Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၆) နောက်ထပ် ရိတ်သိမ်းမှု တစ်သုတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလှေကားပေါ်ရှိ ထုဆစ်ထားသော ပုံစံများအားလုံးကို သေသေချာချာ ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သင်က ပထမအဆင့်တွင်သာ ရပ်နေမည်ဆိုလျှင် ဘာကိုမှ မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ သင်၏အကြည့်များက ဘယ်၊ အလယ်နှင့် ညာဘက်ဟူသော ဦးတည်ချက် သုံးခုမှ မတူညီသောအရာများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ့တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ အရောင်များက သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသော သစ်ပင်ကြီးများအဖြစ် ပုံဖော်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပေါ်သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်သောအခါ မြင်ကွင်းက ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ မဟာဆရာသခင်ကန်က သူသည် လှေကားတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည်ဟု လုံးဝမခံစားရတော့ဘဲ ဒါက အလွန်ရှေးကျသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒုတ် ဒုတ်</p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆက်တိုက် လျှောက်လိုက်ပြီးနောက် သူက တောအုပ်ကြီးထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး အဆုံးအစမဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကျယ်ကြီး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်ကို သုခနယ်မြေထဲသို့ ခြေချလိုက်ရသလိုပင်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း သူမြင်ရသောအရာများက ကွဲပြားခြားနားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် လှေကား၏ အပေါ်ဆုံးထိပ်ကို သူ သတိထားမိလိုက်ရာ တိမ်တစ်ချို့မျှမရှိသော ကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ အလွန်စစ်မှန်သော အပြာရောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပြင်လူများအမြင်တွင်မူ မဟာဆရာသခင်ကန်သည် လှေကားပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စကားပြောရပ်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထား ပေါ်လာကာ လှေကားပေါ်တွင် အပေါ်အောက် အဆက်မပြတ် သွားလာနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန်ကိုယ်တိုင်မှာမူ သူ၏လက်များ တုန်ယင်နေပြီး လှပသော မြင်ကွင်းများကို မတော်တဆ ဖျက်ဆီးမိသွားမည်စိုး၍ ထုဆစ်ထားသော ပုံစံများကို သတိထားကာ ထိတွေ့နေသည်။ လှေကား၏ အပေါ်ဆုံးထိပ်သို့ ပြေးတက်သွားပြီး အောက်သို့ ပြန်ဆင်းလာသောအခါ အပြာရောင်ကောင်းကင်ယံက မြစ်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ပုံရိပ်ယောင်၊ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံးက ဤတိကျသေချာသော လက်ရာများမှတစ်ဆင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန်သည် အမြဲတမ်း မောက်မာထောင်လွှားတတ်ပြီး ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးတွင် သူသည် အကောင်းဆုံး ဒီဇိုင်းပညာရှင်ဖြစ်သည်ဟု မိမိကိုယ်မိမိ သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက သူ၏ဗဟုသုတများ အလွန်တိမ်ကောနေသေးကြောင်း ပြသနေသည်။ ဤသို့သော ဒီဇိုင်းမျိုးကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ နေနေသာသာ၊ သူ စဉ်းစားတောင် မစဉ်းစားဖူးခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထုဆစ်မှုနှင့် အရောင်များကို အသုံးပြု၍ လှေကားတစ်ခုကို အခြားကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်း... ဒါက သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က သူ့ဒီဇိုင်းများကို ဘာကြောင့် အထင်သေးခဲ့သလဲဆိုတာနှင့် သူဌေးလုက ရွှေသီးသန့်လှေကားကို မြင်မြင်ချင်း ဘာကြောင့် ကြည့်ရဆိုးတယ်ဟု ခေါ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို မဟာဆရာသခင်ကန် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဤဒီဇိုင်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဘယ်သူကများ ကြည့်ရမဆိုးဘဲ နေပါ့မလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ လုံးဝကို အရှုံးပေးလိုက်ပါပြီ။ ဒါက ရင်ထဲကလာတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လေးစားမှုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလောင်းကြေးမှာ သူ ရှုံးသွားပြီဆိုတာကို မဟာဆရာသခင်ကန် သိသော်လည်း သူ လုံးဝ မပျော်မရွှင် မဖြစ်မိပေ။ ဤဖြစ်ရပ်က သူ့မျက်စိရှေ့တွင် တံခါးအသစ်စက်စက် တစ်ချပ် ပွင့်သွားသလိုဖြစ်ပြီး သူ၏ အမြင်များကို ကျယ်ပြန့်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလက သူသည် အနည်းငယ်သော တိုးတက်မှုလေးအတွက်သာ ကြိုးစားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်က ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်နှင့် ပင်လယ်ကြီးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်မလေး… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဒီအဘိုးကြီး ရှုံးပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး… မတရားတဲ့ အနိုင်ရရှိမှုပါပဲလေ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန် ဖိတ်ခေါ်လာသော အကဲဖြတ်ဒိုင်မှာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဘိုးကြီးကန်… ခင်ဗျား ရှုံးသွားပြီ ဟုတ်လား။ ဘယ်နေရာမှာ ရှုံးသွားတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားဘာသာ သွားကြည့်လိုက်ပါ။ ခင်ဗျား သေချာပေါက် အံ့သြသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူ ဖိတ်ခေါ်လာသောလူက အမြန်လျှောက်သွားသည်။ လှေကားပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည်လည်း ခုနက မဟာဆရာသခင်ကန်ကဲ့သို့ပင် အပေါ်အောက် ပြေးလွှားနေပြီး ‘မဖြစ်နိုင်ဘူး’၊ ‘အရမ်းကို အံ့သြစရာကောင်းလွန်းတယ်’ စသည့် စကားများကို အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က တုကူးဖူကွေ့၏ စပ်စုချင်စိတ်ကို ပြင်းထန်စွာ နှိုးဆွလိုက်သည်။ အရင်က တည်းခိုခန်း၏ လှေကားပေါ်တွင် သူ ဘယ်နှကြိမ်လောက် အတက်အဆင်း လုပ်ခဲ့ဖူးမှန်း သူ မသိသော်လည်း ထူးခြားသောအရာ တစ်ခုကိုမျှ သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် သူ လှေကားပေါ်သို့ နင်းလိုက်သောအခါ သူ၏ ဝတုတ်ကြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မိုက်တယ်ကွာ။ သူဌေးလု… ခင်ဗျားက တကယ်ကို မိုက်လွန်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့စကားကို ကြားတော့ လုချန်က ပညာတတ်တာနဲ့ ပညာမတတ်တာက အတော်လေး ကွာခြားလှကြောင်း နားလည်သွားသည်။ တခြားလူတွေဆိုရင် ‘သဘာဝတရားက ဖန်တီးထားတဲ့ လက်ရာ’ စတဲ့ စကားလုံးမျိုးတွေ သုံးကြပေမယ့် ဒီဝတုတ်ကြီးကတော့ ‘မိုက်တယ်’ လို့ပဲ အော်တတ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် တုကူးဖူကွေ့က လှေကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး လုချန်ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင်တော့ ခုနက သူမြင်ခဲ့ရသောအရာကို သူ၏ ကြွားလုံးထုတ်လွန်းသော ရွှေသီးသန့်လှေကားကြီးနှင့် အဆက်မပြတ် နှိုင်းယှဉ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေစမ်း… အဲဒါက တကယ့် ထွန်စက်ကြီးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က တည်းခိုခန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဘေးအိမ်မှ ဆူညံသံအမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် တုကူးဖူကွေ့က ရွှေတုံးကြီးများကို အမှိုက်များလို လမ်းမပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သဖြင့် လုယက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။ ထိုဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ သူက ပြန်လာပြီး မဟာဆရာသခင်ကန်ကို တည်းခိုခန်း၏ လှေကားပုံစံအတိုင်း အတိအကျ ဒီဇိုင်းဆွဲပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးတုကူး… သခင်လေးက ကျုပ်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာပဲ။ ဒီဒီဇိုင်းပညာရပ်က ကျုပ် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပါ။ အဲဒီလို လက်ရာမြောက်လွန်းတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးက ကျုုပ်ရဲ့ အရည်အချင်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန် စကားပြောပြီးနောက် လုချန်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝတုတ်ကြီးကလည်း တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဟမ်း… ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ဒီဇိုင်းဆွဲပေးသွားတာ၊ အခု သူ ထွက်သွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လိမ်ညာပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">မဟာဆရာသခင်ကန်က နောင်တရစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီစီနီယာဆီကနေ လမ်းညွှန်မှု နည်းနည်းလောက် တောင်းချင်ခဲ့တာ၊ ကြည့်ရတာ ကျုပ်မှာ အဲဒီဂုဏ်ထူးကို ရမယ့်ပုံ မပေါ်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ။ သူဌေးလု… ခင်ဗျားရဲ့ လှေကားကို ကျွန်တော့်ကို ရောင်းပါလား”</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို စတင်ထုတ်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထွက်သွားစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ရွှီက တည်းခိုခန်းတံခါးဝတွင် ရပ်ကာ အထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ကြည့်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဒါတွေက တည်းခိုခန်းထဲမှာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ နောက်ပြောင်ဆော့ကစားနေတဲ့ သူမ မှတ်မိနေတဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့ နေ့ရက်တွေပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က တည်းခိုခန်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ တောင်းပန်နေသော်လည်း လုချန်က လုံးဝ (လုံးဝ) လက်မခံပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မရောင်းဘူးမလား။ ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်း ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေ့တွင်ပင် တုကူးဖူကွေ့က ပိုက်ဆံအမြောက်အမြားပေး၍ သူ၏အခန်းကို တိုးချဲ့ခိုင်းလိုက်ရာ အမြင့် ဆယ်မီတာတိတိ တိုးလာသည်။ သူက မြေပြင်မှနေ၍ လှေကားကို အပေါ်ဆုံးအထိ တိုးချဲ့လိုက်ပြီးနောက် အထဲတွင်ထားရှိရန် အလှစိုက်အပင်များစွာကို ဝယ်ယူကာ လှေကား၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် စီစဉ်ထားရှိလိုက်သည်။ ထို့ပြင် လှေကား၏ အပေါ်ဆုံးထိပ်တွင် ကောင်းကင်ပြာရောင် ပိုးသားနဖူးစည်းတစ်ခုကိုပင် ချိတ်ဆွဲထားသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ ဒီကောင်က အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့မှာလည်း စတိုင်လ် ရှိသွားပြီကွ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ရွှီနှင့် အခြားမိန်းကလေးနှစ်ယောက်က အပူပိုင်းဥယျာဉ် အတွေ့အကြုံပြခန်းနှင့် တူနေသော အခန်းကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီကောင်က ချမ်းသာတာတော့ မှန်ပေမယ့် သူ့ခေါင်းထဲမှာ ပြဿနာတချို့ ရှိနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်နေ့တာ အလုပ်များပြီးနောက် လုချန်က မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး အစားအသောက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ့မှာ အစားအသောက်နယ်မြေ အချိန်တွေ အများကြီး စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်ရာ အဲဒီအထဲမှာ အချိန်အပြည့်အဝ မြှုပ်နှံထားနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု သူလုပ်ရမည်မှာ တည်းခိုခန်းထဲရှိ အစားအသောက် အမျိုးအစားများကို လျင်မြန်စွာ တိုးမြှင့်ရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို အရံမစ်ရှင်များ ပြီးမြောက်စေပြီး ပိုက်ဆံပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရှာဖွေနိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ညလုံး အပြင်းအထန် အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် သူ အစားအသောက်နယ်မြေထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် ကောင်းကင်ကြီးက လင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက်ကို ငဲ့ပြီး သောက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မီးဖိုချောင်ထောင့်ရှိ ဂျုံမှုန့်အိတ်ကို ကြည့်ရင်း ကျေနပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ဤညအတွက် သူ၏ ရိတ်သိမ်းမှု ဖြစ်သည်။ မြေကမ္ဘာအနှစ်သာရ ဂျုံ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂျုံမှုန့်ဆိုသည်မှာ သဘာဝအတိုင်း ပေါက်ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဂျုံစေ့များကို အဆင့်ဆင့် ကြိတ်ခွဲခြင်းမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြေကမ္ဘာအနှစ်သာရ ဂျုံ၏ ဇာစ်မြစ်မှာ မြေကမ္ဘာ ဂျုံမွှေးဆန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး ကောက်နှံငါးမျိုးထဲတွင် အကောင်းဆုံးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးတော့ ဂျုံမှုန့်ကို ဘာတွေအတွက် အသုံးပြုလို့ရလဲ။ ဖြစ်နိုင်ချေတွေက အဆုံးမရှိပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခေါက်ဆွဲ သို့မဟုတ် ဖုတ်ထားသော အစားအစာများနှင့် ပတ်သက်သမျှ မည်သည့်အရာကိုမဆို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိတွင် မီးဖိုချောင်ထဲရှိ ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ - မြေကမ္ဘာ ဂျုံမွှေးဆန်၊ လျှပ်စီးငှက်ဥ၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း မှို (တစ်ခါမှ အသုံးမပြုရသေးပါ)၊ ဝါးမိစ္ဆာ၏ အနှစ်သာရ၊ ဦးချိုပါသိုးသား၊ ဟော့ပေါ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ထုပ်များ၊ ရေဝက်သစ်ချသီး၊ ဆန်ဇူးပဲစေ့၊ တောင်ဝက်သား နှင့် အသစ်ရရှိထားသော မြေကမ္ဘာအနှစ်သာရ ဂျုံတို့ ဖြစ်သည်။ ရွှေနဂါးအနှစ်သာရနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းကို အစားအသောက်နယ်မြေထဲမှ ရရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီနူးပေါ်တွင် လက်ဖက်ရည်၊ အကြော်၊ အကင်၊ ဟော့ပေါ့နှင့် ဟင်းချိုဟူသော အမျိုးအစားငါးမျိုးအပြင် အခြားအမျိုးအစား နှစ်ခုကို ထပ်တိုးလိုက်သည်။ ကြည်လင်သန့်ရှင်း ခေါင်ဆွဲပြုတ် နှင့် မုန့်ပဲသရေစာများ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ကြည်လင်သန့်ရှင်း ခေါင်ဆွဲပြုတ် - မြေကမ္ဘာအနှစ်သာရ ဂျုံမှ ကြိတ်ခွဲထားသော ဂျုံမှုန့်ကို နယ်ပြီး ပြုလုပ်ထားသည်။ ၎င်းက စားရတာ အိစက်ပြီး လန်းဆန်းစေကာ ၎င်း၏ ဟင်းရည်တွင် လျှပ်စီးငှက်ဥဟင်းချို၏ အာနိသင်အပြည့်အဝ ပါဝင်သည်။ တစ်လုပ်စားလိုက်သည်နှင့် ပါးစပ်ထဲတွင် မွှေးရနံ့များ ပြည့်နှက်သွားပြီး စားသုံးသူကို ပျော်ရွှင်စေကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အားလုံးကို ပြေပျောက်စေသည်။ အာနိသင်က တစ်ရက်တိတိ ကြာရှည်ခံပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ် ကျသင့်သည်]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[မုန့်ပဲသရေစာများ - မြေကမ္ဘာအနှစ်သာရ ဂျုံမှ ကြိတ်ခွဲထားသော ဂျုံမှုန့်ကို နယ်ပြီး ပြုလုပ်ထားသည်။ ပြုလုပ်နည်းများ ကွဲပြားသော်လည်း နှစ်မျိုးသာ ရွေးချယ်နိုင်ပြီး အတည်ပြုပြီးပါက ပြောင်းလဲ၍မရပါ။ မုန့်တစ်ခုတွင် အသုံးပြုသော ဂျုံမှုန့်ပမာဏသည် ၁၆၀ ဂရမ်ထက် မပိုရပါ။ တစ်ပွဲလျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ် ကျသင့်သည်။ မုန့်ပဲသရေစာများတွင် အထူးအာနိသင်များ မပါဝင်ဘဲ ၎င်းတို့၏ အရသာများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တူညီမည်မဟုတ်ပါ။ စားသောက်ရတာကို နှစ်သက်သူများအတွက် မရှိမဖြစ် ဟင်းလျာတစ်ခုဖြစ်သည်]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂျုံမှုန့်တစ်မျိုးတည်းက လုချန်အတွက် ဟင်းလျာအသစ် သုံးမျိုး ယူဆောင်လာပေးရုံသာမက သူ၏ အရံမစ်ရှင်များအတွက် အဓိက အမျိုးအစားကြီး နှစ်ခုကိုပါ ထပ်တိုးပေးလိုက်သဖြင့် ပါးစပ်မစေ့နိုင်လောက်အောင် ပြုံးပျော်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save