Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 7</h2> <h2 style="text-align: center;">အိမ်အပြန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေက တကယ်ကို နည်းနည်း ထူးဆန်းနေခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သေချာစဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင် စစ်နတ်ဘုရား ခန်းမရဲ့ နဝမမြောက် အထပ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ သူက အထွတ်အထိပ်အဆင့် သန့်စင်သောယန် မှော်ရတနာ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအဆင့်နဲ့ ညီမျှတဲ့ အံ့ဖွယ်ရတနာ တစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်ခွင့် ရှိရမှာလေ။</p> <p> </p> <p>သန့်စင်သောယန် မှော်ရတနာကို အခု ဂျူဟွာ့ကို ပေးလိုက်ရင်တောင်မှ သူက သုံးနိုင်ဦးမှာ မဟုတ်သေးပါဘူး။</p> <p> </p> <p>သန့်စင်သောယန် မှော်ရတနာကို သုံးနိုင်ဖို့ဆိုတာ အနည်းဆုံး ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်နေဖို့ လိုတယ် မဟုတ်လား။ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် တစ်ပါးသာ ဖြစ်တဲ့ ဂျူဟွာ့ လက်ထဲမှာတော့ သန့်စင်သောယန် မှော်ရတနာက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းနေပါစေ အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်နေမှာပါပဲ။</p> <p> </p> <p>အံ့ဖွယ်ရတနာ တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့လည်း ဂျူဟွာက သာမန်ရတနာတွေကို လိုအပ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဂျူဟွာရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားက ထိပ်တန်း ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တွေကိုတောင် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်လို့ သူ့အတွက် အသုံးဝင်နိုင်မယ့် အံ့ဖွယ်ရတနာ တွေရဲ့ ရွေးချယ်စရာ နယ်ပယ်က ရုတ်တရက် အများကြီး ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ပြီလေ။</p> <p> </p> <p>"ရတနာခန်းမ ထဲမှာ ရတနာတွေ ရေတွက်လို့ မရအောင် ရှိနေတာပဲ။ ကျွန်တော့်အတွက် သင့်တော်မယ့် အရာတစ်ခုတော့ ရှိနေဦးမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့စမ်းပါ"</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံဝါကြီးက ခေါင်းခါပြလိုက်ပါပြီ။ သူက လှည့်ပြီး ရတနာခန်းမ ထဲကို ဝင်သွားပါပြီ။ ဂျူဟွာကလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ့နောက်ကနေ တိုက်ရိုက် လိုက်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာမှာတော့ ဝက်ဝံဝါကြီးက ရွှေရောင် စာအုပ်ပါးလေး တစ်အုပ်ကို ဂျူဟွာဆီ ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>စာမျက်နှာ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ပါတဲ့ အဲဒီစာအုပ်လေးကို ကြည့်ရင်း ဂျူဟွာတစ်ယောက် နည်းနည်း လက်မှိုင်ချချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ပါပြီ။ ဒီတစ်ခေါက် သူ ရွေးချယ်နိုင်မယ့် ရတနာ အရေအတွက်က သိပ်မများလှဘူး ထင်ပါရဲ့။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက စာအုပ်ရဲ့ ပထမဆုံး စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်တာနဲ့ အနက်ရောင် ကွင်းဝိုင်း ပုံစံတစ်ခုက သူ့မျက်စိရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရား ချုပ်နှောင်ကွင်း တဲ့။ သူက တစ်ခါသုံး အံ့ဖွယ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ရန်သူတွေကို ထောင်ချောက်ဆင် ဖမ်းဆီးဖို့အတွက် တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးပေးမှာပါ။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာဆိုရင် အထွတ်အထိပ်ဆုံး အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား ဒါမှမဟုတ် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် တစ်ပါးတောင်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p> </p> <p>ဒါက အသက်ကယ် အံ့ဖွယ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ သူသာ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်လို့ မရနိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူတစ်ဦးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် ဒီ နတ်ဘုရား ချုပ်နှောင်ကွင်း က ဂျူဟွာရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ စိတ်အစဉ် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပေမဲ့ သူက စာအုပ်ရဲ့ ဒုတိယ စာမျက်နှာကို ဆက်လှန်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီမှာတော့ သွေးရောင် ဓားရှည် ခြောက်လက်ရဲ့ ပုံကို ဖော်ပြထားလေရဲ့။</p> <p> </p> <p>သွေးဆာနေသော နတ်ဘုရားသတ်ဓား လို့ အမည်ရပြီး အသက်သွင်းလိုက်ရင် သွေးရောင် မြူခိုးတွေကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး အထွတ်အထိပ်အဆင့် သန့်စင်သောယန် မှော်ရတနာ တစ်ခုနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ခဏလောက် ရပ်တန့်စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တတိယမြောက် စာမျက်နှာကို ဆက်လှန်လိုက်ပြန်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီစာအုပ်ငယ်လေးမှာ စုစုပေါင်း စာမျက်နှာ များများစားစား မပါပါဘူး။ မကြာခင်မှာပဲ ဂျူဟွာဟာ အစကနေ အဆုံးအထိ လှန်လှောကြည့်ရှုပြီးသွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲပြောပြော ဒါတွေက စစ်နတ်ဘုရား ခန်းမ ရဲ့ နဝမမြောက် အထပ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ ရွေးချယ်နိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ မှော်ရတနာ တွေနဲ့ အံ့ဖွယ်ရတနာ တွေဖြစ်လို့ သူတို့ရဲ့ အဖိုးတန်မှုကို သံသယဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂျူဟွာ ခံစားရတာကတော့ အခုအချိန်မှာ သူနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မယ့်အရာက ပထမဆုံး ပစ္စည်းနှစ်ခု ဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုရား ချုပ်နှောင်ကွင်း နဲ့ သွေးဆာနေသော နတ်ဘုရားသတ်ဓား တို့သာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံဝါကြီးကလည်း ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုက ဂျူဟွာအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မယ်လို့ ယူဆထားလို့ သူတို့ကို အရှေ့ဆုံးမှာ ထားထားပေးတာ ဖြစ်ရပါမယ်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရား ချုပ်နှောင်ကွင်း အကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ သူသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဂျူဟွာရဲ့ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းက အကြီးအကျယ် တိုးတက်သွားမှာပါ။</p> <p> </p> <p>အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား ကပ်ဘေးကို မကျော်ဖြတ်ရသေးခင် အချိန်အတွင်း သူက အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား ဒါမှမဟုတ် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် တစ်ပါးပါးကို သွားအပြစ်ပြုမိရင်တောင်မှ ဒီရတနာကို အားကိုးပြီး လွတ်မြောက်နိုင်မယ့် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ သွေးဆာနေသော နတ်ဘုရားသတ်ဓား က ဂျူဟွာအတွက် အသင့်တော်ဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြန်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ချိုးဟွာဓား (ဆောင်းဦးတောက်ပခြင်း) ဟာ ဂျူဟွာရဲ့ သွေးနဲ့ သန့်စင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက်ပါ။ သူက ဂျူဟွာ တိုက်ပွဲဝင်နေချိန်မှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မိစ္ဆာကီစွမ်းအင်၊ မကောင်းဆိုးဝါးကီ နဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒ တွေကို စုပ်ယူပြီး အဆက်မပြတ် ပိုမို အစွမ်းထက်လာမှာလေ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ သတ်ဖြတ်လိုက်တဲ့ ရန်သူတွေက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လေလေ၊ သူက ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးထွားအားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်မှာပါ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ ဆောင်းဦးတောင်ကုန်း မဟာရွှံ့နွံအိုင် ထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဖင်းဂေါ့တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖင်းဂေါ့ တစ်ပါးမကကိုတောင် အဆုံးစီရင်ခဲ့ပြီးပြီလေ။</p> <p> </p> <p>ဒီအချိန်မှာ ချိုးဟွာဓား က ထိပ်တန်း အင်မော်တယ်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခုနဲ့ ညီမျှတဲ့ အဆင့်ကိုသာ ရောက်ရှိနေသေးပြီး အထွတ်အထိပ် သန့်စင်သောယန် အဆင့်နဲ့တော့ အလှမ်းကွာဝေးနေသေးဆဲပါပဲ။</p> <p> </p> <p>သူ ပိုပို အစွမ်းထက်လာတာနဲ့အမျှ တစ်နေ့ကျရင် ချိုးဟွာဓား ကလည်း အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်လာမယ်ဆိုတာကို ဂျူဟွာ ကောင်းကောင်း သိထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အနာဂတ်မှ ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စလေ၊ အခုလက်ရှိ အချိန်အတွက်မှ မဟုတ်တာ။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ သူသာ ဒီ သွေးဆာနေသော နတ်ဘုရားသတ်ဓား ကို ရလိုက်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်က ချက်ချင်းကို နောက်ထပ် တစ်ဆင့် မြင့်တက်သွားတော့မှာပါ။ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် တိုးတက်လာခြင်းရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကိုတော့ အထူးတလည် ညွှန်းဆိုနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>(ငါ ဘာရွေးရမလဲ)</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေတုန်းမှာပဲ ဝက်ဝံဝါကြီးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် နတ်ဘုရား ချုပ်နှောင်ကွင်း ကိုပဲ ယူပါမယ်"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဘုရား ချုပ်နှောင်ကွင်း လား။ ကောင်းပြီလေ"</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံဝါကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် ကွင်းဝိုင်းတစ်ခုက သူ့လက်ဖဝါးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ရတနာကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ဂျူဟွာဟာ အင်မော်တယ်ဂူနန်း ထဲကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်မှာတော့ ရေနန်းတော် စစ်သင်္ဘောကြီး ဟာ တစ်လကျော်ကြာအောင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးလို အဟုန်နဲ့ ခုတ်မောင်းလာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွမ်းရွှေ ကလန် ကို ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ရေနန်းတော် စစ်သင်္ဘောကြီး ဟာ ကလန် နယ်မြေအတွင်းကို ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ဝင်ရောက်လာစဉ် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းရွှေ ကလန် သားတွေက ကြိုဆို အားပေးနေကြပါတယ်။ ဒါက ကျွမ်းရွှေ ကလန် ရဲ့ ဓလေ့စရိုက်ပါပဲ။ စစ်ပွဲကနေ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတဲ့ စစ်သည်တွေကို အမြဲတမ်း အနွေးထွေးဆုံးသော ကြိုဆိုမှုတွေနဲ့ ဆီးကြိုလေ့ ရှိကြတယ်လေ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ ရေနန်းတော် စစ်သင်္ဘောကြီး ရဲ့ ရှေ့ဆုံးမှာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေရင်း ကြိုဆို အားပေးနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးကြားမှာ တစ်ခုခုကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဂျူဟွာရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်ပသွားခဲ့ပါပြီ။ လူအုပ်ကြီးရဲ့ အထက် ကောင်းကင်ယံမှာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိတဲ့ "သက်တံ့" တစ်စင်း သွယ်တန်းနေတာကို မြင်လိုက်ရလို့ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သူ့ဘေးနားက ချင်းမူလင်း ဆီကို စကားအချို့ တီးတိုး ပြောလိုက်ပြီးနောက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဝှစ်ကနဲ အသံနဲ့အတူ ရေနန်းတော် စစ်သင်္ဘောကြီး ပေါ်ကနေ ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ချင်းမူလင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ပါတယ်။ သူမက အနီးအနားရှိ နေရာတစ်ခုဆီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေတဲ့ ပုံစံ ပေါ်လာခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>အဲဒီ သက်တံ့ရဲ့ အဆုံးသတ်ရာ တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်မှာ တပါးတည်း ရပ်နေတဲ့ ကျွမ်းရွှေချိုး ကို ဂျူဟွာ လှမ်းမြင်လိုက်ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ယနေ့မှာတော့ ကျွမ်းရွှေချိုး ဟာ ဘဲငန်းမွေးနဲ့ ချုပ်ထားတဲ့ ဝါဖျော့ဖျော့ ဂါဝန်ရှည်လေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာငယ်လေးပေါ်မှာ မိတ်ကပ်ပါးပါးလေး လိမ်းခြယ်ထားပုံရကာ ပါးပြင်လေးတွေက ပန်းရောင်သန်းနေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးဆယ်ခန့်ကနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် ကျွမ်းရွှေချိုး ရဲ့ အသွင်အပြင်က ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားတာ မရှိလှပေမဲ့၊ သူမရဲ့ တန်ခိုးရှင်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံမှုကတော့ မူလတာအိုသူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူမရဲ့ ပတ်လည်က အင်မော်တယ် ကီစွမ်းအင် တွေက ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်စွာ လွင့်ပျံနေပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ အသံက ကျွမ်းရွှေချိုး ရဲ့ နားထဲကို ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအသံကို ကြားတာနဲ့ ကျွမ်းရွှေချိုး က အလိုအလျောက်ပဲ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့ဩဝမ်းသာသွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လွင်လာခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာ ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ကျွမ်းရွှေချိုး ရဲ့ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးလျက် မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးကပဲ ကျွန်မကို လာမေးနေရသလား။ အစ်ကိုကြီးကကော ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို ထွက်လာချင်လို့ ထွက်လာတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြုံးရွှင်စွာ ဖြေလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး... မြန်မြန် ပြန်သွားပါတော့၊ မဟုတ်ရင် ကလန်ခေါင်းဆောင် က အစ်ကိုကြီးကို အပြစ်တင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က မြန်မြန် ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... သူက ငါ့ကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ကျရင် ငါ့ကိုတောင် လာဖိတ်ခေါ်နေဦးမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"လာ... ငါတို့ အိမ်ကို အရင် ပြန်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က တစ်ခုခု ပြောချင်နေသေးပေမဲ့ ဂျူဟွာက သူမရဲ့ လက်ကို ဆွဲကိုင်ထားပြီး ဖြစ်သလို မောင်နှမ နှစ်ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ စံအိမ်ရှိရာဆီကို အတူတကွ ပျံသန်းသွားကြပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>အိမ်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဂျူဟွာဟာ နှစ်သုံးဆယ်ကြာအောင် အပြင်ဘက်မှာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရလို့ စုဆောင်းမိနေတဲ့ သူ့ရဲ့ အကုသိုလ် မိစ္ဆာကီစွမ်းအင်တွေ လုံးဝ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ချက်ချင်းပဲ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က တစ်ခုခု ဆက်ပြောဖို့ ဟန်ပြင်နေပေမဲ့ ဂျူဟွာက သူမ ချက်ပြုတ်ထားတဲ့ အရသာရှိလှတဲ့ ဟင်းလျာတွေကို လွမ်းဆွတ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။ အစ်ကိုကြီး အတွက် အခုပဲ သွားယူလာခဲ့ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က မျက်လုံးလေးတွေ မှေးကျဉ်းသွားတဲ့အထိ ပြုံးရွှင်ကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ထို့နောက် သူမဟာ ဝမ်းသာအားရနဲ့ သွားရောက်ပြင်ဆင်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပဲ ဂျူဟွာရဲ့ ရှေ့မှောက်ကို ဟင်းလျာတွေ အပြည့်တင်ထားတဲ့ စားပွဲတစ်လုံး ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။ မောင်နှမ နှစ်ယောက်ဟာ ထိုင်ချလိုက်ကြပြီး ရယ်မောစကားပြောရင်း စားသောက်ကြပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ခဏမျှ စားသောက်ပြီးနောက် ဂျူဟွာက မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ အနှစ်သုံးဆယ် အတွင်းမှာ ညီမလေးကို အနိုင်ကျင့်တဲ့သူ ရှိသေးလား"</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားမှုကြောင့် ဘယ်သူက ကျွန်မကို အနိုင်ကျင့်ရဲမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြန်ဖြေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီအစား လူအများကြီးက ကျွန်မဆီကို အရူးတွေလို လာပြီး မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လာလုပ်နေကြတာ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလိုလား"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"အထူးသဖြင့် မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်းမှာ ဘာကြောင့်မှန်းတော့ မသိဘူး၊ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လာလုပ်တဲ့ သူတွေက ရုတ်တရက် အဆများစွာ ပိုများလာတယ်။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းလွန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က "ဟွန်း" လို့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ကျွန်မ မသိဘူးလို့များ ထင်နေကြသလား မသိဘူး။ သူတို့ ကျွန်မကို ဒီလောက် ဖားယားနေကြတာ အားလုံး အစ်ကိုကြီး ကြောင့်ပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး သိထားတာ ကောင်းပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ညီမလေးကို ပူပင်သောက ကင်းမဲ့တဲ့ ဘဝမျိုးနဲ့ ရှင်သန်စေချင်ပေမဲ့၊ အဲဒါက အခြားသူတွေရဲ့ ဖျားယောင် လှည့်စားမှုကို ခံရစေချင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာမှ မဟုတ်တာ။ အထူးသဖြင့် ယောက်ျားတွေရဲ့ လှည့်စားမှုမျိုးကို ဆိုရမှာပါ။</p> <p> </p> <p>မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်း သူ့ညီမလေးအနားမှာ လူတွေ ပိုများလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက လူအများရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖင်းဂေါ့ တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဒီသတင်းက ကလန်ကို ပြန်လည် ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိသွားတာက ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုမှ မဟုတ်တာလေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save