Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၄၀ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"အို... ချီမင်းသားက မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး အပေါ် တကယ့်ကို မိဘကျေးဇူး သိတတ်တာပဲ။ ကျွန်မတို့ကတော့ ဒီလို အဖိုးတန်တဲ့ ရေမွှေးမျိုးကို မရနိုင်ဘဲ အားကျတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ပဲ ထိုင်ကြည့်နေရတော့မှာပေါ့"</p> <p>​ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ စကားပြောနေတုန်း တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေက ရေမွှေးကို ပိုပိုပြီး လိုချင်လာကြတယ်။ သူတို့ မရလိုက်ဘဲ နေမှာစိုးလို့ ရှူကိုယ်လုပ်တော်ကြီး က ဝင်ပြောလိုက်တာ။</p> <p>​သူမစကားက ချီမင်းသားရဲ့ မိဘအပေါ် သိတတ်မှုကို ချီးမွမ်းနေပေမဲ့၊ ကွယ်ဝှက်ထားတဲ့ မနာလိုစိတ်ကတော့ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေတယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျောက် က ညင်ညင်သာသာ ပြုံးလိုက်တယ်။ နန်းတွင်းမှာ သင့်မြတ်အောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်တဲ့ သူမရဲ့ အရည်အချင်းက ကိုယ်လုပ်တော်တွေ အကုန်လုံးရဲ့ ခံစားချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးတတ်လို့ပဲ။ သူမက "ညီမတော်ရှူ... အထင်လွဲနေပြီ။ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး ပြောသလိုပဲ ဒီရေမွှေးကို ချီမင်းသားက ငါ့အတွက် ပို့လိုက်တာ မှန်ပေမဲ့၊ ကျန်တဲ့သူတွေကို မပေးဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒီမှာ ရေမွှေးတွေ အများကြီးပဲ... ငါတစ်ယောက်တည်း သုံးလို့ ကုန်မှာမှ မဟုတ်တာ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"မိဖုရားခေါင်ကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ညီမတော်တို့... ချီမင်းသားက ကျွန်မတို့ အားလုံးအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ဒီလောက်အများကြီး ပို့လိုက်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မသာ ဝေပေးရင် လူတိုင်းအတွက် တရားမျှတချင်မှ မျှတမှာလေ။ ဒါကြောင့်မို့ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အကုန် လွှဲအပ်လိုက်တာပါ" လို့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ပြုံးရင်း ဖြည့်ပြောတယ်။</p> <p>​တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေရဲ့ မျက်နှာတွေ ဝင်းလက်သွားတယ်။ လီကိုယ်လုပ်တော်ကြီး က "ချီမင်းသားက တော်တော်လေး အတွေးအခေါ် ရင့်ကျက်လာတာပဲ" လို့ မှတ်ချက်ချတယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးတို့ အချင်းချင်း အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ ကိုယ်လုပ်တော်တွေထဲမှာ သူတို့နှစ်ယောက်က ဆက်ဆံရေး အကောင်းဆုံးပဲ။ နှစ်ယောက်လုံးက သံတမန်ဆန်ဆန် နေတတ်ပြီး သဘောထား ပြည့်ဝတဲ့အပြင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေချင်ကြဘူးလေ။</p> <p>​အထူးသဖြင့် ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးဆိုရင် နောက်ခံ မိသားစုအင်အား ကြီးကြီးမားမား မရှိပေမဲ့၊ သူမရဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ စရိုက်ကြောင့် နန်းတွင်းမှာ အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့တာ။</p> <p>​တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေရဲ့ လိုချင်တပ်မက်နေတဲ့ ပုံစံကို မြင်တော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက "အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း ဒီအတိုင်း ထိုင်မနေကြနဲ့တော့။ လာကြ... အားလုံးပဲ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ ပုလင်းကို လာရွေးကြလေ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ရာထူးမြင့်တဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တွေပဲ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးရဲ့ အဆောင်ကို လာရဲကြတာ။ အောက်ခြေက ကိုယ်လုပ်တော်တွေကတော့ ဝင်နှောင့်ယှက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်လည်း ရရော ကိုယ်လုပ်တော်တွေက ဆက်ပြီး မဟန်နိုင်ကြတော့ဘူး။ သူတို့က ရှေ့ကို အလုအယက် တိုးထွက်လာပြီး ကိုယ့်ပုလင်းကိုယ် အပိုင်ရဖို့ လုယူကြတော့တာပဲ။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သေတ္တာထဲမှာ ခြောက်ပုလင်းပဲ ကျန်တော့တယ်... ရနံ့တစ်မျိုးကို နှစ်ပုလင်းစီနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးအတွက် ချန်ထားခဲ့ကြတာ။ ကိုယ်လုပ်တော်တွေက လောဘ သိပ်မကြီးသင့်ဘူး ဆိုတာလောက်တော့ သိကြတယ်လေ။</p> <p>​အခန်းထဲမှာ ရေမွှေး စမ်းသပ်နေတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တွေနဲ့ ပြည့်နှံ့နေချိန်မှာပဲ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကို သီးသန့် စကားပြောဖို့ လက်ဟန်ပြ ခေါ်လိုက်တယ်။</p> <p>​ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက သဘောပေါက်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ပင်မဆောင်ရဲ့ လူရှင်းတဲ့ ထောင့်တစ်နေရာဆီ ခေါ်သွားတယ်။ အဲဒီတော့မှ မိဖုရားခေါင်ကြီးက "ဒီရေမွှေးက တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်... တော်တော်လည်း ဈေးကြီးမှာပဲ။ ချီမင်းသားရဲ့ နယ်မြေက ဆင်းရဲမွဲတေနေတာ။ ဒီလောက်အများကြီး ထုတ်ဖို့ သူ့အတွက် ကုန်ကျစရိတ် တော်တော် များမှာပဲ" လို့ ပြောတယ်။</p> <p>​ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက မျက်နှာမကောင်းဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ချီမင်းသားက မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရချင်လို့ ဒီရေမွှေးကို နန်းတော်ဆီ ပို့လိုက်တာပါ။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ ဖုံးကွယ်ထားစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ချီမင်းသား ချန်အန်းကို ထွက်ပြေးလာတဲ့ ကိစ္စကို မိဖုရားခေါင်ကြီး သေချာပေါက် မှတ်မိမှာပါ။ သူ အမှားကြီးတစ်ခု လုပ်ခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့၊ သူ့နယ်မြေက ဆင်းရဲလွန်းတော့ တပ်ဖွဲ့ကို ထိန်းသိမ်းဖို့တောင် ငွေမရှိဘူးလေ။ လက်နက် မပြည့်စုံတဲ့ တပ်သား သုံးထောင်လောက်နဲ့ လူရိုင်းတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် လီဆန် ပြောပြချက်အရ ချင်းကျိုးမှာ နှင်းသည်းကြီး ကျနေတာ လဝက်လောက် ရှိပြီတဲ့။ အကြံအိုက်နေတဲ့ ပြည်သူတော်တော်များများက ဓားပြဘဝကို ကူးပြောင်းကုန်ကြပြီ။ ချီမင်းသားက မြို့ခြောက်မြို့မှာ ဆန်ပြုတ်ဝေနေပေမဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ကတော့ ပြောင်သလင်းခါနေပြီတဲ့"</p> <p>​သူမက ခဏရပ်ပြီးမှ ဆက်ပြောတယ်။ "ဒါကြောင့် သူ ရေမွှေးပို့လိုက်တာ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဧကရာဇ်ရှေ့မှာ သူ့အတွက် စကားလေး နည်းနည်းပါးပါး ကောင်းကောင်းပြောပေးပြီး ဒီအခက်အခဲကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ရန်ပုံငွေလေး ရအောင် ကူညီပေးနိုင်မလား ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ပါ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ သူ့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ပဲ။ ဧကရာဇ်က ဆက်ပြီး ငြင်းနေမယ်ဆိုရင် သူ ငွေရဖို့အတွက် ဒီရေမွှေးကို ရောင်းစားရုံကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလေ"</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးက သက်ပြင်းချတယ်။ "ချီမင်းသားရဲ့ အခြေအနေ ဒီလောက်ဆိုးနေမယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ အခုအချိန်ထိတောင် ဧကရာဇ်က ချီမင်းသား ချန်အန်းကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပြန်လာတဲ့ အကြောင်းကြားရင် ဒေါသထွက်နေတုန်းပဲ။ သူ့ရဲ့ အခု ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို ထောက်ထားပြီး ငါ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ ကြည့်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>​ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်တယ်။ "ကျေးဇူးကြီးမားလှပါတယ် မိဖုရားခေါင်ကြီး"</p> <p>​"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ဧကရာဇ်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို အရင် အကဲခတ်ကြည့်ပါဦးမယ်" မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြောတယ်။ အဲဒီနောက် စိတ်ဝင်စားသွားတဲ့ အရိပ်အယောင်နဲ့ "ချီမင်းသားက ငါ့အတွက် သီးသန့် ရနံ့ ဖော်စပ်ပေးနိုင်တယ်လို့ ညီမတော် ပြောခဲ့တယ်နော်" လို့ ထပ်မေးတယ်။</p> <p>​ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး ခဏလောက် အံ့သြသွားပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ ပြုံးလိုက်တယ်။ "မှန်လှပါ မိဖုရားခေါင်ကြီး။ မိဖုရားခေါင်ကြီး လိုချင်တဲ့ ရနံ့မှန်သမျှ သူ ဖော်စပ်ပေးနိုင်တယ်လို့ စာထဲမှာ သေချာ ရေးထားပါတယ်"</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးက စဉ်းစားဟန်နဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ဒီရနံ့ သုံးမျိုးကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ကိုယ်လုပ်တော်တွေ အကုန်လုံး သုံးနေကြတော့ နည်းနည်း ရိုးသွားပြီ"</p> <p>​အမြဲတမ်း ပါးနပ်တဲ့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ စကားသွားစကားလာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေနဲ့ ရေမွှေးတူတူ သုံးလို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ။ သူမက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘဲ ကွဲထွက်နေမယ့် သီးသန့် ရနံ့တစ်ခုကို လိုချင်နေတာလေ။</p> <p>​"မိဖုရားခေါင်ကြီး... အဲဒါ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိဖုရားခေါင်ကြီး နှစ်သက်တဲ့ ရနံ့ကိုသာ ချီမင်းသားဆီ အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။ မိဖုရားခေါင်ကြီး တစ်ပါးတည်းအတွက် သီးသန့် ရေမွှေး ဖော်စပ်ပေးပါလိမ့်မယ်။ တခြား ဘယ်ကိုယ်လုပ်တော်မှ အဲဒီရနံ့ကို ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး" လို့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ပြုံးပြီး လျှောက်တင်တယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကျေနပ်စွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ မသိချင်ယောင် ခဏခဏ ဆောင်တတ်တဲ့ တယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးနဲ့ မတူဘဲ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးလို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူနဲ့ စကားပြောရတာက အမြဲတမ်း ပိုလွယ်ကူတယ်လေ။</p> <p>​"ဒါဆိုရင်လည်း ဒီကိစ္စကို ချီမင်းသားဆီပဲ အပ်လိုက်မယ်။ ဒီည ဧကရာဇ်နဲ့ တွေ့ရင် သူ့အခြေအနေကို ငါ ပြောပြပေးပါ့မယ်" လို့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြောတယ်။</p> <p>​ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက မူးယစ်ချင်းကျိုး အရက်ကို သတိရသွားပြီး "ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ချီမင်းသားက အရက်ကောင်း နည်းနည်းလည်း ပို့လိုက်သေးတယ်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဒီည ဧကရာဇ်နဲ့ အတူ သုံးဆောင်ကြည့်ပါလား။ ဧကရာဇ်သာ အဲဒီအရက်ကို မြည်းကြည့်ပြီးရင် ပြန်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ချီမင်းသားက ပြောလိုက်ပါတယ်" လို့ ဖြည့်ပြောတယ်။</p> <p>​"တကယ်လား" မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက စိတ်ဝင်တစားနဲ့ အရောင်လက်သွားတယ်။</p> <p>​တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေလိုပဲ သူမလည်း ဧကရာဇ်ကို သူမအဆောင်မှာ အချိန်ပိုပေးစေချင်တာပေါ့။</p> <p>​ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "သေချာပါတယ် မိဖုရားခေါင်ကြီး။ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် မြည်းကြည့်ပြီးပါပြီ၊ တကယ့်ကို ထူးကဲတဲ့ အရသာပါပဲ"</p> <p>​"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ပြန်ရင် ယူသွားပြီး ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ပဲ အဆုံးအဖြတ် ပေးပါစေတော့"</p> <p>​လိုချင်တာ ရသွားပြီဖြစ်တဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူမနေရာ သူမ ပြန်ထိုင်ပြီး၊ တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေနဲ့ စကားနည်းနည်းပါးပါး ပြောကာ ထွက်ခွာသွားတော့တယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီး ထွက်သွားတာနဲ့ တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေလည်း အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးနဲ့ ပြန်သွားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ တစ်ယောက်ချင်းစီ တိတ်တိတ်လေး ပြန်ရောက်လာကြတယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီး သဘောပေါက်သွားတာကို သူတို့လည်း သဘောပေါက်သွားကြတာလေ။ တစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့အတွက် သီးသန့်ရနံ့ကို လိုချင်ကြပြီး ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကလည်း သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို သဘောတူလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ မတူတာကတော့ သီးသန့်ရေမွှေး ဖော်စပ်တာက ကုန်ကျစရိတ် များမှာဖြစ်လို့ သူတို့ဘက်က ငွေထုတ်ပေးရမယ်ဆိုတာကို သူမက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ဒီကိုယ်လုပ်တော်တွေက တိုင်းပြည်မှာ သြဇာအကြီးဆုံးနဲ့ အချမ်းသာဆုံး မိသားစုတွေကနေ ဆင်းသက်လာကြတာ။ သူတို့ရဲ့ လစဉ်ကြေးတွေ၊ မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုတွေနဲ့ဆိုတော့ ငွေကြေးဆိုတာ သူတို့အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p>​တစ်နေ့လုံး နန်းတွင်းက ရေမွှေးကိစ္စတွေကို စီစဉ်ရင်းနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်သွားတယ်။ အဲဒီညမှာတော့ ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက သူမအဆောင်မှာပဲ နေပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးဆီက သတင်းကို စောင့်နေခဲ့တယ်။</p> <p>​တစ်ဖက်မှာတော့ ဖုန်းမင် နန်းဆောင်မှာ မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျောက် က ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် နဲ့အတူ အရက်သောက်နေတယ်။ ဧကရာဇ်က တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေဆီ မသွားခင် တစ်လကို တစ်ကြိမ် မိဖုရားခေါင်ကြီးဆီ လာလည်လေ့ရှိတာက ထုံးစံတစ်ခုပဲ။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဒီညမှာတော့ သူက အရက်ကောင်း တစ်အိုးရဲ့ ဖမ်းစားမှုကို ခံလိုက်ရတယ်။</p> <p>​"ဒီအရက်ကို ချီမင်းသား ပို့လိုက်တာ ဟုတ်လား" ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် က အံ့သြတကြီး မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျောက် က သိုးသားတစ်တုံးကို ဧကရာဇ်ရဲ့ ပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးရင်း "မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ချီမင်းသားက အရှင်မင်းကြီး ဒေါသထွက်မှာကို စိုးရိမ်လို့ ကျွန်မဆီကို အရင် ပို့လိုက်တာပါ" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။</p> <p>​ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် ရဲ့ မျက်နှာက မှောင်မည်းသွားတယ်။ "ဟွန်း... ချင်းကျိုးက အရမ်း ဆင်းရဲလွန်းလို့ စားစရာ ဆန်တောင် မလောက်မင ဖြစ်နေတာကို သူက အရက်ချက်ဖို့တောင် ပိုနေသေးတယ်ပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ငါ သူ့အပေါ် အရမ်း သက်ညှာပေးခဲ့မိတာပဲ"</p> <p>​မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျောက် က ညင်ညင်သာသာ ပြောလိုက်တယ်။ "အရှင်မင်းကြီး... ဒေါသကို ထိန်းပါဦး။ သူ့မှာ ဘယ်လိုအပြစ်တွေပဲ ရှိနေပါစေ၊ ချီမင်းသားက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သားတော် ဖြစ်သလို တာယွီနိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးလည်း ဖြစ်ပါတယ်"</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၄၀ ) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save