Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၈) အစားအသောက် ပြိုင်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်ပေါ်တွင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းတစ်ဖက်ရှိ တည်းခိုခန်းကို ကြည့်ရင်း လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သူ၏ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်သည် မဟာရှမြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် လူကြိုက်အများဆုံး နေရာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး နေ့စဉ်တန်းစီနေသော လူတန်းရှည်ကြီးမှာ အခြားလမ်းမတစ်ခုအထိပင် ရောက်ရှိနေတတ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဒီတည်းခိုခန်း ပေါ်လာကတည်းက အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်က စည်ကားသိုက်မြိုက်ခဲ့သော ဝင်ပေါက်သည် ယခုအခါ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမထဲတွင် ဖောက်သည်ဟောင်း နှစ်ဝိုင်း၊ သုံးဝိုင်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ အကယ်၍ တည်းခိုခန်းသူဌေး၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ၏ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်သည် ဤကဲ့သို့ လူလုံးဝမရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုးအထိ ဘယ်တော့မှ ကျဆင်းသွားမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အောက်က လူတွေကို ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတချို့ကို စားနေတာ သိသာနေပါလျက်နဲ့ အဲဒါက အရမ်းကို အရသာရှိတဲ့ဟန် အတင်းအကျပ် ဟန်ဆောင်နေကြတယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘“အရမ်းကို အရသာရှိလွန်းတယ်” ဆိုတဲ့ အော်သံက ဒီနေရာကနေတောင် ကြားနေရတယ်။ အဲဒါက တကယ်ကို ပုံကြီးချဲ့လွန်းတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူတို့အားလုံးက ဖော်လံဖားတွေချည်းပဲ။ အစားအသောက်တစ်ခုရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အချက်က ၎င်းရဲ့ အရသာပဲလေ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒါက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး လွှမ်းမိုးမှုနဲ့ သွားချိတ်ဆက်နေတယ်။ ဒါက အစားအသောက်တွေကို စော်ကားလိုက်တာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက လက်ယမ်းပြလိုက်ရာ အစေခံတစ်ယောက်က သူ့နောက်သို့ လေးစားစွာ ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟိုဘက်က အကြောင်းပြန်စာတွေ ရပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကုန်ရပါပြီ။ အချိန်ကိုလည်း နောက်သုံးရက်အကြာလို့ သတ်မှတ်ပြီးပါပြီ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကုန်းမြေတိုက်လေးခုက အကျော်ကြားဆုံး စားဖိုမှူးတွေ စုဝေးရောက်ရှိလာကြမှာဖြစ်ပြီး အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲကို ဒီနေရာမှာပဲ ကျင်းပမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရမ်းကောင်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီတစ်ခေါက် ဘယ်သူတွေ ပါဝင်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မနှစ်ကအတိုင်းပါပဲ။ အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်၊ တောင်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က ကျောက်လောင်စစ်၊ မြောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က ချင်းယွင်ခန်းမ နဲ့ အနောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်တို့ ပါဝင်မှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်… အားလုံးက ရှုံးဖူးတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေချည်းပဲ။ နှစ်တွေ ဒီလောက်ကြာသွားတာတောင် စိန်ခေါ်ဝံ့သေးတယ်ပေါ့။ တခြားကုန်းမြေတိုက် သုံးခုကတော့ ကိစ္စမရှိပေမယ့် လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်ကိုတော့ ငါတို့ သေချာဂရုစိုက်ဖို့ လိုတယ်။ အနောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က ပင်လယ်နဲ့နီးတော့ သူတို့ဆီမှာ ငါတို့ မမြင်ဖူးတဲ့ ဟင်းလျာအသစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ မနှစ်ကဆို အကဲဖြတ်ဒိုင်တွေက သူတို့ကို ဆက်တိုက်ချီးကျူးခဲ့ကြပြီး ငါတို့က သီသီလေးပဲ နိုင်ခဲ့တာ။ ဩော်… ဒါနဲ့ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်က ပါဝင်မယ့်သူတွေကရော ဟိုလူအနည်းစုပဲလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွီဝေစားသောက်ဆိုင်က ပိတ်သွားလို့ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အို… ဒါဆို နေရာလွတ်တစ်ခု ရှိနေတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရမ်းကောင်းတယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ဟိုဘက်လမ်းက တည်းခိုခန်းလေးကို ထည့်လိုက်။ နောက်သုံးရက်နေရင် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားဖို့ သူ့ကို သွားပြောလိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကိုလား”</p> <p style="text-align:justify">အစေခံမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်နိုင်သူများမှာ သူတို့၏ ဒေသအသီးသီးတွင် နာမည်ကြီးပြီး ကိုယ်ပိုင်ဟင်းချက်ဟန်များ ရှိကြသည့် ကျော်ကြားသော စားသောက်ဆိုင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဤတည်းခိုခန်းလေးမှာ ဘာများရှိလို့လဲ။ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ ကျင့်ကြံမှုကို အားကိုးမှာလား။ ကျေးဇူးပြုပြီး… ဒါက အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲနော်၊ တိုက်ခိုက်ရေးပြိုင်ပွဲ မဟုတ်ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူပဲဖြစ်ရမယ်။ ဒီအစားအသောက်ပြိုင်ပွဲမှာ နောက်ဆုံးအဆင့်ကနေ အရှုံးပေါ်သွားပြီးရင် ငါတို့ရဲ့ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုမှာ အကောင်းဆုံးဆိုတဲ့ စားသောက်ဆိုင်ရှေ့မှာ ဆက်ပြီး ဖွင့်ရဲတဲ့ မျက်နှာမျိုး သူ့မှာ ရှိသေးလားဆိုတာ ငါ တကယ်ကို မြင်ချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ အစေခံက နားလည်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပါပြီ၊ သူ့ကို အခုပဲ သွားအကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းရှေ့တွင်တော့ အရသာရှိလှသော စွပ်ပြုတ်ဖက်ထုပ်များကြောင့် လူအများအပြား ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ မနက်စာဆိုသည့် သဘောတရားမှာလည်း စွပ်ပြုတ်ဖက်ထုပ်များကြောင့် လူသိများလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလက လုချန်သည် မနက်ပိုင်းတွင် တစ်နာရီသာ ဖွင့်လှစ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း တန်းစီနေသော လူတန်းရှည်ကြီးကြောင့် ဖွင့်ချိန်ကို နာရီဝက်ခန့် တိုးမြှင့်ရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံး နာရီဝက်တွင်တော့ ပါဆယ်ဝယ်ယူခွင့်သာ ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်နေ့တာ ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းကျော် ထပ်မံရရှိခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာ့အမြင် မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ရန် လိုအပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ ပင်လယ်ထဲက ရေတစ်စက်လောက်ပင် မရှိသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တော်လှန်ရေးက မအောင်မြင်သေးဘူး၊ ပိုပြီး ကြိုးစားဖို့ လိုအပ်သေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုက်ဆံရှာရန် အခြားမည်သည့်နည်းလမ်းများ ရှိနိုင်သေးသလဲဟု လုချန်က အသေအချာ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစားအသောက်နယ်မြေကို အသုံးပြုရန် သူ ခေတ္တရပ်နားထားလိုက်သည်။ သာမန်ပြည်သူများ၏ စားသုံးနိုင်စွမ်း လက်ခံမှုက အကန့်အသတ်ရှိပြီး ယခု သူရရှိထားသောအရာများက လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရာများစွာ ပေါ်လာခြင်းက တကယ်တော့ မကောင်းပေ။ အဆင့်မြင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုဆိုလျှင် သူ ပို၍ပင် မစဉ်းစားတော့ပေ။ လက်ရှိတွင် ထိုသို့သော ပါဝင်ပစ္စည်းများ တစ်ပွဲလျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ် ကျသင့်နေပြီး သူက အမြတ်အစွန်းလည်း ရရှိရန် လိုအပ်သေးသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်သွားမည်ဆိုလျှင် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုတွင် ၎င်းတို့ကို တတ်နိုင်မည့်သူ သိပ်များများစားစား ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းရာတွင် ကူညီပေးရန် ရှောင်ရွှီကို သူ တောင်းဆိုထားသည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော ဘဏ်အကောင့်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး လုချန်သည် သူ့စားပွဲထိုးမလေးထံမှ ပိုက်ဆံတချို့ ချေးသုံးရန် တစ်ခါတစ်ရံ တွေးမိသော်လည်း သူ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ရက်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းတစ်ဖက်ရှိ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်ထဲမှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး စက္ကူတစ်ရွက်ကို ကိုင်ကာ သူ့ဆီသို့ လျှောက်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက နောက်သုံးရက်နေရင် ကျင်းပမယ့် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲအတွက်ပါ။ ကျင်းပမယ့်နေရာက မြို့တော်ထဲမှာပဲ။ လာရောက်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ မမေ့နဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသူက သူပြောစရာရှိသည်ကို ပြောပြီး ထွက်သွားလေသည်။ လုချန်ကို တစ်ချက်လေးပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့သော်လည်း သူ၏အကြည့်များက ရှောင်ရွှီအပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ စွဲကပ်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူက ကောင်တာပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့သော အနီရောင်စက္ကူကို လုချန် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းပေါ်တွင် “အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲ ဖိတ်စာ” ဟူသော စာလုံးတချို့ကို ကမန်းကတန်း ရေးသားထားရုံသာဖြစ်ပြီး တခြားဘာမှ မပါဝင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သော ပင်မမစ်ရှင်ဘုတ်ပြားပေါ်ရှိ မစ်ရှင်ကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါသာ အနိုင်ရပြီး ‘ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု၏ အကောင်းဆုံး အစားအသောက်’ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရခဲ့မယ်ဆိုရင် မစ်ရှင်ပြီးမြောက်သွားတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဖိတ်စာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နောက်သုံးရက်အကြာကို အနည်းငယ် မျှော်လင့်စောင့်စားနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မွန်းတည့်ချိန်တွင် လုချန်က တည်းခိုခန်းကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ရာ လူများက တစ်ဖန် အုံခဲဝင်ရောက်လာကြပြန်သည်။ ဖွင့်ချိန်မှာ သုံးနာရီဖြစ်ပြီး အချိန်စေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက ချက်ချင်းပင် တံခါးများကို ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပြန်ဖွင့်သောအခါ လူပို၍ပင် များပြားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက တစ်နေ့သုံးနပ်စားတဲ့ ပုံမှန်အချိန်ဇယားဖြစ်ပြီး ဒီနေ့ကစပြီး တည်းခိုခန်းက ဒီအချိန်ဇယားအတိုင်း ဖွင့်လှစ်သွားမယ်လို့ လုချန်က သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနက်ပိုင်းတွင် တစ်နာရီ၊ မွန်းတည့်ချိန်တွင် သုံးနာရီနှင့် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် နှစ်နာရီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းမပေါ်တွင် မျက်နှာသစ်အချို့က တည်းခိုခန်းရှေ့ရှိ စည်ကားနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အားလုံးက စပ်စုချင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွတ်… ဒီနေရာမှာ ဘယ်ရဲမက်မှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာမှမစားရတာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးက တည်းခိုခန်းကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ တစ်နေ့လုံး တည်းခိုခန်းမှ မွှေးရနံ့များ ဆက်တိုက်ဆိုသလို လွင့်ပျံလာပြီး သူ၏ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ဗိုက်ကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း ပိတ်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် သူ ဆက်လက်သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့မှာ ပိုက်ဆံ လုံးဝမရှိတာတော့ မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ဤလမ်းပေါ်တွင် မည်သည့်စားသောက်ဆိုင်မှ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရင်က ပြောခဲ့သလိုပင် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်မှလွဲ၍ အခြားစားသောက်ဆိုင်အားလုံးမှာ လမ်းအတော်များများ ခြား၍ တည်ရှိနေပြီး ထိုနေရာတွင် တည်းခိုခန်းအချို့လည်း ရှိသည်။ သို့သော် ထိုနေရာနှစ်ခုစလုံးရှိ အစားအသောက်များမှာ အလွန်ဈေးကြီးလှသည်။ ခိုလှုံရာရှာဖွေနေကြသော ဤလူများမှာ မဟာရှအင်ပါယာ၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေကြသူများဖြစ်ရာ သူတို့ဆီမှာ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်များများ ရှိနိုင်မှာမို့လို့လဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူနေအိမ်များကလည်း သူတို့ကို ဘာမှမရောင်းကြပေ။ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် သူက တည်းခိုခန်းနှင့် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်တို့ဆီသို့သာ အာရုံလှည့်နိုင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်က ခမ်းနားထည်ဝါပုံရပြီး အစောင့်အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ထိုအကြံကို သူ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီတည်းခိုခန်းလေးကတော့ အနိုင်ကျင့်ရ ပိုလွယ်မည့်ပုံပေါ်သည်။ သူဌေးလုက မဟာရှအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်ဆိုသော ကောလာဟလများကို သူ ကြားဖူးသော်လည်း ထိုစကားများကို သူ သိပ်မယုံကြည်ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုနေ့က အစွမ်းထက်ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးက တည်းခိုခန်းသူဌေးအတွက် ဝင်ပါပေးခဲ့သည်ကိုလည်း သူ စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း မည်သည့် အစွမ်းထက်ပညာရှင်ကြီး၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ သူ မတွေ့ခဲ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းသူဌေးကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူ့မှာ ဘာစွမ်းဆောင်ရည်တွေများ ရှိနိုင်မှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မိုက်ရူးရဲဆန်သော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် မဟာရှအင်ပါယာ၏ အလိုရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ ဆာလောင်မှုကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါးစိတ်များ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူနှင့်အတူ ထွက်ပြေးလာခဲ့သော လူအနည်းငယ်ကို သူ ဆက်သွယ်လိုက်ရာ ထိုအဖွဲ့ကလည်း ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ကြပြီး တည်းခိုခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လุချန်က နောက်ဆုံးဖောက်သည်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး တံခါးပိတ်ရန် ပြင်နေစဉ် လူအနည်းငယ် ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အားလုံးပဲ… ကျွန်တော်တို့ ပိတ်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ စားစရာနည်းနည်း လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပိတ်သွားပြီဗျ။ မနက်ဖြန်မှ လာခဲ့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ဆိုလိုတာက အခုချက်ချင်း လိုချင်တာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီတော့… မင်းတို့က ပြဿနာလာရှာတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အခုလေးတင် သိမ်းလာသော ပန်းကန်အလွတ်ကို ချထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆိုင်ရှင်… ငါတို့က စားစရာနည်းနည်းပဲ လိုချင်တာပါ။ မင်းက ဒီလို သေးငယ်တဲ့ တောင်းဆိုမှုလေးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုလူစုကို ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ခွင့်ပြုပါဦး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ လုချန်က ဘယ်ဘက်တံခါးကို ဆွဲပိတ်လိုက်သည်။ ဘယ်ဘက်တံခါး ပိတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက စကားစပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စည်းကမ်းသေဝပ်မှု မရှိရင်…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ညာဘက်တံခါးကို ဆွဲပိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဆင်ပြေပြေ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံခါးနှစ်ချပ် ပိတ်သွားပြီး သူတို့ကို ချိတ်ဆက်ထားသော ကန့်လန့်ဖြတ် သံချောင်းကို သူ ထိုးထည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရပ်တည်နိုင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် သူက စကားလုံးအနည်းငယ်စီကို တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ သူက ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လူကြီးမင်းတို့… အဲဒီစကားစုက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ သိကြလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူက ကျောက်ထိုင်ခုံကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save