Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၃) အကြပ်ရိုက်နေသော အနောက်ပိုင်း အဆိပ်ဘုရင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပိတ်မယ်... အခုပဲ ပိတ်လိုက်ပါ့မယ်" ဝမ်ယန်လျန်က ဟီးဟီးဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး တံခါးကို အလျင်အမြန် ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ဤအမျိုးသမီးမှာ အချိန်အတော်ကြာ မိုးခေါင်ရေရှား ဖြစ်နေသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ရမ္မက်များ ပြင်းထန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူ့ကို တစ်ခုတည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မျှော်လင့်ထားသည့် တုံ့ပြန်မှုမျိုး မရှိသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခဏနေလျှင် သခင်မထန်ကို ကူညီခိုင်းလိုက်မည်ဟု တွေးမိသောအခါ၊ ထိုကိစ္စကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ</p> <p>သို့သော် သူက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျှော်လင့်ထားသည့် သခင်မထန်၏ ကုတင်ပေါ်မှ လှပသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို မတွေ့လိုက်ရဘဲ၊ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသော အမျိုးသား တစ်ယောက်က သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"လုပ်ကြံသူ..." ဝမ်ယန်လျန်က အော်ဟစ် အကူအညီ တောင်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ အသံမှာ လည်ချောင်းထဲတွင်ပင် စုန့်ချင်းရှု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ်မျှပင် ဆက်လက် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။</p> <p>"ငါ့ မျက်လုံးကို ကြည့်"</p> <p>စုန့်ချင်းရှု၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ အလွန် မည်းမှောင်လာပြီး ဝမ်ယန်လျန်၏ မျက်လုံးများကလည်း တဖြည်းဖြည်း အာရုံစူးစိုက်မှု ကင်းမဲ့လာတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ယန်လျန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဟွမ်ရုံက လိုက်ကာ နောက်ကွယ်မှ ထွက်လာပြီး စုန့်ချင်းရှုကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ စိတ်ညှို့ပညာက ဒီလောက် အဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ရုံအာ... အခုတော့ မင်း နားလည်လောက်ပြီပေါ့၊ တကယ်လို့သာ ငါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်ပဲ လိုချင်ခဲ့တာ ဆိုရင်... ဘယ်လောက်တောင် လွယ်ကူလဲ ဆိုတာကို"</p> <p>ဟွမ်ရုံက ဝန်မခံချင်သော်လည်း စုန့်ချင်းရှု ပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သူ ပြသခဲ့သော စိတ်ညှို့ပညာ၏ အဆင့်အတန်းအရ ဆိုလျှင် သူမကို စိတ်ညှို့ရန် ဆိုသည်မှာ လက်ဖဝါး လှန်ရသလောက်ပင် လွယ်ကူလှသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူမသည် သူ၏ စကားများကို အမိန့်တော် တစ်ခုလို သဘောထားပြီး သူ၏ တောင်းဆိုချက် အားလုံးကို လုံးဝ ဖြည့်ဆည်းပေးမိမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>"ရှင် ဘာလို့ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့တာလဲ"</p> <p>ဤသည်မှာ ဟွမ်ရုံ အတွက် အလွန် နားမလည်နိုင်သော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စုန့်ချင်းရှုသာ သူမကို တကယ် စိတ်ညှို့ပညာ သုံးခဲ့မည် ဆိုပါက... သူမကိုယ်တိုင် သူ့အတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာ နေပေးမည် ဆိုသည်ကို ထားလိုက်တော့၊ ခင်ပွန်းသည်၏ မျက်စိရှေ့တွင် သူ့ကို အဖော်ပြုပေးရမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ... ထိန်းချုပ်ခံထားရသော သူမ အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် ငြင်းဆန်ချင်စိတ် ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ၊</p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါ အစကတည်းက လိုချင်ခဲ့တာက ရုံအာရဲ့ နှလုံးသား ကိုပဲလေ" စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ နားထဲသို့ လေပူလေး တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဟားတိုက် ရယ်မောကာ သခင်မထန်ဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ စိတ်နှလုံးများ ချက်ချင်း ပွင့်လင်းသွားပြီး အရင်က စုန့်ချင်းရှုသည် သူမ၏ ရှေ့တွင် ဘာကြောင့် အမြဲတမ်း လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်လို နေခဲ့သလဲ ဆိုတာကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူက သူမ၏ သဘောကျမှုကို တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့် ရယူချင်ခဲ့၍ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဟွန်း... ရှင်က အဲဒီလို လုပ်လိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားကို တကယ် ရသွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟွမ်ရုံ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မသိမသာ လှပသော အပြုံးလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူတို့ နှစ်ဦး၏ ယခု ဆက်ဆံရေးမှာ အစက ရှိခဲ့သော မသဲမကွဲ ရင်ခုန်စရာ ဆက်ဆံရေးမှ အလွန် ကွာဝေးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူမ အနည်းငယ် လွမ်းဆွေးသွားမိသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ဟွမ်ရုံသည် စုန့်ချင်းရှုအပေါ် မည်သို့သော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေသလဲ ဆိုသည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင်တောင် သေချာ မသိတော့ပေ ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေ ရှုပ်ထွေးနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။ 'ငါ့ကို ဒီလို ကိစ္စတွေ လုပ်ပြီးတော့... ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားကို လိုချင်သေးတယ် ဟုတ်လား ဟွန်း။ နှစ်ခါ သုံးခါလောက် အိပ်လိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်မက ရှင့်ကို ချစ်သွားမယ်လို့ ထင်နေလား'</p> <p>ဟွမ်ရုံက စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း ဤအကြိမ်များတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အခြေအနေများကို ပြန်တွေးမိသောအခါ သူမ အနည်းငယ် မသေမချာ ဖြစ်သွားပြန်သည်။</p> <p>နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ရယ်မော နောက်ပြောင်သံများကြောင့် သူမ အတွေးထဲမှ လျင်မြန်စွာ နိုးထလာခဲ့သည်။ ဟွမ်ရုံ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စုန့်ချင်းရှုသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ သေးငယ်သော ကုတင်လေးပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး၊ သခင်မထန်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ခေါင်းအုံးကာ အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် နေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သခင်မထန်ကလည်း ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် စပျစ်သီးများကို အခွံနွှာကာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တစ်လုံးချင်းစီ ခွံ့ကျွေးနေသည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ 'ဒီ ခွေးကောင်က ခုနလေးတင် ငါနဲ့ အတူနေခဲ့တာကို၊ နောက်လှည့်တာနဲ့ တခြား မိန်းမ တစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ရောက်သွားပြန်ပြီ တကယ့်ကို အဆိုးဝါးဆုံး လူယုတ်မာကြီးပဲ။'</p> <p>အထူးသဖြင့် စုန့်ချင်းရှုက စပျစ်သီး စားရင်း သခင်မထန်၏ လက်ချောင်းများကိုပါ အခွင့်ကောင်းယူကာ အကြိမ်ကြိမ် ငုံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ရုံ၏ မျက်ခုံးများပင် မသိမသာ တုန်ရီလာတော့သည်။</p> <p>"ရုံအာ... မင်း မျက်နှာကြီး ဘာလို့ အဲဒီလောက် မည်းမှောင်နေရတာလဲ သဝန်တို နေတာများလား" စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိထားမိသွားပုံရသည်။</p> <p>"ကျွန်မက ရှင့်အတွက် သဝန်တို ရမယ်" ဟွမ်ရုံက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မျက်နှာကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားသည်။ အမှန်တိုင်း ပြောရလျှင် သူမ ဘာကြောင့် ဒေါသထွက်နေရသလဲ ဆိုတာကို သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း နားမလည်ပေ၊ သဝန်တိုတယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက် ကိုတော့ သူမ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ ဟိုတွေးဒီတွေး စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် အခြား အကြောင်းပြချက် တစ်ခုဖြင့်သာ မိမိကိုယ်ကို ဖြေရှင်းလိုက်ရသည်။ 'ငယ်ငယ်တုန်းက အရုပ် တစ်ရုပ် ရခဲ့တယ်။ အဲဒီ အရုပ်ကို ကိုယ်တိုင်က သိပ်မကြိုက်ခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့် အဖေက အဲဒီ အရုပ်ကို တခြား မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်တဲ့ အချိန်ကျတော့ အရမ်း ဒေါသထွက်ပြီး အဲဒီ အရုပ်ကို အတင်း ပြန်တောင်းခဲ့တယ်။ ဒါက မိန်းမတွေ မွေးရာပါ ပါလာတဲ့ ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းလို့ သတ်မှတ်ချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...'</p> <p>"ရုံအာ... အဲဒီမှာ ရပ်မနေနဲ့တော့။ ဒီလာပြီး ငါ့ ပခုံးကို လာနှိပ်ပေးစမ်းပါ။" စုန့်ချင်းရှု၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံမှာ ရှက်လည်း ရှက်၊ ဒေါသလည်း ထွက်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှင်... ရှင်က ကျွန်မကို ရှင့် ပခုံး လာနှိပ်ပေးခိုင်းတာလား"</p> <p>"ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ" စုန့်ချင်းရှုက သူမကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏ ဖြူလိုက်၊ နီလိုက် ဖြစ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ အတွင်းအားဖြင့် တီးတိုး ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ ကြားက ဆက်ဆံရေးကို တခြား လူတွေ ရှေ့မှာ ဖွင့်မပြောဘူးလို့ ရှင် ကတိပေးထားတယ်လေ"</p> <p>ဟွမ်ရုံသည် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသော်လည်း သူမသည် 'ယင်ကိုးပါးသိုင်းကျမ်း' ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သူ ဖြစ်ရာ အတွင်းအား အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စုန့်ချင်းရှုက နောက်ပိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ရန်အတွက် အတွင်းအားဖြင့် တီးတိုး ပြောဆိုသည့် နည်းလမ်းကို သင်ပေးခဲ့သေးရာ၊ ယခု သိုင်းပညာ နားမလည်သော သခင်မထန်ကို လှည့်စားရန် ဆိုသည်မှာ သူမအတွက် ဘာမှ မခက်ခဲလှပေ</p> <p>"ငါက သူ့ရှေ့မှာ မင်း အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပစ်လိုက်တာမှ မဟုတ်တာ ငါတို့ ကြားက ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုလုပ် ပေါက်ကြားသွားမှာလဲ" စုန့်ချင်းရှုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမယ့်... ရှင်က ကျွန်မကို... ကျွန်မကို ရှင့်ပခုံး လာနှိပ်ခိုင်းတယ် ဆိုတာက... အရူးတောင် ကျွန်မတို့ ဆက်ဆံရေးကို သိသွားမှာပေါ့" ဟွမ်ရုံက ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက အရမ်း စိုးရိမ်လွန်းနေတာပါ။" စုန့်ချင်းရှုက ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့ ကြားမှာ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်တောင်မှ... ငါက ဒီလောက် အန္တရာယ်ကို စွန့်ပြီး မင်း ခင်ပွန်းကို ကယ်ပေးခဲ့တာပဲ မင်းက ငါ့ပခုံးလေး နှိပ်ပေးတာ ဘာများ လွန်သွားလို့လဲ"</p> <p>ဟွမ်ရုံ ကြောင်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူ ပြောသည်မှာ အနည်းငယ် အဓိပ္ပါယ် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမ တွေဝေနေစဉ်မှာပင် ခါးပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော အားတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး၊ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး အလိုအလျောက် ကုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>"ရုံအာရဲ့ ပါးစပ်ကသာ မလုပ်ချင်ဘူး လို့ ပြောနေတာ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ တော်တော်လေး ရိုးသားနေတာပဲ" စုန့်ချင်းရှုက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "လာ... ငါ့ကို နှိပ်ပေးစမ်းပါ။"</p> <p>ဟွမ်ရုံမှာ ရယ်ရမလို၊ ငိုရမလို ဖြစ်သွားတော့သည်။ 'ရှင် ကျွန်မကို တကယ်ပဲ ရှင့်ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ယောက်လို ခိုင်းစားနေတာပဲ။'</p> <p>သို့သော် သူမ လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားမိသည်မှာ ဝမ်ယန်လျန် ဘက်မှ သတင်းကို ဤအခန်းထဲတွင် စောင့်နေရမည် ဖြစ်ရာ၊ သူတို့ နှစ်ယောက် ချစ်ရည်လူးနေသည်ကို ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေရမည် ဆိုလျှင် လေထုက အလွန် နေရခက်လွန်းနေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အနည်းငယ် တွေဝေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စုန့်ချင်းရှု၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဒူးထောက် ထိုင်လိုက်ပြီး သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် သူ၏ ပခုံးကို စတင် နှိပ်နယ်ပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p>သခင်မထန်က သူမကို အံ့သြတကြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး စပျစ်သီး ခွံ့ကျွေးရင်း စုန့်ချင်းရှု၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးက တကယ် အရည်အချင်း ရှိတာပဲ။ တစ်လောကလုံး နာမည်ကြီးတဲ့ အမျိုးသမီး သူရဲကောင်း ဟွမ်ကို ဒီလောက်တောင် လိမ္မာလာအောင် သွန်သင်ပေးနိုင်တယ်။"</p> <p>"နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ" ဟွမ်ရုံ၏ စိတ်ထဲတွင် မူလကတည်းက အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေရာ သခင်မထန်၏ နှိုးဆွမှုကြောင့် ချက်ချင်း ဒေါသ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p>အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် အချင်းချင်း မျက်စောင်းထိုးနေကြချိန်တွင် ဝမ်ယန်လျန်မှာ အိုးရန်ဖုန်းကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားသောအခါ အိုးရန်ဖုန်းလည်း သံသယများ အပြည့်ဖြင့် လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းသားက ဘာဖြစ်လို့ ဒီ ဖြေဆေးကို ရုတ်တရက် လာတောင်းရတာလဲ"</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်က ဟီးဟီးဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကော်ကျင့်လို သိုင်းပညာ အမြင့်ဆုံး အဆင့် ရောက်နေတဲ့ သူတောင်မှ ဆရာကြီး အိုးရန်ရဲ့ အဆိပ်ကို မခံနိုင်ဘူး ဆိုတော့... ကျုပ် အနေနဲ့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်လို့ပါ။ တစ်နေ့နေ့ကျရင် မတော်တဆ ဒီအဆိပ် မိသွားရင် ဒုက္ခရောက်မှာ စိုးလို့လေ"</p> <p>အိုးရန်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် လန့်သွားပြီး ဝမ်ယန်လျန်က သူ့ကို သံသယ ဝင်နေပြီဟု ထင်မှတ်သွားသည်။ အကယ်၍ သူက ဖြေဆေးကို မပေးဘူး ဆိုလျှင် သူက မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ဝန်ခံလိုက်သလို ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ယန်လျန်၏ ရက်စက်သော အကျင့်စရိုက်အရ သူ့ကို လုံးဝ ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။</p> <p>အိုးရန်ဖုန်း၏ သိုင်းပညာဖြင့် ဝမ်ယန်လျန်ကို မကြောက်သော်လည်း သူ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများစွာ အတွက် ဝမ်ယန်လျန်၏ အာဏာကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ယခုအချိန်တွင် ရန်သူ ဖြစ်သွားခြင်းမှာ ပညာရှိရာ မကျပေ၊ သို့သော် အိုးရန်ဖုန်း ရှင်းလင်းစွာ သိသည်မှာ ဝမ်ယန်လျန် ဆိုသူမှာ အလွန် ကောက်ကျစ် ရက်စက်သူ ဖြစ်ပြီး၊ ယခုကဲ့သို့ သံသယ ဝင်နေပြီ ဆိုမှတော့ သူ ဖြေဆေး ပေးလိုက်လျှင်တောင်မှ ဝမ်ယန်လျန်၏ စိတ်ထဲတွင် အစွဲအလမ်း တစ်ခု ကျန်ရစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>"ပေးရမလား... မပေးရဘူးလား"</p> <p>အိုးရန်ဖုန်း တစ်ယောက် ချက်ချင်း အကျပ်ရိုက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save