Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၂)  စည်းကမ်းချက်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားက ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များက တကယ်ကို အရိုးထဲထိ စွဲလောက်အောင် မှတ်မိနေစေသည်။ အကယ်၍ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အပြစ်ရှိစိတ်များကို ခေတ္တဖယ်ထားမည်ဆိုပါက ထိုအတွေ့အကြုံက အရင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသည့် အရာ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ဝန်ခံရမည်။</p> <p>သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ... မိမိခင်ပွန်းမဟုတ်သော အခြားယောက်ျားတစ်ဦးထံတွင် အရှက်သိက္ခာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်ကို တွေးမိသည်နှင့်၊ ထိုသာယာမှုအားလုံးမှာ လိပ်ပြာမလုံသော ဒဏ်ခတ်မှုများအဖြစ်သို့ တစ်ခဏချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>"မေ့ပစ်လို့ မရရင်တောင်... မေ့ပစ်ရမယ်" ယခုအချိန်တွင် ဟွမ်ရုံ၏ အသံမှာ စောစောကလို တုန်ရီခြင်း၊ တွေဝေခြင်းများ မရှိတော့ဘဲ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ပြတ်သား တည်ကြည်သော သူဖုန်းစား ဂိုဏ်းချုပ် အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>"ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက... ငါက မေ့ပစ်ဖို့ လုံးဝ အစီအစဉ် မရှိဘူး။" စုန့်ချင်းရှုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။ "မနေ့ညက ရှင် ကျွန်မဆီကနေ အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးကို ယူသွားတာတောင်၊ ကျွန်မက ရှင့်ကို ဘာမှ အရေးမယူတော့ဘူးလို့ ပြောနေတာကို... ရှင်က ဘာတွေ ထပ်လိုချင်နေသေးတာလဲ။"</p> <p>"အဲဒီ အခွင့်အရေးက တကယ်ကိုကြီးမားပါတယ်" စုန့်ချင်းရှုက ခေါင်းညိတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ စကားကို သဘောတူလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့်... ငါ့ရဲ့ လောဘကလည်း အရမ်း ကြီးတယ်"</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ လက်ဖျား ခြေဖျားများ ချက်ချင်း အေးစက်သွားသည်။ "ရှင် ဘာပြောချင်တာလဲ။"</p> <p>"ရုံအာ... မင်းအပေါ် ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ကို မင်းလည်း သိမှာပါ။" စုန့်ချင်းရှု၏ အကြည့်များက မျက်စိရှေ့ရှိ ကြွေပန်းပုရုပ်လေးကဲ့သို့ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ရွေ့လျားသွားပြီး ဖန်ဆင်းရှင်၏ အံ့မခန်း လက်ရာကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။ "အရင်တုန်းက မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းကြောင့် ငါက အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတော်လေး ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တယ်။ ဒါကို ရုံအာ ကိုယ်တိုင်လည်း ခံစားမိမှာပါ။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ မျက်နှာလေး ပူထူသွားပြီး မကြားရလောက်အောင် တိုးညင်းသော အသံဖြင့် "အင်း" ဟု တစ်ချက် ထူးလိုက်သည်။</p> <p>အရင်က သူတို့ နှစ်ဦးကြား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ တစ်ဖက်လူ ပြောသလိုပင် မှန်ကန်နေသည်။ စုန့်ချင်းရှုက မကြာခဏ အဓိပ္ပါယ် နှစ်ခွ ထွက်စေသော အပြုအမူများ လုပ်လေ့ ရှိသော်လည်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်သာ လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ယေဘူယျ အားဖြင့်တော့ သူသည် 'ခံစားချက်အပေါ် အခြေခံပြီး စည်းကမ်း ဘောင်အတွင်းမှာသာ နေထိုင်သူ' တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သာ မနေ့ညက သူမသည် ဘာအကာအကွယ်မှ မပါဘဲ သူ၏ ကုတင်ပေါ်တွင် စိတ်ချလက်ချ အိပ်ဝံ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း ဟွမ်ရုံသည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ အံကြိတ်မိသည်။ 'အရင်တုန်းက သူ့ရဲ့ လူကြီးလူကောင်း ဟန်ဆောင်မှု အောက်မှာ ငါ တကယ်ကို အလိမ်ခံခဲ့ရတာပဲ။'</p> <p>"ဒါပေမယ့် မနေ့ညက ကိစ္စတွေ ဖြစ်သွားပြီ ဆိုမှတော့၊ အရင်ကလို ထိန်းချုပ်မှုတွေက ဆက်ပြီး မလိုအပ်တော့ဘူး။" စုန့်ချင်းရှုက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ရှင်..ရှင် တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ မိန်းမ လုပ်ပါ။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုသည် ခန်းရှီ ဧကရာဇ် အဖြစ်ရော၊ ရွှေမြွေဘုရင် အဖြစ်ပါ အချိန်အတန်ကြာ အာဏာရှိသူ တစ်ယောက် အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ သူ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သောအခါ သူ၏ အသံထဲတွင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော သြဇာအာဏာ တစ်ခု ပါဝင်လာပြီး ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်ဘူး။" ဟွမ်ရုံက ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" စုန့်ချင်းရှုက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မမှာ ခင်ပွန်း ရှိတယ်။ သမီး ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို လောကကြီးက လုံးဝ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး..." ဟွမ်ရုံက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သော်လည်း အကြောင်းပြချက် အနည်းငယ် ပြောပြီးသည်နှင့် သူမကိုယ်သူမ အံ့သြသွားမိသည်။ 'ငါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အသေးစိတ် ရှင်းပြနေရတာလဲ။ ငြင်းတယ် ဆိုရင် ငြင်းတာပဲလေ။ အကြောင်းပြချက်တွေ ပေးနေစရာ လိုလို့လား။'</p> <p>"မင်းခင်ပွန်း ကိစ္စက ရှင်းရ အရမ်း လွယ်ပါတယ်။ သူသာ သေသွားရင် မင်း နောက်အိမ်ထောင် ပြုတာက သဘာဝ ကျသွားမှာပဲ။" စုန့်ချင်းရှု၏ အသံထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်လေး တစ်ချက် ပါလာသည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ အစ်ကိုကျင့် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမယ် ဆိုရင်... ကျွန်မ လျှာကို ကိုက်ပြီး သတ်သေသွားရင် သေသွားမယ်။ ရှင့်ရဲ့ ဆန္ဒကိုတော့ လုံးဝ ပြည့်ဝခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှု မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့... ကော်သူရဲကောင်းကြီးက ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူရဲကောင်းကြီး တစ်ယောက်ပဲ။ လူဘယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ စံပြ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေမလဲ မသိဘူး။ ငါ အမြဲတမ်း သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို လေးစားခဲ့တာပဲ။ ဒါကြောင့် နတ်ဘုရားတွေရော လူတွေပါ ဒေါသထွက်လောက်မယ့် ကိစ္စမျိုးကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ရက်မှာလဲ။ ရုံအာ... မကြောက်ပါနဲ့။ ငါက ကော်သူရဲကောင်းကြီးကို အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p>သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါမှ ဟွမ်ရုံလည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး အလိုအလျောက် ယုံကြည်သွားမိသည်။ ဘာအာမခံချက်မှ မရှိသော်လည်း စုန့်ချင်းရှု ပြသခဲ့သော သတ္တိနှင့် ကြီးမြတ်မှုများအရ သူသည် အောက်တန်းကျသော လူယုတ်မာ တစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း သူမ ခံစားမိသည်။</p> <p>"ဟိုတွေးဒီတွေး တွေးကြည့်တော့လည်း... မင်းကို တရားဝင် ရနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက အရင်က ငါပြောခဲ့သလိုပဲ... ရှန်းယန်မြို့ အောက်ကို စစ်သည်တွေ ခေါ်သွားပြီး အင်အားသုံးပြီး တောင်းတာပဲ။ ကြီးမားတဲ့ အင်အားရဲ့ ရှေ့မှာ လောကရဲ့ ဝေဖန်မှုတွေက ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူးလေ။ ပြီးတော့ အဲဒီလို လုပ်လိုက်ရင် မကောင်းသတင်း အားလုံးကို ငါကပဲ ခံယူရမှာ ဆိုတော့... မင်းတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကောင်းကို နည်းနည်းလေးမှ ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး။" စုန့်ချင်းရှု မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အလွန် ကြိုးစား စဉ်းစားနေသည့် ပုံစံဖြင့် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ... အဲဒီနေ့ ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို ကျွန်မ စောင့်နေပါ့မယ်။" ဟွမ်ရုံသည် ထိုနေ့မျိုး ရောက်လာနိုင်ချေမှာ သုည ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိကြောင်း သိသဖြင့် အချိန်အကန့်အသတ်ကို အဆုံးမရှိ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရန် ဝန်မလေးပေ။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ စိတ်ကို ငါ သိပါတယ်။ ငါက ကြွားလုံးထုတ်နေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် ငါ ယုံကြည်တယ်... ဒီလို နေ့မျိုးက သေချာပေါက် ရောက်လာမှာပဲ။ အဲဒီနေ့ကို ရောက်လာဖို့ အတွက် ဆယ်နှစ်... ဒါမှမဟုတ် အနှစ် နှစ်ဆယ်လောက် ကြာသွားရင်... ငါတို့ အားလုံး အိုမင်းသွားကြပြီလေ။ 'ရှေးခေတ်ကတည်းက အလှတရားနဲ့ နာမည်ကြီး စစ်သူကြီးတွေဟာ လောကကြီးမှာ ဆံပင်ဖြူလာတဲ့ အထိ အသက်ရှင်ခွင့် မရကြဘူး' ဆိုတဲ့ စကား ရှိတယ် မဟုတ်လား ငါ အဲဒီလောက် အကြာကြီး မစောင့်နိုင်ဘူး။"</p> <p>ဟွမ်ရုံက အလိုအလျောက် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။ "ရှင် တကယ် ဘာလိုချင်နေတာလဲ။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ တရားဝင် မိန်းမ ဖြစ်ဖို့ကတော့... နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက် ကြာကောင်း ကြာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့်... တိတ်တိတ်ပုန်း ချစ်သူ အနေနဲ့ ဆိုရင်တော့... အခု အချိန်က စပြီး ဖြစ်လို့ ရနေပါပြီ။"</p> <p>ဟွမ်ရုံမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်တောင် ရယ်ချင်သွားသည်။ "ဘာ အခွင့်အရေးနဲ့လဲ။ ရှင့်ကိုယ်ရှင် ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ။"</p> <p>"ငါ ဘာ အခွင့်အရေး ရှိလဲ ဆိုတာ မင်း သိပါတယ်။" စုန့်ချင်းရှု၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး သာမန် ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ စုန့်ချင်းရှု ပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ သိုင်းပညာ၊ 'ယင်ကိုးပါးသိုင်းကျမ်း' ထဲရှိ စိတ်ညှို့ပညာနှင့် ယခု အစ်ကိုကျင့်၏ အသက်အန္တရာယ်က သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းတို့ကြောင့်၊ အကယ်၍ စုန့်ချင်းရှုကသာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တကယ် အလိုရှိလာပါက သူမအနေဖြင့် လုံးဝ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်းကို ဝန်ခံရပေမည်။</p> <p>အရင်ကဆိုလျှင် သူမသည် အလွန် ဆိုးရွားသော အခြေအနေမျိုးရောက်နေလျှင်ပင်၊ သူမ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုပြီး ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်သေးသည်။ သို့သော် မနေ့ညက ကိစ္စများ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက်တွင်တော့ ထိုအရာများ အားလုံးက ဘာအဓိပ္ပါယ်မှ မရှိတော့ပေ။ သူမ၏ စင်ကြယ်မှူက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီပဲ... တစ်ခါ ပိုတာနဲ့ တစ်ခါ လျော့တာ ဘာများ ကွာခြားသွားမှာမို့လို့လဲ?</p> <p>"ရုံအာ... မင်းက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် သဘောတူတာနဲ့... ငါက အတင်း အကျပ် လုပ်ရတာ... ဘယ်လို ကွာခြားချက် ရှိလဲ ဆိုတာကို သေချာ သိမှာပါ။" စုန့်ချင်းရှုက သူမကို အဓိပ္ပါယ်ပါပါ တစ်ချက် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ရှင်က တကယ့် မိစ္ဆာကောင်ပဲ။" ဟွမ်ရုံ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။ "ရှင့်ရဲ့ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို အစောကြီး ကတည်းက ဘာလို့ မသိခဲ့ရတာလဲ။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှု က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "အဲဒါက ငါ အရင်တုန်းက မင်းကို ဒီလို နည်းလမ်းတွေ မသုံးရက်လို့လေ။ မင်းရှေ့မှာ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာကောင် ပုံစံ အစစ်အမှန် ကို တကယ် ထုတ်ပြရတဲ့အထိ ငါ့ကို တွန်းမပို့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ တစ်ယောက် ထပ်မံ ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ရှင့်ကို သဘောတူပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့်... ရှင် ကျွန်မရဲ့ စည်းကမ်းချက် အနည်းငယ်ကို လက်ခံပေးရမယ်။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက လက်ဖျောက် တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။ "ရုံအာက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ တကယ်လို့ မင်းက ငါ အတင်းအကျပ် လုပ်ရတဲ့ အထိ ရောက်အောင် လုပ်ခဲ့မယ် ဆိုရင်... ငါနဲ့ စည်းကမ်းချက် ညှိနှိုင်းဖို့ အခွင့်အရေး ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ပြောလေ... ဘာစည်းကမ်းချက်လဲ။ အရမ်း မလွန်ကဲဘူး ဆိုရင်... အားလုံးကို ငါ စဉ်းစားပေးပါ့မယ်။"</p> <p>"ပထမအချက်... အစ်ကိုကျင့်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံရမယ်။ သူ့ကို ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးရဘူး။"</p> <p>"ရတယ်။" စုန့်ချင်းရှုက လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>"ဒုတိယအချက်... ဒီကိစ္စကို ရှင်ရယ်၊ ကျွန်မရယ် နှစ်ယောက်တည်းပဲ သိရမယ်။ တတိယ လူတစ်ယောက်ကို လုံးဝ မပြောပြရဘူး။ ရှင့်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး လူတွေကိုတောင် မပြောရဘူး။" ဟွမ်ရုံ၏ မျက်နှာထားကလည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး မိမိနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော ကိစ္စ တစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။</p> <p>"မင်းတို့ လင်မယားရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်ဆီးချင်လို့ ငါက ကော်သူရဲကောင်းကြီးကို တမင်တကာ သိအောင် လုပ်မှာ စိုးလို့ မဟုတ်လား။" စုန့်ချင်းရှုက ရယ်မောလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ... ငါ အဲဒီလို လုံးဝ မလုပ်ဘူး။ တကယ်လို့ သူ သိသွားရင် သိပ်ပြီး ပျော်စရာ မကောင်းတော့ဘူးလေ။"</p> <p>"တခြား လူတွေကိုလည်း မပြောရဘူး။ ဥပမာ... ကျိုးမိန်းကလေးတို့၊ အားကျိုးတို့ ကိုလည်း မပြောရဘူးနော်။" ဟွမ်ရုံက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ။ နောက်ထပ် ရှိသေးလား။" စုန့်ချင်းရှုက ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"တတိယအချက်... ကျွန်မတို့ရဲ့ ဒီဆက်ဆံရေးက ခိုင်ဖုန်းမြို့ထဲမှာပဲ အကျုံးဝင်မယ်။ ဒီကနေ ထွက်သွားပြီးရင်... ရှင် ကျွန်မရဲ့ ဘဝကို လာပြီး မနှောင့်ယှက်ရတော့ဘူး။" ဟွမ်ရုံက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save