Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၃၉ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"မင်းအာ စပ်ဆိုတာ ဟုတ်လား" ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ဒါကို ကြားတော့ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်တယ်။ "ချီမင်းသားမှာ ဒီလောက် စာပေပါရမီ ရှိလို့လား။ ဒီကဗျာက တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ရေးခိုင်းထားတာ မဟုတ်လား"</p> <p>​လီဆန်က ကန့်ကွက်တဲ့အနေနဲ့ "ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး... ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် မှားသွားပါပြီ။ ဒီကဗျာကို မင်းသားလေး ကိုယ်တိုင် ရွတ်ဆိုခဲ့တာကို လုလော့ ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့တာပါ ဘုရား" လို့ လျှောက်တင်တယ်။</p> <p>​"အဲဒီလိုလား" ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက သံသယရှိနေတုန်းပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်တယ်။ "တကယ်ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ်... ကဗျာထဲမှာ အိမ်ကို လွမ်းတဲ့စိတ်တွေ အပြည့်ပဲ။ မင်းအာ တစ်ယောက် ချန်အန်းကို တော်တော် လွမ်းနေပုံရတယ်"</p> <p>​စကားပြောရင်းနဲ့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ရုတ်တရက် မျက်နှာကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးတော့တာပဲ။</p> <p>​လျှိုလီက လီဆန်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ပြီး "ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး ဒီရက်ပိုင်း နေမကောင်းဖြစ်နေတာကို နင်က ငိုအောင် လုပ်ရသလား။ ရိုက်ပစ်လိုက်ရမလား" လို့ ငေါက်လိုက်တယ်။</p> <p>​လီဆန် လန့်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားမိတယ်။ သူ မထွက်လာခင် မင်းသားလေး မှာလိုက်တာကို သတိရသွားပြီး "ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး... ဝမ်းမနည်းပါနဲ့ ဘုရား။ မင်းသားလေးက သူ ချင်းကျိုးမှာ နေရတာ တော်တော်လေး စိတ်ချမ်းသာပါတယ်လို့ မိန့်ပါတယ်။ ချန်အန်းနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေရတော့ နေ့တိုင်း ကြံစည်တိုက်ခိုက်နေတာတွေကို မရင်ဆိုင်ရတော့ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ချင်းကျိုးက အရမ်း ဆင်းရဲလွန်းနေတယ်။ သူ့နယ်မြေကို သူ ပြန်လည် ထူထောင်ချင်ပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ ငွေကြေး မလုံလောက်ဘူး ဖြစ်နေတယ် ဘုရား" လို့ လျှောက်တင်လိုက်တယ်။</p> <p>​ချစ်လှစွာသော သားဖြစ်သူအတွက် ဝမ်းနည်းနေတဲ့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးဟာ လီဆန် လာရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းကို အခုမှ သတိရသွားတယ်။ သူမက သက်ပြင်းချရင်း "သူသာ ဒါကို စောစောကတည်းက သဘောပေါက်ခဲ့ရင် ကောင်းမှာ။ ချန်အန်းမှာ ရှိတုန်းက ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာသာရအောင် တစ်ခါမှ မကြိုးစားခဲ့ဘဲ အခုမှ လာပြီး နည်းလမ်းရှာနေရတယ်။ ကောင်းပြီလေ... ဒီရေမွှေးက ပုံမှန် နံ့သာပေါင်းတွေနဲ့တော့ မတူဘူး။ မိဖုရားခေါင်ကြီး သဘောကျနိုင်တယ်။ အချိန်အခါ သင့်ရင် သူ့နားမှာ ငါ စကားနည်းနည်း ပါးပါး ပြောပေးကြည့်မယ်။ အဲဒါဆိုရင် ဧကရာဇ်ကလည်း သူ့ရဲ့ သားသမီးအပေါ် ထားတဲ့ သံယောဇဉ်ကို ပြန်သတိရလာနိုင်တာပေါ့" လို့ ပြောတယ်။</p> <p>​"ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက တကယ် ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်။ မင်းသားလေးက သူ အရင်က လုပ်ခဲ့တာတွေကို နောင်တရနေပါတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီ 'မူးယစ်ချင်းကျိုး' အရက်ကို အထူးတလည် ပြင်ဆင်ပြီး ဧကရာဇ်ဆီ ဆက်သပေးဖို့ မှာလိုက်တာပါ" လို့ လီဆန်က ရှောင်မင် မှာလိုက်တဲ့အတိုင်း လျှောက်တင်တယ်။</p> <p>​"နားလည်ပါပြီ။ လျှိုလီ... လီဆန် တည်းခိုဖို့ ချန်အန်းထဲမှာ ဇရပ်တစ်ခုခု ရှာပေးလိုက်ဦး။ ဒီကိစ္စတွေ အဆင်ပြေသွားပြီဆိုမှ သူ ပြန်လို့ရမယ်" လို့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ညွှန်ကြားလိုက်တယ်။</p> <p>​လျှိုလီက အမိန့်ကို နာခံပြီး လီဆန်ကို နန်းတော်ပြင်က ဇရပ်တစ်ခုဆီ ခေါ်သွားကာ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်မသွားဖို့ သတိပေးခဲ့တယ်။</p> <p>​လီဆန်လည်း မင်းသားလေးရဲ့ သတိပေးချက်တွေကို နှလုံးသွင်းပြီး ဇရပ်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ရင်း စောင့်ဆိုင်းနေတော့တယ်။</p> <p>​တစ်ဖက်မှာလည်း နန်းတော်ထဲမှာ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ရေမွှေးနဲ့ အရက်ကိစ္စတွေကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထားထားသလိုပဲ၊ သူမရဲ့ အဆောင်ထဲမှာပဲ စာဖတ်ရင်း နေ့ရက်တွေကို ကုန်ဆုံးနေခဲ့တယ်။</p> <p>​တစ်မနက်မှာတော့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး ပုံမှန်အတိုင်း နေထိုင်နေတုန်း ပိရွှေဆောင် အပြင်ဘက်မှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်သံတွေ ကြားလိုက်ရတယ်။ အဲဒီ အသံတွေထဲမှာ တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးရဲ့ အသံက အထင်ရှားဆုံးပဲ။</p> <p>​လျှိုလီက အဆောင်ထဲကို အပြေးကလေး ဝင်လာပြီး "ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး... ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး ခန့်မှန်းထားတာ တကယ့်ကို မှန်လိုက်တာ။ တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ဧကရာဇ်ရှေ့မှာ ရေမွှေးကို သွားကြွားလိုက်တာလေ။ အဲဒီ ရနံ့ကို ဧကရာဇ်က အရမ်း သဘောကျသွားလို့ သူမ အဆောင်မှာ နှစ်ညတောင် ဆက်တိုက် အိပ်ခဲ့တယ်လို့ သတင်းထွက်နေတယ်။ ကိုယ်လုပ်တော်တွေကြားမှာလည်း ဒီသတင်းက တောမီးလို ပြန့်နေပြီး၊ အခုဆို မိဖုရားခေါင်ကြီးတောင် ငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေကို ခေါ်ပြီး ဒီဘက်ကို လာနေပါပြီ" လို့ သတင်းပို့တယ်။</p> <p>​အစိမ်းရောင် နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ခမ်းနားစွာ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ပြုံးလိုက်တယ်။ "ဟုတ်ပြီ... ဒီသတင်း မိဖုရားခေါင်ကြီး နားဆီ ရောက်သွားတော့မယ်ဆိုတာ ငါ သိနေပြီးသားပဲ။ သွားကြစို့။ ဒီမနက်တော့ အလုပ်ရှုပ်တော့မယ်"</p> <p>​သူမ အဆောင်ပြင်ကို ထွက်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ အခြွေအရံတွေ ဝန်းရံထားပြီး ရွှေဝါရောင် နန်းတွင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးကြီး တစ်ဦး ပိရွှေဆောင်ထဲကို ဝင်လာတယ်။ တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာထား၊ ကြယ်လို လင်းလက်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ သိက္ခာရှိတဲ့ ပုံစံရှိတဲ့ သူမကတော့ တာယွီနိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျောက်ရှုယောင် ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။</p> <p>​"မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ဘုရား" လို့ ပြောရင်း ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက အမြန်ပဲ ရှေ့ထွက်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြုံးလိုက်ပြီး ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကို မဦးညွှတ်စေဘဲ ညင်သာစွာ တားလိုက်တယ်။ "တရိုတသေတွေ လုပ်မနေပါနဲ့ ညီမတော်။ ဒီနေ့တော့ တခြား ညီမတော်တွေကိုလည်း ငါနဲ့အတူ ခေါ်လာခဲ့တယ်။ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရင် ခွင့်လွှတ်ပါဦး"</p> <p>​"မိဖုရားခေါင်ကြီးက သိပ်သဘောထားကြီးတာပဲ။ အားလုံး လာလည်ကြတာကို ကျွန်မ ဝမ်းသာလှပါတယ်။ ကြွပါ ဘုရား" လို့ ပြောရင်း ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ပင်မဆောင်ထဲကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်တယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးက အမြင့်ဆုံး နေရာမှာ ထိုင်ပြီး၊ တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေကတော့ အောက်မှာ အသီးသီး နေရာယူကြတယ်။ တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး၊ ရှူကိုယ်လုပ်တော်ကြီး (ဒုတိယမင်းသားရဲ့ မယ်တော်) နဲ့ လီကိုယ်လုပ်တော်ကြီး (တတိယမင်းသားရဲ့ မယ်တော်) တို့ အကုန်လုံး ရောက်နေကြတာ။</p> <p>​"ညီမတော်ကျိန့်... တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးသာ မပြောရင် ချီမင်းသားက ညီမတော့်ဆီ ရေမွှေးဆိုတဲ့ အရာ ပို့လိုက်တာကို ငါ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါက တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်လို့ ကြားရလို့ ငါ ကိုယ်တိုင် လာကြည့်တာပါ" လို့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြုံးပြီး ပြောတယ်။</p> <p>​တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေကလည်း စပ်စုချင်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေကြတယ်။ တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး တစ်ယောက် ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ပြန်ရသွားတဲ့ သတင်းက လူတိုင်းဆီ ရောက်နေပြီမို့ သူတို့လည်း ဒီအကြောင်းကို သိချင်နေကြတာပေါ့။</p> <p>​တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးရဲ့ အပြုံးကတော့ နည်းနည်းတော့ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေတယ်။ ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို သူမ ခံစားရတာ နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ တခြားသူတွေက လုဖို့ ချောင်းနေကြပြီလေ။ သတင်းပေါက်အောင် လုပ်တဲ့ မိန်းမစိုးကိုတောင် သူမ ကိုယ်တိုင် ပြစ်ဒဏ်ပေးခဲ့သေးတယ်။</p> <p>​အချိန်တန်ပြီဆိုတာ သိလိုက်တဲ့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကလည်း ဖုံးကွယ်မထားတော့ပါဘူး။ "မိဖုရားခေါင်ကြီး... ဟုတ်ပါတယ် ဘုရား။ ဒီရေမွှေးကို ချီမင်းသား ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာပါ။ မိဖုရားခေါင်ကြီးဆီ ဆက်သဖို့ သူ ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးပေါက်ရာ လုပ်တဲ့အလုပ် ဖြစ်နေမှာစိုးလို့ ကျွန်မက အရင် စမ်းသုံးကြည့်နေတာပါ။ အခု မိဖုရားခေါင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီဆိုတော့လည်း လျှို့ဝှက်မထားတော့ပါဘူး"</p> <p>​ပြောပြီးတာနဲ့ ကျန်နေတဲ့ ရေမွှေးတွေကို ယူလာဖို့ လျှိုလီကို သူမက အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​သစ်သားသေတ္တာ သုံးလုံးကို ကြမ်းပြင်ပေါ် တင်လိုက်တဲ့အခါ မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက မျှော်လင့်တကြီးနဲ့ ဝင်းလက်သွားတယ်။ သူမက အမွှေးအကြိုင်တွေကို အမြဲ သဘောကျတတ်သူလေ၊ အထူးသဖြင့် ရှားပါးပြီး ထူးခြားတဲ့ ရနံ့မျိုးတွေကိုပေါ့။</p> <p>​"လျှိုလီ" လို့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ခေါ်လိုက်တာနဲ့ လျှိုလီက ရေမွှေးပုလင်း သုံးလုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ အခန်းတစ်ခုလုံး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ရနံ့တွေနဲ့ ပြည့်နှံ့သွားတော့တယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးက ရေမွှေးသတင်း ကြားကြားချင်း တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးဆီ အရင်သွားခဲ့သေးပေမဲ့၊ တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက သူမမှာ ရှိတာတွေ ကုန်သွားပြီလို့ လိမ်ပြောခဲ့တာ။ အခု ကိုယ်တိုင် နမ်းကြည့်လိုက်ရတော့မှ ဒီရေမွှေးက သူမ ကြုံဖူးသမျှ နံ့သာပေါင်းတွေထက် အများကြီး ပိုသာတယ်ဆိုတာ မိဖုရားခေါင်ကြီး ချက်ချင်း သိလိုက်တယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီး သဘောကျနေတာကို မြင်တော့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက "မိဖုရားခေါင်ကြီး... ဒါက ရှိတဲ့ ရနံ့ သုံးမျိုးထဲက တစ်မျိုးစီပါပဲ။ ချီမင်းသားက မိဖုရားခေါင်ကြီး သဘောကျတဲ့ ရနံ့ရှိရင် သူ့ကို ပြောပါတဲ့၊ သူ အထူးတလည် ဖော်စပ်ပေးပါ့မယ်လို့ မှာလိုက်ပါတယ်" လို့ လျှောက်တင်တယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးက ရနံ့ သုံးမျိုးလုံးကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီး အကုန်လုံးကို သဘောကျသွားတယ်။ ကိုယ်ပိုင် ရနံ့တစ်ခု ဖော်စပ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်က သူမကို ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေတယ်။ "ချီမင်းသားက တကယ့်ကို အကြံကောင်းတာပဲ"</p> <p>​ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲလို့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက မေးတော့၊ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ရှေ့တိုးလာပြီး ငှက်မွေးလေးကို ရေမွှေးထဲ နှစ်ကာ မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ အပေါ်မှာ ခပ်ဖွဖွ ဖြန်းလိုက်တယ်။ "ဒီလို သုံးရတာပါ ဘုရား။ သုံးရတာ လွယ်ကူသလို အနံ့ကလည်း တစ်နေကုန် ခံပါတယ်။ အနံ့ပြယ်သွားရင်လည်း ထပ်ဖြန်းလိုက်ရုံပါပဲ"</p> <p>​"အဆင်ပြေလိုက်တာ" လို့ ပြောရင်း မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူမ ဝတ်ရုံပေါ်က သင်းပျံ့တဲ့ ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်တယ်။</p> <p>​တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေကလည်း တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောကြတယ်။ "မိဖုရားခေါင်ကြီး... အနံ့က တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ။ ဒီအကွာအဝေးကနေတောင် ကျွန်မတို့ အနံ့ရနေတယ်။ တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးနောက်ကို ဧကရာဇ်က နှစ်ရက်တောင် လိုက်နေတာ မဆန်းပါဘူး"</p> <p>​တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက အတင်းပြုံးရင်း "ကျွန်မကလည်း အစ်မတော်ကျိန့်ဆီကနေ ခဏ မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ယူသွားတာပါ။ ဧကရာဇ်က သတိထားမိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေကတော့ အချင်းချင်း မျက်စိမှိတ်ပြရင်း ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားကြတယ်။</p> <p>​"ရနံ့က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ" လို့ ဆိုရိုးရှိတဲ့အတိုင်း ကိုယ်လုပ်တော်တွေက အမွှေးအကြိုင်တွေကို အရမ်း မက်မောကြတာလေ။ ရေမွှေးရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ စိတ်ကို အပြည့်အဝ ဖမ်းစားလိုက်ပြီ။</p> <p>​သူမက "ညီမတော်... ချီမင်းသားက ဒီရေမွှေးကို ငါ့အတွက် တကယ်ပဲ ဆက်သတာလား" လို့ မေးတယ်။</p> <p>​"မှန်လှပါ မိဖုရားခေါင်ကြီး။ မိဖုရားခေါင်ကြီးသာ သဘောကျမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ရနံ့အသစ်တွေကိုလည်း သူ ဆက်သပေးပါဦးမယ်" လို့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။</p> <p>​တာယွီနိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ ထိပ်တန်း စာပေမျိုးနွယ်စုဖြစ်တဲ့ ကျောက် မိသားစုကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးဟာ စာပေနဲ့ ကဗျာတွေကို ကောင်းကောင်း နားလည်သူ ဖြစ်သလို၊ ပါးနပ်တဲ့သူလည်း ဖြစ်လို့ နန်းတွင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်နိုင်ခဲ့တာ။</p> <p>​ချီမင်းသားဟာ ချင်းကျိုးမှာ အဝေးကြီး ရောက်နေပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ဒီရေမွှေး လက်ဆောင်မှာ တစ်ခုခု ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေမယ်ဆိုတာ သူမ သိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီရေမွှေးက မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ စိတ်အလိုကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်နိုင်တာမို့ သူမ သဘောကျသွားတာကတော့ အမှန်ပါပဲ။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၃၉ ) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save