Book List

<h2 style="text-align: center;">ရှန်းရှလောကမှာ တည်းခိုခန်းလေး ဖွင့်ထားတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန် - March</h2> <h2 style="text-align: center;">စာစဉ်(၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">မြို့တော်၏ သုခနယ်မြေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစိုးရယာဉ်တန်းကို ဓားပြတိုက်ခဲ့သော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ဤလမ်းထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီးနောက် သူ့အနောက်မှ ဖိအားများ ရုတ်တရက် လျော့ကျသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနောက်သို့ ထပ်မံလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့နောက်မှ အပြင်းအထန် လိုက်လာခဲ့သော ရဲမက်များကို မတွေ့ရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">သူက ခြေလှမ်းကို အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး လမ်းမတစ်လျှောက် လျှောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါက ဒီခွေးအရာရှိတွေရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင်ထဲကိုများ ဝင်သွားမိတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူ လမ်းလျှောက်လာစဉ် သူ့ရှေ့တွင် လူလေးယောက် ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်က အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝသော လူဝကြီးဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ထုဆစ်ထားသော ဖိနပ်ကို စီးထားကာ သူ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း အဝတ်အစားများမှ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများ ပြုတ်ကျနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူဝကြီး၏ အနောက်တွင်တော့ အလွန်လှပသော မိန်းမချောသုံးယောက် ပါလာပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကပင် လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ယခုလို အတူတကွ လမ်းလျှောက်လာသောအခါ သူမတို့၏ ဆွဲဆောင်မှုက အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ပုံရိပ်ယောင်ပဲ၊ သေချာပေါက် ပုံရိပ်ယောင်ပဲ။ အခု ပေါ်လာတာက လောဘနဲ့ ကာမဂုဏ် အာရုံတွေကို မြှူဆွယ်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ရမယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤရှင်းပြချက်မှလွဲ၍ ထိုလူအနေဖြင့် တခြားအကြောင်းပြချက်ကို တကယ်ကို စဉ်းစား၍မရနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်မှ လိုက်လာသူများ မရှိတော့သည့်အပြင် ဤမြင်ကွင်းက သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက တကယ့်ကို ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အဲဒါက… အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်လား။ မြို့တော်မှာ အကျော်ကြားဆုံး စားသောက်ဆိုင်လေ’</p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်မှာ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်ရှေ့တွင် လူအများအပြား မရှိသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ယင်းအစား အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ တည်းခိုခန်းငယ်လေးတွင်တော့ လူတွေ ပြည့်ကျပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြို့တော်ကို ချိတ်ပိတ်ထားသည့် ကာလအတွင်း တည်းခိုခန်းသည် ဖောက်သည်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ လူများစွာက တည်းခိုခန်းမှ အရသာရှိသော အစားအစာများကို မြည်းစမ်းခဲ့ကြပြီး ထိုအချိန်က သူတို့က တည်းခိုခန်းမှ အစားအစာများကို ဤမျှအရသာရှိသည်ဟု ထင်ရလောက်အောင် ဆာလောင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟုသာ တွေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ချိတ်ပိတ်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့က အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်သို့ သွားရောက်ကာ ထိုနေရာမှ ဟင်းလျာများကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြရာ အရသာတစ်ခုခု လိုအပ်နေသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။ ယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် တည်းခိုခန်းမှ အစားအစာများက ပိုကောင်းနေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယနေ့သည် တစ်လခွဲနီးပါးအတွင်း တည်းခိုခန်း ပထမဆုံး ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်သည့်နေ့ဖြစ်ရာ သူတို့အားလုံး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ သေချာမြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် တည်းခိုခန်း၏ အရသာသည် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်ထက် အမှန်တကယ်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း၏ ဂုဏ်သတင်းက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုးတက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ထိုယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် မိန်းမသုံးယောက် တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ကြည့်ရတာ တည်းခိုခန်းက အစီအရင်ရဲ့ အဓိကနေရာ ဖြစ်ရမယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံသူအားလုံးက အခြေခံအသိတစ်ခုကို သိကြသည်။ ပုံရိပ်ယောင်အစီအရင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပါက ၎င်း၏ လမ်းပြမှုကို လုံးဝ အယောင်မဆောင်ခံရစေရန် ဖြစ်သည်။ အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ရန် ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုသာ လုပ်ဆောင်ရမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းရှေ့တွင် လူအများအပြား တန်းစီနေကြပြီး ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဟွန့်… အာရုံလွှဲဖို့ လုပ်နေတာလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက တန်းစီနေသော လူတန်းရှည်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ တန်းစီနေသူများကို လျစ်လျူရှုပြီး တည်းခိုခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟေး… ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ။ စားချင်ရင် တန်းစီရမယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify">ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်က နောက်ဆုံးတော့ သူ့အလှည့်ရောက်ပြီဟု ထင်နေချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ရှေ့မှ ရုတ်တရက် ဝင်တိုးသွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တန်းစီချင်ရင် မင်းဘာသာမင်း တန်းစီလေ။ ခေါင်းထဲမှာ ပြဿနာရှိတဲ့လူမှပဲ တန်းစီမှာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်ပြောမယ်၊ ခင်ဗျားက အကျိုးအကြောင်းမသင့်ဘူးလို့ မထင်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့လို ပုံရိပ်ယောင်တွေနဲ့ အကျိုးအကြောင်း ဆွေးနွေးရမှာလား။ ခေါင်းထဲမှာ ပြဿနာရှိတာ ငါလား၊ မင်းလား။ ငါ့လမ်းကနေ ဖယ်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက သူသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုထဲတွင် ရောက်နေပြီဟု ကောက်ချက်ချထားပြီးဖြစ်ရာ လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို လမ်းအပြင်ဘက်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရဲမက်ရာပေါင်းများစွာက လမ်းထိပ်ကို ဝိုင်းရံထားသည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ ဤအရာက ပုံရိပ်ယောင် လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေစမ်း။ မဖြစ်နိုင်တာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ခုနလေးတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော လူဝကြီးနှင့် မိန်းမချောလေးသုံးယောက်ကို တွေးမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလောကကြီးမှာ လမ်းလျှောက်ရုံနဲ့တင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပြုတ်ကျနေတဲ့လူ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ တွေးနေစဉ်မှာပင် ထိုရဲမက်များက အော်ဟစ်ကာ သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်ကြောင်းလှည့်ကာ ပြေးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြဿနာကို သူ ရှာတွေ့သွားသည်။ ရဲမက်များက လမ်းထိပ်အထိသာ လိုက်လာပြီး မျဉ်းကို မကျော်ရဲကြသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ဒီလမ်းပေါ်မှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကောင် ရှိနေသလိုမျိုးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ရဲရဲဝံ့ဝံ့နှင့် နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ မှန်ကန်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ထိုရဲမက်များ တကယ်ကို ဝင်မလာရဲကြပေ။ အတည်ပြုရန်အတွက် သူက သူတို့ကို တမင်သက်သက် စော်ကားပြောဆိုလိုက်သေးသော်လည်း ခဲတုံးစားထားသည့်အလား ခိုင်မာစွာဖြင့် လုံးဝ ဝင်မလာကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား”</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက တိုက်ကြီးအသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသလိုပင်။ သူ၏ အရင်က ထိတ်လန့်မှုများ မရှိတော့ဘဲ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် လမ်းမပေါ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အများကြီး စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် ထိုရဲမက်များ ဤလမ်းထဲသို့ မဝင်ရဲသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ခုနက သူမြင်ခဲ့ရသော တည်းခိုခန်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သူ သိရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုရဲမက်များက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ဘယ်တော့မှ လိုက်ဖမ်းမှာ မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာကို သူ ထပ်မံအတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လုံးဝ လိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့က သူဌေးလုကို နည်းနည်းလေးတောင် မပြစ်မှားရဲဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူဌေးလုသာ ဒေါသထွက်သွားရင် မဟာရှအင်ပါယာဆိုတာ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသတင်းက လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာက အလုံခြုံဆုံး နေရာပါပဲ။ ရဲမက်များ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော သူတို့လို လူများအတွက်တော့ စွန့်စားရုံသာ ရှိသည်။ တစ်ခါ ရှာတွေ့သွားသည်နှင့် ရဲမက်များက နေ့ရောညပါ လိုက်လံဖမ်းဆီးကြမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဒီလိုနေရာမျိုး တကယ်ပဲ ရှိနေတယ်ဆိုရင် ဒါက သူတို့အတွက် သုခနယ်မြေ ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား သိထားသည်မှာ ဤလမ်းပေါ်ရှိ အထိတ်လန့်ဆုံးသော တည်ရှိမှုမှာ ရှအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော သူဌေးလုသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ တစ်ခုခု တကယ်လုပ်ချင်သည်ဆိုလျှင် သူဌေးလု၏ သဘောထားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ သင်ခန်းစာရသွားပြီး သူ့အလှည့်ရောက်သည်အထိ သုံးနာရီတိတိ တိတ်ဆိတ်စွာ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ဤနေရာသည် အချိန်မရွေး ရှအင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ရက်စက်သည့်လူတစ်ယောက် နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်သောကြောင့် အထဲမှ လူများက ကြမ်းတမ်းပြီး ဆိုးသွမ်းနေမည်ဟု သူ အစက ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ မှားသွားသည်။ ဤနေရာက လူတွေ လာရောက်စားသောက်ကြ၊ လက်ဖက်ရည်သောက်ကြသည့် သာမန်တည်းခိုခန်းလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူဌေးလုကိုလည်း သူ တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ အန္တရာယ်ကင်းမည့်ပုံပေါက်ပြီး အမြဲတမ်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် အတူရှိနေတတ်သည်။ သို့သော် ဤသူသည် မြို့တော်တွင် အရက်စက်ဆုံးလူ ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ကြည့်ရတာ ဒီလူတွေ အကုန်လုံးက စေတနာလာပြကြတာပဲ။ ထမင်းပေါင်း တစ်ပန်းကန်ကို အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်ငါးတုံးတောင် ပေးရတယ်ဆိုပေမယ့် ဒီဈေးကိုပေးပြီး သူဌေးလုရဲ့ အကာအကွယ်ကို ရနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ တန်ပါတယ်လေ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မတူညီသော အခြေအနေများက မတူညီသော အတွေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတွေက ပိုက်ဆံဘယ်လိုရှာရမလဲဆိုတာကို တွေးနေကြချိန်မှာ တုကူးဖူကွေ့ကတော့ ပိုက်ဆံဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာကိုပဲ တွေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် အလိုအပ်ဆုံးမှာ အကာအကွယ်ဖြစ်သည်။ ထမင်းပေါင်း တစ်ပန်းကန် မှာယူပြီးနောက် သူ၏အတွေးများသည် အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်မှာတုန်းက ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ အတွေးများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အရသာဘယ်လိုပဲနေနေ အလွန်အရသာရှိသည့်ဟန် ဟန်ဆောင်ရမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယေဘုယျအားဖြင့် ဒီလို အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေက ထူးဆန်းတဲ့ အကျင့်လေးတွေ ရှိတတ်ကြပြီး တချို့ဆို ဟင်းချက်ရတာကိုတောင် သဘောကျတတ်ကြသေးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သူ့အခန်းကဏ္ဍကို အပြည့်အဝ သရုပ်ဆောင်ရမည်။ သူ့ဘေးက လူတွေ အရသာရှိရှိ စားနေကြတာကို သူ မမြင်ဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အဲဒီလို တွေးခဲ့ပေမယ့် တကယ်တမ်း ထမင်းပေါင်းကို တစ်လုပ်စားကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ထိုလူများက ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်သလို အကာအကွယ်ရှာနေတာလည်း မဟုတ်ဘဲ အရသာရှိလွန်းလို့သာ လာစားကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။ ဒါက သူ့ဘဝမှာ ဒီလို အရသာရှိလှတဲ့ ထမင်းဖြူကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြည်းစမ်းဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်က ရှားပါးဟင်းလျာတွေ၊ ပင်လယ်စာတွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူသည် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး အများကြီး စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် တည်းခိုခန်းသူဌေးက ကြမ်းတမ်းပြီး ဆိုးသွမ်းသောလူ မဟုတ်ကြောင်း၊ တခြားသူများက သူ့ကို မပြစ်မှားသရွေ့ သူက အတော်လေး ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်က လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် သူက မြို့ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားပြီး အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းထဲမှ လုချန်ကတော့ သူသည် မြို့ထဲမှာ ရှိနေသော်လည်း သူ့အကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများက ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီဆိုတာကို သဘာဝကျကျပင် မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြို့တော်ထဲမှာ တည်းခိုခန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ သူဌေးက အရမ်းရက်စက်တဲ့လူတဲ့။ မဟာရှအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကတောင် သူ့ကို မပြစ်မှားရဲဘူး။ တည်းခိုခန်းရှိတဲ့ လမ်းက လောကကြီးရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ ငါတို့လို လူတွေအတွက် သုခနယ်မြေပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြို့တော်ကို သွားကြ။ အဲဒီလမ်းကို ရောက်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့က အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်နေရတဲ့ ဘဝမျိုး နေစရာမလိုတော့ဘူး၊ မနက်ဖြန် နေထွက်တာကို မမြင်ရတော့ဘူးလားဆိုပြီး ညတိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာလည်း မလိုတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save