Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၉) ဖြေဆေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ၊ ဟွမ်ရုံ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ စုန့်ချင်းရှု၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အစ်ကိုကျင့်ကို အဆိပ်ထုတ်ပေးရသဖြင့် ပင်ပန်းသွားခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းကြောင့်လား ဆိုသည်ကိုတော့ သူမ သေချာ မသိပေ။ နောက်ဆုံး အချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားတော့သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ရွှံ့စေးတုံးတစ်ခုအလား ပျော့ခွေနေတော့သည်။အခြေအနေ၏ ထူးခြားမှုနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ ခံစားရသော နာကျင်မှုဖိအားများကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အာရုံခံစားမှုမှာ ပုံမှန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဤအခြေအနေမျိုးကို သူမ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်လက် သည်းခံနိုင်မည်ကို ဟွမ်ရုံ ကိုယ်တိုင်လည်း မသိတော့ပေ။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက တစ်ခုခု ရိပ်မိသွားမည်ကို တွေးမိတိုင်း သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးထသွားတော့သည်။ သူမကို တစ်ခုတည်း ဝမ်းသာစေသည်မှာ စုန့်ချင်းရှုကလည်း ဤကိစ္စကို ပေါက်ကြားသွားစေရန် မရည်ရွယ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>"ကော်သူရဲကောင်းကြီး... ခင်ဗျား ကိုယ်တွင်းက ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်ကို ကျွန်တော် ယာယီ ဖိနှိပ်ပေးထားပါတယ်။ နောက် သုံးရက် အတွင်းမှာတော့ အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ပါဘူး။" စုန့်ချင်းရှုက ဟွမ်ရုံ၏ ထံမှ ဆုတ်ခွာရင်း အသက်ရှူ မမှန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကော်ကျင့်ကတော့ သူက မိမိကို အဆိပ်ထုတ်ပေးရန် အတွင်းအားများ အလွန်အကျွံ သုံးစွဲလိုက်ရသဖြင့် ဤမျှလောက် ပင်ပန်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်လိုက်ပြီး၊ အခြား နေရာသို့ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပေ။</p> <p>"သခင်လေးစုန့်ကို အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"</p> <p>"ဒါဆို... သုံး... ရက် ပြည့်သွားရင်ကော။" ဟွမ်ရုံမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကိုက်ခဲ နာကျင်နေပြီး မျက်လုံးပင် မဖွင့်ချင်တော့သော်လည်း၊ သူမ အနေဖြင့် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရပြီးမှ ခင်ပွန်းသည်ကို သုံးရက်မျှသာ အသက်ရှင်ခွင့် ရစေမည် ဆိုပါက မည်သို့မျှ ကျေနပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကော်သခင်မ... ကော်သူရဲကောင်းကြီး ကိုယ်တွင်းက အဆိပ်က အရမ်းကို ပြင်းထန်လွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော် ယာယီ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တာကိုက အတော်လေး မနည်း ကြိုးစားထားရတာပါ။ သခင်မ နားလည်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှု၏ အလွန် လေးနက် တည်ကြည်နေသော လေသံကို ကြားရသောအခါ ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ရယ်ချင်စရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ စောစောက သူမကို စိတ်တိုင်းကျ ကစားနေခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ။ အခုတော့ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပဲ ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီ။ ယောကျ်ားတွေက တကယ်ကို တစ်ယောက်မှ ကောင်းတဲ့သူ မရှိဘူး...</p> <p>"ရုံအာ... သခင်လေးစုန့် ပြောတာ အမှန်ပဲ။ ဒီအဆိပ်က တကယ်ကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ အရင်က ငါ လျန်ဇီဝမ်းရဲ့ ဆေးမြွေ သွေးကို သောက်ဖူးလို့သာ အဆိပ်ကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ခံနိုင်ရည် ရှိနေတာ။ အဲဒါရယ်၊ ငါ့ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အတွင်းအား ရယ်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင်၊ ငါ အဲဒီနေရာမှာတင် သေသွားလောက်ပြီ။" ကော်ကျင့်က ကြောက်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ယင်ကိုးပါးသိုင်းပညာမှာ အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သာမန် အဆိပ်များကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် သူ၏ အတွင်းအားများ အားလုံးပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>"အစ်ကိုကျင့်... အခု အစ်ကို့ မျက်လုံးတွေ ပြန်မြင်ရပြီလား။" ဟွမ်ရုံ၏ ခေါင်းထဲတွင် အလွန်ပင် အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ကော်ကျင့်က စောစောက အဆိပ်ငွေ့များ အပေါ်သို့ တက်လာသဖြင့် မျက်စိကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု အဆိပ်ကို ယာယီ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီ ဆိုမှတော့... သူမ၏ စောစောက အရှက်ကွဲစရာ ပုံစံများကို ခင်ပွန်းသည်က အကုန် မြင်သွားပြီလား။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ စိတ်နှလုံးများ ယခုလောက်အထိ အကြပ်ရိုက်ဖူးခြင်း မရှိပေ။ တစ်ဖက်တွင် ခင်ပွန်းသည် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာစေရန် မျှော်လင့်နေသလို၊ အခြား တစ်ဖက်တွင်လည်း ခင်ပွန်းသည် ကောင်းမွန်လာပြီး အရာအားလုံးကို သိရှိသွားမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။</p> <p>ကော်ကျင့်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်ခံစားချက်များကို သတိမထားမိဘဲ ခေါင်းခါကာ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။ "မရသေးဘူး။ ငါ့ရဲ့ နောက်ဘဝ တစ်ဝက်က ဆရာကြီးလိုမျိုး ဖြစ်သွားတော့မယ် ထင်တယ်။ ရုံအာ... မင်း ငါ့ကို စက်ဆုတ်သွားမှာလား။"</p> <p>ဟွမ်ရုံသည် ခင်ပွန်းသည် ပြောသော ဆရာကြီး ဆိုသည်မှာ ခဲ့ကျန်းအဲ့ကို ဆိုလိုကြောင်း သိသဖြင့် ရင်ထဲတွင် နာကျင်သွားသည်။ "အစ်ကိုကျင့်ရယ်... ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် အစ်ကို့ကို စက်ဆုပ်နိုင်မှာလဲ။ အစ်ကိုကသာ ကျွန်မကို မစက်ဆုပ်ဖို့ လိုတာပါ။"</p> <p>ခင်ပွန်းသည်၏ အသက်အန္တရာယ်က မသေချာသေးသည်ကို တွေးမိသလို မိမိ ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူ့ကို သစ္စာဖောက်သည့် လုပ်ရပ်ကို လုပ်ခဲ့မိသည်ကို ပြန်တွေးမိပြီး ဟွမ်ရုံသည် မသိမသာ ရှိုက်ငိုလာတော့သည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။ "ကော်သခင်မလည်း အရမ်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူး ဆိုရင်၊ ဒီအဆိပ်ကို ပြေသွားအောင် လုပ်နိုင်ရင် ကော်သူရဲကောင်းကြီးရဲ့ မျက်စိတွေကလည်း အလိုလို ပြန်မြင်လာမှာပါ။ သူရဲ့ သိုင်းပညာတွေလည်း ပြန်ကောင်းလာမှာပါ။ ဖြေဆေး ရှာဖို့ သုံးရက် အချိန် ရသေးတာပဲ။ ကျွန်တော် စုန့်ချင်းရှု အနေနဲ့ သေချာပေါက် ကြိုးစား ရှာဖွေပေးပါ့မယ်။"</p> <p>"တကယ်လား။" ဟွမ်ရုံက အံ့သြ ဝမ်းသာစွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်စိရှေ့ရှိ ထိုလူမှာ အရင်ကလောက် မုန်းစရာ မကောင်းတော့ကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ဒါပေါ့ တကယ်ပေါ့။ ကျွန်တော်က အဖိုးအခကို ကြိုယူထားပြီးပြီပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် သေချာ မလုပ်ဘဲ နေမှာလဲ။" စုန့်ချင်းရှုက သူမကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်ရာ ဟွမ်ရုံ၏ မျက်နှာလေး ပိုမို နီရဲသွားတော့သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် တစ်ဖက်လူ၏ လက်က သူမ ထံသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ဟွမ်ရုံ ရင်ထဲတွင် 'ဒိတ်' ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သို့သော် စုန့်ချင်းရှုက သူ၏ လက်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားပြီး လက်ထဲရှိ ပဝါလေးကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟွမ်ရုံ၏ လူသတ်တော့မည့် အကြည့်များ အောက်တွင်ပင် ပဝါလေးကို သူမ၏ ရှေ့သို့ ပစ်ချပေးကာ အတွင်းအားဖြင့် တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအပေါ်မှာ မင်းရဲ့ ရနံ့တွေရော... ငါ့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေရော အားလုံး ပါနေတယ်။ အမှတ်တရ အဖြစ် သိမ်းထားလိုက်ပေါ့။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ စိတ်ထဲတွင် တစ်ဖက်လူကို အသေအလဲ ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူက အနံ့တစ်ခုခု ရသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပဝါလေးကို အင်္ကျီရင်ဘတ် ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ထည့်ထားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ရှက်ရွံ့နေမှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ အစ်ကိုကျင့်က ဘယ်လို လုပ်ပြီး အဆိပ်မိသွားတာလဲ။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက ကုတင်ပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ဟွမ်ရုံ၏ ရှုပ်ပွနေသော အဝတ်အစားများကို သေချာ ပြန်ဝတ်ပေးရင်း လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်ကို... ဝမ်ယန်လျန်တို့ အဖွဲ့ထဲမှာ အိုးရန်ဖုန်း တစ်ယောက်ပဲ သုံးနိုင်လိမ့်မယ်။"</p> <p>သူ၏ ကြင်နာယုယသော လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားရသောအခါ ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အကြည့်များပင် အနည်းငယ် မှုန်ဝါးလာတော့သည်။ စောစောက သူသည် တကယ့် နတ်ဆိုး တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ ဤမျှလောက် သိမ်မွေ့ ကြင်နာနေပြန်သည်။ အရင်ကလို တည်ကြည် ခန့်ညားသော လူငယ် သူရဲကောင်းလေး အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြန်ပြီ။ ဘယ်အရာက သူ့ရဲ့ တကယ့် အသွင်အပြင် အစစ်အမှန် လဲ ဆိုတာကို သူမ တကယ် မသိတော့ပေ...</p> <p>"ငါ မှတ်မိပြီ။ ငါ အဖမ်းခံလိုက်ရတုန်းက... အိုးရန်ဖုန်းက ငါ့ကို ဆေးတစ်မျိုး တိုက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီတုန်းက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာထူးခြားမှုမှ မရှိတော့၊ ငါလည်း သိပ်ဂရုမစိုက်လိုက်မိဘူး။ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့... ငါက ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့တော့ ဖြေဆေးကို အချိန်မီ မသောက်ရလို့... အခုလို အဆိပ် တက်လာတာ ဖြစ်ရမယ်။" ကော်ကျင့်မှာ မျက်စိကွယ်နေသည့်အပြင် သိုင်းပညာများလည်း ပျောက်ကွယ်နေသဖြင့် အသံလာရာကိုလည်း သေချာ မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသလဲ ဆိုတာကို သူ လုံးဝ မသိရှိဘဲ အကျဉ်းထောင်ထဲက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုသာ ပြန်လည် စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ငါတို့ အမြန်ဆုံး သွားပြီး အိုးရန်ဖုန်းဆီကနေ ဖြေဆေး သွားယူကြစို့။" ဟွမ်ရုံက အလိုအလျောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခြေထောက် နှစ်ဖက်လုံး ခွေယိုင်သွားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး အောက်သို့ ပြန်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>"သခင်မ သတိထားပါ။" စုန့်ချင်းရှုက မျက်စိလျင်စွာဖြင့် သူမကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး သူ့ကို အလျင်အမြန် တွန်းဖယ်လိုက်ကာ၊ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ ‘ရှင့်လိုလူယုတ်မာကသာ ကျွန်မကို အဆက်မပြတ် မနှိပ်စက်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်... ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် ဒီအခြေအနေ ဖြစ်နေမှာလဲ။'</p> <p>ကော်ကျင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ရုံအာ... အိုးရန်ဖုန်းက ငါတို့ လင်မယားကို အရမ်း မုန်းနေတာ။ သူက ဖြေဆေးကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ပေးပါ့မလား။"</p> <p>"သူ မပေးရင် ကျွန်မတို့က ခိုးယူလို့ မရဘူးလား။" ဟွမ်ရုံက နှုတ်ခမ်းလေးကို တွန့်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး တက်ကြွ လန်းဆန်းနေသည့် ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ယခင်က သွက်လက် တက်ကြွမှု အချို့ ပြန်လည် ရရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ "ကျွန်မတို့ဆီမှာ ကိုယ်ဖော့ပညာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သခင်လေးစုန့် ပါနေမှတော့... အလွယ်လေး ရနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။"</p> <p>"ကော်သခင်မက ကျွန်တော့်ကို အရမ်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ။" စုန့်ချင်းရှုက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း... ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့် ကော်သခင်မက အမြဲတမ်း ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူ ဆိုတော့၊ ကျွန်တော့်ကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ ကူညီပေးနိုင်မလား။"</p> <p>"ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ။ ရုံအာနဲ့ သခင်လေးစုန့် အတူတူ သွားရင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အကူအညီ ရတာပေါ့။" ကော်ကျင့်က ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ဤသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားရသောအခါ ဟွမ်ရုံမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ခြေဆောင့်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ သို့သော် သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း ယခုအချိန်တွင် စုန့်ချင်းရှုကို ပြောချင်သော စကားများ အများကြီး ရှိနေသဖြင့် အနည်းငယ် တွေဝေပြီးနောက် သဘောတူလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ။ ဒါဆို အချိန်မဆွဲဘဲ အခုပဲ သွားကြတာပေါ့။"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save