Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၄) ကမ္ဘာ့အမြင် မစ်ရှင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အာ… ကျွန်တော်က အဲဒီသဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အနေခက်စွာဖြင့် လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညည်းညူလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ကာယကံရှင်က ကြားသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဒီကိစ္စကို ဆက်မပြောချင်တော့သော်လည်း မဟာဆရာသခင်ကန်ကတော့ အလွတ်ပေးမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူငယ်လေး… စကားကို ဟိုစပ်စပ်ဒီစပ်စပ် လျှောက်မပြောနဲ့။ မင်းအသက်အရွယ်နဲ့ ဒီဇိုင်းကို ဝေဖန်ဖို့ ဘာအရည်အချင်းရှိလို့လဲ။ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဒီဇိုင်းကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ရိုင်းစိုင်းသွားပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တခြားသူတစ်ယောက်၏ ဒီဇိုင်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝေဖန်ခြင်းက တကယ်တော့ မသင့်တော်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန်က နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ လုချန်က အနေရခက်စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ရွှေသီးသန့်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် လှေကားပေါ်မှ အောက်သို့ဆင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖေ့ယီရှန်က အပြေးအလွှား ဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝိုး… ဝတုတ်ကြီး၊ ရှင့်အိမ်အပြင်အဆင်က တကယ်ကို ရုပ်ဆိုးလွန်းတယ်။ သူဌေးလု… အဲဒီလှေကားပေါ်မှာ ရပ်နေရတာ မျက်စိကန်းသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က မဟာဆရာသခင်ကန်၏ ပိုမိုတင်းမာလာသော မျက်နှာကို သတိမထားမိပေ။</p> <p style="text-align:justify">“ရွှေသီးသန့်လှေကားတဲ့လား။ ဘယ်သူကများ ထွန်စက်ကြီးလို ဒီဇိုင်းမျိုးကို ဆွဲပေးလိုက်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုချန်က သူ့နဖူးသူ ရိုက်လိုက်မိပြီး သွားပြီဟု သိလိုက်သည်။ ထိုမဟာဆရာသခင်ကန်သည် ထောင်လွှားမောက်မာသော စရိုက်ရှိသည်မှာ ထင်ရှားပြီး သူ့ကို ထိုသို့ပြောလိုက်ခြင်းက သေချာပေါက် သူ့ကို ထပ်မံဒေါသထွက်သွားစေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထင်တဲ့အတိုင်းပင် မဟာဆရာသခင်ကန်က ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဖေ့ယီရှန်ကို ဒီဇိုင်းဆိုတာ ဘာလဲ နားလည်ရဲ့လားဟု မေးခွန်းထုတ်ကာ ‘ထွန်စက်’ ဆိုသည့် စကားလုံးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရုပ်ဆိုးလို့ ရုပ်ဆိုးတယ်ပြောတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ရွှေသီးသန့်လှေကားက သူဌေးလုရဲ့ လှေကားထက် အများကြီး ညံ့တယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေ့က လှေကားပေါ်တွင် ရပ်နေစဉ် ခဏတာမျှ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်ကို ဖေ့ယီရှန် မှတ်မိနေသေးသည်။ ထိုဖောက်ထွင်းထုဆစ်ထားသော လက်ရာက တကယ့်ကို လက်ရာမြောက်လှပြီး သူမကို သုခနယ်မြေတစ်ခုသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်… ကောင်မလေး၊ မင်းက စားချင်တာစားလို့ရပေမယ့် စကားကိုတော့ ဟိုစပ်စပ်ဒီစပ်စပ် လျှောက်မပြောနဲ့။ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဒီဇိုင်းက တခြားသူတွေထက် အများကြီး ညံ့တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မသိနားမလည်တာက တကယ်ကို ကောင်းချီးတစ်ပါးပဲ”</p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ မည်သည့်လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင်မဆို အသေးစိတ်ကျသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိတတ်ကြပြီး ထိုသို့သောသူများတွင် ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်ယူမှုတစ်ခု ရှိကြသည်။ မဟာဆရာသခင်ကန်၏ ဂုဏ်ယူမှုက အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို ခံရရန်အတွက် သူ့မှာ တကယ့်ကျွမ်းကျင်မှု အချို့ မရှိဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလဲ။ ကျွန်မက အမှန်တိုင်း ပြောနေတာလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်မလေး… ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ ပြိုင်ရဲလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လိုပြိုင်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီဒီဇိုင်းအကြောင်းကိုပဲ ပြောကြတာပေါ့။ မင်းက ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဒီဇိုင်းက တခြားသူတွေထက် ညံ့တယ်လို့ ပြောခဲ့တာဆိုတော့ ဘယ်သူ့ဒီဇိုင်းက ပိုပြီး လက်ရာမြောက်လဲဆိုတာကို ပြိုင်ကြည့်ကြတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အာ… မပြိုင်ပါနဲ့တော့”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဝင်ရောက်ဖျန်ဖြေပေးလိုက်သည်။ တည်းခိုခန်း၏ လှေကားကို ထိုညှို့ငင်ဖမ်းစားတတ်သော မြေခွေးမလေးကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်းဖြစ်ပြီး သာမန်လောကကို အများကြီး ကျော်လွန်နေသည်။ အကယ်၍ သူတို့က အခု တခြားသူတွေနဲ့ သွားပြိုင်မည်ဆိုလျှင် အနိုင်ကျင့်ရာ မကျလွန်းဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက လူကောင်းလုပ်ချင်သော်လည်း မဟာဆရာသခင်ကန်ကတော့ လက်မခံပေ။ လုချန်က သူ့ကို တားမြစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏အရှိန်အဝါက ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုက မပြိုင်နဲ့လို့ ပြောမှတော့ မပြိုင်တော့ပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒီဒီဇိုင်းက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်။ ခုနက ကျွန်မ အမြင်ကျဉ်းသွားလို့ပါ၊ တောင်းပန်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က တကယ်တော့ မဟာဆရာသခင်ကန်ကို စစ်မှန်သော ဒီဇိုင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို နားလည်သွားစေရန်နှင့် သင်ခန်းစာပေးရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း လုချန်က ဝင်ပြောလိုက်သောကြောင့် ဆက်လက်၍ အတင်းမတောင်းဆိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟီးဟီး… ကောင်မလေး၊ မင်း ကြောက်သွားတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မက ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှုံးမှာကြောက်လို့ မပြိုင်ရဲတာလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ အဓိကက ရှင်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေချင်လို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify">ဒီအဘိုးကြီးက အနည်းငယ် ရန်လိုလွန်းနေသည်ဟု ဖေ့ယီရှန် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက မပြိုင်တော့ဘူးဟု ပြောပြီး တောင်းပန်လိုက်သော်လည်း သူက မကျေနပ်သေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေမယ် ဟုတ်လား။ ကိုယ်လုပ်နိုင်တာထက် ပိုပြီး လေကြီးမိုးကြီး ပြောရတာကို မကြောက်ဘူးလား။ စောင့်ကြည့်နေလိုက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန်က စကားတစ်ခွန်းချန်ရစ်ခဲ့ပြီး တည်းခိုခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီပုံစံအရဆိုရင် သူက လူတချို့ကို သွားခေါ်တော့မယ်ထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မတတ်သာသည့်ဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလိုအလျောက် ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဟူး… ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို ဒုက္ခများတာပဲ၊ ဆက်သွယ်စရာ မိုဘိုင်းဖုန်းတောင် မရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မိုဘိုင်းဖုန်းလား။ သူဌေးလု… ခင်ဗျားပြောတဲ့ ဒီမိုဘိုင်းဖုန်းဆိုတာ ဘာကြီးလဲ။ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး”</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်လဲ့သွားပြီး လုချန်ကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဪ… ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ယမ်းနေသော ဟန်ပန်က လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ရသွားသကဲ့သို့ အေးခဲသွားသည်။ သုံးစက္ကန့်ခန့် အကြာတွင် သူက ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်တာအနောက်တွင် ထိုင်ရင်း လုချန်က လေကို တဝကြီး ရှူသွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲရှိ စာသားများကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[အခြေခံ ကမ္ဘာ့အမြင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ တည်ငြိမ်သော ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် အိမ်ရှင် လိုအပ်သည်။ မစ်ရှင်ဆုလာဘ် - အခြေခံ ကမ္ဘာ့အမြင်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း၊ ကမ္ဘာ့ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို မြှင့်တင်ခြင်း၊ အိမ်ပြန်လမ်း ပြီးမြောက်မှု ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခြင်း]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစာသားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချန်၏ ရင်ဘတ်က ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူ၏စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ခုက စွဲကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ သူက ဘာကြောင့် ဒီဝတ္ထုကမ္ဘာထဲကို ရုတ်တရက် ရောက်လာရတာလဲ၊ တည်းခိုခန်းက ဘာကြောင့် တည်ရှိနေတာလဲ၊ ပြီးတော့ သူ ဘာလုပ်ရမှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက… သူ အိမ်ကို ဘယ်လိုပြန်ရမလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လပေါင်းများစွာကြာအောင် တည်းခိုခန်း၏ မစ်ရှင်ပေါင်းများစွာကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သော်လည်း သူ့စိတ်ထဲရှိ ဤမေးခွန်းများနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်တိုးတက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ထိုမစ်ရှင်များက ဤကမ္ဘာတွင် သူ့ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နိုင်စေရန်သာ ကူညီပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ ဤရုတ်တရက် ပေါ်လာသော မက်ဆေ့ချ်သည် သူ၏ရင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသော ဗုံးတစ်လုံးဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကမ္ဘာ့အမြင်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း၊ ကမ္ဘာ့ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို မြှင့်တင်ခြင်း... ဒါက သူ ဒီနေရာကို ရောက်နေရတဲ့ အန္တိမအကြောင်းရင်းလား။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ သူ့ရဲ့ ပင်မမစ်ရှင်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အိမ်ပြန်လမ်း’ ဆိုသည့် စကားလုံးသုံးလုံးက လုချန်၏ မျက်လုံးများကို အထူးလှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးမြောက်မှု ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းဆိုတော့ တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း ပြည့်သွားရင် သူ့ရဲ့ မူလကမ္ဘာကို ပြန်သွားလို့ရပြီလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏စိတ်ထဲတွင် ‘ဆက်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်’ ဆိုသော စာလုံးလေးလုံး ရေးသားထားသည့် နောက်ထပ် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို သူ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့စိတ်ထဲတွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အဆောက်အအုံများ ပေါ်လာသည်။ ဆစ်ဂနယ်တာဝါတိုင်များနှင့် အင်တင်နာများ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခြေခံ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်၊ ဆက်သွယ်ရေး အကွာအဝေး အချင်းဝက် ကီလိုမီတာ တစ်ရာ၊ ဈေးနှုန်း ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အလယ်အလတ်အဆင့် ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်၊ ဆက်သွယ်ရေး အကွာအဝေး အချင်းဝက် ကီလိုမီတာ တစ်သောင်း၊ ဈေးနှုန်း ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဆင့်မြင့် ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်၊ ဆက်သွယ်ရေး အကွာအဝေး အချင်းဝက် ကီလိုမီတာ တစ်သန်း၊ ဈေးနှုန်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနှစ်သာရ ဆယ်တုံး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ရင်း လုချန်က ဒီမစ်ရှင်ကို ဘယ်လိုရှေ့ဆက်ရမလဲဆိုတာကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ဒီဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်ဆိုတဲ့ အရာတွေကို ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ ဖြန့်ကြက်ချထားပြီး ဆစ်ဂနယ်တွေကို ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ ပို့လွှတ်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ကာ တည်ငြိမ်တဲ့ ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ဖို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဖော်ပြထားသော ဈေးနှုန်းများက လုချန်ကို ထိုမစ်ရှင်က အလှမ်းဝေးလွန်းနေသေးသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ အခြေခံ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင် တစ်ခုတည်းကပင် ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ ကျသင့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံခြင်းလောကက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားသလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်မှာ အတိအကျ ကိန်းဂဏန်း မရှိသော်လည်း ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုချည်းသက်သက်ကပင် တရုတ်နိုင်ငံထက် ကြီးမားပြီး စုစုပေါင်း စတုရန်းကီလိုမီတာ ဆယ်သန်းကျော် ရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငယ်စဉ်က သူသင်ယူခဲ့ရသော တွက်ချက်မှုနည်းလမ်း S = π·r² သင်္ချာပုံသေနည်းအရ အချင်းဝက် ကီလိုမီတာ တစ်ရာရှိသော အခြေခံ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တစ်ခုသည် ဧရိယာ စတုရန်းကီလိုမီတာ သုံးသောင်းတစ်ထောင့်လေးရာကို လွှမ်းခြုံနိုင်သည်။ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ရန် အခြေခံ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင် သုံးရာ့တစ်ဆယ့်ကိုးခု လိုအပ်ပြီး စုစုပေါင်း ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်းတစ်ထောင့်ကိုးရာ ကျသင့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက သိပ်များတဲ့ပုံ မပေါ်ပါ။ တုကူးဖူကွေ့ဆိုရင် အဲဒီပမာဏကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နားလည်ထားရမည်မှာ ဒါက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုထဲမှ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသေးသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဒါက အထီးကျန်ကျွန်းလေး တစ်ကျွန်းသာ ရှိသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် လုချန်သည် သူ့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ အရေးပါမှုကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ တည်းခိုခန်းကို ဆက်လက်တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်စေ၊ ကမ္ဘာ့အမြင်ကို ဖွင့်လှစ်ရန်ဖြစ်စေ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများအပြား လိုအပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save