Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၃၂) လုချန်နှင့် ရှောက်ချင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သုခနယ်မြေအကြောင်း သတင်းများက ထိုညမှာပင် စတင်ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူဌေးလုဆိုသော နာမည်မှာလည်း နေရာတိုင်းတွင် ရောက်ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သတင်းများ ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း ၎င်း၏ ယုံကြည်နိုင်စွမ်းမှာ နည်းပါးနေဆဲဖြစ်သည်။ လူအများစုက ဒါကို ရှအင်ပါယာမှ လူတိုင်းကို လမ်းလွဲစေရန်နှင့် ထောင်ချောက်ထဲသို့ မျှားခေါ်ရန် တမင်သက်သက် ဖြန့်ဝေထားခြင်းဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်ကတော့ ဒါတွေအားလုံးကို လုံးဝ မသိရှိပေ။ သေချာတာပေါ့… သူသိခဲ့ရင်တောင် ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လိမ္မာတယ်။ အိပ်ချိန်ရောက်ပြီနော်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းတံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ညတိုင်း သူက ရှောက်ချင်းကို ကလေးတစ်ယောက်လို ချော့မော့ကာ သူမ၏အခန်းဆီသို့ ပြန်ပို့ပေးရသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် နေ့စဉ် တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်းက သူ၏ခါးကို ဖက်ထားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ဆက်တိုက် ယမ်းပြနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နေ့တိုင်း အိပ်ရမယ်လေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သွားအိပ်တော့နော်၊ ဟုတ်ပြီလား”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူမကို ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်လို အလိုလိုက်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အတူတူ…”</p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်း၏ အသံက ခြင်တစ်ကောင် မြည်သံလို တိုးညင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူမ ဘာပြောလိုက်လဲဆိုတာ သေချာမကြားလိုက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အတူတူအိပ်မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ခါးကို ဖက်ထားရင်း ရှောက်ချင်းက သူ၏ကျောပြင်ကို မှီထားသည်။ တစ်နေ့တာ၏ ဤအချိန်လေးက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူနည်းပါးသောကြောင့် သူမ အလုံခြုံဆုံးဟု ခံစားရဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ကို ကိုင်လိုက်ကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့ကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အခန်းတစ်ခန်းမှာ လူတစ်ယောက်ပဲ အိပ်လို့ရတာလေ။ လိမ္မာတယ်နော်၊ မင်း အရင်သွားအိပ်နှင့်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အတူတူအိပ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အေးပါ၊ အေးပါ”</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ဇွဲကောင်းမှုကို မြင်သောအခါ လုချန်က မတတ်သာသည့် မျက်နှာထားဖြင့် သူမ၏ခေါင်းကို လှမ်းပွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း အရင်သွားအိပ်နှင့်။ ငါ အခုပဲ လာခဲ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ရှောက်ချင်းကို ‘မြေကမ္ဘာ’ အခန်း တံခါးဝသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ ချော့မော့ပြီးနောက်မှ ကောင်မလေးက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြကာ အထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကောင်တာအနောက်သို့ ပြန်သွားကာ အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းကို မော့ကြည့်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့မှသာ သူ အိပ်ရာဝင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် လုချန်က သူ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ နွေးထွေးမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အလိုအလျောက် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မွှေးရနံ့သင်းသင်းလေးတစ်ခုက သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ လွင့်ပျံလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ယားကျိကျိဖြစ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က အထဲသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှောက်ချင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ အချိန်တချို့ကတည်းက သူ့ကို မှီတွယ်နေခဲ့သော ကောင်မလေးကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အိပ်သည့်အခါ များသောအားဖြင့် ကောင်တာကို မှီအိပ်လေ့ရှိသည်။ ယခု သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေသောကြောင့် ထိုသို့ မှီထားခြင်းက သိသိသာသာ အဆင်မပြေပေ။ သူထပြီး ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြင်ဆင်ရန် လုပ်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့သွေးကြောများကို ဆူပွက်သွားစေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ရင်ခွင်ထဲရှိ ရှောက်ချင်းသည် သူမ၏ ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်မထားဘဲ အနီရောင် အပေါ်ထပ်အင်္ကျီတိုလေးကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်း၏ ဆံပင်ရှည်များက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ လိမ္မာရေးခြားရှိသော အသွင်အပြင်က ချစ်စရာကောင်းကာ သူမ၏ လက်ရှိဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် အကြီးအကျယ် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို အရင်က မမြင်ဖူးတာတော့ မဟုတ်ပေ။ မီးတောက်တိုင်းပြည် မင်းသားစံအိမ်တွင် ဤအရာမျိုးကို သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသော်လည်း ထိုအချိန်က သူ့ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးအပေါ် မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိခဲ့ပေ။ သူခံစားရသည့် မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမဆို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘ။ သူ့မှာ ရှောက်ချင်းအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားချက် အခြေခံတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိ ရှောက်ချင်းသည် ယဉ်ပါးသော ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်လို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိတိကျကျပြောရလျှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဤကဲ့သို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်းသားစံအိမ်တုန်းက သူက သတိလစ်မေ့မြောနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက ထူးထူးခြားခြားကို သတိကြည်လင်နေသည်။ သူ လုံးဝ စွဲလမ်းသွားသည်အထိ သတိကြည်လင်နေပြီး ‘တောင်တွေကို တောင်တွေလို့ မမြင်တော့တဲ့’ လွန်ကဲသော ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်း၏ မျက်နှာလေးကလည်း နီရဲနေသည်။ သူမက စိတ်ကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ပိတ်မိနေရုံသာဖြစ်ပြီး ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ချို့တဲ့နေခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက သူမ၏ နူးညံ့သော လျှာလေးကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီး အလွန်ရှက်သွေးဖြာနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအကြည့်က လုချန်၏ ရင်ထဲရှိ တံခါးများကို ဖွင့်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ စတင်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ နားနားရှိ နူးညံ့ပြီး အရိုးမပါသည့် အသံလေးတစ်ခုက သူ၏ အတွင်းစိတ်ခံစားချက်များကို ဆက်လက် ဖိနှိပ်မထားနိုင်တော့အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ရင်ထဲရှိ မီးတောက်ကို သူ ဆက်လက်သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ရှောက်ချင်းကို အားပါးတရ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းလေးများကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်းက သူ့ကို မငြင်းဆန်ဘဲ သူမ၏ အစကနဦး ရှက်ရွံ့မှုမှနေ၍ တဖြည်းဖြည်း တုံ့ပြန်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က စားပွဲ၏ အပူချိန်ကို အနည်းငယ် သတိထားပြီး ချိန်ညှိလိုက်ရာ အလွန်နွေးထွေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနီရောင်အင်္ကျီတိုလေး လန်တက်သွားပြီး သူမ၏ လှပသော ဆံကေသာများ လွင့်ပျံသွားကာ သူမ၏ အပြည့်အဝ အလှတရားကို လုံးဝ ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်မလေး… ကိုယ် မင်းကို ချစ်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်းက ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ထပ်မံ၍ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရှောက်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ကောင်မလေးကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ကြီး လင်းထိန်လာပြီး တည်းခိုခန်းအပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကြောင့် လုချန် နိုးလာသည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်မလေးသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်ပျော်နေပြီး သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကြောင့် လုချန်က သူမ၏နဖူးလေးကို ညင်သာစွာ မနမ်းဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ မနိုးသွားစေရန် ကြိုးစားရင်း ရှောက်ချင်းကို ဂရုတစိုက် ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်သွားကာ ‘လူသား’ အခန်းထဲတွင် ညင်သာစွာ ချထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခန်းထဲသို့ တစ်ကြိမ်လျှင် လူတစ်ယောက်သာ ဝင်ခွင့်ရှိသည်။ ‘မြေကမ္ဘာ’ အခန်းက ကြီးလွန်းသဖြင့် ရှောက်ချင်းကို ကုတင်ပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ တင်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ‘လူသား’ အခန်းကတော့ ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်ကုတင်သည် တံခါးဘေးတွင် ကပ်လျက်ရှိနေပြီး ကောင်မလေးက ထိုအပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်ပျော်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် လုချန်သည် သူ အရင်က တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော တာဝန်ယူမှုဆိုသည့် ခံစားချက်တစ်ခု သူ၏ရင်ထဲတွင် ကြီးထွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရင့်ကျက်သွားစေနိုင်သလို အမျိုးသားတစ်ဦးကိုလည်း ရင့်ကျက်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း ဖွင့်လိုက်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်တွင် လူများစွာ ရှိနေပြီး အိတ်ကြီးအိတ်ငယ်များကို သယ်ဆောင်ကာ ဟိုမှဒီမှ သွားလာနေကြသည်ကို လုချန် မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရပြီး တချို့ဆိုလျှင် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခုမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည့်အလား သူတို့ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးများပင် ပေကျံနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေချာတာပေါ့… ဒီလူတွေအားလုံးက အပြင်ဘက်ကလူတွေဆိုတာကို သူ မသိနိုင်ပါ။ လူအများစုက သုခနယ်မြေအကြောင်း ကောလာဟလများကို မယုံကြည်ကြသော်လည်း လူအနည်းငယ်ကတော့ ယုံကြည်ကြသည်။ သူတို့က တကယ်ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေကြပြီး စွန့်စားကြည့်ချင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သတင်းများက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသဖြင့် ရှအင်ပါယာ၏ ထောက်လှမ်းရေးဌာနက မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူတို့က ထိုလူများ သူတို့ဆီ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ပိုက်ကွန်တစ်ခု ဖြန့်ကျက်ထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနေ့ညက မြို့တော်တွင် သွေးချောင်းစီးခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲခေါ်သံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ မည်သည့်ရဲမက်မှ သူ၏လမ်းထဲသို့ မလာရဲသောကြောင့် လုချန်က မကြားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင်တော့ လူအများအပြား လမ်းထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး သုခနယ်မြေဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လိမ်ညာမှုတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးနေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းရှေ့တွင် ရှောက်မိသားစုဝင်များ ချိတ်ဆွဲခံထားရဆဲဖြစ်သည်။ လုချန်က သူတို့ကို သေခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ဤလူများကို စီရင်ချက်ချရန် သူ့မှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလေ။ ရှောက်ချင်း ပြန်လည်သက်သာလာမည့်နေ့ကို စောင့်ဆိုင်းပြီး သူမကိုယ်တိုင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးရမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save