Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">အရေအတွက်ပြည့်အောင် ဝင်ပြိုင်ရုံသက်သက်ပဲ မဟုတ်လား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ဝင်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူက သိသိသာသာ ထင်းထွက်နေသည်။ အခြားစားသောက်ဆိုင်များက လူအများအပြား ခေါ်ဆောင်လာကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီတွင် ရှင်းလင်းသော အလုပ်တာဝန်ခွဲဝေမှုများ ရှိကြသော်လည်း သူကတော့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူ ကြည့်လိုက်ရာ မီးဖိုတိုင်းတွင် လူတွေရှိနေပြီး သူ့အတွက် အလွတ်တစ်ခုမှ မကျန်တော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အို… တောင်းပန်ပါတယ်၊ သူဌေးလုကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် မေ့သွားရတာလဲ။ သူဌေးလု… ခင်ဗျား စိတ်မဆိုးဘူး မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၏ သူဌေးဖြစ်သူ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက တမင်သက်သက် အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်နေရာမှာ ပြိုင်ရမလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း…”</p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက အခက်တွေ့နေသော မျက်နှာထားကို ဟန်ဆောင်လုပ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လောလောဆယ်တော့ နေရာအလွတ် မရှိတော့ဘူး။ သူဌေးလုက ကိုယ့်မီးဖိုကိုယ် တပ်ဆင်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေး စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တခြားစားသောက်ဆိုင်များဆီမှ ရယ်မောသံများကို လုချန် ချက်ချင်းပင် ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ လူတိုင်းက လုချန်ကို ဟာသတစ်ခုလို ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုလည်း ကျွန်တော့်ဟာကျွန်တော် တပ်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူက နေရာလွတ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီး လက်ကို ခပ်ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေဟာနယ်ထဲမှ မီးဖိုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလုပ်ရပ်က သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသေးသောသူများကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး သူက တကယ်တော့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်… သူက ကျင့်ကြံသူဖြစ်တော့ရော ဘာအရေးလဲ။ ဟင်းချက်တာက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပြိုင်တာမှ မဟုတ်တာ”</p> <p style="text-align:justify">တောင်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်ရှိ ကျောက်လောင်စစ် စားသောက်ဆိုင်မှ ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် စားဖိုမှူးက အထင်သေးစွာဖြင့် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်မှ ချင်းယွင်ခန်းမကလည်း ဂရုမစိုက်သလို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှ ကျန်ရှိနေသော စားသောက်ဆိုင်များက ပို၍ပင် အရေးမစိုက်ကြပေ။ ဟင်းချက်ရာတွင် အတွေ့အကြုံက အသက်ဖြစ်သည်။ လုချန်၏ အသက်အရွယ်ကို ကြည့်ပြီး သူတို့ တွေးလိုက်ကြသည်။ သူ၏ ပါရမီက မြင့်မားနေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို နားလည်မှုနှင့် မီးအပူချိန်ကို ထိန်းချုပ်မှုဆိုသည်မှာ အချိန်နှင့်အမျှ သွေးပူလေ့ကျင့်ရမည့် အရာများဖြစ်သည်။ ဒီကောင်လေးမှာ အဲဒါတွေ ရှိလို့လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်မှ နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်၏ စားဖိုမှူးချုပ် တစ်ယောက်တည်းသာ လုချန်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ အေးခဲသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် အင်မော်တယ်သခင်လုချန်နှင့် လူချင်း မတွေ့ဖူးသော်လည်း သူဌေးလု၏ ကြီးမြတ်သော နာမည်နှင့် ပုံတူပန်းချီကားများကို အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက် နေရာတိုင်းတွင် သူ အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ… ဒီလူက သေသွားပြီဆိုတဲ့ လူမဟုတ်ဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီတုန်းက သူတစ်ယောက်တည်းကြောင့် အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လန်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ရတာလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် သူ၏ ဟင်းချက်စွမ်းရည်ကလည်း အလွန်လေးစားခံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်၏ စားဖိုမှူးချုပ်က စကားမပြောပေ။ သူက လုချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လုချန်ကလည်း တိုက်ဆိုင်စွာပင် ပြန်ကြည့်လာသည်။ စားဖိုမှူးချုပ်က အမြန်ခေါင်းညိတ်ပြကာ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖော်ရွေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကဲဖြတ်ဒိုင်အဖွဲ့ထဲရှိ မိန်းမပျိုလေးကလည်း လုချန်ကို နှစ်ခါသုံးခါလောက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့လူတစ်ယောက်က ဘာလို့ ပြိုင်ပွဲဝင်လာရသလဲဆိုတာကို သူမလည်း သိချင်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမဟာအစားအသောက်ပြိုင်ပွဲကြီးအတွက် မြို့တော်ရင်ပြင်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို အထူးရေးဆွဲထားသည်။ ဤစက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်တွင် လူများက သူတို့ထောက်ခံသော စားသောက်ဆိုင်များအတွက် စတင်အားပေးနေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၊ လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်... ဆိုင်နာမည်အမျိုးမျိုးက ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း လုချန်အတွက် အားပေးသံကိုတော့ ဘယ်နေရာမှ မကြားရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါကလည်း မတတ်နိုင်ပေ။ ဤစားသောက်ဆိုင်ကြီးများသည် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက နာမည်ကြီးခဲ့သည်။ သူတို့ စုဆောင်းထားသော ပရိသတ်အရေအတွက်မှာ လုချန် ဤမျှအချိန်တိုအတွင်း စုဆောင်းနိုင်သည့် ပမာဏနှင့် သေချာပေါက် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် လုချန်၏ ပရိသတ်အများစုမှာ အပြင်ဘက်အစွန်အဖျားတွင်သာ ရှိနေကြသဖြင့် သူတို့၏ အသံများကို အတွင်းဘက်သို့ ရောက်အောင် မအော်နိုင်ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု… ဒီနေ့က ဟင်းချက်ရမှာနော်။ ခင်ဗျား ဘာလုပ်မှာလဲ။ မြို့တော်ရဲ့ နဂါးသွေးကြောကို ချက်မှာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက လုချန်ကို ခနဲ့တဲ့တဲ့ လေသံဖြင့် စကားပြောလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူ၏ ရန်လိုမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသော်လည်း လုချန် နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။ သူပေါ်လာခြင်းကြောင့် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၏ စီးပွားရေးမှာ အောက်ခြေအထိ ထိုးကျသွားခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် မည်သူပဲရှိနေပါစေ မပျော်မရွှင် ဖြစ်မိမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားကို အားပေးမယ့်လူတောင် တစ်ယောက်မှ မရှိပါလား။ သူဌေးလုဆီမှာ ပုံမှန်ဆို ဖောက်သည်တွေ အများကြီး ရှိတယ် မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဘာမှပြန်မပြောပေ။ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးကတော့ လုချန် သူ့ကို ဘာမှလုပ်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ကာ ဆက်လက်စကားပြောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လူအုပ်ကြီးထံမှ ‘အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်’ ဟူသော အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်အားသုံးပြီး ခြိမ်းခြောက်တာက လူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တာ၊ စားသုံးသူတွေရဲ့ နှလုံးသားကိုတော့ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး။ သူဌေးလု… ခင်ဗျားက တကယ့်လူစွမ်းကောင်းတစ်ယောက်ဆိုရင် အဲဒီလို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးမပြုပါနဲ့”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ တည်းခိုခန်းတွင် ဖောက်သည် အများအပြား ရှိနေခြင်းမှာ တည်းခိုခန်း၏ အင်အားသုံး ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူက အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက လုချန်ကို ကြွားဝါနေပြီး တခြားစားသောက်ဆိုင်များကလည်း အရှုံးမပေးလိုကြပေ။ အခြားကုန်းမြေတိုက်များမှ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သော စားသောက်ဆိုင်များသည်ပင်လျှင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အားပေးရေးအဖွဲ့များကို ခေါ်ဆောင်လာကြပြီး သူတို့က လက်ယမ်းပြလိုက်သည်နှင့် အော်ဟစ်သံအမျိုးမျိုး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား… ဟိုကောင်လေးကို မင်းတို့ မြင်လိုက်လား။ သူက အရမ်းကို အထီးကျန်နေတာပဲ၊ သူ့ကို အားပေးမယ့်လူ တစ်ယောက်တောင် မရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါ့။ ငါသာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် ဆက်နေဖို့တောင် ရှက်လွန်းလို့ သေသွားမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို ဘယ်သူသိလဲ။ သူ့စားသောက်ဆိုင် နာမည်က ဘာတဲ့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စားသောက်ဆိုင် ဘာစားသောက်ဆိုင်လဲ။ ငါမလာခင်က အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးပြောတာ ကြားလိုက်တယ်။ သူက တည်းခိုခန်းလေးတစ်ခု ဖွင့်ထားတာတဲ့။ သူ့တည်းခိုခန်း တစ်ခုလုံးက ငါ့ရဲ့ သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းလောက်တောင် မကျယ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ချမ်းသာပြီး ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးက လုချန်ကို အကြီးအကျယ် အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား… ငါ သိပြီ။ ကျွီဝေစားသောက်ဆိုင် ပိတ်သွားတော့ လူမလောက်လို့ အရေအတွက်ပြည့်အောင် တောထဲက ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ကောက်ခေါ်လာတာ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူ့ကို အားပေးမယ့်လူ တစ်ယောက်တောင် မရှိဘဲ နေပါ့မလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအဖွဲ့က လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အမြင်တွင် လုချန်အရွယ်ရှိသော လူတစ်ယောက်သည် ဟင်းချက်ပညာရပ်တွင် မည်သည့်ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုကိုမျှ ဘယ်တော့မှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကဲပါ… အားလုံးပဲ အားပေးတာကို ရပ်လိုက်ကြတော့။ ငါတို့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေထဲမှာ အထီးကျန်နေတဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ မင်းတို့ အရမ်းအကျယ်ကြီး အော်နေတာက သူ့ကို သွားဆွပေးနေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စားဖိုမှူးတစ်ယောက်က သူ့စားသောက်ဆိုင်အတွက် အားပေးနေသော လူများကို မျက်စိသူငယ် ဆက်တိုက် လုပ်ပြနေသည်။ သူက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း အပြင်ဘက်မှ အားပေးသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်မှာ ထင်ရှားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး… အားပေးတဲ့လူတွေ အရမ်းများနေတော့ တကယ်ကို စိတ်ညစ်စရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">သူက လုချန်ကို ကြွားဝါနေသည့်အလား ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ပွဲ မစတင်ရသေးမီမှာပင် အရှိန်အဝါပိုင်းတွင် လုချန်က တစ်ဝက်လောက် ရှုံးနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက လုချန်ကို တမင်သက်သက် သွားဆွပေးသော ထိုစားဖိုမှူးကို တိတ်တဆိတ် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကဲဖြတ်ဒိုင်အဖွဲ့ထဲရှိ အဘွားအိုကလည်း လုချန်ကို စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလက သူမသည် သူ့ကို ဟင်းချက်လောက၏ တက်သစ်စကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အားပေးသူ အရေအတွက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူက အရေအတွက်ပြည့်အောင် ဝင်ပြိုင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မတတ်သာသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူ့ကို အားပေးဖို့ လူအနည်းငယ်ကို သူ ခေါ်ခဲ့သေးသော်လည်း အားလုံးက အလုပ်များနေကြသည်။ တုကူးဖူကွေ့၏ ပျင်းရိလေးတွဲသော အသံက သူ၏အခန်းထဲတွင် တစ်ရေးအိပ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။ ထိုကောင်မလေး ဖေ့ယီရှန်ကလည်း သူမ၏ ဂီယာဘီးများကို လေ့လာရာတွင် အလုပ်များနေပြီး ကျင်ကျောင်းက သူမ၏ ဧရာမဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလို့ ပြီးပြီလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ရှောင်ရွှီ တစ်ယောက်တည်းသာ အားလပ်သော်လည်း သူမ၏အသံက လူအများအပြားကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု ကြိုးစားထား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံက လွန်စွာ ကျယ်လောင်လှပြီး လူများ၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျဉ်သွားစေကာ အခြားစားသောက်ဆိုင်များအတွက် အားပေးနေဆဲဖြစ်သော လူအများအပြားကို အလိုအလျောက် ပါးစပ်ပိတ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ထိုပထမဆုံး အားပေးသံက ဓာတ်ကူပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်သွားပြီး လုချန်အတွက် အားပေးစကားသံ အမျိုးမျိုးက လူအုပ်ထဲမှ စတင်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု နိုင်ကိုနိုင်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု ဒီနေ့ သေချာပေါက် နိုင်မှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသံတစ်သံချင်းစီက ယခင်အသံထက် ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး အားလုံးက စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များဖြင့် ပိုမိုကျယ်လောင်အောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များ ရောက်ရှိလာပြီဆိုတာ ထင်ရှားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူအုပ်ထဲတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီး တုကူးဖူကွေ့က ရွှေသီးသန့် ရထားလုံးတစ်စီးဖြင့် ရောက်လာကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများကို လက်တစ်ဆုပ်စာစီ အဆက်မပြတ် ပစ်ချပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အားလုံးပဲ ‘သူဌေးလု နိုင်ကိုနိုင်ရမယ်’ လို့ အော်ကြ။ အော်တဲ့လူတွေက ဒီစိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို စိတ်ကြိုက် ကောက်ယူလို့ရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရထားလုံး မောင်းနှင်လာစဉ် လူအုပ်ကြီးက သူ့အတွက် လမ်းကို အထူးဖယ်ပေးကြသည်။ ဒီကောင်က လက်တစ်ဆုပ်စာ ပစ်ချလိုက်တိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ‘သူဌေးလု နိုင်ကိုနိုင်ရမယ်’ လို့ မအော်ဘူးလေ၊ မင်း ကောက်လို့မရဘူး”</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က လူတစ်ယောက်ကို နေရာမှာတင် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိုသူက အမြန်အော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု နိုင်ကိုနိုင်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဦးဆောင်အော်ဟစ်ပေးလိုက်သဖြင့် “သူဌေးလု နိုင်ကိုနိုင်ရမယ်” ဆိုသော စကားလုံးရှစ်လုံးက လူအုပ်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save