားပြီး လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>"ယင်ထိန်မြို့နယ်က လူအိုကြီးက မင်းကို နာမည်တပ်ပြီး ခေါ်ခိုင်းလိုက်တာ"</p> <p>အစ်ကိုရွှီက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ် တစ်ယောက်တည်းကို ခေါ်တာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"</p> <p>"အဲဒါတော့... သေချာပေါက် ရွေးရမှာပေါ့ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ကျိုးဝူပင်း တို့ နှစ်ယောက်တည်းကပဲ ရွှေရောင် ပါရမီ ရထားတာဆိုတော့ အထူးခြားဆုံး ဖြစ်နေတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အချိန်ကြီးမှာ..."</p> <p>အစ်ကိုရွှီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက် ပြီးနောက် သူ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ခဲ့ရာ အစက ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ တကယ်ပင် မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ရာ ကျကြောင်း တွေးမိခဲ့လေသည်။</p> <p>"မသွားရင် လူမှုရေး အရ အဆင်မပြေဘူး မဟုတ်လား"</p> <p>ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>အစ်ကိုရွှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ် တစ်ဖက်လူကို မျက်နှာ မပေးသလို ဖြစ်သွားမယ် ကြားရသလောက်တော့ ချီရှမြို့တော်က မျိုးရိုးမြင့်တွေ ရောက်လာရင်တောင် ယင်ထိန်မြို့နယ်က သူ့ဆီကို သွားပြီး နှုတ်ဆက်ရတယ်တဲ့ သူ့နောက်ခံက တော်တော် ကြီးပုံရတယ် နေရာကြီး တစ်ခုက လာတာ ဖြစ်လောက်တယ်"</p> <p>ချင်မင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း သွားလိုက်တာပေါ့ အလကား သွားစားသောက်ရတာပဲ ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ အကျိုးအမြတ် ရဖို့ အခွင့်အရေး များပါတယ်"</p> <p>"မင်းကတော့"</p> <p>အစ်ကိုရွှီက ပြုံးရင်း သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အစ်ကိုရွှီက သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သွားလျှင်လည်း အန္တရာယ် မရှိနိုင်ဟု ယူဆလိုက်သည်။ ချီရှမြို့တော်မှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ အများအပြား ရောက်ရှိနေချိန်တွင် လူအိုကြီး အနေဖြင့် ပထမဆုံး ဘဝသစ်သာ ရရှိထားသော လူငယ်လေး တစ်ဦးထံမှ ဘာကို မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။ တကယ်တမ်း အရေးကြီး ကိစ္စ ရှိလာပါကလည်း ဟန်ဆောင် ပန်ဆောင် နေလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး ရနိုင်မည့် အကျိုးအမြတ်များကိုသာ ယူလိုက်ရန်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"အင်း ကျုပ် ခဏနေ သွားလိုက်ပါ့မယ် အဲဒီ မိန်းကလေး က ဘာလို့ အဲဒီလောက် အိမ်ထောင်ကျဖို့ ခက်နေလဲ ဆိုတာ တစ်ခါတည်း သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"</p> <p>ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save