Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်မင်က ဒီဒေသ၏ မြေပြင်အနေအထားကို အလွန် နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်သည်ဖြစ်ရာ နှင်းပြင်ထဲရှိ ကျောက်ပုံထဲမှ ပုံစံတူ ရှည်လျားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ချက်ချင်း ရှာဖွေလိုက်ပြီး အားဖြင့် ချိုးဖဲ့ကာ စောစောက နေရာတွင် ပစ်ချထားခဲ့ပြီးနောက် တောအုပ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ ခန့်မှန်းထားသည်မှာ စပ်စုတတ်သော ဘဝသစ်ရစ လူငယ်များသာ ဒီနေရာကို လာကြည့်ကြမည် ဖြစ်ပြီး အဘိုးကြီးများကမူ လုံးဝ အချိန်ဖြုန်းမည် မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ပစ္စည်း၏ ကျောက်ခွံများက ဘာမှ အသုံးမဝင်ကြောင်း သိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဓိက အချက်မှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး ထုတ်ယူလိုက်သော ပစ္စည်းက အရမ်းကို တောက်ပလွန်းသဖြင့် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရဘဲ ညကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို လျှပ်တစ်ပြက် လင်းထိန်သွားစေသောကြောင့် အဆင့်မြင့် သားရဲများနှင့် အဖွဲ့အစည်း ကြီးများ အားလုံးက သူမ နောက်သို့သာ အသည်းအသန် လိုက်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တန်ဖိုးကြီးလှသော ရတနာက မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ဘယ်သူကမှ ဒီကျောက်တုံး အကျိုးအပဲ့များကို အာရုံစိုက်နေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက အဆိုပါ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ပစ္စည်းကို ပြတ်သားစွာ စုပ်ယူလိုက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် အလင်းများ ထွက်နေဆဲ ဖြစ်ရာ လမ်းပြမီး တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်ကို အားလုံးက မြင်နေရသည်။</p> <p>အချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စွန့်ပစ်ထားသော ကျောက်ခွံများကို တကယ်ပဲ လာရှာကြသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>ဒီနေရာက တောင်အပြင်ဘက်ပိုင်း ဖြစ်နေသောကြောင့် အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များ မရှိဘဲ အဘိုးကြီးများနှင့် လူလတ်ပိုင်းများကမူ ထူးခြားသော ဆုံမှတ်များ ရှိသည့် နေရာများတွင်သာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ဘဝသစ်ရစ လူငယ် ခြောက်ယောက် ခုနစ်ယောက်ခန့်က ထိုချိုးဖဲ့ထားသော ရှည်လျားသည့် ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများ အတွက်နှင့်တင် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ချင်မင်က အပြင်ပန်း၌ အလွန် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေမိသည်။ သူ ကောက်ယူထားသော အစွန်းအစလေးက ဒီတောင်တန်း တစ်ခုလုံးတွင် အလျှို့ဝှက်ဆုံး ပစ္စည်းမှ လာသည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>အရောင်ဆယ်မျိုး တောက်ပသည့် အလင်းတိုင်ကြီးများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခြင်း ဆိုသည်မှာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော မြင်ကွင်း ဖြစ်ကာ စာအုပ်များထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိသလို ၎င်းက အရောင်ငါးမျိုး တိမ်တိုက်များနှင့်ပါ ပေါင်းစပ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အစောပိုင်းက ရောက်မလာခဲ့သော အဖွဲ့အစည်းကြီးများနှင့် အဆင့်မြင့် သားရဲများ ဆိုလျှင် အခုအချိန်တွင် နောင်တများ ရပြီး ရင်ထုမနာ ဖြစ်နေကြမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ကျရောက်ခဲ့သည့် ကောင်းကင်အလင်းမှာ ဒီနေရာတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဘာမှ ထွက်လာမည် မဟုတ်ဟု အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ယူဆခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် အခုတော့ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီးက ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ၎င်းက လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ရာက စုဆောင်းထားသည့် ကောင်းကင်အလင်း တစ်မျိုးနှင့် သက်ဆိုင်နေနိုင်သောကြောင့် မြို့တော်မှ အကြီးအကဲများ သိသွားလျှင်တောင် အိပ်ပျော်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>အဲဒီတုန်းက သူတို့က လူအင်အား အများကြီးဖြင့် လာခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မရခဲ့သောကြောင့် ဒေါသထွက်ပြီး ဒီနေရာရှိ တောင်ကြီးများကိုတောင် ဖြိုချပစ်ချင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အမည်းနှင့် အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး၏ နာမည်က ညမြူများ ကြားရှိ တောက်ပသော မြို့တော်ကြီးများ အနှံ့သို့ ထပ်မံ ပြန့်နှံ့သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင်က တောအုပ်ထဲတွင် ရပ်နေရင်း တုန်ခါမှု မရှိသော ကျောက်တုံး အပိုင်းအစကို လက်ဖြင့် ချေဖျက်လိုက်သည့် အခါတွင် အတွင်းထဲ၌ ဘာမှ မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သူက ကျန်တဲ့ ကျောက်တုံး အပိုင်းအစကို ကိုင်ထားရင်း အနည်းငယ် တွေဝေနေမိသည်။ အဓိက ပစ္စည်းက ဖြစ်ပေါ်စေသော လှုပ်ရှားမှုက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းနေသောကြောင့် ဒီအစွန်းအစလေးက အဲဒီလောက် မမီလျှင်တောင်မှ သာမန်တော့ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ဟု တွေးနေမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ခုခု ထူးခြားတာ မဖြစ်လာလျှင်တောင်မှ ဒီနေရာတွင် မီးတောက် အနည်းငယ် ထွက်လာရုံနှင့်တင် တောအုပ် တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p>ယခုက မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန်လည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် မှောင်မည်းနေသော ညအမှောင်ထဲတွင် မည်သို့သော ထူးခြားသည့် လက္ခဏာမဆို အလွယ်တကူ သိသာသွားနိုင်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ချင်မင်က တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး အရင်အတိုင်းပင် ထိုကျောက်တုံး အပိုင်းအစကို တောင်ထဲမှာသာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>သူက အလောတကြီး မလုပ်ဘဲ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ ဒီမုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုလုံး ပြေလည်သွားသည့် အထိ စောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အမည်းနှင့် အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး၏ အလျှို့ဝှက်ဆုံး ပစ္စည်း အကြောင်းကိုသာ လူတိုင်းက ပြောဆိုနေကြမည် ဖြစ်သောကြောင့် တခြား အရာများက အာရုံစိုက်ခံရမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>တကယ်တော့ ယခုအချိန်တွင် ထိုအလျှို့ဝှက်ဆုံး ပစ္စည်းက ညကောင်းကင်ယံကို လောင်ကျွမ်းစေသလို ဖြစ်နေပြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးကို တိုက်ခိုက်နေကြသောကြောင့် အဆင့်မြင့် သားရဲများတောင် သွေးမြေကျနေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ပိုပြီး မြန်မြန် သွားစမ်း"</p> <p>အမည်းရောင် သားရေ ဝတ်ရုံကို လွှမ်းခြုံထားသော မိန်းကလေးက တိုက်တွန်းနေပြီး သူမက ကြီးမားသော ကျီးကန်းကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းများ ထွက်နေပြီး လေနှင်းများကို ကာကွယ်ထားသည်။</p> <p>"ထန်ကျင် မင်းကတော့ ရပ်ပြီး ပြောနေတာပဲ ငါကတော့ အသက်တောင် မနည်း ရှူနေရပြီ အရှေ့က ရွှေရောင် လင်းယုန်ကြီးဆိုတာ အရှိန်အဟုန်ပိုင်းမှာ ဘယ်သားရဲမှ မယှဉ်နိုင်တဲ့ အကောင်မျိုးလေ ငါက အခုလို အနားအထိ လိုက်နိုင်နေတာကိုက ကျီးကန်းတွေထဲမှာ ထူးခြားနေလို့ပဲ"</p> <p>ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများနှင့် ကျီးကန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင် အဲဒီ မိန်းမက တော်တော် ကြမ်းတာပဲ အဆင့်မြင့် သားရဲ တစ်ကောင်ကိုတောင် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ သွေးမြေကျအောင် လုပ်လိုက်ပြီ"</p> <p>ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများနှင့် ကျီးကန်းက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပျံသန်းသည့် အရှိန်ကိုတောင် အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်မိသည်။</p> <p>"မကြောက်နဲ့ သူမကို တခြားလူတွေ တားထားတဲ့ အချိန်မှာ ငါတို့က ချက်ချင်း လိုက်သွားရမယ်"</p> <p>ထန်ကျင်က တိုက်တွန်းလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရိုးရှင်းသော မြက်ကြိုး တစ်ပင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>"မင်းက မင်းရဲ့ ဆရာ အိမ်က ထုပ်တန်းပေါ်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ ကြိုးကို ဖြုတ်ယူလာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် အဲဒီ ကြိုးက တစ်ကောင်ကောင်ကို ချည်ထားတာ မဟုတ်လား"</p> <p>ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများနှင့် ကျီးကန်းက ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီ ကြိုး မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ထန်ကျင်က ထပ်ပြီး တိုက်တွန်းလိုက်သောကြောင့် ကျီးကန်းက အတောင်ပံများကို အားကုန်ခတ်ပြီး အရှေ့က လူအုပ်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p>အရှေ့ဘက်တွင် အရှိန်အမြန်ဆုံး ဖြစ်သော လျှပ်စစ်နီငှက်က အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးကို မှီသွားခဲ့သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>ညကောင်းကင် အောက်တွင် ရွှေရောင် လင်းယုန်ကြီးပေါ်က မိန်းကလေးက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျနေသော နှင်းပွင့်များကို လျှို့ဝှက် နည်းလမ်းဖြင့် ရွှေရောင် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ပိုပြီး မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လွင့်ပျံစေခဲ့သည်။</p> <p>သူမက ငှက်ကျောပေါ်တွင် ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေသော်လည်း တောက်ပနေသော ရွှေရောင် နှင်းပွင့်များက ထူးခြားသည့် လမ်းကြောင်းများ အတိုင်း လျှပ်စစ်နီငှက်ကို ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အလင်းများကို ဆုတ်ဖြဲကာ သွေးများ စိုရွှဲသွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။</p> <p>အဆင့်မြင့် သားရဲ ဖြစ်သော လျှပ်စစ်နီငှက်က အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်နေသကဲ့သို့ အနီရောင် အလင်းများ ထုတ်လွှတ်ပြီး ညကောင်းကင်ကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ရွှေရောင် နှင်းပွင့်များ အားလုံးက ခဏချင်းမှာပင် အရည်ပျော်သွားသော်လည်း အငွေ့ပျံ မသွားဘဲ ရွှေရောင် အလင်းများ ပိုပြီး တောက်ပလာကာ ရွှေရောင် မိုးစက်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် ယှက်နွယ်သွားကြသည်။</p> <p>ကျယ်လောင်သော ငှက်အော်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသည့် လျှပ်စစ်နီငှက်ဟာ ထိုရွှေရောင် မိုးစက်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပ်ချည်ကြိုးများကြားတွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>၎င်း၏ သွေးသားများရော အမွေးအတောင်များပါ အကောင်း တစ်နေရာမှ မကျန်တော့ဘဲ မှောင်မည်းနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများနှင့် ကျီးကန်းက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး နောက်လှည့် ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်နေသော်လည်း သူ့ကျောပေါ်က ထန်ကျင်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူမ လက်ထဲက မြက်ကြိုးဟာ အလင်းများ တောက်ပလာကာ အရှေ့က မိန်းကလေးဆီသို့ ဦးတည် သွားခဲ့သည်။</p> <p>"လျိုကွမ် မြို့တော်က လူတွေလား"</p> <p>ရွှေရောင် လင်းယုန်ကြီးပေါ်က မိန်းကလေးက ထိုမြက်ကြိုးကို မြင်သည်နှင့် ထန်ကျင်၏ နောက်ခံကို ချက်ချင်း သိသွားခဲ့သည်။</p> <p>"အဆင်ပြေပါ့မလား"</p> <p>ကျီးကန်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ချက်ချင်း အနားကို တိုးသွားစမ်းပါ သူမကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ ဒီရတနာရဲ့ တစ်ဝက်ကို ရအောင် ယူရမယ်"</p> <p>ထန်ကျင်က ရွှေရောင် အလင်းများ ထွက်နေသော မြက်ကြိုးကို အားကုန် အသုံးပြုပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>ဒီညမှာတော့ ချင်မင်က ကောင်းကောင်း အိပ်စက်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ် ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်လေး အတွက်နှင့်တင် ကျေနပ်နေတာ ဖြစ်ကာ အလျှို့ဝှက်ဆုံး ပစ္စည်းက သူနှင့် အရမ်း ဝေးကွာလွန်းသောကြောင့် သူက လောဘ မတက်ခဲ့သလို စိတ်ထဲတွင်လည်း ထည့်မထားခဲ့ချေ။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် မုချင်း၊ ချောင်လုံ၊ ဝေ့ကျစ်ရို တို့နှင့် အတူ တောင်ထဲ ဝင်သော အခါ ချင်မင်က အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသည့် သတင်းများကို ကြားခဲ့ရသည်။</p> <p>"တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ မနေ့ညက အဝေးက ညကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းနေတာ အဖွဲ့အစည်း ကြီးတွေက အကြီးအကဲတွေနဲ့ အဆင့်မြင့် သားရဲတွေ အများကြီး သေကုန်တာတောင် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးကို မတားနိုင်ခဲ့ကြဘူး"</p> <p>"အဓိကကတော့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သားရဲတွေ နည်းလွန်းလို့ပဲ တကယ် အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်တွေသာ ကောင်းကင်ပေါ် တက်နိုင်ရင် အခြေအနေက တစ်မျိုး ဖြစ်သွားမှာ"</p> <p>"သတင်းတွေ အရ ဆိုရင် မြို့စားမင်း လျှိုရွှီက နောင်တရလွန်းလို့ သူ့ရဲ့ ပေါင်ကိုတောင် ရိုက်တာ ကျိုးမတတ်ပဲတဲ့ အရှိန်အမြန်ဆုံး ပျံသန်းနိုင်တဲ့ စီးတော်ယာဉ် မဝယ်ထားမိလို့ ဆိုပြီး ဒေါသထွက်ပြီး ချီရှမြို့တော်ကို ပြန်ပြေးသွားပြီ"</p> <p>လူများက အမျိုးမျိုး ပြောဆိုနေကြပြီး ဒီသတင်းများကြောင့် တောင်ထဲဝင်သော လူများ အားလုံးက အဆင့်မြင့် သားရဲများ၏ ဒေါသပုံချတာ ခံရမည်ကို ကြောက်နေကြသည်။</p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ သာမန် အချိန်များတွင် အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သော မြွေပါဖြူကြီးကတောင် သူ၏ မြည်းကို မပြီး တောင်တန်းများ အနှံ့တွင် အချိန်အကြာကြီး ပြေးလွှားကာ တောအုပ်များကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို တစ်ချို့လူများ မြင်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ် ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုမျိုး ကြားဖြတ် ခံလိုက်ရရင်တော့ သွေးအန်မတတ် ဒေါသထွက်မှာပဲ"</p> <p>ချောင်လုံက ကြီးမားသော နွားကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ပြောတာ မှန်တယ် ငါလည်း အခုဆိုရင် တောင်နက်ကြီး ထဲကို မသွားရဲတော့ဘူး"</p> <p>သစ်ပင်ထိပ်မှနေ၍ အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။</p> <p>ချောင်လုံက လန့်သွားပြီး ဘယ်သူက ကောင်းကင်ပေါ်မှနေ၍ စကားပြောနေတာလဲ ဟု တွေးကာ မော့ကြည့်လိုက်သော အခါတွင် အဆိုပါ စကားပြောငှက်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ချက်ချင်း လက်ထဲက လှံရှည်ကြီးဖြင့် သစ်ပင်ပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ကျိုးခနဲ အသံနှင့်အတူ သစ်ပင်ထိပ်က အကိုင်းအခက်များ အားလုံးမှာ ပြုတ်ကျလာသည်။</p> <p>သို့သော် စကားပြောငှက်ကမူ ညအမှောင်ထဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပျံသန်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>"သူ့ကို ဒေါသထွက်မနေပါနဲ့ စိတ်ချပါ နွေဦး ရောက်လို့ သူတို့ မျိုးပွားတဲ့ အချိန်ကျရင် အဘိုးကြီးက မင်းအတွက် လက်စားချေပေးမယ် သူ့ကို မဖမ်းနိုင်ရင်တောင် သူ့ရဲ့ သားသမီးတွေကိုတော့ ဖမ်းပေးလို့ ရတာပဲ"</p> <p>အဘိုးလျှိုက ဖျန်ဖြေပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းသားပဲ ငါက စကားပြောငှက် အချို့ကို မွေးချင်နေတာ စောစောက အကောင်ကိုပါ ဖမ်းနိုင်ရင် ပိုကောင်းမှာပဲ"</p> <p>ချောင်လုံက ချက်ချင်း သဘောကျသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချောင်လုံနှင့် အဘိုးလျှိုတို့ စကားပြောဆိုနေကြပြီး အလွန် သဘောတူညီမှု ရနေကြသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် အဘိုးလျှိုက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"တောင်ထဲက ထူးခြားတဲ့ ဆုံမှတ်တွေက အရေအတွက် အကန့်အသတ် ရှိသလို ရှာရတာလည်း ခက်တယ် ဒါပေမဲ့ တောင်ထဲမှာ တခြား အခွင့်အရေးတွေ ရှိပါသေးတယ် အဲဒီနေရာတွေက အရမ်း အန္တရာယ် များတယ် ဥပမာ ဆိုရင် တတိယအကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားတဲ့ သားရဲတွေ နေထိုင်တဲ့ နေရာမျိုးပေါ့ မင်းတို့ကော သွားရဲကြလား"</p> <p>ချောင်လုံက ပြန်ပြောသည်မှာ</p> <p>"အဲဒီလို နေရာမျိုးတွေ ကျန်သေးလို့လား အဘိုးကြီး တစ်ချို့က အစောကြီးကတည်းက တောင်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းနေကြတာ ဆိုတော့ တောင်အပြင်ဘက်ပိုင်းမှာ ဘာဝိညာဉ် ပစ္စည်းမှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>တောင်နက်ကြီး ထဲကိုတော့ သူက လုံးဝ မဝင်ရဲသောကြောင့် မုချင်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းလျှင်တောင်မှ အဆိုပါ နေရာများမှာ စွန့်စားရန် မသင့်တော်ဟု ယူဆထားသည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရှိတာပေါ့ ငါက ဒီတောင်ကြီးကို အရမ်း ရင်းနှီးတာ တချို့နေရာတွေကို တခြားလူတွေ လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ပေမဲ့ ငါကတော့ အလွတ်ရနေပြီ"</p> <p>ချောင်လုံက စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ပြဿနာ မရှိပါဘူး အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု ရရင် အဘိုးကြီးကိုလည်း တစ်စု ခွဲပေးမယ်"</p> <p>မုချင်းနှင့် ဝေ့ကျစ်ရို တို့ကလည်း သဘောတူကြသည်။ မသေချာသော ဆုံမှတ်များကို လိုက်ရှာနေတာထက် ဝိညာဉ် ပစ္စည်းများ ရှိနေသည့် နေရာသို့ တိုက်ရိုက် သွားတာက ပိုကောင်းသည်ဟု တွေးမိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင်ကတော့ အဘိုးလျှို သူတို့ကို ဘယ်ခေါ်သွားမလဲ ဆိုတာ ချက်ချင်း သိလိုက်ပြီး အရင်ညက အရက်သောက်စဉ်ကလည်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>မီးလင်းနို့ ဂူဟာ တောင်အတွင်းပိုင်းကို ဦးတည်ထားသည့် မြေအောက် လိုဏ်ဂူ တစ်ခုထဲတွင် ရှိပြီး လမ်းက အရမ်း နက်သောကြောင့် အဝေးကြီး လမ်းလျှောက်ရမည် ဖြစ်ကာ အဲဒီမှာ မီးစမ်းရေ ရှိသလို မီးလင်းနို့ အုပ်ကြီးလည်း ရှိနေပြီး အစွမ်းထက်ဆုံး အကောင်ကတော့ တတိယအကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>မီးလင်းနို့များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ် ပစ္စည်း မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများ ကျသော နေရာ အနီးအနားတွင် အနီရောင် မြက်ပင်ငယ်လေးများ ပေါက်ရောက်တတ်ပြီး ၎င်းက လူများကို ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရအောင် ကူညီပေးနိုင်သည်။</p> <p>ချင်မင်က အရင်က သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့သော သွေးမြွေ အသားများကို အဘိုးလျှိုနှင့် လုကျယ်တို့ကို ခွဲပေးရန် စဉ်းစားထားခဲ့သော်လည်း အခုတော့ အဘိုးလျှို ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ် ပစ္စည်း ရအောင် လုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်း ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>မီးလင်းနို့ ဂူကို သွားသည့် ခရီးတွင် အခက်အခဲ တစ်ချို့ ရှိခဲ့ပြီး လူငယ် တစ်ချို့ ဒဏ်ရာ ရခဲ့သော်လည်း ချောင်လုံတို့၏ အစွမ်းကြောင့် အဆင်ပြေပြေဖြင့် မျိုးစေ့ အချို့ ချန်ထားခဲ့ပြီး အနီရောင် မြက်ပင်ငယ် အားလုံးကို ခူးဆွတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုကတော့ အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် သုံးလက်မခန့်သာ မြင့်သော တောက်ပသည့် အနီရောင် အပင်များကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။</p> <p>မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန် မတိုင်ခင်တွင် ချင်မင်က တောနွား တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး အခွင့်အရေး ရှာကာ ကျောက်တုံး အပိုင်းအစကို နွား၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ဗိုက်ထဲသို့ ထည့်ဝှက်ပြီးတော့မှ ချောင်လုံတို့နှင့် သွားရောက် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။</p> <p>သူက အမဲမလိုက်တာ ကြာပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုလို သားကောင် တစ်ကောင် ယူလာတာက သဘာဝ ကျသလို မုချင်းတို့နှင့်လည်း ဆက်ဆံရေး ကောင်းနေသည် ဖြစ်ရာ ယင်းက အလွန် အဆင်ပြေလှသည်။</p> <p>တောင်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြည့်နေသူများ ရှိလျှင်တောင်မှ မုချင်းတို့နှင့် အတူတူ လာသော ချင်မင်နှင့် အဘိုးလျှိုတို့ကို လာရောက် စစ်ဆေးမည် မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းတို့ အားလုံး ကိုယ်ပိုင် အကျိုးအမြတ်များကို သယ်ဆောင်ပြီး တောင်အပြင်သို့ အဆင်ပြေပြေ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ညဘက်တွင် ချင်မင်က ထမင်းပင် မစားနိုင်ဘဲ အိမ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ကျောက်တုံး အပိုင်းအစကို စတင် လေ့လာတော့သည်။</p> <p>"ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ"</p> <p>သူ၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားပြီး ဒီနေ့ တောင်ထဲမှ ကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူစဉ်ကတည်းက အရင်က ခံစားရသော တုန်ခါမှုလေးများ မရှိတော့သဖြင့် တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။</p> <p>ယခုအခါ သူက စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားသော ခံစားမှုမျှ မရှိတော့ချေ။</p> <p>မြေကွဲကြောင်းထဲတွင် လွှမ်းမိုးခံရပြီး အသားကျသွားပြီးနောက်ပိုင်း ကောင်းကင်အလင်း ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် ရှားပါး ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ချင်မင်တွင် အလွန် ထူးခြားသော အာရုံခံနိုင်စွမ်း တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ အတွင်းထဲတွင် ဘာပစ္စည်းမှ မရှိတော့ကြောင်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p>သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ကျောက်ခွံကို သတိထားကာ စတင် ခွာလိုက်ပြီး အကယ်၍ တုန်ခါမှုကို ထပ်မံ ခံစားရပါက ရပ်တန့်ပြီး နောက်ရက် အနည်းငယ် ကြာမှ ထပ်ခွဲရန် စဉ်းစားထားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် သူက ကျောက်တုံးကို ထက်ဝက်ကျော်ခန့် ချေဖျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မရှိဘဲ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မတွေ့ရချေ။</p> <p>သူ၏ စိတ်များ အဆက်မပြတ် လေးလံနေချိန်တွင် အတွင်းထဲမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ပစ္စည်း တစ်ခုကို သူ ကိုင်မိသွားသော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားသော လက္ခဏာမှ မပြသလို ကျန်ရှိနေသင့်သော ကောင်းကင်အလင်း အနည်းငယ် ပင်လျှင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ။</p> <p>"ဒါက"</p> <p>သာမန် အချိန်များတွင် အလွန် တည်ငြိမ်သော ချင်မင် ပင်လျှင် ယခုအခါ လန့်ပြီး ခုန်ပေါက်မိမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save