Book List

<h2 style="text-align: center;">သံမဏိမင်းဆက်</h2> <h2 style="text-align: center;">စာစဉ် (၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၃၁ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"မှန်လှပါ မင်းသားလေး။ ချင် မိသားစုရဲ့ သင်္ဘောနဲ့ လိုက်သွားရမှာဆိုတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်ပါဘူး။ ဒီရေမွှေးက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်ထက်တောင် ပိုအရေးကြီးပါတယ်" လို့ လီဆန်က နောက်ပြောင်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောတယ်။</p> <p>​"စကားတတ်လိုက်တာ" လီဆန်ရဲ့ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ အမူအရာကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေမဲ့ ရှောင်မင်က သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့အမြင်မှာတော့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု... အခုအခြေအနေမှာဆိုရင် သူ့အိမ်တော်ပေါ့... လူစားမျိုးစုံ လိုအပ်တယ်။ တိတ်တဆိတ်နဲ့ အလုပ်ကို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်တဲ့သူတွေ လိုသလို၊ လူအမျိုးမျိုးနဲ့ ဆက်ဆံရတဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် စကားအရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သူတွေလည်း လိုအပ်တာပဲလေ။</p> <p>​နောက်ရက်မှာတော့ ရှောင်မင်က ချင် မိသားစု အိမ်တော်ကို သွားလည်တယ်။</p> <p>​မိသားစုကြီး လေးစုက သူတို့ရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို ချင်းကျိုးရဲ့ နေရာအနှံ့မှာ ဖြန့်ကျက်ထားပေမဲ့၊ မိသားစုတိုင်းက မြို့ထဲမှာ အိမ်တော်တစ်ခုစီတော့ ထားရှိကြတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီမိသားစုတွေမှာ တခြားပြည်နယ်တွေမှာပါ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ရှောင်မင် သိတယ်။</p> <p>​ရှောင်မင် ရောက်လာတာက ချင် မိသားစုကို အံ့အားသင့်သွားစေတယ်။ အရင်တုန်းက သူက ဝမ် မိသားစုဆီကိုပဲ အမြဲသွားလေ့ရှိပြီး ချင် အိမ်တော်ကို သူ့သဘောနဲ့သူ လာတာမျိုးက တော်တော်လေး ရှားတာကိုး။</p> <p>​"မင်းသားလေး ကိုယ်တိုင် ကြွလာတာ ချင် မိသားစုအတွက်တော့ အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးပါပဲ" အစေခံဆီက သတင်းရရချင်း မိသားစုကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်ကြိုရင်း ချင်ချွမ်ယွင် က ပြောတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ ချင်မု လည်း ပါတယ်။</p> <p>​ရှောင်မင်ရဲ့ ချီမင်းသား အိမ်တော်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ချင် မိသားစုရဲ့ ခြံဝင်းက ပိုသေးပေမဲ့၊ ပန်းခြံတွေ၊ ကျောက်ဆောင် အလှဆင်ထားတာတွေနဲ့ဆိုတော့ သိပ်တော့ မညံ့လှပါဘူး။</p> <p>​ရှောင်မင်က အထဲကို ဝင်သွားရင်း "သခင်ကြီးချင်... တရိုတသေတွေ လုပ်မနေပါနဲ့။ ဒီနေ့ လာခဲ့တာက ငါ့အတွက် အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ အမွှေးအကြိုင်တွေ ရှာပေးခဲ့တဲ့ ချင် မိသားစုကို ကျေးဇူးတင်စကား လာပြောတာပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ချင်ချွမ်ယွင် ကတော့ ဝမ်းသာလွန်းလို့ ဘာလုပ်ရမှန်းတောင် မသိဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ချင်းကျိုးရဲ့ မိသားစုကြီး လေးစုထဲမှာ ဝမ် မိသားစုက ပထမနေရာမှာ ရှိပြီး ချင် မိသားစုကတော့ နည်းနည်း နောက်ကောက်ကျနေတာ။ သူ့အမြင်မှာတော့ ဒါက ချီမင်းသားက ဝမ် မိသားစုကို ပိုပြီး မျက်နှာသာပေးနေလို့ပဲ။ ချင်မု က ရှောင်မင်ကို စည်းရုံးဖို့ အရင်က ကြိုးစားခဲ့ဖူးပေမဲ့ သိပ်တော့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလေ။</p> <p>​ဒါပေမဲ့လည်း ချင်ချွမ်ယွင် ကတော့ ရှောင်မင်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရဖို့ မျှော်လင့်နေတုန်းပဲ။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးခင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျန်းလျန် ကိစ္စအပြီးမှာ မင်းသားကိုယ်တိုင် ချင် မိသားစုဆီ လာလည်တာက သူ့ကို တော်တော်လေး စိတ်အေးသွားစေတယ်။</p> <p>​"မင်းသားလေးက သိပ်ပြီး သဘောထားကြီးလွန်းပါတယ်။ မင်းသားလေးအတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုခွင့်ရတာ ချင် မိသားစုအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ" လို့ ပြောရင်း ချင်ချွမ်ယွင် က ရှောင်မင်ကို ဧည့်ခန်းဆောင်ဆီ ခေါ်သွားတယ်။</p> <p>​ရှောင်မင်က ချင်ချွမ်ယွင် ကို သူ့ဘေးမှာ ထိုင်ဖို့ လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ခက်ခဲတဲ့ အချိန်တွေမှာ ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ကူညီပေးခဲ့တာ သခင်ကြီးချင် ပဲလေ" လို့ ပြောတယ်။</p> <p>​ခဏလောက် ရပ်လိုက်ပြီးမှ "ဒါကြောင့်လည်း ဒီနေ့ လာခဲ့တာ... သခင်ကြီးချင် ရဲ့ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့အတွက်ပဲ" လို့ ရှောင်မင် ဆက်ပြောတယ်။</p> <p>​ချင်ချွမ်ယွင် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားပေမဲ့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ လူကြီးပီပီ အပြင်ပန်းမှာတော့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ နေလိုက်တယ်။ "မင်းသားလေး... သိပ်ကို ရက်ရောလွန်းပါတယ်"</p> <p>​ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ချင်မု ကလည်း ကျေနပ်စွာနဲ့ ပြုံးနေတယ်။ အရင်တစ်ခေါက် ရှောင်မင်ဆီကနေ အငြင်းခံရပြီး အရှက်ကွဲခဲ့ရပေမဲ့ အခုတော့ သူ့နေရာ သူ ပြန်ရသွားပြီလို့ ထင်ရတယ်။</p> <p>​"စကားချီးတွေ ပြောမနေပါနဲ့တော့။ လီဆန်... ယူခဲ့လိုက်" လို့ ရှောင်မင်က သူ့နောက်က ပါလာတဲ့ လီဆန်ကို လှမ်းအမိန့်ပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​သူတို့ ဝင်လာကတည်းက လီဆန်ရဲ့ လက်ထဲက အရက်အိုးကို ချင်ချွမ်ယွင် သတိထားမိထားတယ်။ အခု လီဆန်က အဲဒီအိုးကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်တော့ ချင်ချွမ်ယွင် က "မင်းသားလေး... အရက်ကောင်းကောင်း သောက်ချင်တာဆိုရင် ချင် အိမ်တော်မှာ အများကြီး ရှိပါတယ်။ မင်းသားလေး ကိုယ်တိုင် ယူလာစရာ မလိုပါဘူး" လို့ ပြောတယ်။</p> <p>​"သခင်ကြီးချင်... မြည်းမကြည့်ဘဲနဲ့ ခင်ဗျားအိမ်တော်က အရက်တွေနဲ့ အတူတူပဲလို့ ဘယ်လိုလုပ် သေချာပြောနိုင်မှာလဲ" လို့ ရှောင်မင်က ပြန်ဖြေတယ်။</p> <p>​"သြော်... မင်းသားလေးရဲ့ အရက်ကများ တစ်ခုခု ထူးခြားနေလို့လား" ချင်ချွမ်ယွင် က မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​ရှောင်မင်က လီဆန်ကို အချက်ပြလိုက်တော့ လီဆန်က ကြည်လင်နေတဲ့ အရက်တစ်ခွက် ငဲ့ပြီး ချင်ချွမ်ယွင် ကို ကမ်းပေးတယ်။</p> <p>​တာယွီနိုင်ငံတော်ကြီးမှာ အစိမ်းရောင်ဆန်အရက် တစ်မျိုးတည်း ရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ချန်အန်းမှာ နေခဲ့တုန်းက ရှောင်မင် အရက်ဖြူသန့်သန့်ကို မြည်းကြည့်ဖူးပေမဲ့ အဲဒီအရက်တွေက ဘီယာလိုမျိုး အရက်ပါဝင်နှုန်း နည်းတယ်။ ပြင်းအားကောင်းတဲ့ အရက်ဆိုတာက တော်တော်လေး ရှားပါးတာမို့ သူကိုယ်တိုင် ပေါင်းခံထားတဲ့ အရက်ကို အရက်ကောင်း တစ်ခွက်အဖြစ် လူတွေ လက်ခံကြလိမ့်မယ်လို့ ရှောင်မင် ယုံကြည်နေတာ။</p> <p>​သူ့အရက်က အရမ်းကြီး မပြင်းပေမဲ့ အရက်ပါဝင်နှုန်း ၃၈ ဒီဂရီ လောက်တော့ ရှိတယ်။</p> <p>​အရက်ကို ငဲ့လိုက်တာနဲ့ သင်းပျံ့တဲ့ ရနံ့တစ်ခုက လေထုထဲကို ပြန့်နှံ့သွားတယ်။ စီးပွားရေးအတွက် နေရာအနှံ့ ခရီးသွားဖူးပြီး တာယွီနိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ အရက်ကောင်း အများစုကို မြည်းစမ်းဖူးတဲ့ ချင်ချွမ်ယွင် တောင် ဒီလိုအရက်မျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး။</p> <p>​သူ တစ်ငုံလောက် သောက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပဲ "တကယ့် အရက်ကောင်းပဲ" လို့ ရေရွတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​ရှောင်မင်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်တယ်။ တာယွီနိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ အရက်တွေက ယေဘုယျအားဖြင့် အရက်ပါဝင်နှုန်း နည်းပြီး အရသာ မနက်ရှိုင်းဘူးလေ။ ဒါကြောင့်လည်း ခေတ်သစ်မှာဆိုရင် ရိုးရာအရက်ပျော့တွေ နေရာမှာ ပေါင်းခံအရက်တွေက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတာပေါ့။</p> <p>​"အဖေ... ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းလောက် မြည်းကြည့်ပါရစေ" ချင်မု က တံတွေးမြိုချရင်း ပြောတယ်။ တာယွီနိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုတွေကြားမှာ အရက်သောက်တာက ပုံမှန် အပန်းဖြေစရာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရွေးချယ်စရာ သိပ်မရှိတဲ့ ဖျော်ဖြေရေးတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရက်မူးသွားတာက အထူးသဖြင့် ဘာမှလုပ်စရာမရှိတဲ့ ညနေခင်းရှည်ကြီးတွေမှာ အချိန်ဖြုန်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုလေ။</p> <p>​တစ်ငုံလောက် သောက်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ချင်မု ရဲ့ မျက်နှာကလည်း သူ့အဖေလိုပဲ ဖြစ်သွားတယ်။ သူက "မင်းသားလေး... ဒါက နန်းတော်ကလာတဲ့ တော်ဝင်အရက် ဖြစ်ရမယ်နော်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဒီတစ်ခါတော့ ညီလေးချင် မှားသွားပြီ။ ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုလိုပဲ ဒါကလည်း ငါလေ့လာထားတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ ဒီနေ့ပဲ ငါ့အစေခံတွေကို ချက်ခိုင်းလိုက်တာ။ ပြီးတော့ သခင်ကြီးချင် နဲ့ အတူ သောက်မလို့ ယူလာခဲ့တာ"</p> <p>​ချင်ချွမ်ယွင် နဲ့ ချင်မု တို့ သားအဖနှစ်ယောက် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သိသိသာသာကို အံ့သြနေကြတယ်။ "ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အရက်ကလည်း မင်းသားလေးရဲ့ လက်ရာပဲလား"</p> <p>​ရှောင်မင် ခေါင်းညိတ်တယ်။ "ဒါပေါ့။ ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုတုန်းကလိုပဲ ခင်ဗျားတို့ ချင် မိသားစုကို ငါအရင်ဆုံး သတိရလိုက်တယ်။ ဒီအရက်ကိုသာ ချန်အန်းမှာ သွားရောင်းရင် အမြတ်ဘယ်လောက် ရနိုင်မယ် ထင်လဲ"</p> <p>​ချင်ချွမ်ယွင် နဲ့ ချင်မု တို့ ဝမ်းသာလွန်းလို့ မြူးတူးသွားကြတယ်။ ဒါက မင်းသား ပြောခဲ့တဲ့ "ကျေးဇူးဆပ်ခြင်း" ဆိုတာပဲ။ ချင်ချွမ်ယွင် က "ချန်အန်းမှာက မှူးမတ်တွေနဲ့ သူဌေးတွေ အများကြီးလေ။ ဒီအရက်ဆိုရင် သေချာပေါက် အရောင်းသွက်မှာပဲ" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။</p> <p>​"ဒီလက်ဆောင်ကို သဘောကျရဲ့လား" လို့ ရှောင်မင်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"အရမ်းကို သဘောကျပါတယ်" စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ချင်ချွမ်ယွင် က ပြန်ဖြေတယ်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းသားလေး... ဒီအရက်ကို ဘယ်လိုနာမည်ပေးထားလဲ၊ ပြီးတော့ ချင် မိသားစုကို ရောင်းတဲ့အခါ တစ်အိုးကို ဘယ်လောက် ဈေးသတ်မှတ်ထားမလဲ"</p> <p>​ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်မင်က "ဒါကို 'မူးယစ်ချင်းကျိုး' လို့ နာမည်ပေးလိုက်ကြရအောင်။ ချန်အန်းမှာ အကောင်းဆုံး သမီးကညာအရက် (နူအာဟုန်) က တစ်အိုးကို ငွေနှစ်ဆယ်တုံး ဈေးပေါက်တယ်။ ချင် မိသားစုကိုတော့ တစ်အိုး ငွေတစ်ဆယ့်ငါးတုံးနဲ့ ရောင်းပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"အရမ်းကို မျှတပါတယ်" ချင်ချွမ်ယွင် က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ပြောတယ်။</p> <p>​မူးယစ်ချင်းကျိုး ကိုသာ ချန်အန်းမှာ သွားရောင်းရင် သမီးကညာအရက်ထက် ငွေအနည်းငယ် ပိုရနိုင်တယ်။ တစ်ခေါက်ကို အိုးတစ်ရာ သယ်သွားရင် ငွေငါးရာတုံး အမြတ်ရမှာဖြစ်လို့ တခြားကုန်ပစ္စည်းတွေ ရောင်းရတာထက် အများကြီး ပိုပြီး တွက်ခြေကိုက်တယ်။</p> <p>​"ဒါဆိုလည်း သဘောတူတယ်" လို့ ရှောင်မင်က ပြောတယ်။</p> <p>​လူတွေ စိတ်ဝင်စားလာအောင် သူက အရက်ကို "မူးယစ်ချင်းကျိုး" လို့ နာမည်ပေးလိုက်တာ။ ချင်းကျိုးက တာယွီနိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ နိုင်ငံရေး ဗဟိုချက်နဲ့ အလှမ်းဝေးပြီး လူအများစုရဲ့ မေ့လျော့မှုကို ခံထားရတာလေ။ အရက်ကို ချင်းကျိုးနဲ့ တွဲပေးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဒီဒေသဆီကို ကုန်သည်တွေနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေ ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့ သူ မျှော်လင့်ထားတယ်။</p> <p>​ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့နယ်မြေက ဆင်းရဲတာမို့ ဒါက စီးပွားရေးကို တက်ကြွလာစေမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုပဲလေ။</p> <p>​ချင်ချွမ်ယွင် နဲ့ ချင်မု တို့ကတော့ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မျက်နှာတွေ ဝင်းလက်နေကြတယ်။</p> <p>​ဒီအချိန်မှာ လီဆန်က ရှောင်မင်ကို တစ်ခုခု သတိပေးတဲ့ အနေနဲ့ အဓိပ္ပါယ်ပါပါ လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ ရှောင်မင်က "ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ငါ့မယ်တော်ဆီ ပစ္စည်းတချို့ သွားပို့ဖို့အတွက် လီဆန်ကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကုန်တင်သင်္ဘောနဲ့အတူ ချန်အန်းကို လိုက်ပို့ပေးစေချင်တယ်။ အဲဒါ အဆင်ပြေနိုင်မလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​စိတ်လှုပ်ရှားနေတုန်းဖြစ်တဲ့ ချင်ချွမ်ယွင် က "မင်းသားလေး... ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ။ မင်းသားလေးသာ ဒီအရက်ကောင်းတွေ တစ်သုတ် ထုတ်ပေးနိုင်ရင် ချန်အန်းကို ချက်ချင်းထွက်ဖို့ ကုန်တင်သင်္ဘော တစ်စီးကို ကျွန်တော်မျိုး ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ့မယ်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။</p> <p>​"လောလောဆယ်တော့ နည်းနည်း ခက်မယ်။ ငါ့အိမ်တော်မှာ မူးယစ်ချင်းကျိုး ဆယ်အိုးပဲ ရှိတော့တာ။ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးချင် သာ ချင်းကျိုးဈေးကွက်ထဲမှာ ရှိသမျှ ဆန်အရက်တွေ အကုန်ဝယ်ပြီး ငါ့အိမ်တော်ကို လာပို့ပေးနိုင်ရင်တော့ သုံးရက်အတွင်း အိုးတစ်ရာ ရအောင် ငါလုပ်ပေးနိုင်တယ်" လို့ ရှောင်မင်က ပြောတယ်။</p> <p>​ဆန်အရက်တွေ ဝယ်ရတာက ကုန်ကျစရိတ် တော်တော်ကြီးမှာဖြစ်ပြီး၊ ရှောင်မင်က အဲဒီစရိတ်ကို သူ့ဘာသာသူ အကုန်ခံဖို့ လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိဘူးလေ။</p> <p>​ချင်ချွမ်ယွင် ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်သွားပြီး စားပွဲကို ရိုက်လိုက်တယ်။ "မင်းသားလေး... ဒါလည်း ကိစ္စသေးသေးလေးပါ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်တော့်သားကို ဆန်အရက်တွေ လာပို့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>​ရှောင်မင် သဘောတူတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၃၁ ) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save