Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၉) အစားအသောက် ပြိုင်ပွဲ စတင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအများအပြားက တည်းခိုခန်းထဲသို့ လူအချို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် တည်းခိုခန်းသူဌေးက တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ တည်းခိုခန်းထဲတွင် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို သူတို့ ခန့်မှန်းနေကြဆဲမှာပင် တည်းခိုခန်း၏ တံခါးက ပြန်ပွင့်လာပြီး လူအချို့ အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤပစ်ထုတ်ခံရသူများအားလုံး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူတို့ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထောင့်များတွင် ပုန်းကွယ်နေသော လူများက သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တည်းခိုခန်းတံခါးဝတွင် သူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ကြည့်ရှုခြင်းမပြုဘဲ တံခါးကို ထပ်မံပိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ရှောက်ချင်းက သူ၏ရှေ့တွင် ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်နေသည်။ လုချန်က လျှောက်သွားပြီး သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလိုနဲ့ပဲ သုံးရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သုံးရက်ကြာအောင် တည်းခိုခန်းက နေ့စဉ် အချိန်မှန် ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက် လုပ်ခဲ့ပြီး ထိုသုံးရက်က လူအများအပြားကို တစ်နေ့ သုံးနပ်စားသည့် အလေ့အကျင့်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့မှာတော့ လုချန်က မနက်စာရောင်းရန် တံခါးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ဒီနေ့ တန်းစီနေသူတွေ အတော်လေး နည်းပါးနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မေးကြည့်လိုက်မှ ယနေ့သည် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲကြီး ကျင်းပသည့်နေ့ဖြစ်ပြီး လူအများအပြားက သတင်းရရှိကာ သွားရောက်ကြည့်ရှုနေကြကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီကိစ္စကို လုချန် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့် သူ့နဖူးသူ ရိုက်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်မှ အစေခံ ပစ်ပေးသွားခဲ့သော ဖိတ်စာကို သူ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဖိတ်စာက သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်မှာပင် တည်းခိုခန်းထံမှ ကျပန်းမစ်ရှင် အသိပေးချက်တစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ကျပန်းမစ်ရှင် ထုတ်ပြန်ခြင်း - အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးပါ။ မစ်ရှင်ကာလအတွင်း အပြင်ဘက်တွင် နေထိုင်ရသည့်အချိန်ကို ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိဘဲ တည်းခိုခန်း၏ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အပြင်ဘက်တွင် အသုံးပြုနိုင်သည်]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မစ်ရှင်ကြေညာချက်နှင့်အတူ လုချန်က စွပ်ပြုတ်ဖက်ထုပ်များ အားလုံးကို အမြန်ရောင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဖက်ထုပ်ဝယ်နေသော လူများကို သူလည်း အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုလည်း သွားမှာလား။ ခင်ဗျားရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဆိုရင် ချန်ပီယံဆုက သေချာပေါက် ခင်ဗျားအတွက်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ အရင်က ကျွန်တော် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်မှာ မကြာခဏ စားလေ့ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ အရသာက သူဌေးလုနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး အလှမ်းဝေးနေတုန်းပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေါ့၊ သူဌေးလုကို အားပေးဖို့ ငါ သွားမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် ဖေ့ယီရှန်နှင့် တုကူးဖူကွေ့တို့၏ တံခါးများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါက်ကာ သူ့ကို လာရောက်အားပေးရန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့၏ ပျင်းရိလေးတွဲသော အသံက ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြေပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်ကလည်း သူမသည် အရေးကြီးသော သုတေသနတစ်ခု လုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မကြာမီ လိုက်လာခဲ့မည်ဟု ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ရွှီ၏ အခန်းထဲသို့ သူ ဝင်သွားသောအခါ အပေါ်ထပ်မှ ကျင်ကျောင်း၏ ဧရာမဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းနေသည့် အသံကို သူ ကြားနေရဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်နှာတွင် ချွေးများ ပျံလာသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က မိန်းမတွေအားလုံးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထူးဆန်းနေကြတာလဲ။ ရှောင်ရွှီ တစ်ယောက်တည်းသာ ပုံမှန်ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ရှောင်ရွှီ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်လက်ကောက်တစ်စုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအတွေးက ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သိသာထင်ရှားစွာပင် ရှောင်ရွှီသည် သူမကိုယ်ပေါ်ရှိ အင်မော်တယ်လက်နက်ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် အစွမ်းထက်ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သလို ပုံမှန်မဟုတ်သော လူများ၏ စာရင်းထဲသို့လည်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ယီရှန်… နောက်မှ မင်းလာတဲ့အခါ ရှောက်ချင်းကိုပါ ခေါ်လာပေးနော်။ ငါ တံခါးမပိတ်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်းအင်း… သိပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညွှန်ကြားချက်များ အားလုံးပေးပြီးနောက် လုချန်သည် ရှောင်ရွှီနှင့်အတူ အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပမည့်နေရာကို စုံစမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းကို မဟာရှအင်ပါယာ၏ အာဇာနည်ရုပ်တုများ ထုဆစ်ထားသော မြို့တော်ရှိ ရင်ပြင်တစ်ခုတွင် ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အားလုံးပဲ လမ်းဖယ်ပေးကြပါ။ ကျွန်တော်က ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ယောက်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို အထဲဝင်ခွင့် ပြုပါဦး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်ရင်း လူအုပ်ထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းအစ်မကို ဖယ်။ မင်းက ပြိုင်ပွဲဝင်ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ပြိုင်ပွဲဝင်ဖြစ်တာက ကြီးကျယ်နေလို့လား။ မင်းကိုယ်မင်း… အမ် သူဌေးလု... ခင်ဗျားက ဝင်ပြိုင်မလို့လား။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါ… မြန်မြန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါခင်ဗျာ”</p> <p style="text-align:justify">ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဘေးကလူတစ်ယောက်က ဘယ်သူရောက်လာသလဲဆိုတာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားကို ပြောင်းလဲတပ်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုလည်း ဝင်ပြိုင်မှာလား။ ဒါဆို ဒီနေ့ပြိုင်ပွဲက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ။ သူဌေးလုက သေချာပေါက် ပထမရမှာပဲဟာကို”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့သောအသံများက လူအုပ်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အမြန် လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ “အားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” စသည့် စကားများကို ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် လူအုပ်ကြီး ဝိုင်းရံလျက် ပြိုင်ပွဲ စာရင်းသွင်းသည့်နေရာသို့ သူ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအစားအသောက်ပြိုင်ပွဲကို ကြီးမှူးကျင်းပရန် တာဝန်ယူထားသော အရာရှိများက မဟာရှအင်ပါယာမှ မဟုတ်တန်ရာ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က လုချန်ကို မမှတ်မိကြဘဲ သူ့ရှေ့တွင် မောက်မာသော အမူအရာကို ပြသနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝင်ပြိုင်မလို့လား။ မင်းရဲ့ ဖိတ်စာ ဘယ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီမှာ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က “အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲ ဖိတ်စာ” ဟူသော စာလုံးခုနစ်လုံး ရေးသားထားသည့် အနီရောင်စက္ကူကို ပုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှတ်ပုံတင်ရန် တာဝန်ရှိသော ဝန်ထမ်းက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး လုချန်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက မင်းရဲ့ ဖိတ်စာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား”</p> <p style="text-align:justify">သူ့ဘေးရှိ ဝန်ထမ်းက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဖိတ်စာ။ ဒါက ဖိတ်စာတဲ့လား။ မင်းမှာ လုပ်စရာအလုပ် မရှိရင် ဒီကိုလာပြီး ပြဿနာမရှာနဲ့။ မင်းမျက်လုံးကို ဖွင့်ပြီး ကြည့်လိုက်။ ဒါကမှ အစစ်အမှန် ဖိတ်စာကွ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက လက်လှမ်းလိုက်ပြီး စာအိတ်အရွယ်အစားခန့်ရှိသော အနီရောင်ကတ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ တခြားအရာတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦး၊ စက္ကူ၏ အမျိုးအစားချည်းသက်သက်ကပင် လုချန် တင်ပြလိုက်သော စက္ကူထက် အဆင့်အတော်များများ ပိုမိုကောင်းမွန်နေသည်။ ထို့ပြင် ဝန်ထမ်း ထုတ်ပြလိုက်သော ကတ်ပြားတွင် အရသာရှိသော ဟင်းလျာအမျိုးမျိုး၏ ပုံကြမ်းများကို သေသပ်စွာ ရေးဆွဲထားပြီး ကျောဘက်တွင်တော့ “အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲ ဖိတ်စာ” ဟူသော ရွှေရောင်စာလုံးကြီး ခုနစ်လုံးကို နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ငှက်များ ကခုန်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ရေးသားထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစာလုံးခုနစ်လုံးအောက်တွင် စာသားသေးသေးလေး အကြောင်းအနည်းငယ် ပါရှိပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်သည် မည်သည့်ကုန်းမြေတိုက်မှ ဖြစ်ကြောင်း၊ မည်သည့်စားသောက်ဆိုင်မှ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် မည်သည့် ဂုဏ်ပြုဆုများ ရရှိထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝန်ထမ်း ထုတ်ပြလိုက်သော ဖိတ်စာနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် လုချန် အခုလေးတင် တင်ပြလိုက်သော ဖိတ်စာသည် တစ်စုံတစ်ယောက် စွန့်ပစ်ထားသည့် စက္ကူစုတ်တစ်ရွက်ကို ကောက်ယူပြီး သူကိုယ်တိုင် ကောက်ကြောင်းဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ရွှီ၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေး… သူတို့က ရှင့်ကို မဖိတ်ထားတာများလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေစမ်း… ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ၏ A4 အရွယ်အစားရှိ ဖိတ်စာကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်က လူတွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး ငါ့ကိုပေးသွားပြီး ဝင်ပြိုင်ဖို့ ပြောသွားတာလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး”</p> <p style="text-align:justify">ဝန်ထမ်းက လုချန်၏ ဖိတ်စာကို ယူပြီး အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက အစစ်အမှန်တော့ ဟုတ်ပါတယ်။ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်ရဲ့ အမှတ်အသား ပါနေတယ်။ မင်း ဝင်လို့ရပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထဲသို့ ဝင်သွားမှသာ ဤအစားအသောက်ပြိုင်ပွဲက ဘယ်လောက်တောင် လူကြိုက်များသလဲဆိုတာကို လုချန် နားလည်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြို့တော်ရှိ ရင်ပြင်တွင် လူပင်လယ်ကြီးဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင် မတူညီသော စားဖိုမှူးဝတ်စုံ ပုံစံမျိုးစုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် စားသောက်ဆိုင် ဒါဇင်ကျော်ခန့်သည် ပြိုင်ပွဲဧရိယာတွင် ရပ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ရှေ့တွင် မီးဖိုများကဲ့သို့ လိုအပ်သော ကိရိယာများကို တပ်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အဝတ်အစားများအရ အချို့လူများသည် ရွှေရောင်စားဖိုမှူးဝတ်စုံများကို အပြည့်အဝ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် စားဖိုမှူးများဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံများဖြစ်ပြီး ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် စားဖိုမှူးများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်းတို့က အရေအတွက် အများဆုံးဖြစ်ပြီး စားသောက်ဆိုင်တိုင်းနီးပါးတွင် ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် စားဖိုမှူး သုံးယောက်စီ ရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင်တော့ စားသောက်ဆိုင်တိုင်း၌ အနက်ရောင် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် စားဖိုမှူးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ယောက်စီက လက်ထောက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ဒီအစားအသောက်ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်သူတွေရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်က ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားသလဲဆိုတာကို ပြသနေခြင်းပင်။ သာမန်ဆိုင်ခွဲတစ်ခုရဲ့ စားဖိုမှူးချုပ်ဆိုရင် ဒီနေရာမှာ အကူစားဖိုမှူးလောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီစားဖိုမှူးတွေအပြင် ဘေးဘက်မှာ သီးသန့်ထိုင်နေတဲ့ လူငါးယောက်ကိုလည်း လုချန် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူငါးယောက်စလုံး၏ ရှေ့တွင် စားပွဲတစ်လုံးစီ ရှိပြီး ရေသန့်နှင့် ဂန္ဓမာပန်းလက်ဖက်ရည်များကို တင်ထားသည်။ ဒီလူငါးယောက်က ပွဲစဉ်အတွက် အကဲဖြတ်ဒိုင်တွေ ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာကို လုချန် နားလည်လိုက်သည်။ ယောက်ျား သုံးယောက်နှင့် မိန်းမ နှစ်ယောက် ရှိသည်။ ယောက်ျားသုံးယောက်တွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် နှစ်ယောက်နှင့် လူငယ်တစ်ယောက် ပါဝင်သည်။ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဗိုက်ရွှဲရွှဲ၊ အသားဆိုင်များဖြင့် ဖောင်းအစ်နေသော မျက်နှာများ ရှိကြပြီး အစားအသောက်ချစ်သူများအဖြစ် မွေးဖွားလာသူများဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေးမှာမူ အခြားနှစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ သူက အရိုးပေါ် အရေတင်ဖြစ်နေရုံသာမက မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ဖျော့တော့သော မျက်နှာထား ရှိနေပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ ဘာမှမစားရသေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်ရှိသော အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်တွင် အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိ အနည်းငယ်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး ပါဝင်သည်။ သူတို့က အများကြီး ပိုပြီးပုံမှန်ဖြစ်ပုံရပြီး နှစ်ယောက်စလုံးက အတော်လေး လှပကြသည်။ သေချာအကဲခတ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ယောက်က ရုပ်ချင်းဆင်နေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ဝင်လာခြင်းက လူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၏ သူဌေးဖြစ်သူ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက သူ့ကို မြင်သောအခါ အောင်ပွဲခံသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီနေ့တော့ မင်း အရှက်ကွဲသွားအောင် ငါ သေချာပေါက် လုပ်ပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save