Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၁) အမှန်တရားကို ဖွင့်ချခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟွမ်ရုံသည် နောက်ဆုံး မေးခွန်းကို ဖြေပြီးပါက ယနေ့ည၏ စကားဝိုင်းကို အဆုံးသတ်ရန် အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် စုန့်ချင်းရှုထံမှ ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>စုန့်ချင်းရှု၏ အသံက အလွန် တိုးညင်းသော်လည်း ထိုစကားလုံး အနည်းငယ်က ဟွမ်ရုံ၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ အလွန် ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။</p> <p>"သူ သိသွားပြီ... သူ သိသွားပြီ။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားပြီး နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေး ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ခွေယိုင်ကျသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက သူမ လဲမကျသွားစေရန် ပခုံးကို အလျင်အမြန် လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာလဲ... ဒီမေးခွန်းက ဖြေဖို့ အရမ်း ခက်နေလို့လား။"</p> <p>မျက်စိရှေ့ရှိ မုန်းစရာကောင်းသော အပြုံးကို ကြည့်ရင်း ဟွမ်ရုံသည် သူ့ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။ 'ဒီမေးခွန်းက ဖြေဖို့ ခက်၊ မခက် ရှင် မသိဘူးလား။'</p> <p>"သူက ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ။ ငါက အရာအားလုံးကို ဟာကွက်မရှိအောင် သေချာ စီစဉ်ထားခဲ့တာပဲ။ သူ လုံးဝ မသိနိုင်ပါဘူး။" ဟွမ်ရုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြာယာခတ်နေပြီး စုန့်ချင်းရှုကို ချက်ချင်း ပြန်မဖြေနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းထဲတွင် အလျင်အမြန် စဉ်းစားနေတော့သည်။</p> <p>သို့သော် အတွေးအနည်းငယ် တွေးပြီးသည်နှင့် ထိုမေးခွန်း၏ အဖြေကို ရှာဖွေရန် သူမ လက်လျှော့လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်ဖက်လူက သိသွားပြီ ဖြစ်ရာ ဘယ်နေရာမှာ ဟာကွက် ပေါ်သွားသလဲ ဆိုသည်ကို ဆက်လက် စဉ်းစားနေ၍လည်း ဘာမှ အကျိုးမရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဟွမ်ရုံသည် လက်ရှိ အခြေအနေကို မည်သို့ ပြန်လည် ကုစားရမည်နည်း ဆိုသည်ကိုသာ လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>'အစ်ကိုကျင့်ကို လုံးဝ သိခွင့်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။'</p> <p>ဤသည်မှာ ဟွမ်ရုံ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပထမဆုံး ပေါ်လာသော အတွေးပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကိစ္စက မည်မျှလောက် ခက်ခဲမည်ကိုလည်း သူမ ကောင်းကောင်း သိသည်။ စုန့်ချင်းရှု သည် သူမကို ရေရှည် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် ဤအချက်ကို အသုံးပြု၍ သေချာပေါက် ခြိမ်းခြောက်လာလိမ့်မည်။ အစ်ကိုကျင့် မသိအောင် ဖုံးကွယ်ထားရန်အတွက်၊ အစ်ကိုကျင့်ကို သစ္စာဖောက်ရမယ့် အလုပ်တွေကို ထပ်ပြီး လုပ်ရတော့မှာလား။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်က အလွယ်တကူ အရှုံးပေးတတ်သူ မဟုတ်ရာ လျင်မြန်စွာပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ အကယ်၍ စုန့်ချင်းရှုက သူမကို တကယ်ပဲ ခြိမ်းခြောက်လာမည် ဆိုလျှင် အမှားအပေါ် အမှား ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ အစ်ကိုကျင့်ကို အမှန်တရား အားလုံး ဖွင့်ပြောပြလိုက်တော့မည်။</p> <p>သို့သော် သူမ ဖွင့်ပြောပြမည် ဆိုပါကလည်း သူတို့ လင်မယား နှစ်ယောက် ခိုင်ဖုန်းမြို့မှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာပြီးမှသာ ပြောပြနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ဟွမ်ရုံ သိသည်။ မဟုတ်ပါက ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမည်ကို ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။</p> <p>ပထမအချက် အနေဖြင့် အစ်ကိုကျင့်က ဒေါသထွက်ပြီး စုန့်ချင်းရှုကို သတ်ရန် ကြိုးစားမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူက ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားသဖြင့် စုန့်ချင်းရှု၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ဒုတိယအချက် အနေဖြင့် စုန့်ချင်းရှုက ကိစ္စများ ပေါက်ကြားသွားသဖြင့် ရှက်ရမ်းရမ်းကာ လူသတ် နှုတ်ပိတ်သွားနိုင်သည်။ ထို့နောက် ဤကိစ္စ အားလုံးကို ကျင်းနိုင်ငံသားများအပေါ် ပုံချလိုက်မည် ဆိုပါက တကယ်ကို သဲလွန်စ ရှာမရနိုင်အောင် ဖုံးဖိသွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ စိတ်များ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စဉ်းစားတွက်ချက်ကာ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည်။ 'စုန့်ချင်းရှုနဲ့ အရင်ဆုံး အလိုက်သင့် ဟန်ဆောင်နေလိုက်မယ်။ ငါနဲ့ အစ်ကိုကျင့် ရှန်းယန်မြို့ကို ဘေးကင်းကင်း ပြန်ရောက်တဲ့ အခါကျမှ အစ်ကိုကျင့်ကို ဖွင့်ပြောပြလိုက်တော့မယ်။'</p> <p>"ရုံအာ... ရုံအာ..." ဟွမ်ရုံက အချိန်အကြာကြီး ငြိမ်သက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်လည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေသည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ချင်းရှုက မနေနိုင်ဘဲ သူမကို ကိုင်လှုပ်လိုက်သည်။ "မင်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးနော်။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ မျက်နှာ ဖြူရော်စွာဖြင့် အတင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။" စုန့်ချင်းရှု ၏ ဘာမှ မသိသလို ဟန်ဆောင်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူမ တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြောင်လိုက်မိသည်။ 'တကယ် ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ လူပဲ!'</p> <p>"ဒါဆို... အခု ငါ့ကို အဖြေ ပြောပြလို့ ရပြီလား။" စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>အမှန်တကယ်တော့ မနေ့ညက စုန့်ချင်းရှုသည် သူနှင့် နှီးနှောပြီးချိန် ကတည်းက ဟွမ်ရုံ၏ စိတ်ထဲတွင် အဖြေ ရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် ထုတ်ပြောရမည်နည်း။ ထို့အပြင် ဤကိစ္စက ခင်ပွန်းသည်၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသေးသည်။ သူမက ခင်ပွန်းသည်ကို သစ္စာဖောက်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ တခြား ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ရှေ့တွင် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထပ်ပြီး ဘယ်လိုလုပ် နင်းချေရက်မည်နည်း။</p> <p>ဟွမ်ရုံ လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အဓိပ္ပါယ် နှစ်ခွ ထွက်စေသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ရှင်ကိုယ်တိုင်ကော ဘယ်သူ ပိုတယ်လို့ ထင်လဲ။"</p> <p>"ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။" စုန့်ချင်းရှုက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ "ရုံအာက ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ခံစားဖူးတာ ဆိုတော့... မင်း တစ်ယောက်တည်းကသာ အသိဆုံး ဖြစ်မှာပေါ့။"</p> <p>'တကယ် အရှက်မရှိတာပဲ။'</p> <p>ဟွမ်ရုံ တိတ်တဆိတ် တံတွေးထွေးလိုက်မိသည်။ သူမ ကော်ကျင့်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်တွင်ပင် ဤမျှလောက် ပွင့်လင်းသော စကားမျိုး တစ်ခါမှ မပြောဖူးခဲ့ပေ။ ဤယောက်ျား၏ မျက်နှာပြောင်တိုက်မှုက တကယ်ကို မြို့ရိုးထက်ပင် ပိုထူနေသေးသည်။</p> <p>"ဒါပေါ့ အစ်ကိုကျင့်က ပိုတာပေါ့။" ဟွမ်ရုံ မျက်စိမှိတ်ပြီး စိတ်ထဲက မပါသော စကားကို အတင်း ပြောချလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင်။" စုန့်ချင်းရှု မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"</p> <p>"ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ။" ဟွမ်ရုံက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမယ့် အားကျိုးတို့၊ ကျိုးမိန်းကလေးတို့ အားလုံးက... ငါ့ရဲ့ ကြီးမားမှု အောက်မှာ အရှုံးပေးထားရတာချည်းပဲလေ။" စုန့်ချင်းရှုက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှု၏ စကားများက ပိုပိုပြီး လွန်ကဲလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ရုံ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသော်လည်း ယခု အခြေအနေအထိ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူမ ဆက်လက် ငြင်းဆိုနေရုံသာ ရှိတော့သည်။ "သူတို့မှ အစ်ကိုကျင့်ရဲ့ အခြေအနေကို မသိတာ။"</p> <p>"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။" စုန့်ချင်းရှုက ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အလွန် ကြီးမားတယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ ကော်သူရဲကောင်းကြီးရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ပိုကြီးနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူက တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုများ သိမ်းပိုက်ချင်နေတာလား မသိဘူး။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ ချက်ချင်း ကြောင်သွားသည်။ "ရှင်... ရှင် မေးတာက ဘယ်သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ပိုကြီးလဲ ဆိုတာကို မေးတာလား။"</p> <p>"ဒါမှမဟုတ် မင်းက ဘာထင်နေလို့လဲ။" စုန့်ချင်းရှုက သူမကို ပြုံးစိစိဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ စောစောက အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသော မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်း ရဲတက်သွားပြီး မြေကြီးထဲ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားချင်စိတ်များ ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှု၏ အသံက အချိန်ကိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ရုံအာ... ခုနက မင်း နှိုင်းယှဉ်နေတာက ဘာကို နှိုင်းယှဉ်နေတာလဲ။"</p> <p>ဟွမ်ရုံက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မသိဘူး။"</p> <p>"တကယ်လား။" စုန့်ချင်းရှု၏ အပြုံးက ပိုမို တောက်ပလာသည်။ "ဒါပေမယ့် ခုနက မင်းပြောတဲ့ စကားကို နားထောင်ရတာ... ဟို... ဟိုဟာကို နှိုင်းယှဉ်နေသလိုပဲနော်။"</p> <p>ဟွမ်ရုံမှာ ရှက်လည်း ရှက်၊ ဒေါသလည်း ထွက်သွားပြီး ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကာ ခြေဆောင့်လိုက်သည်။ "ရှင် ဘာတွေ ပြောနေမှန်း ကျွန်မ နားမလည်ဘူး။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ရုံအာက အစ်ကိုကျင့်ရဲ့ အရွယ်အစားကို သိတာက ထားပါတော့၊ ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ အရွယ်အစားကိုကျတော့ ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော အသက်ရှူသံများကို တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ "သခင်လေးစုန့်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားရမယ်” စုန့်ချင်းရှု၏ အသံက လွင့်မျောလာသလို ဖြစ်သွားသည်။ "ဒါပေမယ့်... မကြာသေးခင်က ရုံအာရဲ့ အင်္ကျီရင်ဘတ်ထဲကနေ ငါ မတော်တဆ မြင်လိုက်ရတာ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်မှာ အနမ်းရာတွေ အများကြီး ရှိနေသလိုပဲ။ ငါ့မှတ်ဉာဏ် မမှားဘူး ဆိုရင်... အဲဒီအချိန်တုန်းက ကော်သူရဲကောင်းကြီးက အကျဉ်းထောင်ထဲမှာပဲ ရှိနေသေးတာလေ။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ ရင်ထဲတွင် 'ဒိတ်'ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အင်္ကျီရင်ဘတ်ကို အလိုအလျောက် ဖုံးအုပ်လိုက်မိသည်။ ထိုအခါမှသာ ဟာကွက်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသလဲ ဆိုတာကို သူမ သဘောပေါက်သွားပြီး စုန့်ချင်းရှုက စောစောကတည်းက သူမကို တမင်တကာ ကစားနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>"သခင်လေးစုန့်... ရှင် ဘာပြောချင်တာလဲ ဆိုတာကို ကျွန်မ နားမလည်ဘူး။" ဟွမ်ရုံက ဘာမှ မသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြုံးပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီ ကံကောင်းတဲ့ ယောက်ျားက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို ငါ သိချင်လို့ပါ။" စုန့်ချင်းရှုက သူမကို လောင်ကျွမ်းတော့မတတ် အကြည့်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံက အကြည့်လွှဲကာ သဘာဝမကျစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် အတွေးလွန်နေပြီ။ ဘယ်ယောက်ျားမှ မရှိပါဘူး။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက အသာပြုံးလိုက်သည်။ "ရုံအာ... တကယ်တော့ ငါတို့ နှစ်ယောက် ကြားမှာ ဒီလိုမျိုး အပြန်အလှန် စမ်းသပ်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ စကားတွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြတာပေါ့။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ ရင်ထဲတွင် လန့်သွားပြီး သူ ဘာပြောမလဲ ဆိုသည်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက လက်နောက်ပစ်ကာ ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားပြီး အပြင်ဘက်ရှိ တိတ်ဆိတ်နေသော ညကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ကာ စကားလုံးများကို မည်သို့ သုံးနှုန်းရမည်နည်း ဟု စဉ်းစားနေပုံရသည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာမှ သူက စကားစပြောလိုက်သည်။ "မနေ့ညက... အဲဒါ မင်းမှန်း ငါ တကယ် မသိခဲ့ဘူး။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင် တဒိန်းဒိန်း ခုန်သွားသည်။ 'ဖြစ်ရမယ့် ကိစ္စကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။'</p> <p>အရင်က သူမသည် ဖြစ်နိုင်ခြေပေါင်း မြောက်မြားစွာကို တွေးတောထားခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်း ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ထင်သလောက် ဖြေရှင်းရန် မခက်ခဲကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူမ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သိပါတယ်။"</p> <p>"တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါက သခင်မထန်လို့ ထင်ပြီး၊ မနေ့ညက အဲဒီလောက်တောင် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လုပ်ခဲ့မိတယ်။" စုန့်ချင်းရှုက နောက်လှည့်လာပြီး သူမကို အလွန် အားနာနေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>'ဒီလို ကိစ္စမျိုးကိုလည်း တောင်းပန်ဖို့ လိုသေးလို့လား။'</p> <p>ဟွမ်ရုံ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သေလုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မနေ့ညက ကိစ္စတွေကို ကျွန်မ တစ်ခွန်းမှ ထပ်မကြားချင်တော့ဘူး။ အဲဒါက အထင်လွဲမှု တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။ ပြီးသွားတဲ့ ကိစ္စတွေက ပြီးသွားပါပြီ။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပါယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ မနေ့ညက ကိစ္စအတွက် သူ့ကို အပြစ်မတင်တော့သလို ဆက်ပြီးလည်း အရေးမယူတော့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ဖြစ်သည်။ တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုချက်ကတော့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒီကိစ္စကို လုံးဝ မေ့ပစ်လိုက်ဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>"အဲဒါက လှပတဲ့ အထင်လွဲမှု တစ်ခုပါ။" စုန့်ချင်းရှုက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "မနေ့ညက အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံ ရောက်သွားသလို ခံစားချက်က ငါ့ရဲ့ အရိုးထဲထိ စွဲနေပါပြီ။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ။"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save