Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၈) မုဆိုး နှင့် သားကောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ မင်းသား၊ ဒီတစ်ကြိမ် ဟွမ်ရုံက တောင်ပံ ပေါက်လာရင်တောင် လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊"</p> <p>အားလုံးက တစ်သံတည်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများ အားလုံးမှာ ထိပ်သီး သိုင်းပညာရှင်များ ချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။ အရင်တစ်ခေါက်က အထပ်ထပ် ဝိုင်းရံထားသည့် ကြားမှ ဟွမ်ရုံ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်းကို ဝမ်ယန်လျန်က အပြစ်မတင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ အနေဖြင့် အလွန် မျက်နှာပျက်ခဲ့ရသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အရှက်ပြန်ဆယ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>ထို သုံးယောက်ထဲတွင် အိုးရန်ဖုန်းမှာ ကော်ကျင့်နှင့် ဟွမ်ရုံတို့ ဇနီးမောင်နှံအပေါ် မူလကတည်းက ရန်ငြိုး အပြည့် ရှိနေသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမြင်အရ ကြည့်မည် ဆိုလျှင်လည်း အစွမ်းကုန် မကြိုးစားဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ၊ ချူချင်းရန်မှာမူ အာဏာနှင့် စည်းစိမ်ကို အမက်မောဆုံး သူ ဖြစ်ပြီး ဝမ်ယန်လျန်၏ အောက်တွင် လုံးဝ ခိုလှုံထားသူ ဖြစ်ရာ၊ ချမ်းသာ ကြွယ်ဝမှုများ အတွက် သူ၏ တန်ဖိုးကို အစွမ်းကုန် ပြသမည်မှာ သေချာသည်။ အမည်ဝှက် 'ဘုန်းကြီး လီ' အဖြစ် ရောက်ရှိနေသော မုရုံဘိုကတော့ သူတို့ သုံးယောက်ထဲတွင် ဒီကိစ္စအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p>"ထန်ခိုပြန်က ဟွမ်ရုံရဲ့ လက်ထဲမှာ တကယ် ရှိမရှိ ဆိုတာကိုတောင် သေချာ မသိရသေးဘူး၊ မင်းသား အနေနဲ့ သူမရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို အလွယ်တကူ မယုံကြည်ပါနဲ့၊" အိုးရန်ဖုန်းက ဝမ်ယန်လျန် အနေဖြင့် ဟွမ်ရုံကို ဖြေဆေး ပေးလိုက်မည်ကို လုံးဝ မလိုလားပေ၊ အကယ်၍ ထိုသို့ ဖြစ်သွားပါက သူ ပေးထားသော ဖြေဆေး အတု ကိစ္စက ချက်ချင်း ပေါက်ကြားသွားမည် မဟုတ်ပါလား၊</p> <p>"ကျုပ်လည်း အစကတော့ အဲဒီလို သံသယ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။" ဝမ်ယန်လျန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကြေညာစာရွက်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော တံဆိပ်တုံး တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့်... ဒီ တံဆိပ်တုံးက ထန်ခို မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် တံဆိပ်တုံးပဲ၊ ဒီ တံဆိပ်တုံးကို ထန်ခိုပြန်က အမြဲတမ်း ကိုင်ဆောင်ထားတာ၊ အပြင်လူတွေ အနေနဲ့ အတု လုပ်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ထန်ခိုပြန် ပျောက်သွားတဲ့ ဒီရက်ပိုင်း အတွင်းမှာ ကျုပ် လူတွေ အကုန်လုံး လွှတ်ပြီး ရှာခိုင်းတာတောင် သတင်းအစအနလေး တစ်ခုမှ မရခဲ့ဘူး၊ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့... သူက ဟွမ်ရုံရဲ့ လက်ထဲ ရောက်နေလို့သာ ငါတို့ရဲ့ မျက်စိ အောက်ကနေ လွတ်ကင်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊"</p> <p>"ဪ... ဒီလိုကိုး၊" ကျန်တဲ့ လူများ အားလုံး ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ယန်လျန် ကိုယ်တိုင်တောင် မသိလိုက်သည့် အချက်မှာ၊ စုန့်ချင်းရှုကို သူ၏ နေရာတွင် ဝင်ရောက် ဟန်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ထန်ခိုပြန်သည် မသေခင်ကတည်းက ခေါင်းဆောင် တံဆိပ်တုံး အပါအဝင် လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံးကို စုန့်ချင်းရှုထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲသော ဝမ်ယန်လျန် ပင်လျှင် ဘာဟာကွက်မှ မမြင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါပေမယ့် ဟွမ်ရုံ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ဘာလို့များ အပေးအယူ လုပ်မယ့် အချိန်ကို မနက်ဖြန်မှ လုပ်ပြီး နေရာကိုလည်း ငါတို့ကို ကြိုပြောထားရတာလဲ၊" ဟွမ်ရုံမှာ အိမ်ထောင်ကျတာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက ပြသခဲ့သော သူမ၏ ဆိုးသွမ်း ကောက်ကျစ်မှုများက ချူချင်းရန်၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ချန်ထားခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်ထိ အကျင့်ပါနေပြီး 'ကောင်မလေး' ဟုသာ ခေါ်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>"အဲဒါကတော့ တကယ် ထူးဆန်းတယ်။ ငါတို့ကို တစ်ရက် အချိန်ပေးလိုက်တော့... ငါတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန် အလုံအလောက် ရသွားတာပေါ့၊" ဝမ်ယန်လျန် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခန်း ဝင်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါတို့အတွက် အားသာချက် ပဲလေ..."</p> <p>"ဟွမ်ရုံက အရမ်း ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲတာ၊ အဲဒီအထဲမှာ သေချာပေါက် လှည့်ကွက် တစ်ခုခု ရှိရမယ်၊" အိုးရန်ဖုန်း၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ အရင်က သူမ၏ လက်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် အလိမ်ခံခဲ့ရသည်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း သူ၏ မျက်နှာထား အလွန် ဆိုးရွားသွားသည်။ "သူမက အချိန်နဲ့ နေရာကို ကြိုပြောထားတာက... ငါတို့ကို အဲဒီ နေရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူတွေ အများကြီး သွားချထားစေချင်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့မှ သူမက နေရာကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလိုက်ရင်... ငါတို့ရဲ့ လူအင်အား အများကြီးကို သူမက သွေးထွက်သံယို မရှိဘဲနဲ့ အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီပေါ့၊"</p> <p>ဝမ်ယန်လျန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဆရာကြီး အိုးရန် ပြောတာ အဓိပ္ပါယ် ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီနေရာကို ကျုပ်တို့က လုံးဝ အစောင့် မချထားဘဲ နေလို့လည်း မရဘူးလေ..." အချိန်အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ "ဒီလို လုပ်ကြတာပေါ့... အဲဒီ နေရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တပ်ဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ကို အရင် ပုန်းအောင်းခိုင်းထားမယ်၊ ပြီးရင် နောက်ထပ် တပ်ဖွဲ့ အနည်းငယ်ကို အရေးပေါ် အခြေအနေ အတွက် အသင့် ပြင်ထားခိုင်းမယ်၊"</p> <p>ထို့နောက် ဝမ်ယန်လျန်သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ခေါ်ယူကာ မည်သို့ တပ်ဖြန့်ရမည်၊ မည်သို့ ပိုက်ကွန် ချရမည်ကို စတင် ဆွေးနွေးတော့သည်။ တစ်နေ့လုံး အချိန်ယူပြီးနောက် မနက်ဖြန် ဖြစ်လာနိုင်သည့် ပြဿနာ အားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ပြင်ဆင်ခဲ့ရာ၊ ဤအစီအစဉ်မှာ ဟာကွက် လုံးဝ မရှိတော့ဟု သူ ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်သွားတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် ကြေညာစာရွက်ပေါ်၌ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်နှင့် နေရာတွင် ရောက်ရှိလာသော်လည်း ဝမ်ယန်လျန်၏ မျက်နှာထား အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ ဤနေရာတွင် စောင့်နေသည်မှာ အချိန် တစ်နာရီခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟွမ်ရုံ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ ဒီနေရာ မဟုတ်ဘူးပဲ..."</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အပြင်ပန်းကလောက် ဒေါသထွက်မနေပေ၊ တကယ်တော့ ဤအရာ အားလုံးက သူ ခန့်မှန်းထားသည့် အတိုင်း ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဟွမ်ရုံသာ ဤနေရာတွင် တကယ် ပေါ်လာခဲ့မည် ဆိုလျှင် သူ ပို၍ပင် စိတ်ပျက်သွားမိမည် ဖြစ်သည်။ မိုက်မဲသော မိန်းမ တစ်ယောက်ကို ဘယ်လောက်ပဲ လှနေပါစေ သိမ်းပိုက်ရတာက အောင်မြင်မှု ခံစားချက် သိပ်မရနိုင်ဘူးလေ၊</p> <p>ရွှီး</p> <p>သူ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေစဉ် လေကို ခွဲထွက်လာသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ယန်လျန် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်သော မြားတစ်စင်းက သူ၏ မျက်နှာ တည့်တည့်သို့ ပျံသန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ၊ ဘေးရှိ သက်တော်စောင့်များက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ရုံဖြင့် ထိုမြားကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်၏ အကြည့်များက မြားပစ်လာသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားရာ၊ သက်တော်စောင့်များက ထိုနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ဤကိစ္စအပေါ် မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားပေ၊ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် အဖမ်းခံရမည် ဆိုလျှင်၊ အရင်က ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အစီအစဉ်များ အားလုံးက အလကား ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား၊</p> <p>"မင်းသားကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ မြားပေါ်မှာ စာရွက်လေး တစ်ရွက် ပါလာပါတယ်။" မျက်စိလျင်သော သက်တော်စောင့် တစ်ယောက်က မြားပေါ်ရှိ စာကို သတိထားမိသွားသည်။</p> <p>"ယူခဲ့စမ်း၊"</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်က စာရွက်လေးပေါ်ရှိ စာများကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ၊"</p> <p>စာရွက်လေးပေါ်တွင် အပေးအယူ လုပ်မည့် နေရာကို အခြား နေရာ တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကြောင်း ရေးသားထားပြီး၊ အချိန်မှာ နာရီဝက် အကြာတွင် ဖြစ်သည်။ နေရာ နှစ်ခု ကြားရှိ အကွာအဝေးကို တွက်ကြည့်လိုက်ရာ နာရီဝက် ဆိုသည်မှာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန် အတိအကျပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"သွားမယ်... နေရာ ပြောင်းမယ်၊"</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မြင်းကို လှည့်ကာ ထိုနေရာသို့ ဦးတည် သွားလိုက်သည်။ နေရာသစ်တွင် ဝိုင်းရံမည့် စစ်သည် အင်အား အတွက်တော့ သူ လုံးဝ စိုးရိမ်မနေပေ၊ မနေ့ညက သူ၏ အကြံပေး အရာရှိများက ယနေ့ ဖြစ်လာနိုင်သည့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ သူ၏ လက်အောက်ရှိ စစ်သည်များကို အဖွဲ့ငယ် ပေါင်းများစွာ ခွဲခြားပြီး ခိုင်ဖုန်းမြို့ နယ်နိမိတ် အတွင်းရှိ နေရာ အသီးသီးတွင် ဖြန့်ချထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟွမ်ရုံက ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်လာ ပေါ်လာ၊ သူတို့ အနေဖြင့် အချိန်တို အတွင်းမှာ ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>"ငါနဲ့ လာပြီး ဉာဏ်ချင်းယှဉ်ချင်နေတာ... မင်းက အရမ်း နုသေးတယ်။" ဝမ်ယန်လျန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခိုင်ဖုန်းမြို့ တစ်မြို့လုံးတွင် ကောင်းကင် ပိုက်ကွန် နှင့် မြေပြင် ထောင်ချောက်ကို ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ ယင်ကောင် တစ်ကောင်တောင် မလွတ်စေရဟု အာမခံနိုင်သည်။ ထို့အပြင် အိုးရန်ဖုန်း ကဲ့သို့ ထိပ်သီး သိုင်းပညာရှင်များကလည်း သူ၏ ဘေးတွင် အမြဲ လိုက်ပါနေသဖြင့် ဟွမ်ရုံသာ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေချာပေါက် လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ၊ လောက တစ်ခွင် နာမည်ကြီးနေသော ဤ ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင် အိမ်ထောင်ရှင်မလေး၏ အရသာကို နောက်ဆုံးတော့ မြည်းစမ်းခွင့် ရတော့မည်ဟု တွေးမိတိုင်း ဝမ်ယန်လျန်၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>သို့သော် နာရီ အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝမ်ယန်လျန် လုံးဝ မရယ်နိုင်တော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဟွမ်ရုံ၏ ကြိုးဆွဲခေါ်ဆောင်မှု အောက်တွင် နေရာ အနှံ့ လိုက်လံ ပတ်ပြေးနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြားပေါ်ရှိ ညွှန်ကြားချက် အတိုင်း နေရာ ငါးခု၊ ခြောက်ခုခန့် ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ဟွမ်ရုံက လုံးဝ ပေါ်လာမည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ၊ အကြိမ်တိုင်းတွင် အေးစက်သော မြားတစ်စင်းနှင့် နောက်ထပ် နေရာသစ် တစ်ခု၏ သတင်းအချက်အလက်များသာ ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>ဝမ်ယန်လျန် အတွက် တစ်ခုတည်းသော ကံကောင်းမှုမှာ ယခုအချိန်အထိ ရောက်ရှိခဲ့သော နေရာများ အားလုံးမှာ သူ၏ စစ်သည်များ ထိန်းချုပ်နိုင်သော နယ်မြေ အတွင်းတွင်သာ ရှိနေသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နေရာ နှစ်ခုသို့ မနားတမ်း ပြေးလွှားပြီးနောက်၊ တစ်နေကုန် မနားတမ်း သွားလာရသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ယန်လျန်၏ ဘေး၌ အိုးရန်ဖုန်း အပါအဝင် ထိပ်သီး သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ရံတော် တပ်ဖွဲ့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်၏ ကိုယ်ရံတော်များမှာ အထူး ရွေးချယ်ထားသော အတော်ဆုံး သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်သည့်အပြင်၊ နုကျန်း(ဂျူချန်) လူမျိုး၏ ထူးခြားချက် အရ သူတို့သည် အလွန် တော်သော မြင်းစီး သူရဲကောင်းများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်သာ ဤမျှ မနားတမ်း ပြေးလွှားနေရသည့် အချိန်တွင်ပင် သူ၏ ဘေးမှ မခွာဘဲ လိုက်ပါနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဝမ်ယန်လျန်က ဤအချက်ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ၊ ခိုင်ဖုန်းမြို့သည် ကျင်းနိုင်ငံ၏ ပိုင်နက် ဖြစ်ရာ ဟွမ်ရုံတို့ဘက်တွင် လူအင်အား များများစားစား ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ၊ သူမကို ဖမ်းဆီးရန် အတွက် ယခု ဘေးတွင် ရှိနေသော လူအင်အား လောက်နှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နေရာ အတိအကျကို သိရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီးဆုံး နေရာတွင် ရှိနေသော စစ်သည်များ ကလည်း အချိန်တို အတွင်းမှာ ရောက်ရှိလာကြမည် မဟုတ်ပါလား၊</p> <p>သေချာသည်မှာ ယခုလို မျောက် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလှည့်စား ခံနေရခြင်းက ဝမ်ယန်လျန်ကို အလွန် ဒေါသထွက်စေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင်လည်း “ဟွမ်ရုံကို ဖမ်းမိရင်... သုံးရက်လောက် အနိုင်ကျင့်ပစ်ဦးမည်”ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသည်။</p> <p>"ရွှန်းဖုန်း မဏ္ဍပ်?" နောက်ဆုံး ရရှိသော သတင်းအချက်အလက်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ယန်လျန် သည် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ ဤနေရာသာ နောက်ဆုံး နေရာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ရွှန်းဖုန်း မဏ္ဍပ် သည် အဓိက လမ်းမကြီးများ ဆုံရာ နေရာတွင် တည်ရှိပြီး၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး အလွန် ကောင်းမွန်သဖြင့်၊ ကိစ္စပြီးနောက် ထွက်ပြေးရန်အတွက် အကောင်းဆုံး နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ယန်လျန် သည် တိတ်တဆိတ် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p> မနေ့ညက သူ၏ အကြံပေး အရာရှိများသည် ခိုင်ဖုန်း မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပုံများကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့လာခဲ့ပြီးနောက်၊ ဤနေရာသည် ဟွမ်ရုံ ရွေးချယ်နိုင်ခြေ ရှိသော နေရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနေရာ ပတ်လည် မိုင်ဆယ်ဂဏန်း အတွင်းတွင် စစ်တပ်များကို အစောကြီးကတည်းက ချထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အမိန့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်နှင့်၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ကောင်းမွန်သော ထွက်ပြေးရန် နေရာသည် ချက်ချင်းပင် ပိုက်ကွန် ကြီးတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး၊ လူတစ်ယောက် နေနေသာသာ၊ ငှက်တစ်ကောင်တောင် ပျံထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သေချာသည်မှာ ဤနေရာသည် လမ်းများလွန်းသဖြင့် အခြား ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နေရာများကိုပါ ဝိုင်းရံရန် လိုအပ်နေသေးသောကြောင့်၊ ဝမ်ယန်လျန် အနေဖြင့် ဤနေရာကို ရေလုံရေပိတ် ဝိုင်းရံထားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သဘာဝ အနေအထား အရ၊ ရွှန်းဖုန်း မဏ္ဍပ် ၏ အနောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းကြီးကို လူချထား၍ စောင့်ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် စောင့်ကြည့်ရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုတောင်တန်းကြီးသည် အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြောသယောင် ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ ထွက်ပေါက် မရှိသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တောင်ထိပ်၏ အဆုံးတွင် ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခု ရှိပြီး၊ ကိုယ်ဖော့ပညာ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်သူ ဖြစ်ပါစေ၊ ပြုတ်ကျသွားပါက အရိုးများတစ်စဆီဖြစ်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤအချက်များကို ဒေသခံများမှလွဲ၍ အခြားသူများ မသိနိုင်ပေ။ ဝမ်ယန်လျန် တို့သည်လည်း ခိုင်ဖုန်း မြို့၏ မှတ်တမ်းများနှင့် မြေပုံများကို ဖတ်ရှုကြည့်မှသာ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဉာဏ်ပညာကြီးမားသူ တွေလည်း တစ်ခါတလေ မှားတတ်တာပဲ!" ဝမ်ယန်လျန် ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဤစကားလုံး ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ကြီး ကတောင် သူ့ကို ကူညီနေပုံရသည်။ ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားသည်ဟု နာမည်ကြီးသော ဟွမ်ရုံ လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဤနေရာ၌ ကျဆုံးရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လူတစ်စု ရွှန်းဖုန်း မဏ္ဍပ် သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ အဝေးမှနေ၍ မဏ္ဍပ် အတွင်း၌ အလွန် လှပကျော့ရှင်းသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက အမွှေးနံ့သာများ ထွန်းညှိကာ စောင်းတီးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ စောင်းသံမှာ တက်ကျ သာယာပြီး၊ ဝမ်းနည်း လွမ်းဆွေးဖွယ်ရာ ခံစားချက်များ ပါဝင်နေသဖြင့်၊ နားထောင်သူများကို မသိစိတ်အလျောက် စိတ်နှလုံး လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ ဝမ်ယန်လျန် တို့ လူတစ်စုသည် လူသတ်ချင်စိတ် အပြည့်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း၊ ဤစောင်းသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူသတ်ချင်စိတ်များ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် လျော့ကျသွားတော့သည်။</p> <p>"ဟွမ်ရုံ က မုန်းစရာ ကောင်းပေမယ့်၊ တကယ်ကို လှပဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ။ အရင်တုန်းက ခဲ့အာက သူမကို အရမ်းစွဲလန်းခဲ့တာလည်း မဆန်းဘူး။" အိုးရန်ခဲ့ ကို ပြန်တွေးမိသောအခါ အိုးရန်ဖုန်း သည် ရုတ်တရက် ဝမ်းနည်း လွမ်းဆွေးသွားမိသည်။</p> <p>ဘေးရှိ ချူချင်းရန် သည်လည်း တိတ်တဆိတ် သဘောကျနေမိပြီး "ဟွမ်ရုံ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး က ငယ်ငယ်တုန်းကလည်း အရမ်း လှတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ထောင်ကျပြီးတဲ့ နောက်မှာ သူမရဲ့ ရုပ်ရည် နဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် က ပိုပြီးတော့တောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာသေးတယ်။" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>မဏ္ဍပ် အတွင်းရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ယန်လျန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရမ္မက်များ တောက်ပလာသည်။ သူသည် လက်အောက်ငယ်သားများကို ရပ်တန့်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် တိုးသွားကာ "ရှေးလူကြီးတွေ က 'သာယာတဲ့ တေးဂီတသံ ဟာ အိမ်ခေါင်မိုး ပေါ်မှာ သုံးရက်တိုင်တိုင် ရစ်ဝဲနေတယ်' လို့ ပြောခဲ့တာကို ဒီမင်းသား က အရင်က သိပ်မယုံခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့ သခင်မ တီးတဲ့ စောင်းသံကို ကြားရမှ၊ ရှေးလူကြီးတွေက လိမ်ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိရတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်မ ရဲ့ စောင်းသံ ထဲမှာ ဝမ်းနည်း လွမ်းဆွေးမှု တွေ ပါနေသလိုပဲ။ ဘာကိစ္စတွေ များ စိတ်ညစ်စရာ ရှိနေလဲ၊ ဒီမင်းသား က သခင်မ ကို ကူညီပေးနိုင်ကောင်း ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ စောစောက သူမ စောင်းတီးနေစဉ်၊ စုန့်ချင်းရှု နှင့် သူမကြားရှိ ဖြတ်တောက်၍ မရ၊ ရှင်းလင်း၍ မရနိုင်သော ရှုပ်ထွေးသည့် ဆက်ဆံရေးကို မသိစိတ်အလျောက် ပြန်လည် တွေးတောမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကျင်း နိုင်ငံ မင်းသား သည် ဂီတပညာကို တတ်ကျွမ်းပြီး၊ စောင်းသံမှတစ်ဆင့် သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် သူမသည် အံ့အားသင့်မှုကို ရင်ထဲတွင် အလျင်အမြန် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဗျပ်စောင်းသံ ဆိုတာ လူ့စိတ် နဲ့ တူတယ်။ အညစ်အကြေး နည်းနည်းလေး မှ အညှိစွန်းခံလို့ မရဘူး။ လောကီ အညစ်အကြေး လေး နည်းနည်း ကပ်သွားတာနဲ့၊ ကြည်လင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ် က ပျောက်သွားပြီ။ ဒီစောင်း က အစကတည်းက ကျွန်မရဲ့ စိတ်ညစ်စရာ တွေနဲ့ ပေကျံနေခဲ့တာ၊ အခု ရှင့်ဆီက လူသတ်ချင်စိတ် တွေ၊ ကာမလောဘ တွေနဲ့ ထပ်ပြီး ပေကျံသွားပြန်ပြီ ဆိုတော့၊ ဗျက်စောင်း ရဲ့ နှလုံးသား က မသန့်စင်တော့ဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် ကြည်လင်တဲ့ အသံ ထွက်နိုင်တော့မှာလဲ။ ညစ်နွမ်းသွားတဲ့ ဗျပ်စောင်းဟာ... ဆက်ပြီး ရှိနေဖို့ မလိုတော့ဘူး!"</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူမသည် လက်ဖြင့် တစ်ချက် ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ၊ မျက်စိရှေ့ရှိ စောင်းကြိုးများ အားလုံး ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p>မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ရှေ့တွင် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ မျက်နှာမထောက်ဘဲ စော်ကားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဝမ်ယန်လျန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် သူသည် အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး၊ ကြော့ရှင်းသော အမူအရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလျက် "သခင်မ က ဒီမင်းသား နဲ့ 'ပိုင်ယာ' နဲ့ 'ကျီချီ' (ရှေးခေတ်က ဂီတကို နားလည်သော အကောင်းဆုံး မိတ်ဆွေ နှစ်ဦး) လိုမျိုး မိတ်ဆွေ မဖြစ်ချင်ဘူး ဆိုမှတော့၊ ဒီမင်းသား ကလည်း လာရင်း ကိစ္စကို တရားဝင် အတိုင်းပဲ ဖြေရှင်းရတော့မှာပေါ့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စကားပြောရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကြည့်လိုက်ရာ၊ မဏ္ဍပ် အတွင်းတွင် အခြားမည်သူမျှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "သခင်မ က ထန်ခို ညီအစ်ကို ကို အသုံးချပြီး ဒီမင်းသား ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ ဆိုတော့၊ ထန်ခို ညီအစ်ကို က အခု ဘယ်မှာလဲ လို့ မေးပါရစေ။" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save