Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၄)  ယောက်ျားများ၏ နို့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အိုးရန်ဖုန်းသည် အချိန်အကြာကြီး တွေဝေမနေခဲ့ပေ၊ သူ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများစွာ အတွက် ဝမ်ယန်လျန်၏ အကူအညီကို အများကြီး လိုအပ်နေသေးရာ၊ တစ်ဖက်လူက သံသယ ဝင်နေပြီ ဆိုသော်လည်း 'ငှက်ကုန်ရင် လေးကို သိမ်းဆီး'(အသုံးချခံရပြီး ‌ဖယ်ရှားခံရခြင်း) မည့် အခြေအနေမျိုးအထိ မရောက်သေးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ရန်သူ ဖြစ်သွားခြင်းမှာ ပညာရှိရာ မကျပေ</p> <p>သို့သော် အိုးရန်ဖုန်းသည် အရင်က မွန်ဂို၏ စစ်သည် တစ်သိန်းပါသော အနောက်ဘက် စစ်ကြောင်းကိုပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ယန်ဟုန်လျဲ့ ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံခဲ့ရသူ ဖြစ်ရာ၊ ယခု ဝမ်ယန်လျန်၏ ရိုင်းစိုင်းသော လေသံကို ကြားရသောအခါ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဒေါသထွက်သွားမိသည်။ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ကြွေပုလင်းလေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသား... ဒါက 'ယောကျ်ားတွေရဲ့ နို့' အဆိပ်ရဲ့ ဖြေဆေး ပါပဲ"</p> <p>"ယောကျ်ားတွေရဲ့ နို့" ဝမ်ယန်လျန် အံ့သြသွားသည်။ ဤနာမည်က အလွန် ထူးဆန်းလွန်းနေသည်။ "ယောကျ်ားတွေမှာ ဘယ်လိုလုပ် နို့ ရှိမှာလဲ"</p> <p>"ဒီအဆိပ်က လောကမှာ အရမ်း ရှားပါးလွန်းလို့လေ ယောကျ်ားတွေရဲ့ နို့ လိုမျိုး ရှားပါးလွန်းလို့... ဒီနာမည်ကို ပေးထားတာပါ။" အိုးရန်ဖုန်းက မျက်နှာသေဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ယောကျ်ားများရဲ့ နို့။ နာမည်ကောင်းပဲ... တကယ်ကို နာမည်ကောင်းပဲ" ဝမ်ယန်လျန် နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားပြီး ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ အိုးရန်ဖုန်းနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အိုးရန်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "တကယ်လို့များ တစ်နေ့နေ့ကျရင်... ငါက မင်းကို ဒီအဆိပ် တကယ် ခတ်ဖြစ်ခဲ့မယ် ဆိုရင်၊ မင်းက ဒီ ဖြေဆေး အတုကို သောက်ပြီး... ပိုတောင် မြန်မြန် သေသွားဦးမယ်"</p> <p>...</p> <p>စုန့်ချင်းရှုသည် သခင်မထန်၏ အခန်းထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း မိန်းမလှလေး နှစ်ဦး၏ ယုယ ကြင်နာမှုများကို ခံယူရင်း အလွန် သာယာနေသည်။ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ စောစောက ဓားတောင် သွေးနေကြသော်လည်း သူက ကြားထဲမှ ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေပေးလိုက်ပြီးနောက် ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ ပြိုင်ပွဲ တစ်ခုလို ဖြစ်သွားကြသည်။ ဟွမ်ရုံမှာ အရင်က ငြင်းဆန်နေသည့် ပုံစံများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူမ၏ စွမ်းရည် အားလုံးကို အသုံးပြုကာ စုန့်ချင်းရှု၏ ပခုံးကို အစွမ်းကုန် နှိပ်နယ်ပေးနေသည်။ သခင်မထန်ကလည်း စပျစ်သီး ခွံ့ကျွေးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခြေထောက်များကို နှိပ်နယ် ပွတ်သပ်ပေးနေတော့သည်။</p> <p>အမျိုးသမီး နှစ်ဦး၊ တစ်ယောက်က ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုမှ သခင်မ တစ်ယောက်၊ နောက်တစ်ယောက်က ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမားသည့် အမျိုးသမီး သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ တကယ်တော့ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးတွင် လူများကို ပြုစု ယုယပေးရသည့် အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိကြပေ သို့သော် သခင်မထန်၏ အားသာချက်မှာ သူမသည် မွေးရာပါ ယောက်ျားများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အရည်အချင်း ပါလာပြီး ယောက်ျားများ၏ စိတ်ကို အလိုအလျောက် နားလည်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စုန့်ချင်းရှု မျက်ခုံး တစ်ချက် တွန့်သွားသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူမ၏ လက်အားကို လျှော့သင့် တင်းသင့်သည်ကို ချက်ချင်း သိသည်။ ဟွမ်ရုံမှာမူ မျိုးဆက်သစ် အမျိုးသမီး သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ လူ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ရှိ အကြောအခြင် များကို အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများ ထိတွေ့လိုက်တိုင်း စုန့်ချင်းရှုမှာ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်လွန်းသဖြင့် အလိုအလျောက် ညည်းသံလေးများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ တိတ်တဆိတ် မျက်နှာ ပူနေမိသည်။ 'တကယ်လို့များ ငါ့အဖေ သာ သိရင်... သူသင်ပေးထားတဲ့ သစ်ခွအကြောပိတ်သိုင်းကို ယောက်ျား တစ်ယောက်ကို အနှိပ်သည် လုပ်ပေးဖို့ သုံးနေတယ် ဆိုတာကို သိရင်... ဒေါသထွက်ပြီး သေတောင် သွားနိုင်တယ်။'</p> <p>သခင်မထန်မှာ ဂုဏ်သရေရှိ သခင်မ တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ သူမ၏ ခွန်အားက ဟွမ်ရုံကဲ့သို့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် မယှဉ်နိုင်ပေ ခဏအကြာတွင် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံး ညောင်းညာလာသဖြင့် တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကော်သခင်မရဲ့ အနှိပ်ပညာက တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ၊ ပုံမှန် ဆိုရင် ကော်သူရဲကောင်းကြီးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်နေရလို့ ဖြစ်မယ်"</p> <p>တစ်ဖက်လူက 'ကော်သခင်မ' ဆိုသည့် စကားလုံးကို တမင် ဖိပြောလိုက်သည်ကို ဟွမ်ရုံ ချက်ချင်း သဘောပေါက်ပြီး ချိုသာစွာ ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ယောက်ျားတွေကို ပြုစု ယုယတဲ့ နေရာမှာတော့... ကျွန်မ အနေနဲ့ သခင်မထန်လောက် မကျွမ်းကျင်ပါဘူးရှင်"</p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက် ကြားရှိ စုန့်ချင်းရှုမှာ နားထောင်ရင်း ခေါင်းကိုက်လာတော့သည်။ မိန်းမ နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာတောင် ဒီလောက် ဆက်ဆံရ ခက်နေတာ၊ ဒဏ္ဍာရီထဲက မိဖုရား ခြောက်ပါး၊ ကိုယ်လုပ်တော် သုံးထောင် ဆိုတဲ့ နန်းတော် ကြီးထဲမှာများ ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ဓားတောင်တွေ သွေးနေကြမလဲ မသိဘူး</p> <p>"ရပြီ... ရပြီ... မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဆက်မငြင်းကြနဲ့တော့ လူတစ်ယောက် လာနေပြီ" စုန့်ချင်းရှုက တိတ်တိတ်နေရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး ပုံရိပ် တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားကာ တံခါးနောက်သို့ ဝင်ရောက် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။ သခင်မထန်မှာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်နေပြီး ဟွမ်ရုံလည်း အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ တစ်ဖက်လူက သူတို့ နှစ်ယောက်၏ အာရုံကို လွှဲရန် တမင်တကာ လုပ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ခြေသံများကို တကယ် ကြားလိုက်ရမှသာ သူ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်မိတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်သည် အလွန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် စကား တစ်ခွန်းမှ မပြောရသေးခင်မှာပင် မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ စုန့်ချင်းရှုက သူ၏ အင်္ကျီရင်ဘတ်ထဲတွင် စမ်းသပ် ရှာဖွေလိုက်ရာ နို့နှစ်ရောင် ကြွေပုလင်းလေး တစ်လုံးကို တွေ့ရှိသွားပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရုံအာ... ဖြေဆေး ရပြီ"</p> <p>ဟွမ်ရုံက အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ထိုကြွေပုလင်းလေးကို လုယူလိုက်ကာ သူမ၏ အသံများပင် တုန်ရီလာသည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကျင့် အသက်ရှင်ပြီ" ထို့နောက် လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သခင်မထန် ရှိနေသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက အလွန် အားနာနေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် သူမကို ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မထန်... ကော်သူရဲကောင်းကြီးရဲ့ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတော့ ကျွန်တော် ကော်သခင်မနဲ့ အတူ လိုက်သွားရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။"</p> <p>သခင်မထန်၏ ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း အပြင်သို့ ထုတ်မပြခဲ့ပေ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက အခြေအနေကို နားမလည်တဲ့ မိန်းမမျိုးမှ မဟုတ်တာ သခင်လေး စိတ်ချလက်ချ သာ သွားပါ။ ဒီက ကျန်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်မ ရှင်းထားလိုက်ပါ့မယ်" ပြောပြီးသည်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဝမ်ယန်လျန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် သခင်မကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" စုန့်ချင်းရှုက ဝမ်ယန်လျန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆက်ပြောသည်။ "သခင်မ စိတ်မပူပါနဲ့ သူက မနက်မိုးမလင်းမချင်း နိုးလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>...</p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင် စုန့်ချင်းရှုသည် ဟွမ်ရုံကို ခေါ်ဆောင်ကာ အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်များကို ရှောင်ကွင်းပြီး သခင်မထန်၏ အခန်းထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရန်သူများ မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ရုံက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ရှင်က သခင်မထန်ကို အရမ်း သဘောထား ပြည့်ဝပြီး ကြီးမြတ်တဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက သဘာဝကျကျ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေါ့... ဝမ်ယန်လျန်က သတိလစ်နေတယ် ဆိုပေမယ့် သူမက သူ့ကို တစ်ညလုံး စောင့်ကြည့်ပေးရမှာ ဆိုတော့... ဒီတာဝန်က သိပ်ပြီး မလွယ်ကူလှပါဘူး"</p> <p>"ကျွန်မကတော့ သူမကို ကျေးဇူးတင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟွမ်ရုံက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အနည်းငယ် တွေဝေနေပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။ "သူမက တကယ်ပဲ ဝမ်ယန်လျန်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ နေခဲ့ချင်တယ်လို့ ရှင် ထင်နေလား သူမက ငါတို့ ထွက်သွားတော့မယ် ဆိုတာ သေချာနေပြီမို့လို့၊ အခွင့်အရေး ယူပြီး ရှင့်ဆီက ကျေးဇူးတင်မှု ရအောင် လုပ်သွားတာပါ။ ရှင် ထွက်သွားတော့မယ် လို့ ပြောလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲက ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုကို... ကျွန်မ အသေအချာ မြင်လိုက်ရတယ်။"</p> <p>"အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ" စုန့်ချင်းရှုက ဂရုမစိုက်သလို ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါ သူမက ပါးစပ်နဲ့ စိတ်နဲ့ တစ်လွဲစီ ဖြစ်နေပြီး အတွေးနက်နဲတယ် ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ နောက်ပိုင်းမှာ ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးလာနိုင်တယ်။" သူက ဘာမှ မဖြစ်သလို နေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ရုံ ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားသည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဟွမ်ရုံမှာ နေရခက်သွားပြီး အကြည့်လွှဲသွားမှသာ သူက ပြောလိုက်သည်။ "ရုံအာ... မင်းက သဝန်တို နေတာလို့ ငါ ထင်လို့ ရမလား"</p> <p>"ကျွန်မက ရှင့်အတွက် သဝန်တို ရမယ်" ဟွမ်ရုံက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့က သိကျွမ်းခဲ့ဖူးတဲ့ သူတွေ ဆိုတော့၊ ရှင်က မိန်းမလှလေးတွေကို အရူးအမူး ဖြစ်ပြီး... တစ်နေ့နေ့ကျရင် အဲဒီ မြွေဟောက်မလေးရဲ့ ကိုက်တာကို ခံရမှာ စိုးလို့ သတိပေးတာပါ။"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်း ဆိုလိုချင်တဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ငါ သိပါတယ်။ သခင်မထန်က ရှေ့တစ်မျိုး ကွယ်ရာတစ်မျိုး လုပ်တတ်တယ်၊ ယောကျ်ားတွေ ရှေ့မှာတော့ သနားစရာ ကောင်းတဲ့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ပုံစံလေး ဖမ်းပြီး၊ ကွယ်ရာမှာတော့ လုံးဝ မတူတဲ့ မျက်နှာစာ တစ်ခုကို ထုတ်ပြတတ်တယ် ပေါ့ တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့ ဇာတိမြေမှာ... ဒီလို မိန်းမ မျိုးတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူတို့ကို ခေါ်တဲ့ နာမည် တစ်ခုတောင် ရှိသေးတယ်။ 'လက်ဖက်စိမ်း ခွေးမ' တဲ့"</p> <p>"လက်ဖက်စိမ်း ခွေးမ" ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင် ထိုစကားလုံးကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုကြည့်လိုက်သည်။ "အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေမယ့်... ဒီစကားလုံး သုံးလုံးက တကယ်ကို လိုက်ဖက်တယ် ဆိုတာတော့ ဝန်ခံရမယ်"</p> <p>"ဒါပေါ့... ငါ့ ဇာတိမြေက လူတွေက တကယ်ကို တော်တဲ့သူတွေ ချည်းပဲလေ" စုန့်ချင်းရှုက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒါပေမယ့် စကား ပြန်ဆက်ရရင်... လက်ဖက်စိမ်း ခွေးမ ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ယောကျ်ား တော်တော်များများကတော့ လက်ဖက်စိမ်း ခွေးမ(green tea bitch)တွေကို သဘောကျကြတာပဲ"</p> <p>ဟွမ်ရုံ အံ့သြသွားသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့... လက်ဖက်စိမ်းခွေးမတွေ အားလုံးက အရမ်း လှကြတယ်လေ ယောကျ်ား တော်တော်များများက သူတို့ရဲ့ အလှအပ ကိုပဲ လိုချင်ကြတာ သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားကို လိုချင်တာမှ မဟုတ်တာ" စုန့်ချင်းရှုက လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ လက်ဖက်စိမ်း ခွေးမတွေက ယောကျ်ားတွေ ရှေ့မှာ ဆိုရင် အရမ်းကို နားလည်မှု ရှိတဲ့ ပန်းပွင့်လေးတွေ လိုပဲ ယောကျ်ားတွေက အဲဒီလို ခံစားချက် မျိုးကို အရမ်း သဘောကျကြတယ်။ သူမက ကွယ်ရာမှာ ဘယ်လို မျက်နှာ ရှိလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူကများ ဂရုစိုက်နေမှာလဲ 'ငါ သေပြီးရင် ရေကြီးချင်ကြီး’ ဆိုတဲ့ စကား ရှိတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>ဟွမ်ရုံမှာ နားထောင်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ တံတွေးထွေးလိုက်မိသည်။ "တောက် ယောကျ်ားတွေက တကယ်ကို တစ်ယောက်မှ ကောင်းတဲ့သူ မရှိဘူး"</p> <p>စုန့်ချင်းရှု၏ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သွားသည်။ "ရုံအာ... မင်း အခုလို ကွယ်ရာမှာ သူများ အတင်းအဖျင်း ပြောနေတာကို... ယောကျ်ား တော်တော်များများက သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းနည်းသွားမိသည်။ ဘာမှ ပြန်မရှင်းပြတော့ဘဲ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ကျွန်မက ရှင် သဘောကျဖို့ လိုလို့လား"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ငါက ယောကျ်ား တော်တော်များများထဲက တစ်ယောက်မှ မဟုတ်တာ မင်းရဲ့ အခုလို သဝန်တို နေတဲ့ ပုံစံလေးက အရမ်း ချစ်စရာ ကောင်းတယ်လို့တောင် ထင်မိသေးတယ်။"</p> <p>ဟွမ်ရုံ ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားသည်။ "ကျွန်မ သဝန်တိုနေတာ မဟုတ်ပါဘူးလို့ ဘယ်နှစ်ခါ ပြောရမလဲ"</p> <p>"ကောင်းပြီ... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး" စုန့်ချင်းရှုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့ အရင်ဆုံး ကော်သူရဲကောင်းကြီးကို ဖြေဆေး သွားတိုက်ကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save