Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 10</h2> <h2 style="text-align: center;">လော့ဟွမ်တောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လေဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပေါလောပေါ်နေတဲ့ ပျက်စီးခြင်း ပုလဲ ရဲ့ ဘေးပတ်လည်မှာ မြူခိုးတွေ အထပ်ထပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အနက်ရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဂျူဟွာဟာ အဲဒီအထဲကနေ လျှောက်ထွက်လာပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>"ဂါရဝပြုပါတယ် ဆရာကြီး... ဂါရဝပြုပါတယ် တာအိုရောင်းရင်း"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် တာအိုဝတ်ရုံနဲ့ ဂျူဟွာက ဝက်ဝံဝါကြီးနဲ့ ဂျူဟွာ (ပင်မခန္ဓာကိုယ်) ကို ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံဝါကြီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပေမဲ့ သူက ဘာမှတော့ ပြန်မပြောပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဂါရဝပြုပါတယ် တာအိုရောင်းရင်း"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ (ပင်မခန္ဓာကိုယ်) ကတော့ လေးလေးနက်နက်ပဲ ပြန်လည် ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက လုံးဝကို ဆက်နွယ်နေတာ၊ မင်းတို့က အခြေခံအားဖြင့် တစ်ယောက်တည်းပဲလေ။ အခုလို လုပ်နေတာက တကယ့်ကို အပိုအလုပ်တွေပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံဝါကြီးက ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြုံးရွှင်စွာ ထောက်ခံလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ ကို မင်း ဘယ်လို စီစဉ်ထားမလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံဝါကြီးက မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ က ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ကယ်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုဆိုတော့ တခြားသူတွေကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သိခွင့်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြန်ဖြေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကို ကျွန်တော့် ညီမလေးအနားမှာ လျှို့ဝှက် ပုန်းကွယ်နေခိုင်းပြီး အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံခိုင်းထားဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းက ညီမလေးအပေါ် တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံဝါကြီးက ဂျူဟွာကို အနည်းငယ် အသိအမှတ်ပြုတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သံယောဇဉ်နဲ့ တရားမျှတမှုကို သိတတ်တဲ့သူတွေက ချစ်ခင်စရာ ကောင်းပါတယ်။ တချို့လူတွေကျတော့ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်လာပါစေ၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သစ်တုံးတစ်တုံးလို ခံစားချက်မဲ့ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်အောင် လုပ်ပစ်ကြတယ်လေ။ အဲဒီလိုဆိုတော့ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>"သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ညီမလေးလေ၊ သူ့အတွက် ထည့်စဉ်းစားပေးရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူက တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသလိုမျိုး ဆက်ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီ ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ က လျှို့ဝှက် အစောင့်အရှောက် တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေဦးမှာ။ အပေါ်ယံ အနေနဲ့တော့ သူမကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့် သူတစ်ယောက် လိုနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံဝါကြီး - "..."</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက လီထျန် ဓားဝင်္ကပါ နဲ့ ကျန်နေသေးတဲ့ အရည်ဖွဲ့ ဓာတ်စွမ်းအင်အမြုတေ တွေကို ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ ဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူက ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ ကို ခေါ်ပြီး အင်မော်တယ်ဂူနန်း ထဲကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ကျွမ်းရွှေချိုး ကို သွားရှာတဲ့အခါ သူမက ခြံဝင်းထဲမှာ ဓားသိုင်းကျင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး... ဒါက ညီမလေးအတွက် အစ်ကိုကြီး သီးသန့် ဖန်တီးပေးထားတဲ့ အသက်ကယ်ပစ္စည်းလေးပါ။ ညီမလေး ကိုယ်နဲ့မကွာ အမြဲ ဆောင်ထားရမယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက လှပတဲ့ လည်ဆွဲလေး တစ်ခုကို ကျွမ်းရွှေချိုး ဆီ ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က ဂျူဟွာကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ချက်ချင်း လှမ်းမယူသေးပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး ထပ်ထွက်သွားတော့မလို့လား"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ၊ ညီမလေးက အစ်ကိုကြီးကို မခွဲချင်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြုံးရွှင်စွာ ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မခွဲချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က ခေါင်းခါပြလိုက်ပေမဲ့ ဂျူဟွာရဲ့ အကြည့်အောက်မှာတော့ သူမမှာ ခေါင်းညိတ်ရုံကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးလည်း ညီမလေးကို မခွဲချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တချို့ကိစ္စတွေက မလုပ်လို့မှ မရတာ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဥပမာ ပြောရရင်... ညီမလေးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် အစ်ကိုကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာဖို့ လိုသေးတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးက အခုလောက်ဆို လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က အနည်းငယ် နားမလည်စွာနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။ သူမရဲ့ နားလည်မှုမှာတော့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါးဆိုတာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နေပြီလေ။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါးနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ဂျူဟွာက သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အထွတ်အထိပ် နားကို ရောက်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လုံလောက်ဦးမလဲ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ကျွမ်းရွှေချိုး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံ ရပါတယ်။ သူမက ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း အစ်ကိုကြီးပဲ ကျွန်မကို ဆွဲပေးပါတော့" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သဘာဝကျကျပဲ ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ကျွမ်းရွှေချိုး ရဲ့ ဂုတ်နောက်ဘက်ကို လက်လှမ်းလိုက်ပြီး လည်ဆွဲလေးကို သေချာ ဆွဲပေးလိုက်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ ဒီလည်ဆွဲလေးက ရိုးရှင်းတဲ့ ဂူနန်း ဟင်းလင်းပြင် မှော်ရတနာ တစ်ခုပါ။ သူ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ က အဲဒီအထဲမှာ ကျင့်ကြံနေတာလေ။ တကယ်လို့ သူ့ညီမလေးသာ အန္တရာယ် ကြုံလာခဲ့ရင် ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ က ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး သူမရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်မှာပါ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သူ့ညီမလေးကို ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ အကြောင်း မပြောပြခဲ့ပါဘူး။ ပထမ အကြောင်းရင်းကတော့ ကျွမ်းရွှေချိုး က အားနည်းလွန်းနေသေးပြီး သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို အခြားသူတွေက အလွယ်တကူ ဖတ်ယူနိုင်လို့ပါပဲ၊ သူမက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ အကြောင်းရင်းကတော့ သူက ညီမလေးကို ဘဝအတွေ့အကြုံ တချို့ ရစေချင်လို့ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သူ့ညီမလေးကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွားဖို့ အစောကြီးကတည်းက ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့၊ သူ့ညီမလေးကလည်း သူ့ကို အဲဒီအခွင့်အရေး ပေးနိုင်ဖို့ လိုသေးတယ်လေ။</p> <p> </p> <p>သူက အခု အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေပြီ ဆိုပေမဲ့၊ သူ့ညီမလေး ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ကတော့ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတောင် မရှိသေးပါဘူး။ ပထမဆုံး ကောင်းကင်အင်မော်တယ် ကပ်ဘေး သုံးခုကို ရတနာတချို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကျော်ဖြတ်လို့ ရနိုင်ပေမဲ့၊ နှလုံးသားမိစ္ဆာ ကပ်ဘေး ကိုတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပဲ အားကိုးရမှာပါ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ယုံကြည်ထားတာက သူသာ လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာခဲ့ရင် သူ့ညီမလေး မိုးကောင်းကင် ကပ်ဘေး ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်မယ့် ရတနာ အများအပြားကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တိုင်လည်း အစွမ်းထက်နေဖို့တော့ လိုသေးတယ်လေ။ သူ့ရဲ့ အကူအညီကို ဖယ်ထားလိုက်ရင်တောင်မှ သူ့ညီမလေးမှာ အနည်းဆုံးတော့ သာမန် တန်ခိုးရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ စံနှုန်းလောက်တော့ ရှိနေဖို့ လိုတယ် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ကောင်းကောင်း သိထားတာက သူ့ညီမလေးက သူ့အပေါ် အရမ်းကို မှီခိုလွန်းနေတာပါပဲ။ တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် မူလခန္ဓာ က သူမအနားမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုသာ သူမ သိသွားခဲ့ရင် သူ ဘယ်လောက်ပဲ ကြာကြာ ထွက်သွားထွက်သွား သူမအတွက် ဘာမှ ထူးခြားမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုလေး လုပ်ထားတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့ညီမလေးကို ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်အောင် သင်ယူခွင့် ရစေမှာပေါ့။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး ကတော့ ဂျူဟွာရဲ့ အတွေးတွေကို သဘာဝကျကျပဲ မသိနိုင်ပါဘူး။ ဂျူဟွာ ကိုယ်တိုင် သူမကို လည်ဆွဲလေး ဆွဲပေးလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတွေက ပိုပြီးတောင် တောက်ပလာခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး... လှရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က နောက်ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး အတော်လေး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပုံစံလေးနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"လှပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူက ချိုးဟွာဓား ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး ထွက်သွားမယ် ဆိုရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ နောက်ဆယ်နှစ်လောက် ကြာမှာပါ။ ဒီကာလအတွင်းမှာ ညီမလေး တန်ခိုးရှင်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံတာနဲ့ ပတ်သက်လို့ အခက်အခဲ ရှိရင် အစ်ကိုကြီးကို အချိန်မရွေး လာမေးလို့ ရတယ်နော်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး... ဒါကို ရင်ဆိုင်ကြည့်စမ်း"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရွှေချိုး က အနီးနားက ဓားရှည်ကို လှမ်းဆွဲယူလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ ရှေ့ကို ထိုးသွင်း ပြေးဝင်လာပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဆယ်နှစ် အကြာ။</p> <p> </p> <p>မဟာရှကမ္ဘာ၊ လော့ဟွမ်တောင်။</p> <p> </p> <p>တောင်ပေါ်က ကျောက်တံခါးကြီး တစ်ခု ပွင့်လာပြီးနောက် ရောင်စုံ တာအိုဝတ်ရုံနဲ့ ဇာမဏီမီးငှက် သရဖူကို ဆောင်းထားတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ထွက်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မဟာဘုရင်မကြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်မှာတော့ သေးငယ်တဲ့ မိစ္ဆာငယ် တစ်စုက မြေကြီးပေါ်မှာ ဒူးထောက်နေကြပြီး တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပါတယ်။</p> <p>"မဟာဘုရင်မကြီး ပြန်ထွက်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ သူမက တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ မြင့်မားတဲ့ စင်မြင့်ပေါ်က ကျောက်ကုလားထိုင်ရှေ့ကို ရောက်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီအချိန်မှာပဲ ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသား တစ်ဦး ရှေ့ကို ထွက်လာပြီး ဦးညွှတ်ကာ...နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မဟာဘုရင်မကြီး"</p> <p> </p> <p>"အင်း"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတုန်း ဘာကိစ္စကြီးကြီးမားမားတွေများ ဖြစ်သေးလဲ"</p> <p> </p> <p>"မဟာဘုရင်မကြီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားမှုကြောင့် ဘယ်သူကမှ ကျွန်တော်တို့ လော့ဟွမ်တောင် ကို လာမစော်ကားရဲကြပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသားက ရိုရိုသေသေ ပြန်ဖြေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်း ဟင်း"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်ခုံပေါ်မှာ ဘေးတိုက် မှီချလိုက်ကာ ပျင်းရိပျင်းတွဲ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အပြင်ဘက်က အခြေအနေတွေကကော ဘယ်လိုလဲ။ သတင်းကောင်းလေးတွေ ရှိရင် ပြောပြစမ်းပါဦး"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသားက ရိုသေစွာ ထူးလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် ရှင်းပြပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာ နားထောင်ပြီးတဲ့နောက် အမျိုးသမီးက ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသားရဲ့ စကားကို ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူမက အနည်းငယ် စပ်စုချင်တဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကျွမ်းရွှေ ဂျူဟွာ ရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ထက် မနိမ့်ကျဘူးလို့ မင်း ပြောလိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသားက အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာထားကို အရင်ဆုံး လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။ သူမက ဒေါသထွက်နေပုံ မပေါ်တာကို မြင်လိုက်ရတော့မှ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မဟာဘုရင်မကြီး... အပြင်ဘက်မှာ လူတိုင်းက အဲဒီလို ပြောနေကြတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးလည်း အသေအချာတော့ မသိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသားက ပြန်ဖြေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောလာဟလက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲနဲ့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ကျွမ်းရွှေ ဂျူဟွာ ရဲ့ တာအိုအဆင့်က အလွန်အမင်းကို မြင့်မားနေပါတယ်။ သူက တစ်ခါတုန်းက အစစ်အမှန် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖင်းဂေါ့ တစ်ပါးကို မဟာ ဝင်္ကပါ ကို အားကိုးပြီး နည်းနည်းလေးတောင် အရေးမနိမ့်ပဲ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသားက ပြောပြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ကော"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီနောက်မှာ ဒီ ကျွမ်းရွှေ ဂျူဟွာ ဟာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖင်းဂေါ့ တစ်ပါး အဖြစ် အဆင့်တက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ ကျင့်ကြံနေတာက တောက်ပသော အနီရောင် ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် ကျင့်စဉ် တဲ့"</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသားက ပြောပြီးနောက် ဆက်လက် ရှင်းပြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ ကျွမ်းရွှေ ဂျူဟွာ က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာ မှန်ပေမဲ့၊ ကျွန်တော့် အမြင်အရတော့ သူက မဟာဘုရင်မကြီး နဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး နိမ့်ကျနေပါသေးတယ်။ မဟာဘုရင်မကြီးက ဇာမဏီမီးငှက် မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်တဲ့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားသိုင်းပညာ တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလေ။ အခုဆိုရင် မဟာဘုရင်မကြီးက မြေကမ္ဘာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကို ရောက်နေပြီဖြစ်လို့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာပါ။ အဲဒီ ကျွမ်းရွှေ ဂျူဟွာ က မဟာဘုရင်မကြီး နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟင်းဟင်း... တကယ်လို့ အဲဒီ ဂျူဟွာ က မင်းပြောသလို တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်နေမယ် ဆိုရင်တော့ သူက ငါနဲ့ ယှဉ်နိုင်လောက်မှာပါ"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူက လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီလေ။ ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းကတော့ အဆုံးအစ မရှိသလောက်ပါပဲ။ နောင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ ငါက အေးအေးချမ်းချမ်း အသက်ရှင် နေနိုင်ဦးမှာ၊ သူကတော့ အရိုးစုပုံ တစ်ပုံ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါး မဖြစ်လာနိုင်ရင် ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက ဂျူဟွာ အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ဖို့ ကိစ္စကိုတော့ စဉ်းတောင် မစဉ်းစားခဲ့ပါဘူး။ အဲဒါက အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်လေ။</p> <p> </p> <p>သူမကိုယ်တိုင်တောင်မှ မြေကမ္ဘာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် မှာ ပိတ်မိနေတာ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။ အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းလို့ ရနိုင်တာက သူမရဲ့ သက်တမ်းသာ ကုန်ဆုံးခါနီး မဟုတ်ဘူးဆိုရင် နောင်နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာတဲ့အထိ သူမကိုယ်တိုင်တောင် အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား ကပ်ဘေး ကို ရင်ဆိုင်ဝံ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ...</p> <p> </p> <p>ခက်ခဲတယ်... ခက်ခဲတယ်..ဆိုတာထက် အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီတဲ့ အမျိုးသားက တစ်ခုခု ဆက်ပြောဖို့ ဟန်ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ...</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>တောင်အတွင်းပိုင်းမှာ ရှိနေကြသူ အားလုံးရဲ့ နားထဲမှာ ကျယ်လောင်တဲ့အသံကြီး တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ကြရပါပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save