Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇၂) တိုက်ပွဲမစမီ ဓားကို သွေးခြင်း (အပိုင်း-၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဉာဏ်ပညာဓားကို အကြောင်းအရာတစ်ခုအနေဖြင့် ရှုမြင်မည်ဆိုလျှင် ထိုအကြောင်းအရာတွင် အစပြုရမည့် အချက်များ၊ အကြောင်းရင်းများနှင့် အချက်အလက်များ လွန်စွာ များပြားလွန်းနေမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို တွက်ချက်ရန် မဆိုထားနှင့်၊ ၎င်းတို့ အားလုံးကို အတည်ပြုရန်ပင် လွန်စွာ ပင်ပန်းခက်ခဲလှပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုကဲ့သို့သော တွက်ချက်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချန်းချန်ရှန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်း၌ တွက်ချက်မှု တစ်ပတ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မည်သူမဆို ဤကဲ့သို့သော တွက်ချက်မှုမျိုးကို ပြီးမြောက်နိုင်ပါ့မလားဟုပင် သူ စတင် သံသယဝင်လာ၏။ သို့သော်လည်း ယနေ့နံနက်က တိုက်ပွဲတွင် စုလီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်က အနည်းဆုံးတော့ သူ လုပ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သေချာသည်ကတော့ စုလီသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ လုပ်နိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှောင်မိုက်နေသော ရေကန်နှင့် အဝေးမှ တောင်တန်းများက သူ၏ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများထဲမှ အလွန် လျင်မြန်စွာ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ ယဲ့ရှီခြေလှမ်းများတွင် နေရာအနေအထားများစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို သူ အလွတ်ရနေပြီး အသုံးပြုနိုင်စွမ်းပင် ရှိကြောင်း သူ တွေးမိသွား၏။ အခြားသူများ၏ စိတ်နှလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ပြီး တွက်ချက်နိုင်သော ပါရမီ သူ့ထံတွင် မရှိလျှင်တောင်မှ သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ရောက်ရန်အတွက် ဤအနည်းငယ် မိုက်မဲသော နည်းလမ်းကို သူ အသုံးပြုနိုင်ကောင်း အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း၌ တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် သူ့ထံတွင် အချိန်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော အခြေအနေများကို ကြိုတင်၍ ပုံဖော် တွက်ချက်ထားသင့်ပြီး ထိုတွက်ချက်မှုများကို အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်နိုင်သည့် သဘာဝတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါက သူ့အတွက် တကယ်ပင် အချိန်ကုန်သက်သာစေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြဿနာမှာ ထိုမရေမတွက်နိုင်သော အခြေအနေများကို သူ မည်သို့ ကြိုတင် ပုံဖော်တွက်ချက်မည်နည်း။ အကယ်၍ သူ မြို့တော်တွင်သာ ရှိနေပါက ဖြစ်နိုင်ခြေ အချို့ ရှိပေမည်။ သို့သော်လည်း ဤအပြင်ဘက်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို မည်သည့်နေရာမှ သူ ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ ထိုပြဿနာများတွင် သူ ကျရှုံးသွားပါက ပြိုင်ဘက်များ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သူ ခံရမည် မဟုတ်လော။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ မှောင်မိုက်နေသော ရေကန်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ရောင်များ တောက်ပနေကြောင်း သူ သတိပြုမိသွား၏။ ၎င်းတို့က ကြယ်များ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုများ ဖြစ်သည်။ ညကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရန် သူ ခေါင်းမော့လိုက်ရာ ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်မိုက်နေသော ညကုလားကာပေါ်မှ မရေမတွက်နိုင်သည့် ကြယ်များက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ကြည့်နေသည်ကိုသာ သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသားမျိုးနွယ် (နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်) က လောကတွင် အရှုပ်ထွေးဆုံးသော သုတေသန ဘာသာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့ထံတွင် မတူညီသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး အဆင့်အတန်းများနှင့် မတူညီသော ဘဝအတွေ့အကြုံများ ရှိကြသောကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှု အပြောင်းအလဲများနှင့် စိတ်နှလုံး လှုပ်ရှားမှုများက အခြေအနေအလိုက် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အခြေအနေများကို ပိုမို ဖန်တီးပေးလိမ့်မည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့၏ နောက်ဆုံး အသွင်အပြင်က အခြားသူများနှင့် လုံးဝ တူညီလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့က ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ရှုပ်ထွေးလှသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးမရှိသော ကြယ်ကောင်းကင်ယံကြီးနှင့်သာ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အသိပညာ အများဆုံး ပံ့ပိုးပေးခဲ့သော လွန်စွာ ပညာတတ်မြောက်သည့် တာအိုသခင် တစ်ပါးက လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ကြယ်ကောင်းကင်ယံကြီးကို ကြည့်၍ နှမြောတသစွာ သက်ပြင်းချ ပြောဆိုခဲ့ပြီး တာအိုအသင်းတော်၏ မှတ်တမ်းများတွင် ရေးသားထားခဲ့သော စကားများ ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်အခါက ထုံကူးစစ် ဟုခေါ်သော ပညာတတ် နတ်ဆိုးပညာရှင် တစ်ယောက်လည်း ရှိခဲ့ပြီး ယွမ်ရွှယ်တောင်ကြားသို့ တောင်ဘက်ခရီး ထွက်လာစဉ် ကြယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အလားတူ စကားမျိုးကို ပြောဆိုခဲ့ဖူး၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်များကို မော့ကြည့်ရင်း ချန်းချန်ရှန်က ထိုစကားများကို တွေးမိသွားပြီး မျက်စိဖြင့်ပင် မမြင်နိုင်သော မိမိ၏ ဝေးကွာလှသည့် အနီရောင်ကြယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်၍ ညကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်စုတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ကြယ်တာရာ မြေပုံတစ်ခုကို ယူဆောင်ကာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ချထားလိုက်၏။ သေချာသည်ကတော့ ဤသည်မှာ စိတ်ကူးဖြင့် ပုံဖော်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စာအုပ်ဂူဗိမာန်၌ ရှိနေခဲ့သော နောက်ဆုံးညတွင် အရှေ့ဘက် ဂူဗိမာန်ရှိ ကျောက်စာတိုင် ဆယ့်ခုနစ်တိုင်၏ မျဉ်းကြောင်းများကို ယူ၍ ကြယ်တာရာ မြေပုံတစ်ခုအဖြစ် သူ ဖန်တီးခဲ့ဖူး၏။ ၎င်းက ယခု သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသော မြေပုံပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုလုံးဖြစ်သော ကြယ်ကောင်းကင်ယံကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် ထိုကြယ်တာရာ မြေပုံက သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းအပေါ်တွင် ကြယ်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ၎င်းတို့က အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေပြီး အချို့က တောက်ပကာ အချို့ကတော့ မှေးမှိန်နေ၏။ ၎င်းတို့က တည်ကြည်လေးနက်ပြီး ထာဝရ တည်ရှိနေမည့်ပုံ ပေါ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ငြိမ်သက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဤကြယ်များက အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေကြောင်းကို သူ သိထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကြယ်တစ်စင်းစီတိုင်းက အကြောင်းရင်း တစ်ခုစီ ဖြစ်သည်။ ကြယ်များ၏ ရွေ့လျားမှုက ကြယ်များ ပြောင်းလဲနေကြောင်းကို ညွှန်ပြနေ၏။ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာခြင်း၊ ခွန်အားများ ဆုတ်ယုတ်လာခြင်း၊ သတ္တိများ လျော့ကျလာခြင်း၊ သေခြင်းတရား၏ နိမိတ်လက္ခဏာများ တဖြည်းဖြည်း စတင်လာခြင်းတို့နှင့် တူညီသည်။ အကယ်၍ ကြယ်ကောင်းကင်ယံရှိ ခြေရာများက ကံကြမ္မာကို ကိုယ်စားပြုသည် ဆိုလျှင် ကြယ်များ၏ အပြောင်းအလဲများက ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးသော အကြောင်းအရာများစွာ မည်သို့ ပြောင်းလဲနေသနည်း ဆိုသည်ကို ကိုယ်စားပြုနေသလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်များ၏ ပတ်လမ်းများ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းက ကံကြမ္မာ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးက ၎င်းတို့အတွင်း၌ တည်ရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ ကြယ်တာရာနယ်ပယ်ကပင် ဤအတိုင်းအတာကို မကျော်လွန်နိုင်ပေ။ များပြားလှသော ကြယ်များ၏ ရွေ့လျားမှုက ချီများ၏ ရွေ့လျားမှုနှင့် တူညီသည်။ ကြယ်များ၏ တောက်ပမှုနှင့် မှေးမှိန်မှုက ချီများ၏ အားကောင်းလာမှုနှင့် အားနည်းလာမှုတို့နှင့် တူညီ၏။ အကြောင်းရင်း တစ်ခုစီ၊ အချက်အလက် တစ်ခုစီတိုင်းက ကြယ်များ၏ ပတ်လမ်းတွင် ၎င်းတို့နှင့် ကိုက်ညီသော အရာများကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။ ထိုအကြောင်းရင်းများက ပို၍ လက်တွေ့ကျပြီး ထိုမျှအထိ နက်နဲမှု မရှိခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ပို၍ ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင် ထိုအကြောင်းရင်းများကို တွက်ချက်၍ စောင့်ကြည့် လေ့လာနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က အဆုံးမရှိသော ကြယ်ကောင်းကင်ယံကြီးကို ရိုးရှင်း ပြတ်သားသွားအောင် လုပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ကြယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ယံထဲမှ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဆိုလျှင် သဘာဝကျကျပင် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ ကြယ်တာရာနယ်ပယ်ထဲမှ အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း… ကြယ်များက ရွေ့လျားနေပြီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ အကြောင်းရင်းများစွာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်တိုင်အောင် ဤအချက်က ပြောင်းလဲမသွားပေ။ သို့ဆိုလျှင် နောက်ဆုံး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ရလဒ်ကို မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်အများကြီး အသုံးမပြုလိုက်ရဘဲ ချန်းချန်ရှန် နားလည်သွား၏။ ကြယ်တာရာ မြေပုံကဲ့သို့ပင် ကြယ်၏ တည်နေရာက ထိုကြယ် အမြဲတမ်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းက နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အတွင်း ထိုကြယ် အများဆုံး ပေါ်လာတတ်သည့် နေရာသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဖြစ်တန်စွမ်း ပြဿနာတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ ကြယ်တစ်စင်းက လက်ရှိ တည်နေရာတွင် အများဆုံး ပေါ်လာနိုင်ခြေ ရှိသဖြင့် ထိုကြယ်က ထိုနေရာတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓားတစ်လက်က ဤနေရာသို့ ထိုးစိုက်လာနိုင်ခြေ အများဆုံး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းက ထိုနေရာသို့ ထိုးစိုက်လာမည် ဖြစ်၏။ ကြယ်တာရာနယ်ပယ် တစ်ခုက ဤပုံစံအတိုင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေ အများဆုံး ဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန် လွန်စွာ ခက်ခဲသော်လည်း သူ နားလည်သွား၏။ ထို့နောက် သူ၏ ပထမဆုံး ပြဿနာကို စတင် ဖြေရှင်းတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဉာဏ်ပညာဓားကို ကျင့်ကြံရာတွင် ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကို မခုတ်ပိုင်းဘဲ တစ်ခုလုံးဖြစ်သော ကြယ်ကောင်းကင်ယံကြီးကိုသာ ခုတ်ပိုင်းခဲ့၏။ တောက်ပ ကြည်လင်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေလျက် သူက ကြယ်ကောင်းကင်ယံကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အလင်းတန်း တစ်ခုစီတိုင်းက အကြောင်းရင်း တစ်ခု သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲကိန်း တစ်ခု ဖြစ်၏။ သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို သူ သေချာစွာ မှတ်သားထားလိုက်ပြီးနောက် အသိစိတ်လွတ်သွားသည်အထိ စတင် တွက်ချက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နံနက် ငါးနာရီ အချိန်တွင် ချန်းချန်ရှန် မျက်လုံးများ ဖွင့်လာ၏။ တစ်ညလုံး သူ အိပ်မပျော်ခဲ့ပေ။ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များ၏ တည်နေရာများက သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း စွဲထင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်စွာ ရှုပ်ထွေးလှသော ထိုတွက်ချက်မှုများက မရေမတွက်နိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများကို လိုအပ်ခဲ့၏။ သို့သော်လည်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် သူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ဟု မခံစားရပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နံနက်ခင်း လေပြေက တိုက်ခတ်သွားသောအခါ ပို၍ပင် လန်းဆန်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဉာဏ်ပညာဓား၏ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်ကတော့ ဉာဏ်ပညာဓားကို သူ အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် ညပေါင်းများစွာ လိုအပ်ဦးမည် ဆိုသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုလီက မွေးရှည်သမင် တစ်ကောင်၏ နွေးထွေးသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မှီ၍ လှဲလျောင်းနေ၏။ သူက ချန်းချန်ရှန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ရက်များတွင် ချန်းချန်ရှန်က ကြယ်ကောင်းကင်ယံကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး မူကြမ်းပင် ပေါ်မလာသေးသော သူ၏ ဉာဏ်ပညာဓားကို တိုးတက်စေရန်နှင့် သွေးပေးရန် ကြိုးစားနေခဲ့၏။ စုလီက သူ့ကို နောက်ထပ် လမ်းညွှန်မှုများ မပေးတော့ဘဲ ညတိုင်း လွန်စွာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတတ်သော်လည်း သူတို့ တောင်ပိုင်းသို့ ပြန်မည့် အမြန်နှုန်းကိုတော့ တမင်သက်သက် လျှော့ချလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ချန်းချန်ရှန်က အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း စုလီ ကောင်းစွာ နားလည်ထား၏။ အကယ်၍ သူသာ ဉာဏ်ပညာဓားကို အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သွားမည်ဆိုပါက နောက်တစ်ကြိမ် ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ တစ်ဖက်လူကို တကယ်ပင် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားစေပြီး အောင်ပွဲခံနိုင်ကောင်း အောင်ပွဲခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အမြန်နှုန်း အနည်းငယ်ကို အနစ်နာခံရန် သူ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟုတ်ပေသည်၊ ဓားသိုင်းကို သင်ပေးနေသော စုလီပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဓားသိုင်းကို သင်ယူနေသော ချန်းချန်ရှန်ပဲဖြစ်ဖြစ် အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် တောင်ပိုင်းသို့ သွားမည့် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် ပြိုင်ဘက်များကို ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ကန့်သတ်ထားခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်းအဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက ချန်းချန်ရှန်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အကယ်၍ ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်းအဆင့် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ၊ ဥပမာ သူတော်စင်အဆင့်ရှိ ထိုမိစ္ဆာအိုကြီးများထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်သာ တကယ် ရောက်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင် တိုက်ပွဲမစမီ ဓားကို သွေးနေခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်များ ရှိတော့မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အခြေအနေက ဤအတိုင်းသာ ဆက်လက် တိုးတက်နေမည်ဆိုပါက နောက်ထပ် ရက်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် အကြာတွင် ချန်းချန်ရှန်က ကြယ်ရောင်များ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဉာဏ်ပညာဓားကို အောင်မြင်စွာ သွေးပေးနိုင်လောက်ပေသည်။ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်က ဤလောကကြီးက အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသော စုလီကို ဤမျှ ရှည်လျားသော အချိန်များ ဘယ်သောအခါမှ ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ ပို၍ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်ကတော့ နောက်ဆုံးတွင် ချန်းချန်ရှန်၏ ပြိုင်ဘက် ပေါ်လာခဲ့ခြင်းပင်။ ရှေ့တွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် ဓားကို သွေးနေရလောက်အောင် ပင်ပန်းခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခုအတွက် အချိန်မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် သူ၏ ဉာဏ်ပညာဓားကို အပြီးသတ် သွေးပေးနိုင်ရန်အတွက် သာမန်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းသော နွေဦးနှောင်းပိုင်း ညပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း၊ သို့မဟုတ် ထောင်ဂဏန်းခန့်အထိ လိုအပ်နေသေးသည်။ ထျန်းလျန်ခရိုင်နှင့် မိုင်နှစ်ရာ အကွာရှိ မြေရိုင်းတောင် တစ်လုံးပေါ်တွင် လွန်စွာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသား တစ်ယောက် ပေါ်လာ၏။ ထိုအမျိုးသားက နှုတ်ခမ်းနီများ ဆိုးထားပြီး ကချေသည် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက ကချေသည် တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ တူညီနေ၏။ အတိုချုပ် ပြောရလျှင် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ရွှယ်ဟယ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် သူက လုပ်ကြံသူ တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ ပေါ်လာတဲ့အခါတိုင်း ဘာလို့ လုပ်ကြံသူတွေနဲ့ လုံးဝ မတူရတာလဲ… ဒါမှမဟုတ် ကောင်းမွန်တဲ့ လုပ်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ လုပ်ကြံသူနဲ့ မတူအောင် နေရမယ်ဆိုတာများလား… ဒါက လုပ်ကြံသူတွေရဲ့ ယုံကြည်ချက်များလား…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လုပ်ကြံသူတွေရဲ့ ယုံကြည်ချက် ဟုတ်လား… မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ…” စုလီက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ပေါ်လာရတာကို သူတို့ သဘောကျတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား… သူတို့က အရမ်းကို အလောတကြီး ဖြစ်နေလို့ပဲ၊ အဝတ်အစား လဲဖို့ အချိန်ကို ဘယ်ကနေ သွားရှာနိုင်မှာလဲ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၃၇၂) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save