Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၈</h2> <h2 style="text-align: center;">အိပ်မပျော်သော ည</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်မင် အလွန် လန့်သွားမိသည်။ လက်ချောင်းထိပ်မှ အေးစက်သော အထိအတွေ့က လက်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်လာနေသဖြင့် သူ တည်ငြိမ်စွာ နေနိင်ရန် ခက်ခဲသွားသည်။</p> <p>သူက လက်ကို ချက်ချင်း အားကုန် ခါထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အတင်း ဆွဲဖယ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။</p> <p>တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ကြေးဇလုံထဲရှိ နေကျောက်တုံး မှ အလင်းရောင်များ အားနည်းသွားပြီး အခန်းထဲတွင် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေလေသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်နေလျှင်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ရှားပါး ပစ္စည်းကို ပထမဆုံး အချိန်တွင် သူ မတွေ့လိုက်ရဘဲ လက်ထဲမှ အထိအတွေ့ကြောင့်သာ သတိထားမိလိုက်သည်မှာ မဖြစ်သင့်ချေ။</p> <p>သူက ကြေးဇလုံ အနားသို့ သွားကာ နေကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော မီးရောင်ဖြင့် သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။</p> <p>"ရေခဲတုံး တစ်တုံး အရည်ပျော်သွားတာလား"</p> <p>ထိုအေးစက်သော အရည်မှာ အရောင်အဆင်း၊ အနံ့အရသာ ဘာမှ မရှိဘဲ သတိမထားမိရန် အလွန် လွယ်ကူလှပြီး ချင်မင်က ကျောက်တုံးကို ခွဲလိုက်စဉ်က မည်သည့် ထူးခြားသော လက္ခဏာမှ မပြခဲ့ချေ။</p> <p>"ဒါက မိုးရွာပြီး ကျောက်တုံး ထဲကို စိမ့်ဝင်သွားတဲ့ ရေတွေ အေးခဲသွားပြီးတော့ ကောင်းကင်အလင်း နဲ့ အားဖြည့်ခံရလို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်း ဖြစ်သွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p>သူ အနည်းငယ် သံသယ ဝင်သွားမိသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအေးစက်သော အရည်မှာ မည်သည့် ထူးခြားချက်မျှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>အရောင်ဆယ်မျိုး တောက်ပပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော အလွန် တန်ဖိုးကြီးမားသည့် ရှားပါး ပစ္စည်းမှာမူ အရပ်လေးမျက်နှာ မှ လူများ အားလုံး အာရုံစိုက်နေကြပြီး တောက်ပသော မြို့တော်ကြီး များစွာသို့ သတင်း ပျံ့နှံ့သွားမည်မှာ သေချာလှကာ လူတိုင်းက ဆွေးနွေးကြမည် ဖြစ်ပြီး သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင်ပင် မှတ်တမ်းတင်ခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းက သူ့ရဲ့ အစွန်းအစလေး ဆိုရင်တောင် အေးစက်လွန်းလို့ လက်ကို နာကျင်စေတာက လွဲပြီး ဘာလို့ ဘာထူးခြားချက်မှ မရှိရတာလဲ"</p> <p>ချင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သေချာ ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>သူ အားကုန် ခါထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုအရည်များက ဆက်လက် စိမ့်ဝင်မလာတော့ဘဲ အလွန် ထူးဆန်းသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့လည်း ပြုတ်ကျမသွားသကဲ့သို့ စေးကပ်နေခြင်းလည်း မရှိချေ。</p> <p>"ဒါက ဘာအတွက် သုံးတာလဲ"</p> <p>ချင်မင်က သေချာ ကြည့်နေမိသည်။ ထိုအရည်မှာ ဘာထူးခြားချက်မျှ မရှိသဖြင့် သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေပြီး ဘယ်လို သုံးရမည်ကို လုံးဝ မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအတိုင်း သွေးသားများထဲသို့ စိမ့်ဝင်ခွင့် ပြုလိုက်ရမည်လား။ သူက မသေချာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားမိလေသည်။</p> <p>မုချင်း၊ ချောင်လုံ တို့ထံမှ သူ သိရှိခဲ့ရသည်မှာ ကောင်းကင်အလင်း ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် ရှားပါး ပစ္စည်း အမျိုးအစား အများအပြား ရှိပြီး အချို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကျိုးမပြုရုံသာမက ဆိုးကျိုးများပင် ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သိရှိထားလေသည်။</p> <p>"ဟင်"</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားလေသည်။ အစောပိုင်းက ထိုအေးစက်မှုကို ခန္ဓာကိုယ် အပြင်သို့ မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဟု သူ ထင်ထားခဲ့ပြီး အားကုန် ခါထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အရည်များ သွေးသားထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်တော့ဟု ထင်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။ ညာဘက်လက်မှ ထူးခြားသော ခံစားမှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အစောပိုင်းက အေးစက်သော အရည်များ စိမ့်ဝင်သွားသည့် နေရာမှာ ယခုအခါ နွေးထွေးလာလေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ထိုနွေးထွေးသော စွမ်းအင်များက အမြန် ပျံ့နှံ့လာပြီး ပိုမို တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ရွေ့လျားနေကာ သူ၏ လက်ချောင်းများမှ တစ်ဆင့် လက်မောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ပခုံးမှ တစ်ဆင့် လည်ပင်းဆီသို့ အမြန် ရောက်ရှိလာလေသည်။</p> <p>အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေကြောင့် ချင်မင်မှာ ရန်သူကြီး နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း သတိထားလိုက်ပြီး ပိုးသားစာအုပ်ထဲရှိ ဘဝသစ် ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် ဘာမှ အသုံးမဝင်ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ထိုနွေးထွေးသော စွမ်းအင်များက ခေါင်းပေါ်သို့ တက်လာလေသည်။</p> <p>အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ ခါမထုတ်နိုင်ခဲ့သော အေးစက်သည့် အရည်များ ကလည်း သူ၏ လက်ချောင်းများထဲသို့ အပြည့်အဝ စိမ့်ဝင်လာပြီး အေးစက်မှုမှနေ၍ နွေးထွေးမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လက်မောင်း တစ်လျှောက် အပေါ်သို့ တက်လာလေသည်။</p> <p>"မင်းက သာမန် ရေ မဟုတ်ဘဲ နည်းနည်း ထူးခြားတယ် ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ် အရင်ဆုံး ခဏ ရပ်ပေးလို့ ရမလား ငါ့ကို ခဏလောက် အသက်ရှူခွင့် ပေးပါဦး"</p> <p>ချင်မင်မှာ ဤကဲ့သို့ မသိရှိနိုင်ဘဲ မှန်းဆ၍ မရသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် နည်းလမ်း မျိုးစုံ သုံးသော်လည်း ဘာမှ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p>"အကုန် ဝင်လာပြီလား"</p> <p>သူက လက်မောင်းကို ခါယမ်းကာ လက်နှစ်ဖက်ကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် လှိုင်းတံပိုးများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ဘာမှ အသုံးမဝင်သည့်အပြင် ပိုမို မြန်ဆန်သွားစေလေသည်။</p> <p>အရိုးထဲထိ အေးစက်သော အရည်များက သူ၏ သွေးသားများထဲတွင် အမြန် ပြောင်းလဲသွားပြီး နွေးထွေးသော စွမ်းအင်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဘယ်ဘက်လက်ရော ညာဘက်လက်မှပါ အပေါ်သို့ တက်လာပြီး မြစ်ချောင်းများ ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်ခုံး ကြားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က မှန်ထဲရှိ သူ့ကိုယ်သူ ကြည့်နေမိသည်။ မတားဆီးနိုင်တော့မှတော့ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရန်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p>သူ၏ နဖူး အလယ်ဗဟို တွင် နွေးထွေးမှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး နွေးထွေးသော စွမ်းအင်များ အားလုံး စုစည်းလာသောအခါ သူ၏ နဖူးရိုး တစ်ခုလုံး တောက်ပလာပြီးနောက် ဦးခေါင်း အတွင်းပိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p>သူ ဘာမှ မသက်မသာ မဖြစ်ဘဲ ထိုပြင်းထန်သော နွေးထွေးသည့် စွမ်းအင်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပျော်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က သေချာ အာရုံခံကြည့်ရာ စိတ်များ အလွန် ကြည်လင် တက်ကြွနေသည်မှ လွဲ၍ အခြား မည်သည့် ထူးခြားချက်မျှ မရှိသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။</p> <p>သူက သံတူရိုးရှည်ကို ကိုင်ကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာပြီး ဓားသိုင်း တစ်ကွက် လေ့ကျင့်ကြည့်သော်လည်း ခွန်အား တိုးလာခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် အရည်အသွေးများလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ。</p> <p>သို့သော် ထိုအရည်များမှာ ထိုမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ကြောင်း၊ ၎င်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြောင်းအလဲများကို သူ မတွေ့ရှိသေးခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု ချင်မင် သိရှိလေသည်။</p> <p>သူက ညကောင်းကင်ယံ သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ပိုမို ရှင်းလင်းလာပြီး ညမြူများ အနည်းငယ် ပါးလွှာသွားသကဲ့သို့ အမြင်အာရုံ အနည်းငယ် တိုးတက်လာသော်လည်း အလွန် သိသာလွန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချင်မင်က အစာ အနည်းငယ် စားပြီးနောက် ရွာထိပ်သို့ ရောက်လာကာ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် သစ်ပင် နှစ်ပင် အောက်ရှိ မီးစမ်းရေ ဘေးတွင် ရပ်နေလေသည်။</p> <p>သူက ကြမ်းတမ်းသော သစ်ပင်စည်ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်ရာ သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်မှာ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေပြီး အခြား တစ်ပင်မှာ ကျောက်စိမ်းဖြူ ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေကာ ဆောင်းရာသီတွင်ပင် အရွက်များ မကြွေကျချေ။</p> <p>"ဒီအရည် တွေက အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး ဆီက လာတာ မင်းတို့ကလည်း အဲဒီနေရာ ကနေ လွင့်မျောလာတဲ့ မျိုးစေ့တွေ..."</p> <p>ချင်မင်က အများကြီး တွေးနေမိခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ သူက အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် သစ်ရွက် တစ်ရွက်စီကို ပါးစပ်ထဲ ငုံထားသော်လည်း ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိချေ。</p> <p>"လောလောဆယ်တော့ ဒီလောက်ပဲ ထားလိုက်ပါတော့"</p> <p>သူက သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဘာမှ မသက်မသာ မဖြစ်သည့်အပြင် စိတ်များပင် အလွန် ကြည်လင် တက်ကြွနေသဖြင့် ဘာဆိုးကျိုးမှ ရှိမည် မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် ရွာထိပ်တွင် နေထိုင်သော အဘိုးလျှို၏ အိမ်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကလေးနှင့် မိန်းမများ၏ ငိုသံများ ပါဝင်နေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p>မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ကွာဝေးသဖြင့် ချင်မင်က မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ခြံဝင်း တံခါးဝသို့ ရောက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ခြံဝင်းထဲတွင် ကြီးမားသော ကြက်ကြီး သုံးကောင်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>ထိုအထဲမှ တစ်ကောင်မှာ အနည်းငယ် ထူးခြားနေပြီး အမွေးများမှာ အဝါနုရောင် ဖြစ်ကာ အနည်းငယ် တောက်ပနေပြီး ခြေထောက် နှစ်ချောင်းမှာ အလွန် တုတ်ခိုင်ကာ ခြေသည်းများကလည်း အလွန် ထက်မြက်ပြီး ခြံဝင်းထဲရှိ ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ခြစ်ရာ အချို့ကိုပင် ချန်ထားနိုင်လေသည်။</p> <p>၎င်းက အခြား ကြက်ကြီး နှစ်ကောင်ထက် အများကြီး ပိုမို သန်မာပြီး ထိုအကောင်မှာ ဒုတိယအဆင့် မျိုးဗီဇပြောင်း ရွှေကြက်မ ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>ခြံဝင်းထဲတွင် မျက်နှာ အမူအရာ မကောင်းသော လူတစ်ယောက် ရှိနေပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ စကားပြောနေသော်လည်း သူ အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>ထိုလူမှာ ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်း မှ ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဘိုးလျှို၏ အိမ်သို့ ဘာကြောင့် ရောက်လာသနည်း ဟု ချင်မင် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူ၏ ဘေးတွင် အခြား လူနှစ်ယောက် လည်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ အားလုံး အဘိုးလျှိုနှင့် တိုးတိုးလေး စကားပြောနေကြလေသည်။</p> <p>အဘိုးလျှို၏ မိသားစုဝင် များမှာ ဘေးတွင် ရပ်နေကြပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေကာ အစောပိုင်းက ထိုလူများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံထားရကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p>ချင်မင်၏ အကြားအာရုံက အရမ်းကောင်းသောကြောင့် သူက ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရပြီး ၎င်းတို့သည် အဘိုးလျှိုက မီးလင်းနို့ ဂူထဲမှ ရလာသော အနီရောင် မြက်ပင်ငယ်လေး များကို အနည်းငယ် အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန်တွင် ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်းမှ လူများက အဘိုးလျှို မီးလင်းနို့ ဂူထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် အနီရောင် အလင်းတန်းများ လှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့ရှိကာ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိရှိသွားကြသဖြင့် အိမ်အထိ လိုက်လာကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"အဘိုးလျှို ခင်ဗျား အသက်လည်း ကြီးနေပြီ အရင်ကလည်း ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရခဲ့ဖူးတယ် ဆိုတော့ အခြေခံက လုံးဝ ပျက်စီးနေပြီ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရဖို့ ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲတယ် အဲဒီအစား ဈေးကောင်းကောင်း နဲ့ ရောင်းလိုက်ပြီး သားမြေးတွေ အတွက် အမွေ လေး ဘာလေး ချန်ထားခဲ့တာက ပိုမကောင်းဘူးလား"</p> <p>"ဟုတ်တယ် အဲဒီ အနီရောင် မြက်ပင်ငယ်လေး က စားလိုက်ရင် မီးလောင်နေသလို ခံစားရမှာ ခင်ဗျား အသက်အရွယ် နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ အရ လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး တကယ်လို့ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရတာ ကျရှုံးသွားရင် အကျိုးဆက် က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်"</p> <p>အဘိုးလျှိုမှာ အလွန် စိတ်ပျက်နေပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ အလွန် ဝမ်းနည်းနေပုံ ရကာ အနည်းငယ် စိတ်နာကျင်နေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဘိုးကြီး တစ်ဘဝလုံး ကြိုးစားခဲ့တာ အသက်တစ်ဝက်ကျော် ရုန်းကန်ခဲ့တာက ဒီအခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်လေး အတွက်ပဲလေ"</p> <p>ယင်းမှာ သူ၏ တစ်သက်တာ စွဲလမ်းမှု တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှပြီး သူက အပူဓာတ်ကို ဖြေလျှော့ပေးနိုင်မည့် အရန် ဆေးဝါး အချို့ကိုပင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားကာ မကြာမီ အချိန်အတွင်း တဖြည်းဖြည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြီး အနီရောင် မြက်ပင်ငယ်လေး ကို ခွဲ၍ စားသုံးမည် ဆိုပါက ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား မရှိနိုင်ဘဲ အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိပေသည်။</p> <p>လူများကို ဘဝသစ် ရရှိစေနိုင်သော ပစ္စည်းများမှာ အဓိကအားဖြင့် ၎င်းတို့တွင် ပြည့်နှက်နေသော အသက်စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဆေးစွမ်း အရမ်း ပြင်းထန်ကာ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရမည် ဆိုသည်မှာ ချဲ့ကား ပြောဆိုနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>ချင်မင်က ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဒေါသထွက်သွားမိသည်။ ဒါက လူကို အနိုင်ကျင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အသက် ခုနစ်ဆယ် ကျော် အဘိုးအို တစ်ဦးက ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန် ဆယ်စုနှစ်များစွာ စွဲလမ်းနေခဲ့ပြီး ယခုလို အခြေအနေမျိုးတွင်မှ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခု တွေ့လာရသောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာရောက်ပြီး အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူ ပေးသော ဈေးနှုန်းကိုလည်း သူ ကြားလိုက်ရပြီး ဒါက ဓားပြတိုက်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။</p> <p>ငွေဒင်္ဂါး ဆယ်ဂဏန်း ဆိုသည်မှာ သာမန်လူများ အတွက် တကယ်ပင် များပြားသော စည်းစိမ် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယင်းမှာ လူတစ်ယောက်ကို ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိစေနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါသည့် ရှားပါး ပစ္စည်း ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဈေးနှိမ်ခြင်းမှာ လူကို အလွန် အထင်သေးလွန်းလှသည်။</p> <p>အနီရောင် မြက်ပင်ငယ်လေး များမှာ တတိယအဆင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါ ဖြစ်သော မီးလင်းနို့ များ စောင့်ကြပ်နေသည့် အန္တရာယ်များသော ဂူထဲတွင် ပေါက်ရောက်နေပြီး ခူးဆွတ်ရန် အလွန် ခက်ခဲကာ ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်း ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် အထဲသို့ မဝင်ရဲပေ။</p> <p>"အစ်ကို သုံးယောက်..."</p> <p>ချင်မင်က စကားစလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလေသည်။</p> <p>"မင်းက ဘယ်သူလဲ ဘေးဖယ်နေစမ်း"</p> <p>လူတစ်ယောက်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်ပြီး လုံးဝ မျက်နှာသာ မပေးဘဲ သူ့ကို စကား ဆက်မပြောစေချင်ချေ。</p> <p>ထို ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်းကမူ သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောသော်လည်း သတိပေးသည့် သဘောမှာ အလွန် သိသာလှပြီး သူ့ကို ဝင်မပါရန် တားမြစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ညီလေးချင် မင်း ဘာမှ မပြောပါနဲ့တော့ အဘိုးကြီး အိမ်ထဲဝင်ပြီး စဉ်းစားလိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p>အဘိုးလျှိုက ချင်မင်ကို ပြဿနာ ထဲသို့ မပါစေချင်သဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်း မှာ အလွန် ပြဿနာ ရှာတတ်ပြီး ယခင်က ဓားပြ အဖွဲ့ကြီး ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ အစိုးရ အဖွဲ့ထဲ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းတို့၏ မျက်စိကျခြင်း ခံရပါက အကျိုးဆက်ကို မှန်းဆ၍ မရနိုင်ချေ。</p> <p>"အစ်ကို သုံးယောက် အဘိုးလျှို ရဲ့ ဒီအနီရောင် မြက်ပင်ငယ်လေး က ချီရှမြို့တော် က ချောင်လုံ နဲ့ မုချင်း တို့ ပေးထားတာ..."</p> <p>ချင်မင်က ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>သူ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ အလွန် သိသာလှပေသည်။ ယခုအခါ အဘိုးလျှိုနှင့် အလွန် ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သော ချီရှမြို့တော်မှ မျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်များ ကို အမည်တပ် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က အဘိုးလျှို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါသည့် ရှားပါး ပစ္စည်းများကိုပင် ပေးထားကြောင်း၊ မနက်ဖြန်တွင် အဘိုးလျှိုက ၎င်းတို့ အတွက် အစောကြီး ထကာ လမ်းပြပေးရဦးမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒီကိစ္စတွေကို အဘိုးလျှို ကိုယ်တိုင် ပြောပြီးသားပါ ဟွန့် အမှန်တော့ မင်းတို့ကလည်း..."</p> <p>ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်း က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ချင်မင်က သူတစ်ပါး နာမည်ကို အသုံးချကာ ခြိမ်းခြောက်နေသည် ဟု တိုက်ရိုက် မပြောသော်လည်း ထိုသဘောမျိုး သက်ရောက်နေပြီး ချီရှမြို့တော်မှ လူများက မုဆိုး အနည်းငယ်နှင့် ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းမည်ကို သူ မယုံကြည်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p>"လူငယ်လေး အလုပ်လုပ်ရင် မျက်စိရှင်ရှင် ထား ကိုယ်နဲ့ မဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ဝင်မရှုပ်နဲ့"</p> <p>ဘေးရှိ လူက ပိုမို တိုက်ရိုက် သတိပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုက အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး နံရံရှိ လျှို့ဝှက် အံဆွဲ ထဲမှ အနီရောင် တောက်ပနေသော မြက်ပင်ငယ်လေး တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး တစ်ဆုပ်စာခန့်ကို ပါးစပ်ထဲ အတင်း ထည့်လိုက်ကာ အရန် ဆေးဝါးများဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ တစ်ဝက်ကျော်ခန့်ကို တိုက်ရိုက် စားပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူက အနည်းငယ်ကိုသာ ချန်ထားပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ ယူလာလေသည်။</p> <p>"ဒီလောက်လေးပဲ ကျန်တော့တာ မင်း ကြိုပြီး စားလိုက်တာလား"</p> <p>ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်း ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ အလိုအလျောက် သိစိတ် မှာ အလွန် မှန်ကန်လှပေသည်။</p> <p>"ဒီလောက်ပဲ ရှိတော့တာ တကယ်ပါ"</p> <p>အဘိုးလျှိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလောက်လေးနဲ့ ဘာလုပ်ရမှာလဲ အဘိုးလျှို ခင်ဗျား တော်တော် တော်တာပဲ"</p> <p>ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်း က သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ နောက်လှည့် ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုလူ သုံးယောက် ရွာထိပ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အဘိုးလျှိုက သွေး တစ်ပွက် အန်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>"အဘိုးလျှို ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>ချင်မင် လန့်သွားမိသည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီ ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်း က အရမ်း ယုတ်မာတယ် သူက ရွှံ့ဝါ လက်ဝါးသိုင်း ကို ကျင့်ထားတာ ငါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါတဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်း ကို ကြိုစားထားတယ် လို့ သံသယ ဝင်သွားတော့ ငါ့ရဲ့ သွေးသား စွမ်းအင်တွေကို လျှို့ဝှက် ဖျက်ဆီးပြီး ငါ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် မရအောင် တားဆီးချင်တာ"</p> <p>ချင်မင်က ခြံဝင်း တံခါးဝမှနေ၍ လေနှင်းမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်နေသော ရွာအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်သွားကာ ၎င်းတို့ အားလုံးကို တစ်ယောက် တစ်ချက်စီ သံတူဓားဖြင့် ရိုက်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာမိသည်။</p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လုပ်၍ မရကြောင်း သူ သိရှိလေသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အနောက်တွင် ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်း မှ ဓားပြ အဖွဲ့ကြီး ရှိနေသဖြင့် ခဏတာ စိတ်ကျေနပ်မှု အတွက် လုပ်လိုက်ပါက ရွာ တစ်ရွာလုံး ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်သဖြင့် တောင်ထဲ ရောက်မှ အစီအစဉ် ဆွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"အဘိုးကြီး ဘယ်လိုနေသေးလဲ"</p> <p>"အဘိုး"</p> <p>အဘိုးလျှို၏ မိသားစုဝင် များက စိုးရိမ်တကြီး ဝိုင်းအုံလာကြလေသည်။</p> <p>"အဘိုး ဘယ်လို ခံစားရလဲ"</p> <p>ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်း ရဲ့ အကျင့်တွေကို သိတယ် ကြိုပြီး ကာကွယ်ထားလို့ အခြေအနေ သိပ်မကောင်းပေမဲ့ အရမ်း ဆိုးရွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူလိုက်ရင် ရပါပြီ"</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်း မှာ အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူရန် လာရောက်သော တစ်ခုတည်းသော အဖွဲ့ မဟုတ်ဘဲ ဒေသခံ မျက်လုံးသုံးလုံး ဂိုဏ်းကလည်း လူလွှတ်လာခဲ့ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိသူ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးသုံးလုံး ဂိုဏ်း မှ လူများက အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူ၍ မရကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြပြီး မထွက်ခွာမီတွင်လည်း မျက်နှာ အမူအရာ မကောင်းစွာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်သွားကြသဖြင့် အခြေအနေမှာ အလွန် မသာမယာ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>"သာမန် လူတွေက ဆိုးရွားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် မှာ အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲတယ် ဘဝသစ် ရရှိသူ ဖြစ်လာတော့လည်း ဒီလိုပဲ ခက်ခဲနေသေးတာပဲ..."</p> <p>ညဘက်တွင် ချင်မင်က ကိုယ့်ခြံဝင်း ထဲ၌ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူ့ဆီတွင် ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားတာလဲ ဆိုသည်ကို သူ သိရှိသွားလေသည်။ သူ၏ တက်ကြွနေသော စိတ်မှာ ယခုအချိန်အထိ မပြောင်းလဲသေးဘဲ အချိန် အတော် နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ လုံးဝ အိပ်မပျော်သေးချေ။</p> <p>သူ လဲလျောင်းပြီး အချိန်အကြာကြီး နေသော်လည်း လုံးဝ အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ မျက်လုံး မှိတ်လေလေ ပိုမို နိုးကြားလာလေလေ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>သန်းခေါင်ယံ အချိန်ကြီးတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဒါကြီးက ဘယ်လိုကြီးလဲ…… သူက နတ်ဘုရား ဖြစ်သွားတာမှ မဟုတ်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် မအိပ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ ထို့အပြင် လောကကြီးတွင် နတ်ဘုရားတွေသာ တကယ် ရှိပါက နေမင်းကြီးကို အစောကြီးကတည်းက မ တင်ပေးခဲ့မည် ဖြစ်ပြီး ယခုလို ညမြူများ ထူထပ်ကာ လောက တစ်ခုလုံး အမှောင်ကျနေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ညသန်းခေါင် ကျော်သွားသောအခါ ချင်မင်က ဘာမှ လုပ်၍ မရတော့သဖြင့် ထပြီး လမ်းလျှောက်နေလေသည်။ ရလဒ် အနေဖြင့် ရွာကို ပတ်ပြီး ဆယ့်ရှစ်ပတ် လမ်းလျှောက်ပြီးသောအခါ ပိုမို တက်ကြွလာတော့သည်။</p> <p>"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူက ပိုးသားစာအုပ်ထဲရှိ ဘဝသစ် ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ဓားသိုင်းစာအုပ်ထဲရှိ တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်လိုက်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားရသော်လည်း လုံးဝ အိပ်မပျော်ချင်သေးပေ။</p> <p>သူက ညဉ့်နက်ချိန်တွင် ထွက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရွာထိပ်သို့ ရောက်လာကာ တကယ်ပင် ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်စာတိုင် ကို ဖော်ထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"လူကြီးတွေ ပြောတာတော့ ဒီကျောက်စာတိုင် က ပေါင် တစ်ထောင့်တစ်ရာ လေးတယ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် အရ ငါ့လက်တစ်ဖက်မှာ ပေါင် တစ်ထောင် ခွန်အား ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ တစ်ခါမှ တကယ် မစမ်းကြည့်ရသေးဘူး အခု ဒီကျောက်စာတိုင် နဲ့ စမ်းကြည့်ရမယ်"</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ချင်မင်က ကျောက်စာတိုင် ကို အေးခဲနေသော မြေကြီးထဲမှ အတင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ခေါင်းပေါ်အထိ မြှောက်တင်လိုက်လေသည်။</p> <p>"တော်တော်လေး အားစိုက်ရပေမဲ့ လုပ်နိုင်တယ် ဒါဆိုရင် ငါ့လက်မောင်း နှစ်ဖက်မှာ တကယ်တမ်း ပေါင် နှစ်ထောင့်နှစ်ရာ ခွန်အား ရှိတာပဲ ငါ ခန့်မှန်းထားတာထက် နည်းနည်း ပိုနေသေးတယ်"</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် အစ်ကိုရွှီက ချင်မင်ကို တွေ့သောအခါ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ညီလေးချင် မင်း ငိုထားတာလား"</p> <p>ချင်မင် အံ့သြသွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"မငိုပါဘူး"</p> <p>"မျက်လုံး တွေက ဘာလို့ နီနေတာလဲ"</p> <p>အစ်ကိုရွှီက ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မနေ့ညက အိပ်မပျော်လို့"</p> <p>ချင်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>အဘိုးလျှိုက ပုံမှန်အတိုင်း တောင်ထဲသို့ လိုက်လာပြီး ဒဏ်ရာရထားသော ပုံစံ လုံးဝ မပြချေ။</p> <p>ချောင်လုံ၊မုချင်း၊ဝေ့ကျစ်ရို နှင့် အခြားသူများကို တွေ့သောအခါ ချင်မင်က ဘာမှ မဖုံးကွယ်ထားတော့ဘဲ မနေ့ညက ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်း နှင့် မျက်လုံးသုံးလုံး ဂိုဏ်း တို့ လာရောက်ပြီး အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် ကိစ္စကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p>"နည်းနည်း လွန်သွားပြီ"</p> <p>မုချင်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် မနေ့က ထို ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်း ကို ရှာတွေ့သွားပြီး မုချင်းက ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရာ သူ တစ်ယောက်လုံး ခြောက်မီတာ ခုနစ်မီတာခန့် လွင့်စင်သွားပြီး သွားများ အများအပြား ကျွတ်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>"သူက ငါ ငှားထားတဲ့ လူ အမြဲတမ်း ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတာ မင်းက ငါတို့ သူ့ကို ပေးထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါတဲ့ သစ်ပင်ငယ်လေးတွေကို လုချင်နေတာလား"</p> <p>မုချင်းက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး... နားလည်မှု လွဲတာပါ"</p> <p>ရွှေကြက်မ သူရဲကောင်း၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေလေသည်။</p> <p>ချွင်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချောင်လုံ၏ လှံရှည်ကြီးက သူ၏ နားရွက်ဘေးမှ ဖြတ်သွားပြီးနောက် လားရာ ပြောင်းသွားကာ ဘေးရှိ သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ ပြန်သွားရင်တောင် မင်းတို့ ကလဲ့စားချေဖို့ မစဉ်းစားနဲ့ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ အဆုံးသတ် မကောင်းဘူး မှတ်ထား"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ"</p> <p>ခဏအကြာတွင် မျက်လုံးသုံးလုံးဂိုဏ်းမှ လူများကိုလည်း သတိပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် မုချင်းနှင့် ဝေ့ကျစ်ရိုတို့က ချင်မင်နှင့် အခြားသူများကို သီးသန့် ပြောပြခဲ့သည်မှာ မျက်လုံးသုံးလုံး ဂိုဏ်း၏ ဤနေရာရှိ ဌာနခွဲ မှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အဝေးရှိ အဓိက အဖွဲ့ကြီးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး မြို့တော် အများအပြားတွင် ဌာနခွဲများ ရှိကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်း ကလည်း တကယ်တော့ ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး ရွှေရောင် ဓားပြ တွေက ဒီနေရာမှာ လာပြီး ခြေကုပ် ယူထားတာ"</p> <p>အဘိုးလျှိုက ဤကိစ္စအတွက် အလွန် ကျေးဇူးတင်နေပြီး ၎င်းတို့ အားလုံး သူ၏ ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးမည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုနေ့တွင် ချင်မင်က အခွင့်အရေး ယူကာ ထို ဓားသိုင်းစာအုပ်ကို တူးဖော်လိုက်လေသည်။ ဝမ်နျန်ကျူ က အလိုရှိသူ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ အရမ်း စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘဲ လျှို့ဝှက် စာအုပ်ကို အိမ်သို့ ယူသွားပြီး လေ့လာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူ ရွာထဲသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>"ဒီညတော့ အိပ်ပျော်ပါစေ ဒီလောက်ကြီး ဆက်ပြီး တက်ကြွ မနေပါစေနဲ့တော့"</p> <p>ညစာ စားပြီးနောက် သူက နေကျောက်တုံး ၏ မီးရောင်ဖြင့် သားရေ ဓားသိုင်းစာအုပ် ကို စတင် ဖတ်ရှုလိုက်ရာ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ မှင်တက်သွားတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က အခန်း အပြင်ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟောင်းနွမ်းနေသော ရှေးဟောင်း စာအုပ်ကို ပြန်လည် ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။  ထိုကမ္ဘာကြီးက သူ့အတွက် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save